ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 115 :ระบบสมาชิก

    ตอนที่ 115 :ระบบสมาชิก

    

    ในปี 1983 เศรษฐกิจในประเทศยังถูกควบคุมโดยรัฐบาล ยังไม่มีความคิดการตลาดแบบคนรุ่นหลัง

    

    จึงไม่แปลกที่หลินเจียอินจะไม่รู้ว่าระบบสมาชิกคืออะไร

    

    เจียงเสี่ยวไป๋อธิบายอย่างอดทนว่า “ระบบสมาชิกเป็นรูปแบบธุรกิจอย่างหนึ่งที่ให้ลูกค้าฝากเงินล่วงหน้ากับร้านค้าจำนวนหนึ่ง โดยร้านจะออกบัตรสมาชิกให้ เมื่อลูกค้ามาซื้อของที่ร้านในอนาคตก็ไม่จำเป็นต้องจ่ายเงินสด ทางร้านสามารถหักเงินจากจำนวนเงินที่ลูกค้าฝากไว้ได้”

    

    หลินเจียอินได้ยินแบบนั้นจึงถามด้วยความสงสัยว่า “ลูกค้าที่ไหนจะยอมจ่ายเงินก่อนทั้งที่ยังไม่ได้ของมา ? ”

    

    เจียงเสี่ยวไป๋หัวเราะ “คุณดูสิ ยอดสั่งจองกุ้งอบน้ำมันจำนวน 417 รายการที่คุณได้มาล้วนเป็นยอดสั่งจองล่วงหน้าไม่ใช่หรือ ? ลูกค้ายังไม่ทันได้กินก็ยอมจ่ายเงินจองกันเข้ามาแล้ว”

    

    หลินเจียอินเข้าใจสิ่งที่เขาสื่อได้ในทันที เธอพูดด้วยรอยยิ้มว่า “นั่นเป็นเพราะกุ้งอบน้ำมันมันอร่อยมากต่างหากล่ะ”

    

    เจียงเสี่ยวไป๋จึงกล่าวว่า “ใช่ ตราบใดที่เมนูร้านของเราเป็นที่ชื่นชอบของลูกค้า การให้พวกเขาจ่ายเงินก่อนได้กินย่อมไม่ใช่ปัญหา”

    

    หลังจากหยุดครู่หนึ่ง เขาก็พูดต่อ “ซึ่งแน่นอนว่าระบบสมาชิกที่ประสบความสำเร็จนั้นจะต้องวิน-วินกันทั้งร้านค้าและสมาชิกด้วย”

    

    วิน-วิน !

    

    คำศัพท์ใหม่มาอีกแล้ว เธอพอจะเข้าใจตัวคำศัพท์อยู่บ้าง แต่เธอไม่เข้าใจว่าจะทำอย่างไรให้วิน-วินทั้งสองฝ่ายอย่างที่เขาว่า

    

    ดวงตาคู่สวยของหลินเจียอินกะพริบมองไปยังเจียงเสี่ยวไป๋ ตอนนี้เธอรู้สึกว่าเขาช่างรู้หลายสิ่งหลายอย่างเหลือเกิน

    

    เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ถ้าคุณต้องการให้ลูกค้ามาเป็นสมาชิก คุณต้องทำให้สมาชิกแตกต่างจากลูกค้าทั่วไป โดยการมอบสิทธิพิเศษและสิทธิประโยชน์บางอย่างแก่พวกเขา”

    

    “ตัวอย่างเช่น หากทุกคนต่อคิวซื้อกุ้งอบน้ำมัน สมาชิกจะได้รับสิทธิพิเศษเหนือลูกค้าทั่วไป ลูกค้าทั่วไปซื้อกุ้งอบน้ำมันในราคาชุดละ 5 หยวน ในขณะที่สมาชิกอาจจ่ายเพียง 4.5 หยวนหรือ 4 หยวน”

    

    “หรือจะเป็นโปรโมชั่นอื่น ๆ ที่จะทำให้สมาชิกรู้สึกแตกต่างจากลูกค้าทั่วไป”

