ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 1129 ทฤษฎีผีเสื้อขยับปีก

ตอนที่ 1129 ทฤษฎีผีเสื้อขยับปีก

วันที่ 18 กันยายน 1985 เวลา 19.30 น. เจียงเจียกรุ๊ปได้จัดคอนเสิร์ตขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ที่จัตุรัสหงซาน เพื่อเป็นการขอบคุณตัวแทนจำหน่าย

แม้เกล็ดหิมะจะปลิวว่อนลอยลงมาจากท้องฟ้า แต่ก็ไม่อาจหยุดตัวแทนจำหน่ายของเจียงเจียกรุ๊ปและผู้ชมจากทั่วประเทศได้ ยามนี้ผู้คนนับหมื่นกำลังรายล้อมรอบจัตุรัสหงซาน เพลิดเพลินไปกับบทเพลงอันไพเราะของเหล่านักร้องมืออาชีพ

“ราวกับได้พบกันในฝัน คลื่นในใจปรากฎพลัน

ทิ้งความเศร้า ความขุ่นเคืองในโลก

เคียงคู่กันไปสุดขอบฟ้า

ท่องไปทั่วทุกทิศ ฝ่าทะเลทรายอันไพศาล

ลมหนาวพัดผ่านมา ทั่วฟ้าไพศาล

ดั่งต้นและเถา ร้อยเรียงเกี่ยวพันกัน

ไหนเลยจะกลัวหิมะพรมหน้า…”

…….

“รักแท้ดั่งทุ่งราบกว้างใหญ่

พายุหนาหนัก ยังไม่อาจกั้นขวาง

เมื่อท้องฟ้าเปิด ดวงตะวันอวดโฉม

สาดแสงเรืองรองส่องสว่างมาที่เธอกับฉัน…”

……

“เมฆแห่งบ้านเกิดของฉันล่องลอยอยู่บนท้องฟ้า

พวกมันคอยเรียกฉันอยู่

เมื่อสายลมรอบตัวฉันพัดผ่านมาเบา ๆ

มีเสียงเรียกฉัน กลับมาบ้านเกิด กลับมาบ้านเกิดเถิดหนา…”

……

“ความระทมปัดไม่ไป ความขมขื่นไล่ไม่ไป

เหตุใดหัวใจถึงว่างเปล่านัก..

สูญเสียความรัก สูญสิ้นแล้วทุกอย่าง

ความทุกข์ตรมระทมเต็มอกไม่อาจกำจัด

เหตุใดหนอเธอถึงได้พร่ำพูดแต่ประโยคนั้น ?

เหตใดหนอตัวฉันถึงไม่ตายเสียที ?

รู้แจ้งถึงรักที่จากลา ทุกสิ่งล้วนผิดพลาด

แต่เหตุใดหนอถึงเฝ้ารักแต่เธอ……”

……

“ต้นไม้เอย ต้นไป๋หยาง

อยู่ชายแดน คอยเคียงข้าง

หยั่งรากลึก แล้งทนยัง

ชายแดนเหนือ ยืนต้นบัง

ลมแผ่วพัดทราย ใบไม้ส่งเสียงลา ลา

เจ้าสูงใหญ่เติบโต ข้าเอาอย่าง

เคียงข้างข้ารักษาฝั่ง (มาเถิด เจ้า มา มา มา มา)”

……

“แม่เล่าให้ฟังเมื่อตอนเด็ก ๆ ว่าทะเลคือบ้านเกิด

ฉันเกิดที่ชายทะเลและโตมาในทะเล

ทะเลคือที่ที่ฉันอาศัยอยู่

ลมทะเลพัดมา คลื่นซัดสาด

และฉันก็ล่องลอยไปทุกที่ … ”

……

“มอบหัวใจ มอบหัวใจ

ฉันยินดีอุทิศความจริงใจ

ฉันยินดีลงทุน ลงทุนอย่างเต็มที่

ไม่ว่าผลที่ตามมาจะเป็นเช่นไร…”

“……”

“……”

ศิลปินนามหลัวเหวิน, เฟ่ย อี้ว์ชิง, เฟยเซียง, หลัวต้าโย่ว, เชียวหลิน จู , แดนนี่ ชาน ,เหมย์ เยี่ยนฟาง , หยาน เหว่ยเหวิน, จูหมิงหยิง……

ศิลปินชื่อดังของประเทศต่างก็ขึ้นมาขับขานบทเพลงทีละคน ท่ามกลางเกล็ดหิมะที่โปรยปรายลงมาจากบนท้องฟ้า

เพลงเมิ่งถัวหลิง, เพลงเหมยหนึ่งกิ่ง, เพลงอ่านใจ, เพลงก้อนเมฆจากบ้านเกิด, เพลงมือฉันที่สางผมของเธอ, เพลงพ่อจ๋าอย่าร้องไห้, เพลงจันทร์เดียวกัน, เพลงรอยจูบของแม่, เพลงใจดันทุรัง, เพลงคืนนี้แสนล้ำค่า, เพลงใจทรนง, เพลงเธอดีที่สุดในโลก, เพลงมอบหัวใจให้เธอ, เพลงต้นไป๋หยาง, เพลงทะเลคือบ้านเกิดของฉัน ..

