เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 2092 ตอนพิเศษ วิถีสวรรค์ของโลกอื่น
บทที่ 2092 ตอนพิเศษ วิถีสวรรค์ของโลกอื่น
เขากัดฟันพูด แต่ก็ดูน่าสงสารไปพร้อมกัน
กว่านหว่านที่ได้ยินรู้สึกสะเทือนใจ
เธอกอดเขาแน่นขึ้นอีก “มันไม่ใช่ภาพลวงตาหรอก ไม่ใช่ภาพลวงตา ฉันคือกว่านหว่าน ฉันอยู่ตรงนี้”
คนรอบข้างทั้งหมดหันมามอง มีเด็ก ๆ ที่อยากรู้อยากเห็นวิ่งเข้ามาดูเหตุการณ์โดยไม่สนใจการห้ามปรามของผู้ปกครอง
เด็กหญิงตัวน้อยสวมชุดกระโปรงเจ้าหญิง มวยผมกลมวิ่งเข้ามาด้วยความสงสัย “พี่สาวคะ ทำไมพี่ชายถึงเสียใจมากขนาดนี้ล่ะ? มีคนรังแกเขาหรือเปล่า?”
กว่านหว่านยิ้มแห้ง ๆ อย่างเก้อเขิน “ไม่มีใครรังแกพี่ชายหรอกจ้ะ!”
เด็กชายตัวน้อยอีกคนที่สวมกางเกงเอี๊ยมวิ่งเข้ามาหา แล้วจับมือเธอพลางพูดว่า “พี่สาวจะต้องทิ้งเขาไปแล้วแน่ เขาถึงได้ร้องไห้แบบนี้”
ผู้ปกครองของเด็กสองคนวิ่งตามมาด้านหลัง พวกเขาอุ้มลูก ๆ ไปด้วยสีหน้าขอโทษ “ขอโทษด้วยค่ะ ขอโทษจริง ๆ ! เด็ก ๆ ไม่รู้ความน่ะค่ะ”
กว่านหว่านส่ายหน้า
เมื่อเด็กทั้งสองคนจากไป กว่านหว่านถึงได้พบว่าฉู่จ้านที่อยู่ในอ้อมกอดของเธอนั้นหยุดร้องไห้แล้ว แม้แต่น้ำตาก็หยุดไหลด้วย
เขาถามเสียงอู้อี้ว่า “มันไม่ใช่ภาพลวงตาจริง ๆ ใช่ไหม”
กว่านหว่านอดหัวเราะออกมาไม่ได้ “ใครจะว่างพอสร้างเด็กสองคนขึ้นมาในภาพลวงตาเพื่อแกล้งคุณล่ะ!”
ฉู่จ้านเงยหน้าขึ้น พอเห็นกว่านหว่าน น้ำตาก็ไหลออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ “ฉันคิดว่า… ฉันคิดว่า…เธอจะไม่มีวันให้อภัยฉัน ไม่มีวันอยากเจอฉันอีก”
กว่านหว่านล้วงเอาใบไม้สีเหลืองทองออกมาจากอกเสื้อ ยื่นไปตรงหน้าฉู่จ้าน “ตอนที่อยู่ในโลกอื่น ใบแปะก๊วยใบนี้ร่วงลงมาตรงหน้าฉัน คุณรู้ไหมว่าตอนที่ฉันคว้าจับใบแปะก๊วยใบนี้ไว้ สิ่งแรกที่ฉันคิดถึงคืออะไร?”
ฉู่จ้านส่ายหน้าไม่เข้าใจ
กว่านหว่านจับมือของฉู่จ้าน วางใบแปะก๊วยลงบนฝ่ามือของเขา “ฉันกำลังคิดว่า มันดูเหมือนกับป่าแปะก๊วยที่อาจ้านขี่จักรยานพาฉันผ่าน! ฉันอยากให้อาจ้านได้เห็นใบแปะก๊วยใบนี้ แล้วถามเขาว่ามันเหมือนกันไหม?”
สีหน้าของเธออ่อนโยนราวกับสายน้ำ น้ำเสียงของเธอนุ่มนวลและอ่อนหวาน “เหมือนไหม?”