    

    หลินเจียอินได้ยินก็ขมวดคิ้วขึ้นเล็กน้อย

    

    “หากราคาสมาชิกถูกกว่า ในฐานะเจ้าของร้าน มันจะคุ้มค่าสำหรับเราหรือ ? ”

    

    เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มแล้วพูดว่า “แต่ร้านค้าสามารถล็อคลูกค้าได้ล่วงหน้า ทั้งยังได้เงินมาล่วงหน้าด้วย สำหรับร้านค้าแล้ว ระบบนี้ไม่เพียงแต่ทำให้รายได้ของร้านมีเสถียรภาพเท่านั้น แต่ยังทำให้ร้านค้าได้รับเงินจำนวนมากอีกด้วย ซึ่งคุ้มค่ามาก”

    

    หลินเจียอินพยักหน้าแล้วแย้มยิ้มออกมา ระบบสมาชิกที่เขาพูดถึงนี้ฟังดูดีเลยทีเดียว

    

    “งั้นเราทำระบบสมาชิกดีไหม ? ” หลินเจียอินมองเจียงเสี่ยวไป๋แล้วลองถามหยั่งเชิงเขา

    

    “ได้สิ ! ”

    

    เจียงเสี่ยวไป๋ตอบรับ “ผมเชื่อฟังเมีย”

    

    เอ่อ……

    

    หลินเจียอินถึงกับกุมขมับ ผู้ชายคนนี้เกินจะเยียวยาแล้ว เห็นกันอยู่ว่ามันคือความคิดของเขาเอง แต่กลับเอาแต่บอกว่ามันคือคำพูดของเธอ

    

    แต่ถึงอย่างนั้น เธอก็มีความสุขมาก

    

    “งั้นคุณทำแผนของระบบสมาชิกแล้วกัน ! ”

    

    ใบหน้าสวยของหลินเจียอินเผยให้เห็นความจริงจัง เธอใช้มาดของผู้จัดการสั่งงานเจียงเสี่ยวไป๋

    

    “รับทราบครับเมีย ! ”

    

    เจียงเสี่ยวไป๋ทำท่าตะเบ๊ะเหมือนทหารแล้วพูดรับคำของเธอเสียงดัง

    

    พูดจบ เขาก็หัวเราะพลางพูดว่า “เมียจ๋า ถ้าผมวางแผนงานเสร็จแล้ว คุณพอจะมี……รางวัลอะไร……ให้ผมไหม ? ”

    

    หลินเจียอินรู้สึกขบขันกับท่าทีของเขา

    

    “รางวัลน่ะมี ! ”

    

    ในใจของเจียงเสี่ยวไป๋เกิดความร้อนรุ่มขึ้นมาทันที เขามองเธอด้วยสายตาคาดหวัง

    

    ทว่าหลินเจียอินหัวเราะ แล้วพูดว่า “ถ้าทำได้ดี ฉันจะให้โบนัสคุณอีก 50 หยวน”

    

    อ่า !

    

    เจียงเสี่ยวไป๋ทุกข์ระทมในใจทันที

    

    เขาต้องมอบเงินทั้งหมดของตัวเองให้เธออยู่ดี การที่เธอให้โบนัสเขา นั่นไม่เท่ากับว่าให้โบนัสตัวเองหรอกหรือ

    

    เปลี่ยนรางวัลได้ไหม

    

    อย่างเช่น……ให้เขาขึ้นคร่อมเธออะไรเทือกนั้น !

    

    หรือไม่ก็จุ๊บแก้มเขาสักทีก็ได้ !