เพลงยอดนิยมของปีที่แล้วดังก้องไปทั่วจัตุรัสหงซานทีละเพลง

ตัวแทนจำหน่ายของเจียงเจียกรุ๊ปจากทั่วประเทศ รวมถึงผู้ที่ซื้อตั๋วมาชมคอนเสิร์ตหลายหมื่นคนต่างถือแท่งไฟเรืองแสงไว้ในมือ และโยกไปทางซ้ายขวาตามจังหวะเพลง

หลินเจียอิน, เฉินหยวนเฉา และหวังผิง รวมไปถึงผู้บริหารระดับสูงของเจียงเจียกรุ๊ปย่อมได้ที่นั่งที่ดีที่สุดในแถวหน้าของคอนเสิร์ต

แน่นอนว่าลูก ๆ ของพวกเขาอย่างเจียงชาน, เฉินผิง, เฉินหง และหวังกังก็นั่งอยู่ข้างพ่อแม่ของพวกเขาเช่นกัน

ในเวลานี้ ทั้งเด็กและผู้ใหญ่ต่างเคลิบเคลิ้มไปกับบรรยากาศของคอนเสิร์ต และทุกคนก็รู้สึกตื่นเต้นเป็นอย่างยิ่ง

ในตอนท้าย ตัวละครพระถังซัมจั๋งและลูกศิษย์ทั้งสี่คนจาก ‘ไซอิ๋ว’ ก็ปรากฏตัวในตอนจบ พระถังซัมจั๋งร้องเพลงประกอบ “หนทางใด” ซุนหงอคงตีลังกาและโบกกระบองทองคำ ตือโป๊ยก่ายลากคราดและหัวเราะไปมา เขาดูไร้เดียงสามาก ซัวเจ๋งถือไม้เท้าเดินตามม้ามังกรขาว มันเหมือนกับว่าพวกเขากำลังเดินทางสู่ชมพูทวีปเพื่อแสวงหาพระคัมภีร์ทางพุทธศาสนาจริง ๆ

ต้องบอกว่าคนจีนในยุคนี้ยังคงชอบเพลงเพื่อชีวิตมากกว่าเพลงสตริง การปรากฏตัวของพระถังซัมจั๋ง ซุนหงอคง ตือโป๊ยก่าย ซัวเจ๋งและม้ามังกรขาว ทำให้คอนเสิร์ตสนุกสนานถึงขีดสุด

“เยี่ยม ยอดเยี่ยมมาก ! ”

เสียงปรบมือและเสียงเชียร์ยังคงดำเนินต่อไป

“ซุนหงอคง ! ซุนหงอคง ! ”

“ตือโป๊ยก่าย…ตือโป๊ยก่าย…”

“พระถังซัมจั๋ง…”

“ซัวเจ๋ง ! ซัวเจ๋ง…”

“……”

มีเสียงตะโกนอยู่ตลอดเวลาใต้เวที และซุนหงอคงบนเวทีก็กระโดดขึ้นลงและตอบโต้เป็นครั้งคราว “อาจารย์…อาจารย์…”

“ท่านอาจารย์ถูกปีศาจับตัวไป ! ” ตือโป๊ยก่ายเดินเตาะแตะเข้ามาและตะโกนเสียงดัง

มันทำให้ผู้ชมหัวเราะออกมาได้ง่าย ๆ ซึ่งเสียงหัวเราะและเสียงปรบมือก็ยังคงดังกึกก้องไม่เปลี่ยน

จนกระทั่งการแสดงจบลง ผู้ชมยังคงไม่พอใจและตะโกนออกมาเสียงดัง “ขออีก ! เล่นอีก ! ”

เสียงนั้นเหมือนกระแสน้ำที่ดังขึ้นเรื่อย ๆ

พิธีกรไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเจรจา และทีมงานของ ‘ไซอิ๋ว’ ก็ทำตามคำขอของผู้ชมโดยให้การแสดงอีกครั้ง

แต่สิ่งที่เจียงเสี่ยวไป๋ไม่คาดคิดก็คือ ก่อนจบคอนเสิร์ต ผู้กำกับหยาง หัวหน้าผู้กำกับของเรื่อง ‘ไซอิ๋ว’ ก็มาปรากฏตัวที่บนเวทีด้วย

เธอยืนอย่างสง่างามกลางเวทีและพูดเสียงดัง “ขอบคุณเจียงเจียกรุ๊ปที่เชิญพวกเราทีมงานไซอิ๋วมาที่เจียงเฉิงในดินแดนที่มีมรดกทางวัฒนธรรมอันลึกซึ้งแห่งนี้ ฉันรู้สึกได้ถึงความรักที่ผู้คนทั่วประเทศมีต่อไซอิ๋วของเรา”

“แปะ แปะ แปะ แปะ…”

มีเสียงปรบมือตลอดเวลาดังขึ้นมาจากข้างล่างเวที

ผู้กำกับหยางกล่าวต่ออีกว่า “ในระหว่างขั้นตอนการถ่ายทำ ‘ไซอิ๋ว’ เดิมทีทางทีมงานของเราต้องหยุดการถ่ายทำไปหลายครั้งเนื่องจากเงินทุนไม่เพียงพอ…”

