พันธสัญญาลวงรัก - ตอนที่ 578 ไม่ได้ตั้งใจจะเมินคุณ

ตอนที่ 578

ไม่ได้ตั้งใจจะเมินคุณ

ทันทีที่ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเข้ามานั่งในรถยนต์และรัดเข็มขัดนิรภัย โทรศัพท์มือถือในกระเป๋าก็ส่งเสียงร้อง

เธอหยิบมันออกมาและเห็นว่าเป็นสายเรียกเข้าจาก ลู่ซีจวี๋

มู่อวี้เฉิงที่อยู่ด้านข้างเหลือบมอง ก่อนจะหันหน้าไปทางอื่นและสตาร์ทรถ

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกดรับสายอย่างรวดเร็ว

“มีอะไรคะรุ่นพี่? เอกสารในบริษัทมีปัญหาอะไรหรือเปล่า?” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวถามอย่างตั้งใจ

โดยปกติแล้วเวลามีเรื่องเกิดขึ้นในบริษัท กู้ชิงมักจะโทรศัพท์มารายงานให้เธอทราบ

เมื่อไหร่ที่มีข่าวสารจากลู่ซีจวี๋ กู้ชิงก็มักจะมาบอกเธอเสมอ

แต่เขาโทรศัพท์มาด้วยตัวเองแบบนี้ คงน่าจะเกี่ยวกับอินอวี่โหรว

“ไม่ใช่เรื่องที่บริษัทหรอก คือ… ฉันมีเรื่องจะถามเธอนิดหน่อย” ลู่ซีจวี๋ลังเลอยู่พักหนึ่งก่อนจะพูดออกมา

อันที่จริงการโทรศัพท์มาหาถงเหมี่ยวเหมี่ยวในตอนนี้มันค่อนข้างน่าลำบากใจนิดหน่อย เพราะเห็นได้ชัดว่า ถงเหมี่ยวเหมี่ยวจะไม่ช่วยเหลือเขาแล้ว

แต่เขาทำเกินไปเอง และมันก็ไม่ใช่ความผิดของ ถงเหมี่ยวเหมี่ยว

“เกิดอะไรขึ้นคะ?” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวตอบรับอย่าง เกียจคร้าน

ลู่ซีจวี๋เล่าถึงคำพูดเมื่อวานของอินอวี่โหรว

เขาเดินตามอินอวี่โหรวขึ้นไปที่ชั้นบน โดยคิดจะขอร้องให้อินอวี่โหรวให้อภัยเขา

แต่อินอวี่โหรวกลับไม่สนใจเขาเลย

เพื่อป้องกันไม่ให้ผู้เฒ่าอินรู้ว่าอินอวี่โหรวกำลังอารมณ์เสียและห้ามปรามไม่ให้เขามาที่นี่อีกในอนาคต เขาจึงยืนเงียบ ๆ อยู่หน้าห้องเธอเป็นเวลานานก่อนจะกลับลงมาที่ชั้นล่าง

“ฉันชอบเธอมากจริง ๆ และไม่ได้ตั้งใจจะดูถูกเธอ” ลู่ซีจวี๋รู้สึกลำบากใจ

หลังจากครุ่นคิดอยู่นาน เขาก็ยังไม่เข้าใจว่าอินอวี่โหรวหมายถึงอะไร

“ถ้างั้นพี่ก็ต้องถามอวี่โหรวว่าเธอต้องการอะไร พฤติกรรมอะไรที่ทำให้เธอรู้สึกว่าพี่กำลังดูถูกเธอ และพี่ก็อย่าทำแบบนั้นอีก พี่ใช้วิธีอื่นสร้างความประทับใจให้เธอได้นะ” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวนึกถึงรอยแดงเป็นจ้ำ ๆ บนลำคอของอินอวี่โหรว และพอจะเข้าใจความหมายของคำว่าไม่เคารพของอินอวี่โหรวคร่าว ๆ

หลังจากได้ยินคำพูดของถงเหมี่ยวเหมี่ยวแล้ว ลู่ซีจวี๋ก็พยักหน้าอย่างขยันขันแข็ง “เข้าใจแล้ว”

ลู่ซีจวี๋พูดตอบและกดวางสาย

เป็นการบ่งบอกว่าใช้แล้วเฉดหัวทิ้งทันที

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวหัวเราะ

คราวนี้ลู่ซีจวี๋ดูกังวลมากจริง ๆ อาจเป็นเพราะว่าคู่แข่งหัวใจของเขาแข็งแกร่งมากใช่ไหม?

หากรุ่นพี่ที่อินอวี่โหรวพูดถึงเก่งกาจจริง ๆ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็คิดว่ามู่อวี้เฉิงน่าจะรู้จักเขา

ดังนั้นเธอจึงหันหน้าไปถามว่า “อวี้เฉิง รู้จักฉินคั่วมั้ย?”

