ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 1108 คาดไม่ถึงเลย

ตอนที่ 1108 คาดไม่ถึงเลย

พวกเขาพูดหยอกล้อกันอยู่พักหนึ่ง แต่หลัวฉางเซิงก็หยุดพวกเขาแล้วพูดว่า “เอาล่ะ พวกคุณนั่งกันก่อน ฉันจะไปโทรหาพี่สะใภ้ เพื่อขอให้เธอเตรียมอาหารให้”

หลังจากพูดจบ เขาก็ลุกขึ้นแล้วเดินไปที่โต๊ะแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา โทรหาเซี่ยงหงจวี๋

หลังจากพูดกับภรรยาไม่กี่คำ หลัวฉางเซิงก็วางสายโทรศัพท์แล้วเดินกลับมา

หม่าหลี่ยิ้มและพูดว่า “พี่สะใภ้เตรียมอาหารคนเดียวได้ไหม ถ้าไม่ทัน ฉันจะขอให้ภรรยาไปช่วยเธอ”

หลัวฉางเซิงโบกมือ “ยังเช้าอยู่ พี่สะใภ้ของคุณทำทันแน่นอน เดี๋ยวฉันจะโทรเรียกน้องสะใภ้และเหวินยินมาทานอาหารที่บ้านด้วยกันเย็นนี้ด้วย”

หม่าหลี่พูดว่า “ดีเลย ฉันจะได้บอกเหวินยินเอาผักสดมาด้วย”

ร้านสะดวกซื้อในเครือโฮมส์อินน์นั้นแบ่งออกเป็น 2 ประเภท ประเภทแรกเป็นร้านสะดวกซื้อขนาดเล็กที่มีพื้นที่ไม่เกิน 30 ตารางเมตร ส่วนอีกประเภทเป็นร้านสะดวกซื้อที่มีขนาดใหญ่ที่เกิน 30 ตารางเมตร และมีโซนขายผักอยู่ข้างในด้วย

ท้ายที่สุดแล้ว ซิงโจวก็เป็นแหล่งปลูกผักนอกฤดู เจียงเจียกรุ๊ปเองก็ได้ทำบริษัทขายผักนอกฤดูกาลขึ้นมา การเปิดโซนขายผักในร้านสะดวกซื้อในเครือโฮมส์อินน์ก็เป็นอีกช่องทางการขายขนาดใหญ่เช่นกัน

ร้านสะดวกซื้อโฮมส์อินน์สองแห่งในถู่เฉิงมีขนาดค่อนข้างใหญ่และมีโซนสำหรับขายผัก ทุกวันนี้ชาวถู่เฉิงจำนวนมากจะไปที่ร้านสะดวกซื้อในเครือโฮมส์อินน์เพื่อซื้อผัก ซึ่งที่นี่จะมีผักให้เลือกหลากหลายมากกว่าในตลาดสด

หม่าเหวินยินดูแลร้านสะดวกซื้อในเครือโฮมอินน์ทั้งสองแห่ง ดังนั้นจึงสะดวกมากที่จะสั่งให้เอาผักสดมาด้วย

หลัวชางเฉิงพยักหน้า “เอาล่ะ ถ้าเธอมากินข้าว งั้นก็บอกให้เธอเอาขนมติดตัวมาด้วย ”

“ได้ แล้วฉันจะโทรบอกเหวินยินให้” หม่าหลี่ลุกขึ้นแล้วโทรหาเซี่ยงหงจวี๋ก่อน เขาบอกเธอว่าไม่ต้องไปซื้อของที่ร้านของชำ จากนั้นก็โทรหาหม่าเหวินยินต่อ

หลังจากจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว เขาก็กลับมานั่งที่เดิม

หลัวชางเฉิงกล่าวว่า “เรื่องดื่มฉลองก็จัดเตรียมหมดแล้ว มาคุยเรื่องธุรกิจกันเถอะ”

