เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 2081 ตอนพิเศษ จะไม่เสียใจภายหลัง

บทที่ 2081 ตอนพิเศษ จะไม่เสียใจภายหลัง

“ใครจะไปรู้ว่าคนพวกนี้ล้วนแต่ต้องการใช้ปรโลกเป็นแค่สะพาน บางคนถึงขนาดอยากไปปรโลกเพื่อเช็คอินเท่านั้น…”

พูดถึงตรงนี้ ฉู่เหว่ยฮ่าวก็ถอนหายใจแล้วพูดว่า

“เพื่อรับมือกับสถานการณ์แบบนี้ ทางปรโลกถึงได้ออกกฎใหม่นี้มา ดูเหมือนว่าจะทำให้ใครหลายคนเลิกล้มความคิดพวกนั้นไปได้จริง ๆ”

“พี่รองของลูกในฐานะที่เป็นคนตระกูลฉู่ ก็ต้องช่วยออกแรงแก้ไขเรื่องนี้ด้วยแน่นอน”

ซ่งเชียนหย่าเห็นฉู่จ้านหน้าตาไม่ดีจึงถามว่า “อาจ้าน ก่อนหน้านี้ลูกไม่ได้อยากทำงานที่ปรโลกเหรอ? ตอนนี้สามารถอยู่ได้แล้ว ลูกไม่ดีใจหรือไง?”

พวกเขาทุกคนรู้ว่าฉู่จ้านเพราะอยากจะไปโลกอื่น อีกฝ่ายจึงยืนกรานจะอยู่ในปรโลก

ฉู่จ้านทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้แล้วพูดว่า “ตอนนี้ผมไม่อยากไปแล้ว”

“ผมไม่อยากไปโลกอื่นแล้ว”

สายตาของเขามั่นคง

ซ่งเชียนหย่าชะงักไปชั่วขณะ แล้วถามออกมาโดยไม่ทันคิด “ลูกก็ไม่อยากไปเจอหว่านหว่านแล้วเหรอ?”

“ไม่อยากเจอแล้ว ตอนนี้เธอมีชีวิตที่ดีก็พอแล้วครับ ผมไม่จำเป็นต้องไปรบกวนเธอหรอก”

ทั้ง ๆ ที่พวกเขาต่างก็อยากให้ฉู่จ้านยอมแพ้ แต่พอฉู่จ้านยอมแพ้จริง ๆ หัวใจของพวกเขากลับรู้สึกเศร้าหมองอย่างไม่มีเหตุผล

ฉู่เหิงถอนหายใจเบา ๆ

“นี่ไม่ใช่ความคิดของนายในตอนนี้ใช่ไหม! ตั้งแต่ห้าสิบปีก่อนคุณก็คิดแบบนี้แล้วได้ใช่ไหม?”

ฉู่จ้านไม่พูดอะไร

ฉู่เหิง “ดังนั้นที่เฉิงยวนเยาะเย้ยว่านายไม่มีความมุ่งมั่น คงเป็นเรื่องจริงสินะ?”

ฉู่จ้านเงยหน้าขึ้น

“พี่ใหญ่ ถ้ากว่านหว่านกำลังรอผมอยู่ หวังให้ผมไปหา ผมจะต้องมุ่งมั่นแน่นอน”

“แต่ตอนนี้ถึงผมจะมุ่งมั่นต่อไปเรื่อย ๆ แล้วมันได้อะไรขึ้นมาล่ะ?”

“ต่อให้ผมจะไปโลกอื่นจริง ๆ แล้วจะเป็นยังไงล่ะ?”

“เธอไม่ได้อยากให้ผมไป”

“แล้วทำไมผมต้องไปรบกวนเธอด้วย”

ฉู่เหิงมองฉู่จ้าน ถอนหายใจหนัก ๆ แล้วลุกขึ้นยืน “นายคิดให้ดีก็พอแล้ว ตอนนี้ปรโลกกำลังเข้มงวดมาก พวกเขาจะไม่ปฏิบัติกับนายเป็นพิเศษ แค่เพราะนายเป็นคนตระกูลฉู่หรอกนะ”

“นายก็ทำหน้าที่เป็นยมทูตต่อไปอีกเก้าสิบปีเถอะ!”