ขณะที่เธอพูด เสียงของเธอก็สั่นเครือเล็กน้อย

แต่ในไม่ช้า รอยยิ้มก็ปรากฏบนใบหน้าของเธออีกครั้ง และเธอพูดว่า “ในช่วงเวลาที่ยากลำบากที่สุดสำหรับทีมงานของเรา รองประธานเย่จากเจียงเจียกรุ๊ปก็มาขอพบฉัน และให้การสนับสนุนทางการเงินกับทีมงานของเรา……”

เจียงเสี่ยวไป๋นั่งฟังด้วยรอยยิ้มบนริมฝีปากของเขา

ไม่คาดคิดว่าผู้อำนวยการหยางจะให้เครดิตเจียงเจียกรุ๊ปทันที

หลังจากที่ผู้อำนวยการหยางพูดจบประโยค เธอก็หยุดชั่วครู่

จากนั้นเธอก็พูดออกมาเสียงดัง “แต่เมื่อรู้สึกถึงความรักของทุกคนที่มีต่อไซอิ๋วของเรา ฉันจึงอยากประกาศการตัดสินใจครั้งสำคัญของฉันออกมา ณ ที่นี้ ! ถือว่าเป็นข่าวดีเช่นกัน ! ”

จู่ ๆ ก็มีความเงียบเกิดขึ้นใต้เวที

แม้แต่เจียงเสี่ยวไป๋ก็ยังรู้สึกประหลาดใจ และมีความคิดหนึ่งแวบเข้ามาในใจของเขา จะเป็นไปได้ไหม…

“ฉันขอประกาศว่าภาพยนตร์เรื่องไซอิ๋ว จะออกอากาศอย่างเป็นทางการในช่วงเทศกาลตรุษจีนของปีนี้ค่ะ”

เสียงของผู้อำนวยการหยางดังก้องไปทั่วจัตุรัส

ทันใดนั้น เสียงปรบมือก็ดังกึกก้องขึ้นทันที

“เยี่ยมมาก ในที่สุด ‘ไซอิ๋ว’ ก็ออกอากาศแล้ว ! ”

“ในที่สุดฉันก็ได้ดู ‘ไซอิ๋ว’ แล้ว ! ”

“เทศกาลตรุษจีนนี้ ฉันจะอยู่บ้านรอดูแค่ “ไซอิ๋ว” เท่านั้น ! ”

“พ่อ ฉันอยากเจอซุนหงอคง ! ”

“พ่อ เรามาซื้อทีวีเครื่องใหญ่ให้ครอบครัวเรากันเถอะ ! ”

“……”

ไม่มีใครรู้ว่าการประกาศของผู้กำกับหยางว่า ‘ไซอิ๋ว’ จะออกอากาศในช่วงเทศกาลตรุษจีนในปีนี้ จะทำให้ยอดขายทีวีพุ่งสูงขึ้นอย่างกะทันหัน

เจียงเสี่ยวไป๋ยังคร่ำครวญว่าเวอร์ชั่นก่อนหน้าของ ‘ไซอิ๋ว’ ออกอากาศเพียง 11 ตอนในช่วงเทศกาลตรุษจีนของปี 1986 ซึ่งกว่าจะออกอากาศครบ 25 ตอนก็ต่อเมื่อเข้าสู่ปี 1988

สาเหตุที่การถ่ายทำใช้เวลานานมากนั้น แน่นอนว่าเป็นเพราะพวกเขาขาดเงินทุน

ในชาตินี้ เนื่องจากทีมงานของ ‘ไซอิ๋ว’ ได้รับการสนับสนุนจากเจียงเจียกรุ๊ป ปัญหาด้านเงินทุนจึงได้รับการแก้ไขและความคืบหน้าในการถ่ายทำ ‘ไซอิ๋ว’ ก็เร่งเร็วขึ้น

ว่ากันว่าผีเสื้อในป่าฝนอเมซอนทางตอนใต้ของอเมริกากระพือปีกเป็นครั้งคราว ซึ่งอาจทำให้เกิดพายุทอร์นาโดขึ้นที่เท็กซัสในอีกสองสัปดาห์ต่อมา

นี่คือทฤษฎีผีเสื้อขยับปีก

เมื่อเจียงเสี่ยวไป๋เกิดใหม่ ทฤษฎีผีเสื้อขยับปีกก็เริ่มเกิดขึ้นเช่นกัน

เศรษฐกิจของชิงโจวมีการเปลี่ยนแปลงแล้ว

ระยะเวลาการก่อสร้างถนนซุปเปอร์ไฮเวย์และทางรถไฟของชิงโจวมีการขยับเข้ามาเร็วขึ้น

แม้แต่เวลาออกอากาศของ ‘ไซอิ๋ว’ ก็เปลี่ยนไป

หากตอนทั้งหมดออกฉายในช่วงเทศกาลตรุษจีนของปีนี้ ก็จะเร็วกว่าวันที่ออกอากาศเดิมในปี 1988 ถึงสามปี