    

    “คุณค่อย ๆ คิดไปนะ ฉันจะไปดูหน้าร้านแล้ว ! ”

    

    แต่ในตอนนี้ หลินเจียอินกลับเดินออกไปอย่างมีความสุข ทิ้งท้ายไว้เพียงประโยคนี้เท่านั้น

    

    ตอนนี้ยังไม่เย็นมาก เพิ่งจะบ่ายสี่โมง

    

    สองวันนี้เขายุ่งกับการทำเมนูกุ้งอบน้ำมันจนไม่มีเวลาอยู่กับลูกสาว เจียงเสี่ยวไป๋จึงเรียกเจียงชานและหวังกังมา จากนั้นก็เล่นหมากรุกกับเด็กน้อยทั้งสองคน

    

    ตอนนี้เด็กทั้งสองกำลังฝึกเทคนิคการกินหมากขั้นพื้นฐาน

    

    หมากรุกมีวิธีการกินหมากขั้นพื้นฐาน 22 วิธี ยกตัวอย่างเช่น กลยุทธ์ปืนใหญ่ปิดล้อม [1] , กลยุทธ์ปืนใหญ่คู่ [2] , กลยุทธ์ปืนใหญ่หลังม้า [3] , กลยุทธ์รถศึกร่วมปืนใหญ่ [4] , กลยุทธิ์สองรถศึกเดินสลับ [5] , กลยุทธ์วางม้าตกปลา [6] , กลยุทธ์ม้าโยง [7]

    

    ในวิธีการกินหมากแต่ละวิธีนี้ ยังสามารถฝึกการเดินหมาก 1 ทีรุกจน การเดิน 2 ทีรุกจน และการเดิน 3 ทีรุกจนได้

    

    นอกจากนี้ยังมีวิธีการกินหมากของอีกฝ่ายแบบเดินไม่ต่อเนื่องอีกด้วย

    

    หลายคนสอนหมากรุกตั้งแต่เริ่มต้น แต่อันที่จริงแบบนั้นเรียกว่าสอนไม่เป็น

    

    พูดตรง ๆ มันแค่สอนให้คนเล่นหมากรุกเท่านั้น

    

    แต่เจียงเสี่ยวไป๋แตกต่างออกไป

    

    เขาเริ่มต้นด้วยการสอนเทคนิคการกินหมากขั้นพื้นฐานเพื่อฝึกการสังเกต การคำนวณ และการรับรู้เรื่องพื้นที่ของเด็กทั้งสอง ให้เด็กทั้งสองเข้าใจถึงความสำคัญของการเรียนรู้กฎเกณฑ์

    

    เจียงชานและหวังกังเพิ่งเรียนถึงการเดินหมาก 2 ทีรุกจน เจียงเสี่ยวไป๋เองก็ตั้งใจอธิบายให้พวกเขาฟังอย่างใจเย็น

    

    เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ตอนนี้เป็นเวลาห้าโมงกว่าแล้ว เจียงเสี่ยวไป๋พาหลินเจียอินและเจียงชานกลับบ้านเหมือนอย่างทุกที

    

    พวกเขาไม่ได้ไปที่ไซต์งานก่อสร้างมาสองสามวันแล้ว ตอนนี้พื้นที่ไซต์งานก่อสร้างเปลี่ยนไปมากเลยทีเดียว

    

    ถนนที่เขาให้สร้างเชื่อมกับถนนลูกรังมีหน้ากว้าง 12 เมตรแล้ว สองข้างทางของถนนถูกขุดเป็นคูน้ำ รวมถึงมีการเว้นพื้นที่สีเขียวไว้ปลูกต้นไม้ตามความต้องการของเจียงเสี่ยวไป๋

    

    เจียงเสี่ยวไป๋ดูแล้วก็ค่อนข้างพอใจ

    

    เขาไปหาจวงปี้เฉิงแล้วถามไถ่ถึงสถานการณ์ของคนงาน เมื่อรู้ว่าทุกอย่างเรียบร้อยดี เขาจึงไม่ได้พูดอะไรมาก

    

    “เถ้าแก่เจียง นี่คือข้อมูลขนาดที่คุณต้องการ”

    

    จวงปี้เฉิงนำขนาดที่เขาวัดภูมิประเทศของเนินดินและปากทางเข้าถ้ำให้แก่เจียงเสี่ยวไป๋

    

    “ลำบากคุณแล้ว”

    