หม่าหลี่ยิ้มและพูดว่า “ใช่ เสี่ยวไป๋มาที่ถู่เฉิงทั้งที แสดงว่าต้องมีอะไรแน่นอน” หลังจากพูดอย่างนั้น เขาก็มองไปที่เจียงเสี่ยวไป๋แล้วถามว่า “คราวนี้คุณเอาข่าวดีอะไรมาเหรอ”

หลัวฉางเซิงกำลังจะบอกว่าเจียงเสี่ยวไป๋จะโอนเงิน 100 ล้านไปยังบัญชีของเทศมณฑลถู่เฉิงก่อน จากนั้นจึงลงทุนในถู่เฉิงต่อไป

แต่ก่อนที่เขาจะได้พูด หยินซื่อก็พูดออกมาว่า

“เสี่ยวไป๋ มาที่นี่ทั้งที เขาต้องมีข่าวความคืบหน้าของโครงการก่อสร้างถนนจากถู่เฉิงไปยังซิงโจว ไม่งั้นเขาคงไม่เดินทางมาที่นี่เป็นพิเศษแบบนี้หรอก ! ”

หลัวฉางเซิงสะดุ้งเล็กน้อย เขามัวแต่มุ่งความสนใจไปที่เรื่องที่เจียงเสี่ยวไป๋จะลงทุน จนลืมเรื่องการก่อสร้างถนนไปเลย

เมื่อหยินซื่อเริ่มพูดถึงเรื่องนี้ เขาก็ถามก่อนว่า “ยังไงก็ตาม เสี่ยวไป๋ เรื่องการก่อสร้างถนนเป็นยังไงบ้าง ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ผมเคยรายงานเรื่องนี้กับนายกเทศมนตรีจางมาก่อน แต่ตอนนี้เขาถูกย้ายไปแล้ว”

หือ ?

หลัวฉางเซิง, หม่าหลี่ และหยินซื่อต่างก็ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง

ข่าวที่จางอี้เต๋อถูกย้ายนั้นยังไม่แพร่กระจาย ดังนั้นพวกเขาจึงไม่เคยได้ยินเกี่ยวกับเรื่องนี้

หัวใจของหลัวฉางเซิงเต้นแรงขึ้นและพูดว่า “นั่นไม่ได้หมายความว่าไม่มีโอกาสแล้วเหรอ ? ”

ถนนจากถู่เฉิงไปยังซิงโจวนั้นไม่ค่อยดีนัก หากไม่ได้รับการซ่อมแซม ถู่เฉิงคงจะพัฒนาได้ยากจริง ๆ

“ไม่” เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มและพูดว่า “แต่คนที่เข้ามาแทนนายกเทศมนตรีจาง คือรองนายกเทศมนตรีคนเดิม ถังจิงเทียน ผมคุ้นเคยกับเขาดี จึงเข้าพบเขาก่อนที่ผมจะมาถู่เฉิง เกี่ยวกับการก่อสร้างถนนจากถู่เฉิงถึงชิงโจว”

หลัวฉางเซิงที่ได้ยินแบบนั้นก็ถามอย่างเป็นกังวล “นายกเทศมนตรีถังพูดว่ายังไงบ้าง”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “เขาสนับสนุนเป็นการส่วนตัว และจะเอาโครงการนี้ไปรายงานต่อผู้บังคับบัญชาด้วย และยังรับปากว่าจะเป็นคนติดต่อและประสานงานให้”

เมื่อได้ยิน หลัวฉางเซิง, หม่าหลี่ และหยินซื่อต่างก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

หลัวฉางเซิงกล่าวว่า “เยี่ยมมาก ฉันเคยรายงานเรื่องนี้ต่อนายกเทศมนตรีหยานแล้ว เขาสนับสนุนเรื่องนี้อย่างเต็มที่”

หม่าหลี่กล่าวด้วยความตื่นเต้น “ด้วยการสนับสนุนของนายกเทศมนตรีหยานและนายกเทศมนตรีถัง การก่อสร้างถนนจากถู่เฉิงไปยังชิงโจวคงจะไม่มีปัญหาอะไร”