พูดจบ เขาหันหลังเดินจากไป พอเดินมาถึงประตูก็หันกลับมามองฉู่จ้านแล้วพูดว่า

“อาจ้าน ฉันหวังว่านายจะไม่เสียใจภายหลัง”

ฉู่จ้าน “ผมรู้ดีว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่ ผมจะไม่เสียใจ”

ฉู่เหิงจึงหันหลังจากไปทันที

ฉู่เหว่ยฮ่าวกับซ่งเชียนหย่าต่างถอนหายใจ “ขอแค่ลูกคิดให้ดีก็พอ”

สองสามีภรรยาลุกขึ้นเดินออกไปด้วย

ในห้องอาหารขนาดใหญ่พลันเหลือเพียงฉู่จ้านคนเดียว

เขาก้มหน้ามองชุดจากปรโลกที่วางอยู่บนโต๊ะ แล้วพูดเสียงเบาว่า “ผมย่อมรู้ดีว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่ ผมคิดให้ดีมาตั้งนานแล้ว”

เขาวางมือบนเสื้อผ้า สายตาเผยแววเย็นชา

เจ็ดสิบปีต่อมา

ฉู่จ้านส่งมอบโซ่จับวิญญาณร้ายในมือให้กับยมทูตขาวดำ “นี่คืองานครั้งนี้”

ยมทูตขาวดำรับวิญญาณร้ายมาด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม “ครั้งนี้คุณทำเสร็จทันเวลาพอดีเลยนะ! ทุกครั้งก็ทันเวลาพอดี”

ฉู่จ้านแสดงสีหน้าไม่พอใจ “ถ้าผมไม่ทำให้ทันเวลาพอดี พวกคุณก็จะเพิ่มงานให้ผมอีกใช่ไหม”

“ฮ่า ๆ ๆ” ยมทูตดำตบไหล่ฉู่จ้าน “จริงสิ เร็ว ๆ นี้จะมีการแข่งขันคัดเลือก เพื่อเลือกยมทูตที่จะไปโลกอื่น คุณจะเข้าร่วมไหม?”

ยมทูตขาวยืนสังเกตฉู่จ้านอยู่ข้าง ๆ

“ไปโลกอื่นสามารถลดระยะเวลาการทำงานได้ไหม? ไปหนึ่งครั้งเทียบเท่ากี่ปี?” ฉู่จ้านถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง

ยมทูตขาวดำสบตากัน “ไม่สามารถลดระยะเวลาการทำงานได้ ก่อนหน้านี้คุณไม่ได้อยากไปที่นั่นตลอดเหรอ? นี่เป็นโอกาสแล้วนะ แค่คุณจับผีร้ายมาอีกไม่กี่ตัวในบริเวณที่ปรโลกกำหนด ก็มีคุณสมบัติเข้าร่วมการแข่งขันคัดเลือกได้แล้ว”

“ไม่ไป” ฉู่จ้านตอบอย่างเด็ดขาด

“ในเมื่อลดระยะเวลาทำงานไม่ได้แล้วผมจะไปทำไม? ไปหาเรื่องใส่ตัวเหรอ?”

เขาส่ายหัวแรง ๆ

ก่อนจะหมุนตัวเดินจากไปทันที

ยมทูตขาวดำเห็นท่าทางแบบนั้นจึงรีบเข้าไปคว้าแขนของเขาไว้ “คุณยังไม่ได้รับภารกิจเลยนะ!”

เรื่องนี้ได้ชนต้นฉบับล่าสุดแล้ว จำนวนตอนอัปเดตจะเป็นไปตามที่ต้นฉบับเผยแพร่นะคะ