มู่อวี้เฉิงหยุดชะงักชั่วคราว แววตาเปลี่ยนไปเล็กน้อย “คุณถามทำไม?”

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเล่าเรื่องของอินอวี่โหรวให้มู่อวี้เฉิงฟังโดยสรุป

“ทำไม? คุณรู้จักฉินคั่วเหรอ?” ตั้งแต่ถงเหมี่ยวเหมี่ยวพูดถึงฉินคั่ว ท่าทางการแสดงออกของมู่อวี้เฉิงก็ดูแปลกไป

“เพื่อนน่ะ” มู่อวี้เฉิงตอบกลับเรียบ ๆ

มีคนจำนวนไม่มากนักที่มู่อวี้เฉิงจะนับรวมว่าเป็นเพื่อนของเขา

หากบอกว่าเป็นเพื่อนก็คงจะเป็นเพื่อนกันจริง ๆ

นึกไม่ถึงว่ามู่อวี้เฉิงจะรู้จักกับฉินคั่วด้วย

แปลกใจจริง ๆ

“ฉินคั่วเป็นคนยังไงเหรอ? ฉันได้ยินเรื่องนินทาของเขามาเยอะเลย” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเริ่มสงสัยเกี่ยวกับฉินคั่วมากขึ้นเรื่อย ๆ

“ก็ประมาณนั้นแหละ” น้ำเสียงของมู่อวี้เฉิงยังคงฟังดูสงบตามปกติ

“งั้นเหรอ?” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวพึมพำ

จนกระทั่งสัญญาณไฟจราจรเปลี่ยนเป็นสีแดง มู่อวี้เฉิงก็หันกลับมาถามว่า “คุณถามถึงเขาทำไม? มองสามีคนเดียวยังไม่พอเหรอ?”

“คุณก็รู้ว่าฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น ฉันถามให้ อวี่โหรว” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวไม่เข้าใจว่าทำไมจู่ ๆ มู่อวี้เฉิงถึงโมโห

การช่วยเหลืออินอวี่โหรวเป็นเรื่องปกติทั่วไป แต่ตอนนี้มู่อวี้เฉิงกลับเปลี่ยนทัศนคติไปอย่างกะทันหัน

ดูเหมือนว่าตัวการสำคัญจะเป็นฉินคั่ว

หรือว่ามู่อวี้เฉิงกับฉินคั่วจะมีความเกี่ยวข้องกัน?

แต่มู่อวี้เฉิงเพิ่งบอกว่าพวกเขาเป็นเพื่อนกัน

นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเห็นมู่อวี้เฉิงโมโหมาก

ช่างเถอะ ไม่ถามก็ได้

บางทีมู่อวี้เฉิงอาจจะมีอดีตที่ไม่อยากให้ใครรู้เช่นกัน

ในเมื่อมู่อวี้เฉิงไม่พูด เธอก็จะไม่ถามอะไรต่อ

มู่อวี้เฉิงกับถงเหมี่ยวเหมี่ยวยังคงเงียบจนกระทั่งไปถึงบ้านพัก

มู่อวี้เฉิงไม่พูดและถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็ไม่ได้เป็นฝ่ายชวนคุย

เธอหยิบชุดนอนขึ้นมา เดินเข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำ และกลับมานอนห่มผ้าห่ม

เธอไม่ใช่เด็กเล็กแล้วและไม่ต้องการให้คนอื่นมาดูแลอารมณ์ของเธอตลอดเวลา

หัวใจของมู่อวี้เฉิงเจ็บปวดอย่างยิ่งเมื่อเห็นท่าทางเย็นชาของถงเหมี่ยวเหมี่ยว

เขาเดินขึ้นไปบนเตียงและโอบเอวของถงเหมี่ยวเหมี่ยว “ผมขอโทษ ผมแค่อารมณ์ไม่ดี ไม่ได้ตั้งใจจะเมินคุณ”

“ไม่เป็นไร ทุกคนก็มีอดีตกันทั้งนั้น คุณไม่อยากพูดก็ไม่ต้องพูด” เมื่อมู่อวี้เฉิงเข้านอน ถงเหมี่ยวเหมี่ยวยังคงนอนไม่หลับและไม่มีทีท่าว่าจะนอนหลับ

ดูเหมือนว่านี่จะเป็นครั้งแรกที่เธอกับมู่อวี้เฉิงทำสงครามเย็นใส่กัน

ทั้งที่มันไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไรด้วยซ้ำ

เธอไม่เข้าใจว่าทำไม แต่ดูเหมือนว่าพวกเขาจะอารมณ์เสียทั้งคู่จนมันก่อเกิดเป็นสงครามเย็นที่อธิบายไม่ถูก

