เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 2051 ตอนพิเศษ คุณชอบดูหนังแบบนี้เหรอคะ
- Home
- เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด
- บทที่ 2051 ตอนพิเศษ คุณชอบดูหนังแบบนี้เหรอคะ
บทที่ 2051 ตอนพิเศษ คุณชอบดูหนังแบบนี้เหรอคะ
สำหรับเผ่าพันธุ์มังกรอย่างพวกเขา ท่านเทพมังกรถือเป็นบรรพบุรุษของเหล่ามังกรทั้งหมด
ส่วนปรมาจารย์ฉู่ก็เป็นบุคคลแรกที่สามารถเปลี่ยนฟ้าผันแผ่นดิน
มีเพียงปรมาจารย์ฉู่เท่านั้นที่คู่ควรกับท่านเทพมังกร
หากทั้งสองคนสามารถมีทายาทด้วยร่างในปัจจุบันได้ ไม่นานเผ่ามังกรคงจะรุ่งเรืองขึ้นมา!
เทพเด็กชายถาม “ถ้ากินหอยนางรมสวรรค์นั่นแล้ว นายท่านจะสามารถมีลูกกับปรมาจารย์ฉู่ได้เลยหรือ?”
เทพเด็กหญิง “หนูรู้นะ ต้องผสมพันธุ์ก่อน ต้องผสมพันธุ์ถึงจะมีลูกได้”
เทพเด็กชาย “แต่เผ่ามังกรมีลูกยากไม่ใช่หรือ เพราะแบบนั้นถึงต้องใช้หอยนางรมสวรรค์ช่วยใช่ไหม?”
เทพเด็กหญิง “นายท่านเป็นมังกร แต่เรื่องการสืบพันธุ์กลับไม่ได้เรื่องเลยจริง ๆ”
เทพเด็กหญิงและเทพเด็กชายพูดสลับกันไปมา ทำเอาปลาหมึกยักษ์ถึงกับตะลึง
“พวก…พวกเธอ…”
นี่มันจะกล้าเกินไปแล้วนะ!
กล้าดีอย่างไรถึงได้นินทาลับหลังว่าท่านเทพมังกรมีความสามารถในการสืบพันธุ์ไม่ดี
“นี่ไม่ถูกต้อง พวกเธอรู้เรื่องพวกนี้มากมายได้ยังไง? พวกเธอเป็นแค่เทพเด็ก…”
เทพเด็กชาย “เพราะตอนนี้แดนเทพกำลังหลอมรวมกับโลกมนุษย์แล้ว พวกเราบางครั้งก็ลงไปเล่นในโลกมนุษย์ แค่ไม่สามารถเปิดเผยตัวตนได้ตามใจชอบเท่านั้นเอง”
เทพเด็กหญิงก็พยักหน้าพูดว่า “เรื่องของชายหญิงเป็นเรื่องธรรมชาตินะ! จริง ๆ แล้วตามคำพูดของโลกมนุษย์ นายท่านกับปรมาจารย์ฉู่น่าจะถือว่าเป็นการร่วมรักระหว่างมนุษย์กับมังกร”
“ถือเป็นความรักนอกรีต”
ปลาหมึกยักษ์อ้าปากค้างเล็กน้อย มันรู้สึกว่าถ้าตอนนี้ตนเองอยู่ในร่างมนุษย์ คางของเขาคงจะหล่นถึงพื้นไปแล้วแน่ ๆ
ในขณะนั้นเอง เสียงที่ชวนให้คิดไปไกลก็ดังขึ้นทั่วทั้งดินแดนศักดิ์สิทธิ์
“อืม!”
เสียงนี้ทั้งหวานซึ้งและเย้ายวนใจ แต่ก็แฝงไปด้วยพลังที่สั่นสะเทือนอารมณ์อย่างรุนแรง
เสียงนี้ทำให้ปลาหมึกยักษ์แปดหนวดและเทพเด็กต่างพากันตะลึงงัน
“อ๊า!”
ทันใดนั้นก็มีเสียงดังขึ้นอีกครั้ง
เสียงครั้งนี้ชัดเจนยิ่งขึ้น แถมยังฟังดูสูงแหลมอีกด้วย
“เสียงอะไรน่ะ?”
