เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 2061 ตอนพิเศษ เรื่องของกว่านหว่าน
บทที่ 2061 ตอนพิเศษ เรื่องของกว่านหว่าน
โลกอื่นที่วิถีสวรรค์เคยเปิดมาก่อน นั่นมัน…
ไม่ใช่สถานที่ที่เธอเคยอยู่กับรุ่ยอวิ๋นโจวหรอกหรือ?
เง็กเซียนมองไปทางฉู่ลั่ว “ไม่รู้ว่าทางฝ่ายมนุษย์จะคิดเห็นอย่างไร?”
จิตสังหารรอบตัวฉู่ลั่วจางหายไป
เซียวเมิ่งและคนอื่น ๆ ต่างมองเธอเพื่อรอการตัดสินใจ
ฉู่ลั่วมองสายตาคู่แล้วคู่เล่าเหล่านั้น ก่อนจะพยักหน้าเบา ๆ “ได้ค่ะ”
การเจรจาดำเนินต่อไป แต่เง็กเซียนลุกขึ้นเดินออกไป ฉู่ลั่วเองก็เดินตามเขาไปด้วย
เมื่อพวกเขาจากไป โต๊ะเจรจาที่เดิมสงบเรียบร้อยก็พลันคึกคักวุ่นวายขึ้นมาทันที
เสียงทะเลาะโวยวายดังลั่นจนได้ยินมาแต่ไกล
ฉู่ลั่วยืนอยู่ท่ามกลางหมู่เมฆ มองสองฝ่ายด้านล่างที่เกือบจะตีกันอยู่แล้ว
“นี่คือสิ่งที่คุณอยากเห็นใช่ไหมคะ”
เง็กเซียนยืนอยู่ข้าง ๆ ฉู่ลั่ว ก้มหน้ามองลงไป
“เจ้าไม่คิดว่าแบบนี้จะดีกว่าหรอ”
ฉู่ลั่ว “…”
“ตราบใดที่พวกเรายังอยู่ที่นี่ สามเผ่าก็ไม่มีทางจะหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกันได้อย่างแท้จริง”
ฉู่ลั่วหันไปมองเง็กเซียนแล้วถามว่า “คุณก็จะจากไปด้วยหรือคะ?”
เง็กเซียนตอบว่า “แน่นอน”
เขาหันหลังแล้วค่อย ๆ เหาะไปทางวังม่วงเมฆา
ฉู่ลั่วตามไปติด ๆ พลางพูดว่า
“คุณคงไม่ได้อยากออกไปจากโลกนี้ เลยแกล้งหาข้ออ้างแบบนี้หรอกนะคะ!”
เง็กเซียน “…”
ไม่มีคำตอบ แต่เหาะเร็วขึ้นไปอีก!
ฉู่ลั่ว “…”
เง็กเซียนเหาะไปราวกับกำลังหนีอะไรบางอย่าง ฉู่ลั่วจึงหันหลัง ร่อนลงมาที่ตระกูลฮั่ว
ฮั่วจิ้นและหยางไต้อยู่ในสวนดอกไม้ คอยเล่นเป็นเพื่อนเทียนเป่า
เทียนเป่าเห็นฉู่ลั่วปรากฏตัวก็โบกมือด้วยความดีใจ “แม่ แม่!”
ฉู่ลั่วเดินเข้าไปและอุ้มเทียนเป่าขึ้นมา
เธอมองหยางไต้และฮั่วจิ้นที่มีสีหน้ากังวล แล้วพูดว่า “ชางฮ่าวจะไม่เป็นอะไรหรอกค่ะ”
ฮั่วจิ้นมองเทียนเป่า
เทียนเป่าเอียงหัวมองพวกเขาอย่างน่ารัก “ปู่ย่ากลัวว่าเทียนเป่าจะได้ยินอะไรที่ไม่ดีเหรอคะ?”
“ถ้าอย่างนั้นเทียนเป่าออกไปก็ได้”
หยางไต้ส่ายหัว “เทียนเป่าแตกต่างจากเด็กคนอื่นจริง ๆ”
ฮั่วจิ้นพยักหน้าเล็กน้อย แล้วพูดว่า “มีข่าวลือว่าทางเผ่าเทพกำลังจะผนึกอาจิ่วเอาไว้ เป็นความจริงเหรอ?”