    เจียงเสี่ยวไป๋รับข้อมูลมา เขาเปิดอ่านครู่หนึ่งแล้วถามจวงปี้เฉิงอีกเล็กน้อย ถึงได้กลับบ้านไป

    

    เมื่อกลับมาถึงบ้านและกำลังจะทำอาหารเย็นนั้น เขาเพิ่งนึกได้ว่าเมื่อวานตอนที่ทำกุ้งอบน้ำมันให้พวกหูฉางจวิน เขาเห็นว่าน้ำมันที่พวกหูฉางจวินนำมาด้วยช่างน้อยนิดจริง ๆ เขาจึงใช้น้ำมันพืชที่เหลืออยู่ที่บ้านเล็กน้อยผสมลงไปด้วย ซึ่งตอนนี้มันหมดแล้ว

    

    วันนี้ขาลืมแวะซื้อเลย

    

    แต่ไม่เป็นไร

    

    เพราะน้ำมันหมูที่เขาซื้อมาเจียวกากหมูรอบที่แล้วยังเหลือเยอะ ไม่กระทบต่อการทำอาหารของเขาเลย

    

    หลังจากทำอาหารเมนูง่าย ๆ กินกันในครอบครัวแล้ว เจียงเสี่ยวไป๋ก็เริ่มออกแบบแปลนบ้านหลังใหม่

    

    ก่อนหน้านี้ เขาแค่คิดรูปแบบและผังบ้านคร่าว ๆ เท่านั้น

    

    แต่ตอนนี้เขามีแผนที่ภูมิประเทศและข้อมูลขนาดต่าง ๆ แล้ว เขาจึงสามารถร่างแปลนบ้านลงกระดาษได้เสียที

    

    ชาติก่อน เขามีทรัพย์สินมูลค่านับหมื่นล้าน ในเครือบริษัทของเขามีอุตสาหกรรมมากมาย และยังได้มีส่วนร่วมในการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ด้วย

    

    หนึ่งในนั้นมีโครงการที่มีชื่อว่า “Oriental Royal Garden”

    

    เป็นโครงการวิลล่าสไตล์จีนแท้สุดหรู

    

    ในตอนนั้น เขาลงงานทุกอย่างด้วยตนเองตั้งแต่การวางแผน การออกแบบ การก่อสร้าง ไปจนถึงการตกแต่ง

    

    ดังนั้น แม้ว่าเขาจะไม่ใช่นักออกแบบมืออาชีพ แต่มันก็ไม่ใช่ปัญหาสำหรับเขาเลยที่จะออกแบบบ้านให้ตนเองสักหลังด้วยความทรงจำของเขาจากชาติที่แล้ว

    

    ตามลักษณะภูมิประเทศ เขาแบ่งการปลูกสร้างทั้งหมดออกเป็นห้าส่วน แท่นระเบียงที่สร้างยื่นออกไปตรงผิวน้ำนับเป็นส่วนที่หนึ่ง ส่วนที่สองคือทางรถและทางเท้าที่สร้างขึ้นวนรอบเนินดิน ด้านบนเนินดินคือพื้นที่สำหรับตัวบ้านหลัก ซึ่งจะสร้างเป็นสไตล์จีนเก่าแก่

    

    เขาตั้งใจจะสร้างบ้านแบบเรือนสี่ประสานที่มีทางเข้าสองทาง สวนหลังบ้านตั้งอยู่บริเวณต้นหนานมู่ยักษ์พอดี

    

    ถัดไปด้านหลัง ตำแหน่งของปากทางเข้าถ้ำจะสูงกว่าเล็กน้อย ต้องทำบันไดขึ้นไป จากนั้นเขาจะสร้างบ้านเป็นแถวที่ปากถ้ำ สันกระเบื้องบนหลังคาบ้านจะเชื่อมต่อโดยตรงกับปากถ้ำ ทำให้ตัวบ้านอยู่ในถ้ำครึ่งหนึ่ง แบบนี้จะทำให้ในตัวบ้านจะอากาศอบอุ่นในฤดูหนาวและเย็นสบายในฤดูร้อน โดยไม่ต้องกังวลว่าจะถูกลมและฝนรบกวน