“หรือว่าจะเป็นหนังที่นายท่านเปิดดูอยู่?”
“ไปดูกันเถอะ!”
ปลาหมึกยักษ์ยืดหนวดของมันออกมา พันรอบตัวเทพเด็กทั้งหมดเอาไว้ “ห้ามไปนะ!”
“ทำไมล่ะ?”
ปลาหมึกยักษ์อึกอัก “เพราะว่านี่คือ…นี่คือสิ่งที่ท่านเทพมังกรเตรียมเอาไว้ให้ปรมาจารย์ฉู่ดู ไม่ได้มีไว้ให้พวกเราดูด้วย พวกเราไม่ควรไปดูมันเด็ดขาด”
เทพเด็กหญิงกับเทพเด็กชาย “…”
พวกเขาหลุบตาลงด้วยความผิดหวัง
ปลาหมึกยักษ์ถอนหายใจอย่างโล่งอก แล้วอดเหลือบมองออกไปข้างนอกไม่ได้
ท่านเทพมังกรสมกับเป็นท่านเทพมังกรจริง ๆ กล้าใช้ม่านฟ้าฉาย…หนังแบบนี้
ปรมาจารย์ฉู่เองก็สมกับเป็นปรมาจารย์ฉู่ด้วย ถึงกับยอมอยู่เป็นเพื่อนท่านเทพมังกรดูหนังแบบนั้นในเวลาเช่นนี้อีก
ช่างน่าเคารพจริง ๆ !
บางทีอาจจะมีเพียงคนที่มีระดับความคิดอย่างพวกเขาเท่านั้น ถึงจะสามารถทำเรื่องใหญ่โตอย่างการเปลี่ยนฟ้าผันแผ่นดินได้สำเร็จอยู่ด้านนอก
ฉู่ลั่วถือตะเกียบไว้ สีหน้าของเธอแข็งค้างอย่างหาได้ยาก ปากของเธอเผยอเล็กน้อย จ้องมองท้องฟ้านั้นอย่างเหม่อลอย
ส่วนชางฮ่าวก็ว้าวุ่นอย่างไม่ค่อยได้เห็น พลังวิญญาณหลายสายถูกยิงใส่กองเครื่องจักรเหล่านั้น แล้วก็โบกมือด้วยพลังอันรุนแรง ทันใดนั้นม่านฟ้าทั้งหมดก็หายวับไป
ใบหน้าขาวผ่องของชางฮ่าวเริ่มแดงเรื่อเล็กน้อย แต่เขาก็ยังพยายามทำท่าทางสงบนิ่ง
“มันไม่ใช่อย่างที่เจ้าคิด”
ฉู่ลั่วยังเก็บสีหน้าตกตะลึงกลับมาไม่ได้ ถามออกไปอย่างงุนงงว่า “ตอนนี้คุณชอบดูหนังแบบนี้เหรอคะ?”
“ใครจะชอบดูหนังแบบนี้กัน!” สีหน้าของชางฮ่าวแดงก่ำ พลังวิญญาณรวมตัวกันในมือของเขา และโจมตีเครื่องจักรกลุ่มนั้นอีกครั้ง
เครื่องจักรกลายเป็นเถ้าถ่านทันที
“ทั้งหมดนี้เป็นเพราะหมิงคุนต่างหาก!”
ชางฮ่าวกำมือแน่น เขามองฉู่ลั่วอย่างกังวลใจ “ความทรงจำเกี่ยวกับฮั่วเซียวหมิงในสมองของข้ายังไม่ฟื้นคืนมาทั้งหมด ข้าไม่รู้ว่าควรดูหนังอะไรตอนคนรักไปเดทกัน ก็เลยไปถามหมิงคุนมา”
ส่วนฉู่ลั่วที่อยู่ตรงข้ามเพียงแค่หลุบตาลง สีหน้าเย็นชาเล็กน้อย มือกำตะเกียบแน่น
ชางฮ่าวสังเกตสีหน้าของฉู่ลั่ว แล้วพุ่งเข้าไปหาเธอ “ฉู่ลั่ว หนังเรื่องนี้ข้าไม่ได้เลือกจริง ๆ นะ หมิงคุนแนะนำให้ข้าเลือกต่างหาก”