หลัวฉางเซิงยิ้มอย่างขมขื่น “รองนายอำเภอหม่า การขออนุมัติโครงการไม่ใช่เรื่องยากที่สุด สิ่งที่ยากที่สุดคือการหางบประมาณในการก่อสร้างถนนต่างหาก ? ”

หลังจากได้ยินสิ่งที่เขาพูด หม่าหลี่และหยินซื่อก็มองไปที่เจียงเสี่ยวไป๋

เมื่อพวกเขาทั้งสามเสนอให้สร้างถนน พวกเขาก็ฝากความหวังไว้กับเจียงเสี่ยวไป๋ มีเพียงหลัวฉางเซิงเท่านั้นที่โทรคุยกับเจียงเสี่ยวไป๋ก่อนหน้านี้ และไม่ได้พูดคุยกันต่อหน้า

ในขณะนี้ ฆ้องและกลองกำลังตีกันในหัวของพวกเขา ทำให้ทั้งคู่ยังคงกังวลเล็กน้อยเกี่ยวกับเรื่องนี้

แม้ว่า เจียงเจียกรุ๊ปจะมีเงิน แต่เงินนั้นก็ไม่ได้ปลิวมาตามลม พวกเขาจึงกังวลว่าเจียงเสี่ยวไป๋จะไม่ให้งบประมาณในการก่อสร้าง

ท้ายที่สุดแล้วถึงแม้จะสร้างถนนสายรองก็ใช่เงินจำนวนไม่น้อย

การแสดงออกของหลาย ๆ คนตกอยู่ในสายตาของเจียงเสี่ยวไป๋ แน่นอนว่าเขาเข้าใจความกังวลของพวกเขาทั้งสามคนดี

เขายิ้มแล้วพูดว่า “งบประมาณในสร้างถนนไม่มีปัญหาหรอกครับ ผมจะจัดการให้”

ณ จุดนี้ หัวข้อก็เปลี่ยนไป เขากล่าวว่า “แต่การก่อตั้งโครงการนี้ไม่ใช่เรื่องง่าย ผู้นำทั้งสามจะต้องทำงานหนักขึ้นในตอนนั้น”

เมื่อทั้งสามได้ยินว่าเจียงเสี่ยวไป๋จะหางบประมาณมาให้ หม่าหลี่, หยินซื่อ และหลัวฉางเซิง มีความสุขมาก ราวกับว่าก้อนหินในหัวใจของพวกเขาถูกยกออกไป

หยินซื่อถึงกับหัวเราะและพูดว่า “เสี่ยวไป๋ คุณได้แก้ไขปัญหาเรื่องเงินทุนแล้ว เรื่องการอนุมัติโครงการนั้น จะยากแค่ไหนเชียว”

หม่าหลี่ยังกล่าวอีกว่า “ถูกต้อง นายกเทศมนตรีถังและนายกเทศมนตรีหยานต่างก็สนับสนุนเรื่องนี้ ดังนั้นเอกสารการอนุมัติโครงการก็น่าจะออกเร็ว ๆ นี้”

แม้แต่หลัวฉางเซิงก็พูดว่า “เสี่ยวไป๋ การขออนุมัติโครงการก่อสร้างทางหลวงสายรองไม่ใช่เรื่องยากอะไร ไม่ต้องรีบไปหรอก”

เจียงเสี่ยวไป๋เหลือบมองทั้งสามคนแล้วโบกมือ “นายอำเภอหลัว ผมจะสร้างทางหลวงสายรองด้วยการลงทุนมหาศาลแบบนี้ได้ยังไง ? ”

ทันทีที่คำพูดเหล่านี้หลุดออกมา หม่าหลี่และหยินซื่อก็สับสนเล็กน้อย

แม้ว่าเจียงเสี่ยวไป๋จะลงทุนทำโรงงานโต๊ะหลุมไฟและโรงงานเกาลัดคั่วในถู่เฉิง แต่ทั้งสองโรงงานก็ลงทุนไปเพียงไม่กี่ล้านหยวน เมื่อเปรียบเทียบกับขนาดของเจียงเจียกรุ๊ปแล้ว มันก็แค่เศษเสี้ยวเท่านั้น ไม่มีเหตุผลที่เขาจะเอาเงินจำนวนมากมาลงทุนทำแบบนี้ ?

