เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 2080 ตอนพิเศษ ทำงานต่อไป
บทที่ 2080 ตอนพิเศษ ทำงานต่อไป
“ทุกอย่างผ่านไปแล้ว เธอเองก็ปล่อยวางไปแล้ว แล้วผมจะยึดติดไปทำไม”
คำพูดนี้ทำให้แม้แต่ยมทูตขาวดำก็ต้องตกใจ
เมื่อก่อนเพื่อจะไปโลกอื่น เขาถึงขั้นไม่คิดสนใจชีวิตตัวเองด้วยซ้ำ
ฉู่จ้านเห็นสีหน้าของพวกเขาเปลี่ยนไป จึงเอ่ยขึ้นอีกครั้ง
“และหลังจากเรื่องของหลี่ซ่างอวิ่น ผมก็เข้าใจแล้วว่าการที่เธอไม่ได้ฆ่าผม ก็ถือว่าเธอปล่อยผมไปแล้ว ถ้าผมยังคิดจะไปหาเธออีก ไปทำลายชีวิตที่สงบสุขของเธอ จะไม่ใช่เรื่องที่เห็นแก่ตัวเกินไปเหรอ?”
คำพูดนี้ทำให้ยมทูตขาวดำยิ่งไม่อาจโต้แย้งได้
ฉู่จ้านทำหน้าเก้อเขิน “ท่านทั้งสอง ผมไม่ทำหน้าที่เป็นยมทูตบนโลกมนุษย์แล้ว จะไม่สร้างความยุ่งยากให้พวกท่านอีกด้วย”
พูดจบ เขาก็ส่งมอบของใช้จากปรโลกทั้งหมดที่ยังไม่ได้คืนให้
ใครจะรู้ว่ายมทูตขาวดำกลับไม่ยอมรับ
ฉู่จ้าน “ท่านทั้งสอง?”
ยมทูตขาว “คุณอาจจะไม่รู้ แต่หลายปีที่คุณถูกกักขัง ปรโลกได้ออกกฎใหม่แล้ว เพื่อป้องกันไม่ให้ยมทูตรับวิญญาณลาออกตามใจชอบ ตำแหน่งยมทูตรับวิญญาณจึงใช้ระบบผูกมัดและระบบการลาพักร้อน”
“โดยเฉพาะยมทูตรับวิญญาณในโลกมนุษย์ ยิ่งต้องปฏิบัติตามกฎอย่างเคร่งครัด”
“ดังนั้น ตอนนี้วาระของคุณยังไม่หมด คุณจำเป็นต้องทำงานต่อไป”
ฉู่จ้าน “แต่ว่าผม…”
“นี่ก็เพื่อป้องกันไม่ให้พวกคุณซึ่งเป็นยมทูตโลกมนุษย์ ถือว่าตำแหน่งในปรโลกเป็นเพียงงานที่มาเช็คชื่อ หรือใช้เป็นบันไดก้าวขึ้นไป”
“ยมทูตทุกคนต้องอยู่ในตำแหน่งเป็นเวลาพันปี ส่วนยมทูตโลกมนุษย์แม้จะน้อยกว่า แต่ก็ต้องเป็นไปอย่างน้อยร้อยปี”
“คุณเป็นมาสิบปีแล้ว ก็ต้องเป็นต่อไปอีกเก้าสิบปี”
“เก้าสิบปีเหรอ?” ฉู่จ้านอดตกใจไม่ได้ “ทำไมล่ะ ตอนที่ผมเป็นยมทูตไม่เคยมีกฎแบบนี้นี่ มันเป็นข้อกำหนดที่เพิ่มเข้ามาทีหลัง ผมจำเป็นต้องปฏิบัติตามด้วยเหรอ?”
ยมทูตขาวดำ “ต้องปฏิบัติตามสิ อีกทั้งกฎและข้อบังคับใช้นี้ พี่ชายคนรองของคุณก็มีส่วนร่วมด้วยนะ”
ฉู่จ้านยิ่งประหลาดใจ “พี่รอง?”
