เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 2050 ตอนพิเศษ ไม่มีทายาทสืบทอด

บทที่ 2050 ตอนพิเศษ ไม่มีทายาทสืบทอด

ชางฮ่าวติดตั้งเครื่องจักรทั้งหมดเสร็จอย่างรวดเร็ว จากนั้นเขาก็โบกมือเบา ๆ ม่านฟ้าขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า

เวลานั้นเองปลาหมึกยักษ์แปดหนวดก็เตรียมของพร้อมแล้ว พวกเทพเด็กก็จัดโต๊ะและเก้าอี้เสร็จเรียบร้อย

ชางฮ่าวโบกมือ ทันใดนั้นดินแดนศักดิ์สิทธิ์ที่เคยสว่างไสวก็มืดลงในพริบตา

มีเพียงม่านฟ้าขนาดใหญ่ซึ่งแขวนค้างอยู่ขอบฟ้าที่ยังคงเปล่งแสงสีขาวอ่อน ๆ

โคมไฟที่ล่องลอยอยู่ทั้งหมดราวกับมีจิตนึกคิด ค่อย ๆ ลอยเข้ามาใกล้ ทำให้บริเวณโดยรอบมีแสงสว่างประปราย

เทพเด็กทั้งหมดต่างถอยหลบไป คุณปลาหมึกยักษ์แปดหนวดก็ตามพวกเขาไปด้วย

ดินแดนศักดิ์สิทธิ์อันกว้างใหญ่เหลือเพียงพวกเขาสองคนเท่านั้น

ฉู่ลั่วเพิ่งหันหลังกลับมาก็เผชิญหน้ากับใบหน้าที่คุ้นเคย

มันแตกต่างจากใบหน้าที่ผ่านการศัลยกรรมมาโดยสิ้นเชิง คนคนนี้ไม่ว่าจะเป็นใบหน้าหรือแววตา ล้วนเป็นฮั่วเซียวหมิงทั้งนั้น

ผู้เรียบเรียง : Novel PDF

เธอยืนนิ่งอยู่กับที่ทันที

ชางฮ่าวเม้มริมฝีปากเล็กน้อย “เจ้ายังชอบใบหน้านั้นจริง ๆ สินะ ใบหน้าแบบนั้นดูดีกว่าใบหน้าของข้าตอนนี้จริง ๆ หรือ?”

ฉู่ลั่ว “คุณ…ทำไมล่ะ?”

ชางฮ่าวพูดว่า “เจ้าไม่ได้มองหน้าข้าจนตะลึงไปแล้วหรือไง? แทนที่จะให้เจ้ามองคนอื่น ทำไมไม่มามองข้าแทนล่ะ?”

เขาเดินไปที่ข้าง ๆ ฉู่ลั่วแล้วดึงเก้าอี้ออก

ฉู่ลั่วค่อย ๆ นั่งลง จากนั้นเขาก็นั่งลงตรงข้ามกับเธอ

เขาโบกมือครั้งหนึ่ง จานที่มีอาหารอร่อย ๆ ก็ลอยมาโดยอัตโนมัติ แล้วมาวางลงบนโต๊ะอย่างมั่นคง

พอจานวางลง กลิ่นหอมอันแปลกประหลาดก็ลอยมา กระตุ้นต่อมรับรสอย่างรุนแรง

นับตั้งแต่เริ่มบำเพ็ญ ฉู่ลั่วไม่ได้มีความอยากอาหารมากนัก นี่เป็นครั้งแรกที่จู่ ๆ เธอก็รู้สึกอยากกินอะไรบางอย่าง

หลังจากกินไปสองสามคำ เธอพลันขมวดคิ้วเล็กน้อย

ชางฮ่าว “ไม่อร่อยหรือ?”

ฉู่ลั่วส่ายหน้า “ไม่ใช่ค่ะ แค่รู้สึกว่ามันแปลก ๆ นิดหน่อย”

“แปลก?”