ทว่าหลัวฉางเซิงกลับคิดต่างออกไป

เขารู้ว่าเจียงเสี่ยวไป๋จะลงทุนในถู่เฉิงอีกโครงการหนึ่ง ซึ่งเป็นโครงการใหญ่ ดังนั้นเขาจึงอดไม่ได้ที่จะรู้สึกตื่นเต้น และถามด้วยความประหลาดใจ “เสี่ยวไป๋ คุณหมายถึงสร้างทางหลวงสายหลักใช่ไหม ! ”

“นั่นก็เท่ากับว่าต้องใช้งบประมาณมากขึ้นไปอีก”

“อะไรนะ”

“จะสร้างทางหลวงสายหลักงั้นเหรอ ! ”

“คงจะดีมาก ! ”

หม่าหลี่และหยินซื่อต่างตื่นเต้นและมองไปที่เจียงเสี่ยวไป๋ด้วยความคาดหวัง

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มและพูดว่า “นายอำเภอหลัว ผมไม่ได้หมายความอย่างนั้น”

หลัวฉางเซิงรู้สึกสับสนเล็กน้อย ก่อนจะมองไปที่เจียงเสี่ยวไป๋ด้วยความสับสนและถามว่า “แล้วคุณหมายถึงอะไร ? ”

“ผมหมายถึง .. “เจียง เสี่ยวไป๋หยุดชั่วครู่ และพูดต่อ “สร้างถนนซุปเปอร์ไฮเวย์จากชิงโจวไปยังถู่เฉิงโดยตรง”

“ถนนซุปเปอร์ไฮเวย์ ! ”

ในเวลานี้ หลัวฉางเซิง หม่าลี่ และหยินซื่อ ไม่สามารถนั่งนิ่งได้อีกต่อไป ทั้งสามคนลุกขึ้นยืนแทบจะพร้อม ๆ กัน เมื่อลุกขึ้นยืน ดวงตาของทุกคนแสดงความไม่เชื่อ

พวกเขาทุกคนรู้เรื่องการเริ่มก่อสร้างถนนซุปเปอร์ไฮเวย์ชิงเจียงดี

หลายคนตั้งตารอถนนซุปเปอร์ไฮเวย์สายนี้

แต่มันก็ยังเป็นโครงการที่ยังไม่เสร็จ และหลาย ๆ คนก็ไม่ได้มองโลกในแง่ดีเกี่ยวกับเรื่องนี้

เพราะปัจจุบันในประเทศยังไม่เคยมีถนนซุปเปอร์ไฮเวย์มาก่อน

ไม่มีใครรู้ว่าถนนซุปเปอร์ไฮเวย์ที่แท้จริงนั้นเป็นยังไง พวกเขาแค่เคยเห็นมันจากแบบจำลองถนนซุปเปอร์ไฮเวย์ชิงเจียงเท่านั้น

หลายคนแทบไม่เชื่อว่าถนนที่สวยขนาดนี้ จะมีจริงเหรอ ?

ซึ่งถนนจากถู่เฉิงไปยังซิงโจว แค่สร้างทางหลวงสายรองหลัวฉางเซิงและคนอื่น ๆ ก็พอใจมากแล้ว พวกเขาไม่เคยคาดหวังว่าเจียงเสี่ยวไป๋จะสร้างถนนซุปเปอร์ไฮเวย์จริง ๆ

นี่เป็นสิ่งที่ไม่เคยคาดคิดมาก่อน

ไม่น่าแปลกใจที่เจียงเสี่ยวไป๋จะกล่าวว่าเงินทุนไม่ใช่ปัญหา แต่การให้อนุมัติโครงการเป็นเรื่องยาก