ฉู่ลั่วพยักหน้า
สีหน้าของหยางไต้และฮั่วจิ้นเปลี่ยนไปทันที “ถ้าเป็นการผนึกล่ะก็…”
นั่นไม่ถือว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นได้เลยนะ!
ฉู่ลั่วเอ่ย “นี่เป็นเรื่องที่หนูจะต้องปรึกษากับคุณพ่อคุณแม่ค่ะ”
เธอเล่าเรื่องราวบนโต๊ะเจรจาอย่างคร่าว ๆ
สีหน้าของฮั่วจิ้นกับหยางไต้เปลี่ยนไป
“ดังนั้นไม่ใช่แค่อาจิ่วที่ต้องไป แต่เธอก็ต้องไปด้วยเหรอ?”
“เธอคิดจะพาเทียนเป่าไปด้วยใช่ไหม?”
ฉู่ลั่วพยักหน้า
สีหน้าของฮั่วจิ้นกับหยางไต้เปลี่ยนไปพร้อมกัน
ทุกคนกำลังจะจากไปแล้ว
ขณะที่สีหน้าของทั้งสองเปลี่ยนไปเล็กน้อย ฉู่ลั่วก็ถามขึ้นว่า
“แต่ถ้าสะดวก พวกคุณสามารถไปกับพวกเราได้นะคะ”
.
.
.
.
หลุมน้ำวนขนาดมหึมาปรากฏขึ้นเหนือภูเขาไท่ซาน ชางฮ่าวถูกผลักเข้าไปในหลุมนั้น
ตามมาติด ๆ กันคือ ฉู่ลั่วที่พาสองผู้อาวุโสตระกูลฮั่วและเทียนเป่าเข้าไปในหลุมด้วย
สุดท้ายคือเง็กเซียน
ฝั่งแดนเทพเงียบเหงาราวกับไร้ชีวิตจิตใจไปแล้ว
พวกเขาไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่า หลังจากผนึกชางฮ่าว ฉู่ลั่วก็จะจากไปด้วย นี่มันควรจะเป็นเรื่องดีแท้ ๆ แต่ทำไมเง็กเซียนถึงต้องตามไปถูกผนึกในโลกอื่นด้วยล่ะ!
เง็กเซียนมองเหล่าเทพที่กำลังก้มหน้าอย่างหดหู่
“ชางฮ่าวกับฉู่ลั่วมีพลังที่แข็งแกร่ง ถ้าไม่มีข้าคอยดูแลพวกเขา ก็ยากจะรับประกันว่าพวกเขาจะไม่ทำอะไร”
“ข้าไปละ!”
“ความสงบสุขของทั้งสามภพ ขึ้นอยู่กับพวกเจ้าแล้ว”
เขาโบกมือแล้วเข้าไปในกระแสน้ำวนทันที
จากนั้นกระแสน้ำวนก็ส่องแสงวูบหนึ่ง แล้วหายวับไป
ทันทีทันใดนั้นทั้งภูเขาไท่ซานพลันเงียบสงบลง ผ่านไปสักพัก คนทั้งสามเผ่าถึงค่อย ๆ แยกย้ายกันไป
ฉู่เหิงมองฉู่จ้านที่มีสีหน้าเหม่อลอย แล้วรีบเดินเข้าไปตบไหล่เขาเบา ๆ
“กำลังคิดอะไรอยู่?”
ฉู่ลั่วจะไปแล้ว แน่นอนว่าต้องแจ้งให้คนในตระกูลฉู่รู้
พวกเขาไม่อยากให้เธอไป แต่ก็ไม่สามารถเหนี่ยวรั้งลั่วลั่วเอาไว้ได้
“เมื่อกี้ที่นายไปหาลั่วลั่ว นายได้พูดอะไรกับเธอหรือเปล่า?”
ฉู่จ้านพยักหน้า “ผมถามเรื่องของกว่านหว่านแล้ว”