ฉู่ลั่วกินอีกสองสามคำ “อาจจะเป็นไปได้ว่าถูกเทพปรุงมา ดังนั้นจึงมีผลกระทบต่อ พลังวิญญาณเล็กน้อย”

ชางฮ่าวกินง่าย ๆ สองสามคำ “ข้าไม่รู้สึกถึงความผิดปกติอะไร อาจเป็นไปได้ว่าเจ้าไม่เคยกินมาก่อน ถ้ากินบ่อย ๆ ร่างกายก็จะปรับตัวได้เอง”

ในมุมหนึ่งของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ เด็กเทพต่างล้อมรอบเตาของปลาหมึกยักษ์แปดหนวด แต่ละคนจ้องมองอาหารในหม้อด้วยสายตาเป็นประกาย

ปลาหมึกยักษ์แปดหนวดใช้หนวดของตัวเองกดมือที่กำลังจะเอื้อมมาของพวกเขาไว้ “พวกเธอกินของพวกนี้ไม่ได้นะ”

เทพเด็กชาย “ทำไมถึงกินไม่ได้ล่ะ? มันหอมขนาดนี้ อยากกินจังเลย”

เทพเด็กหญิง “หนูอยากกินจริง ๆ นะ ถ้าได้กินสักคำก็คงดี แค่คำเดียวเท่านั้นเอง”

ปลาหมึกยักษ์แปดหนวดรีบส่ายหัว “ไม่ได้ นี่ไม่ใช่อาหารสำหรับพวกเธอเทพเด็ก ถ้าพวกเธออยากกิน ฉันจะทำใหม่ให้ แน่นอนว่าถึงทำใหม่ก็คงไม่หอมขนาดนี้หรอก”

เทพเด็กชายทำสีหน้างุนงง “ทำไมครับ?”

เทพเด็กหญิงก็ทำหน้าสงสัยเช่นกัน

ปลาหมึกยักษ์แปดหนวดตอบว่า “ปรมาจารย์ฉู่กับท่านเทพมังกรกำลังกินหอยนางรมสวรรค์ นี่เป็นหอยนางรมชั้นเลิศ ราชามังกรเฒ่าเลี้ยงมาหลายปีก็ยังไม่อยากกินเลย ครั้งนี้ถ้าไม่ใช่เพราะท่านเทพมังกรมา ราชามังกรเฒ่าก็คงไม่ยอมเอาออกมาหรอก”

เขาพูดพลางขยับหนวดหลายเส้นอย่างรวดเร็ว บางเส้นหั่นผัก บางเส้นผัดอาหาร บางเส้นปรุงรส ทำงานอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย ไม่วุ่นวายเลยสักนิด

“พวกเธอรู้ไหมว่าหอยนางรมสวรรค์มีประโยชน์อะไร?”

เทพเด็กชายและเทพเด็กหญิงต่างส่ายหน้าพร้อมกัน บนใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความไร้เดียงสา

ปลาหมึกยักษ์มองพวกเขาแล้วยิ้มกำกวม “พวกเธอยังเด็กอยู่จึงไม่รู้ ของสิ่งนั้นดีสำหรับผู้ชายและผู้หญิง โดยเฉพาะคู่รักชายหญิงที่มีความรู้สึกต่อกัน ราชามังกรก็คำนึงถึงท่านเทพมังกรและปรมาจารย์ฉู่เช่นกัน”

“ท่านเทพมังกรไม่มีพ่อแม่ เกิดขึ้นเองตามโชคชะตา ตั้งแต่วันที่เกิดมาก็ไม่มีทายาทสืบทอด”

“แม้ว่าตอนนี้จะมีลูกสาวแล้ว แต่ลูกสาวคนนั้นก็เกิดจากเลือดเนื้อของพ่อแม่ ใช้เลือดของเผ่าพันธุ์ของมนุษย์มังกร ย่อมเทียบไม่ได้กับร่างแท้ของท่านเทพมังกร”

“ถ้าท่านเทพมังกรกับปรมาจารย์ฉู่สามารถ…”

นึกถึงสีหน้าของราชามังกรเฒ่า ปลาหมึกยักษ์แปดหนวดก็ก้มหน้าหัวเราะเบา ๆ