“ถ้าผมหาพี่รอง…”
“หาใครไปก็ไม่มีประโยชน์หรอกครับ” ยมทูตขาวดำพูดด้วยสีหน้าเย็นชา “กฎที่ทั้งปรโลกกำลังบังคับใช้อยู่ ไม่มีทางจะถูกทำลายเพราะคุณคนเดียว ตอนนี้คุณมีทางเลือกเดียวเท่านั้น คือทำงานที่เหลืออีกเก้าสิบปีให้เสร็จ”
ยมทูตขาวดำแสดงสีหน้าแปลกประหลาด พร้อมกับปล่อยพลังกดดันอันทรงพลังออกมา
สีหน้าของฉู่จ้านเปลี่ยนไปเล็กน้อย เขาดึงมือที่ยกขึ้นกลับมา
“กลับไปซะ!”
ฉู่จ้านหายตัวไปจากปรโลกทันทีที่ยมทูตชุดขาวโบกมือ
หลังฉู่จ้านจากไป ยมทูตดำทำหน้าไม่อยากจะเชื่อ “ใครจะคิดว่าฉู่จ้านไม่อยากไปโลกอื่นแล้ว”
ยมทูตขาวหัวเราะเยาะ “จิตใจคนเราเปลี่ยนแปลงได้เสมอ วันนี้อาจเป็นคนรัก พรุ่งนี้ก็อาจกลายเป็นศัตรู”
“โดยเฉพาะในปัจจุบันที่คนส่วนใหญ่สามารถบำเพ็ญได้ อายุขัยก็ยืนยาวขึ้น ถ้าจะให้เป็นคู่ชีวิตกันไปตลอดเหมือนสมัยก่อน คนเป็นคงไม่มีจิตใจแบบนั้นหรอก”
“จะอย่างไรฉู่จ้านก็เป็นแค่คนคนหนึ่งเท่านั้น”
ยมทูตดำส่ายหัว “การเพิ่มขึ้นของอายุขัย ทำให้การอยู่ร่วมกันตลอดชีวิตของคู่รักกลายเป็นเรื่องตลกไปแล้ว”
ยมทูตขาวถอนสายตาดูถูกออกไป
“ไม่สำคัญว่าเขาจะเปลี่ยนใจหรือไม่ ตราบใดที่เขาทำงานหนัก หากอยากใช้พวกเราปรโลกเป็นบันไดก้าวขึ้นไป ก็ต้องดูว่าพวกเขามีความสามารถพอหรือเปล่า”
ณ ตระกูลฉู่
ฉู่จ้านลืมตาขึ้น ท้องฟ้าสว่างแล้ว เขาหยิบชุดของปรโลกลงไปข้างล่างทันที
“กฎใหม่ของปรโลกนั่นกำหนดขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไหร่?”
ฉู่เหิง “ช่วงที่นายถูกคุมขัง”
“จริง ๆ แล้วมันก็เกี่ยวข้องกับนายอยู่บ้าง ในฐานะที่นายเป็นยมทูตรับวิญญาณของปรโลกบนโลกมนุษย์ แต่เดิมนายทำงานได้ดีมาตลอด แต่จู่ ๆ ก็ทำผิดกฎหมาย ทำให้ทั้งปรโลกและตระกูลฉู่ต้องตกถูกวิพากษ์วิจารณ์”
“คนจำนวนไม่น้อยคิดว่าปรโลกให้นายทำหน้าที่ยมทูตรับวิญญาณนี้ก็เพราะเห็นแก่ลั่วลั่ว”
ฉู่เหว่ยฮ่าวพูดต่อ “ปรโลกจำใจต้องเริ่มรับสมัครยมทูตรับวิญญาณจากโลกมนุษย์เพราะแรงกดดันนี้”
“ใครจะไปรู้ว่าคนพวกนี้ล้วนแต่ต้องการใช้ปรโลกเป็นแค่สะพาน บางคนถึงขนาดอยากไปปรโลกเพื่อเช็คอินเท่านั้น…”
เรื่องนี้ได้ชนต้นฉบับล่าสุดแล้ว จำนวนตอนอัปเดตจะเป็นไปตามที่ต้นฉบับเผยแพร่นะคะ