น้ำเสียงของถงเหมี่ยวเหมี่ยวฟังดูไม่แยแสมาก จน มู่อวี้เฉิงสามารถบอกได้ว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวกำลังโกรธ

เขาไม่รู้จะอธิบายให้ถงเหมี่ยวเหมี่ยวฟังยังไงว่าตอนนั้นเขายังเด็กและทำตัวเหลวไหล

ในตอนแรก ความสัมพันธ์ระหว่างมู่อวี้เฉิงกับฉินคั่วดีมาก

มู่อวี้เฉิงหยิ่งยโส ทะนงตัวและเสเพลไปเรื่อยเปื่อย ตอนที่เขาอยู่กับฉินคั่ว เขาได้ลองทำทุกอย่าง

แต่ต่อมาเขาต้องมารับช่วงมู่กรุ๊ปต่อ ส่วนฉินคั่วก็ไปเกณฑ์ทหาร ทำให้ทั้งสองคนห่างกันไป

กล่าวโดยสรุป มู่อวี้เฉิงไม่อยากให้ถงเหมี่ยวเหมี่ยวรู้ว่าตอนนั้นเขาไม่ใช่คนดี

และเขาก็ไม่กล้าบอกให้เธอรู้ด้วย

แต่ถ้าถงเหมี่ยวเหมี่ยวโกรธ เขาจะทำอย่างไรดี? เขาไม่รู้จะง้อเธอยังไงด้วย

โดยปกติถ้าถงเหมี่ยวเหมี่ยวโกรธ เขาจะมีวิธีการเสมอ

แต่สำหรับเรื่องนี้มันพูดยากจริง ๆ

หลังจากถงเหมี่ยวเหมี่ยวพูดจบ เธอก็ยังไม่ได้ยินคำตอบจากมู่อวี้เฉิง

เดิมทีถงเหมี่ยวเหมี่ยวไม่ได้คิดสงสัยอะไรเลย แต่ยิ่ง มู่อวี้เฉิงพูดอธิบายมากเท่าไหร่ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็ยิ่งรู้สึกว่า มู่อวี้เฉิงมีความลับบางอย่าง

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวรู้สึกเสียใจเล็กน้อยเมื่อรู้ว่ามู่อวี้เฉิงกำลังปิดบังเรื่องอะไรบางอย่างจากเธอ

เธอรู้สึกว่ามันเป็นเรื่องปกติที่ผู้คนจะมีความลับ

แต่มันคงไม่เป็นไรหากมู่อวี้เฉิงไม่อยู่ตรงหน้าเธอ

ตอนนี้เธอกำลังเผชิญหน้ากับมู่อวี้เฉิงอยู่ และมู่อวี้เฉิงก็ไม่พูดอธิบาย มันจึงกลายเป็นเรื่องยากที่จะบรรยาย

เมื่อคิดได้เช่นนั้น ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็ลุกขึ้น

มู่อวี้เฉิงมองเห็นทันทีและรีบคว้ามือเธอเอาไว้ “ไม่นอนเหรอ? จะไปไหน?”

“คุณนอนนี่เถอะ ฉันจะไปนอนที่ห้องรับแขก” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวแสดงสีหน้าเย็นชา พวกเขาเป็นแบบนี้แล้วจะนอนด้วยกันได้อย่างไร?

“เหมี่ยวเหมี่ยว อย่าสร้างปัญหาสิ” มู่อวี้เฉิงเห็นว่า ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกำลังโกรธจึงเริ่มรู้สึกหงุดหงิด

“ฉันสร้างปัญหาอะไร? วันนี้ฉันแค่อยากจะไปนอนห้องรับแขก” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวพูดและพยายามดึงมือออกจากมู่อวี้เฉิง

มู่อวี้เฉิงคว้าเธอเอาไว้ เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากพูดว่า “คุณนอนนี่แหละ เดี๋ยวผมไปนอนห้องรับแขกเอง ตกลงมั้ย? ฮะ? หลับให้สบาย แล้วอย่าสร้างปัญหาอีก”

มู่อวี้เฉิงพูดและลุกจากเตียง ปล่อยให้ถงเหมี่ยวเหมี่ยวนั่งอยู่ที่เดิม

เขาคิดว่ามันดีกับถงเหมี่ยวเหมี่ยว และกลับนึกไม่ถึงว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวจะตีความหมายเป็นอย่างอื่น

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวจ้องมองมู่อวี้เฉิงที่กำลังเดินจากไปด้วยดวงตาแดงก่ำ

เธอนึกไม่ถึงว่ามู่อวี้เฉิงจะยอมนอนแยกห้องกับเธอมากกว่าพูดอธิบายให้เธอฟัง

ช่างเถอะ เขาอยากทำอะไรก็ปล่อยเขาไป!