“เหมือน!”
หนึ่งคำพูดล่องลอยกลางสายลมพร้อมกับเสียงสะอื้นที่จางหายไป
ปรโลก
วังยมราช
ฉินก่วงอ๋องทำหน้าเย็นชา “เจ้าไม่กลับมาดูสักครั้งเป็นร้อยปี พอกลับมาก็มาก่อเรื่องที่ปรโลก นี่ทำให้ปรโลกของพวกเราเสียหน้าหรือเปล่า?”
ซ่งตี้อ๋องรีบถามว่า “พวกเจ้าไปโลกอื่นเป็นยังไงบ้าง? คราวนี้ท่านเง็กเซียนกลับมาด้วยหรือเปล่า? พวกเจ้ากลับมาคราวนี้จะอยู่นานแค่ไหน?”
ยมราชคนอื่น ๆ ก็พากันล้อมรอบฉู่ลั่วด้วยความเป็นห่วง
ฉู่ลั่วตอบคำถามทีละข้อ แล้วจึงพูดว่า “ครั้งนี้ฉันกลับมาเพราะเรื่องของโลกอื่นค่ะ”
ฉินก่วงอ๋องถาม “ช่วงนี้โลกอื่นเกิดปรากฏการณ์แปลก ๆ บ่อยจริง ๆ เทียนเป่ารู้สึกถึงอะไรหรือ”
ฉู่ลั่วพยักหน้า “เทียนเป่ารู้สึกว่าวิถีสวรรค์ของโลกอื่นอาจจะกำเนิดขึ้น ในฐานะผู้สร้างวิถีสวรรค์ ชางฮ่าวพาเธอกลับไปโลกอื่นแล้ว”
เมื่อได้ยินว่าวิถีสวรรค์จะกำเนิดขึ้น สีหน้าของฉินก่วงอ๋องเปลี่ยนไปเล็กน้อย ยมราชคนอื่นก็มีสีหน้าแปลกไปเช่นกัน
“ตอนที่วิถีสวรรค์นี้ถือกำเนิดขึ้นในโลกอื่นเป็นครั้งแรก มันแปดเปื้อนไปด้วยความชั่วร้ายมากเกินไป ไม่รู้ว่าการหลับใหลเกือบร้อยปี จะช่วยขจัดความชั่วร้ายของวิถีสวรรค์นี้ได้หรือไม่…”
“นั่นก็เป็นเหตุผลที่ฉันมาที่นี่ค่ะ” ฉู่ลั่วมองไปทางยมราชและคนอื่น ๆ “ถ้าหากหลังจากวิถีสวรรค์ของโลกอื่นถือกำเนิดขึ้นครั้งนี้และมีความชั่วร้ายติดตัวมา ฉันจะโค่นล้มสวรรค์อีกครั้งค่ะ”
เธอไม่มีทางยอมให้เทียนเป่าเป็นคนสร้างวิถีสวรรค์ที่มีความชั่วร้ายได้
เหล่ายมราชพยักหน้าพร้อมกัน “เข้าใจแล้ว มีอะไรที่ต้องการให้พวกเราทำ เจ้าก็บอกมาได้เลย”
ฉู่ลั่วพยักหน้า หลังจากปรึกษากับยมราชเรื่องโลกอื่นแล้วก็เตรียมตัวจากไป
ฉินก่วงอ๋องเรียกเธอไว้ “ฉู่จ้านละเมิดกฎของปรโลก เรื่องนี้ย่อมต้องลงโทษเขาอย่างหนัก”
ฉู่ลั่วก้มหน้าคิดสักครู่ “อืม เขาทำผิดไปแล้ว ก็ต้องรับผลกรรมของตัวเอง แต่ฉันคิดว่า…ตอนนี้เขาคงยินดีจะยอมรับผลกรรมนั้นแล้วล่ะค่ะ”
เรื่องนี้ได้ชนต้นฉบับล่าสุดแล้ว จำนวนตอนอัปเดตจะเป็นไปตามที่ต้นฉบับเผยแพร่นะคะ