    

    เมื่อแบบร่างในหัวชัดเจนขนาดนี้ เจียงเสี่ยวไป๋จึงร่างแปลนออกมาอย่างรวดเร็ว

    

    ไม่นานนัก ภาพร่างก็ปรากฏบนกระดาษ

    

    จากนั้นเขาก็ไม่ได้วาดอีก เพราะเขาตั้งใจจะไปที่เฉินเจียวโกวเพื่อเดินดูโถงบรรพบุรุษและบ้านตระกูลเฉินก่อน เขาตั้งใจจะไปดูคานไม้ วงกบประตู หน้าต่าง และอื่น ๆ ตั้งใจจะเก็บโครงสร้างเดิมบางส่วนไว้เพื่อใช้ของเหล่านั้นให้เกิดประโยชน์สูงสุด

    

    หลังจากไปดูแล้ว เขาถึงค่อยวาดแปลนที่สมบูรณ์อีกครั้ง เพียงเท่านี้ก็จะประหยัดเวลาได้เยอะแล้ว

    

    อีกอย่าง มีเรื่องให้เขาต้องทำอีกมากมาย ไม่ได้มีแค่เรื่องร่างแปลนบ้านใหม่เท่านั้น

    

    ยกตัวอย่างเช่น แผนระบบสมาชิกที่ภรรยาให้เขาทำ

    

    เขาไม่กล้าชักช้า เพราะกลัวภรรยาจะบ่น

    

    [1] ปืนใหญ่ปิดล้อม (天地炮) คือรูปแบบการเดินหมากที่เบี้ยปืนใหญ่หนึ่งตัวสามารถตรึงเบี้ยทหารและเบี้ยม้าตรงกลางกระดานของอีกฝ่ายได้ และเบี้ยปืนใหญ่อีกตัวสามารถตรึงเบี้ยทหารและเบี้ยช้างตัวล่างของคู่ต่อสู้ได้

    

    [2] ปืนใหญ่คู่ (重炮) คือรูปแบบการเดินหมากที่เบี้ยปืนใหญ่ทั้งสองตัวอยู่เรียงกันหน้าหลังในแนวกลาง

    

    [3] ปืนใหญ่หลังม้า (马后炮) เป็นการวางเบี้ยปืนใหญ่ไว้ด้านหลังเบี้ยม้า ใช้เบี้ยม้าปิดทางถอยของเบี้ยองครักษ์คู่ต่อสู้ และใช้เบี้ยปืนใหญ่กินเบี้ยองครักษ์

    

    [4] กลยุทธ์รถศึกร่วมปืนใหญ่ (夹车炮) เป็นการวางเบี้ยรถศึกและเบี้ยปืนใหญ่ในแนวหน้าและหลังเพื่อกินหมากของคู่ต่อสู้

    

    [5] สองรถศึกเดินสลับ (双车错) เป็นการเดินเบี้ยรถศึกสองตัวที่อยู่ฝั่งเดียวกันในลักษณะสลับกันไปมา เพื่อสร้างความสับสนให้คู่ต่อสู้

    

    [6] กลยุทธ์วางม้าตกปลา (钓鱼马) เป็นการเดินเบี้ยม้าไปที่ตำแหน่ง 3.7 หรือ 7.7

    

    [7] กลยุทธ์ม้าโยง (八角马) เป็นการวางเบี้ยม้าไว้ที่มุมใดก็ได้ของตำแหน่งพระราชวังของคู่ต่อสู้ เพื่อวางเป็นแนวทแยงกับเบี้ยองครักษ์ของคู่ต่อสู้ เป็นการจำกัดการเคลื่อนที่ของหมากฝั่งตรงข้าม แล้วอาศัยจังหวะที่แก้เกมได้ยากแบบนี้ใช้เบี้ยตัวอื่นกินเบี้ยของคู่ต่อสู้