พันธสัญญาลวงรัก - ตอนที่ 661 คงจะไม่เข้าใจผิดใช่มั้ย

ตอนที่ 661

คงจะไม่เข้าใจผิดใช่มั้ย

หลังจากเจ้าหน้าที่ตำรวจมาถึง ผู้จัดการหลี่ก็ถูกนำตัวไปลงโทษ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวส่งมอบหลักฐานทั้งหมดให้เจ้าหน้าที่ตำรวจและนำส่งเงินที่ฉ้อโกงมาทั้งหมดไปส่งคืน

นอกจากนี้เธอยังมอบโอกาสให้ผู้เสียหายเข้ามาทดลองทำงานในสตีเฟนกรุ๊ป

มีช่วงทดลองการทำงานเป็นเวลาหนึ่งเดือน หากทุกคนผ่านการทดสอบก็จะสามารถทำงานที่นี่ต่อได้ หากไม่ผ่านก็ต้องกลับออกไป

ในช่วงทดลองงานนั้น ทุกคนจะต้องพึ่งพาความสามารถของตัวเอง

วิธีการจัดการค่อนข้างยุติธรรมและปลอบประโลมเหยื่ออย่างมาก

พวกเขาเขียนแก้ต่างให้ถงเหมี่ยวเหมี่ยวบนอินเทอร์เน็ต และถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็ได้รับคำชมเชยอย่างล้นหลาม

สำหรับผู้ช่วยของผู้จัดการหลี่ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวไม่ได้ไล่เขาออกโดยตรง แต่หักเงินเดือนเขาครึ่งปีและปลดตำแหน่งผู้ช่วยเขาลงมาเป็นพนักงานธรรมดา

นี่คือวิธีการจัดการของเธอ

หากผู้ช่วยไม่เห็นด้วยก็แค่ลาออกไป

ถึงแม้จะเป็นเพียงพนักงานธรรมดา ๆ แต่ก็ยังดีที่ได้ทำงานในสตีเฟนกรุ๊ป เพราะสวัสดิการที่ได้รับนั้นไม่มีบริษัทไหนเทียบเทียมได้เลย

ดังนั้นเขาจึงไม่ได้โง่พอที่จะลาออก

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวใจกว้างยอมให้เขาทำงานในบริษัท แทนที่จะตำหนิถงเหมี่ยวเหมี่ยว เขากลับรู้สึกซาบซึ้งใจอย่างมาก

ในบริษัทแห่งนี้ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเป็นคนที่ยุติธรรมที่สุด

หลังจากจัดการกับเรื่องนี้แล้ว ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็เลิกงาน แต่เมื่อมาถึงหน้าประตูบริษัท เธอกลับพบหญิงวัยกลางคนกับชายหนุ่มที่บุกเข้ามาหาในตอนเช้า

หญิงรายนั้นถือตะกร้าผลไม้เอาไว้ในมือ “คุณ คุณถงคะ นี่เป็นน้ำใจเล็ก ๆ น้อย ๆ ของป้า ได้โปรดรับมันไว้ด้วยนะคะ ถ้าไม่ใช่เพราะคุณ ป้าคงจะต้องเสียเงินก้อนนั้นไปจริง ๆ”

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวส่ายหัวแล้วพูดว่า “คุณป้า อย่าเปลืองเงินเลยค่ะ มันเป็นสิ่งที่ฉันควรทำ เพราะสตีเฟนกรุ๊ปจัดการไม่ได้เหมาะสมจนเกิดเหตุการณ์เลยเถิดแบบนี้ และคุณป้าสมควรได้รับความยุติธรรมแล้วค่ะ”

“ไม่ว่ายังไงป้าก็ขอบคุณคุณมากนะคะ บ้านป้ายากจนไม่มีของมีค่าอะไร ทำได้แค่ซื้อผลไม้ตอบแทนคุณเท่านั้น” หญิงคนนั้นจ้องมองถงเหมี่ยวเหมี่ยวทั้งที่น้ำตาคลอเบ้า

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวลังเลอยู่ครู่ มองดูหญิงวัยกลางคนและชายหนุ่มก่อนจะรับตะกร้าผลไม้มา

“ถ้าอย่างนั้นขอบคุณนะคะคุณป้า” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวโค้งคำนับผู้หญิงคนนั้น

“ป้าต่างหากที่ต้องขอบคุณ คุณถง เดินทางปลอดภัยนะคะ” หญิงคนนั้นกับชายหนุ่มหลีกทางให้ถงเหมี่ยวเหมี่ยว

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเดินไปข้างหน้าและหันหลังกลับ

เธอเห็นว่าหญิงวัยกลางคนกับชายหนุ่มไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่มีรอยยิ้มบนใบหน้า

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวจึงคลี่ยิ้มเบา ๆ

เธอรู้สึกว่าบางทีนี่อาจเป็นความหมายของสิ่งที่เธอกำลังทำอยู่

ขอแค่พวกเขามีความสุข ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็พึงพอใจมากแล้ว

หลังจากกลับมาถึงบ้าน มู่อวี้เฉิงยังไม่กลับมา

ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลาเลิกงาน

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวจึงเข้าไปเตรียมอาหาร หลังจากทำอาหารเสร็จท้องฟ้าก็มืดมากแล้ว แต่มู่อวี้เฉิงก็ยังไม่กลับมาสักที

เธอจึงโทรศัพท์หามู่อวี้เฉิงและปลายสายก็กดตอบรับทันที

“อวี้เฉิง ทำไม…”

“เธอเป็นใคร?” เสียงหวานของผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้นมาจากปลายสาย

หัวใจของถงเหมี่ยวเหมี่ยวกระตุกทันที

มู่อวี้เฉิงเป็นคนหวงอาณาเขตและข้าวของของตัวเองมาก

เขาจะไม่มีทางปล่อยให้คนนอกแตะต้องของสำคัญอย่างโทรศัพท์มือถือของเป็นอันขาด แล้วคนคนนี้คือใคร?

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวไม่อาจหยุดคิดฟุ้งซ่านในใจได้

แต่เธอยังคงพูดถามอย่างใจเย็น “คุณเป็นใครคะ? เป็นอะไรกับอวี้เฉิงเหรอ?”

“พี่สาว ฉันกับเขาอยู่ด้วยกันจนดึกดื่นป่านนี้คิดว่าฉันเป็นอะไรกันล่ะ?” น้ำเสียงของอีกฝ่ายดูเด็กมากราวกับยังไม่บรรลุนิติภาวะ ก้องกังวานเหมือนกับระฆังเงิน ฟังดูไพเราะมาก

โทรศัพท์ในมือของถงเหมี่ยวเหมี่ยวหล่นลงบนโซฟาจนเกิดเสียงดัง “ป็อก”

เธอพยายามปลอบใจตัวเองให้เชื่อใจมู่อวี้เฉิง

สามีภรรยาจะขาดความเชื่อใจขั้นพื้นฐานได้อย่างไร?

ทว่าคำพูดของผู้หญิงคนนั้นทำให้เธอคิดมากจริง ๆ

คำพูดที่คลุมเครือและการกลับบ้านช้าของมู่อวี้เฉิง ทำให้หัวใจของถงเหมี่ยวเหมี่ยวตึงเครียด…อย่างมาก

แต่เธอยังคงมีความหวังเล็ก ๆ อยู่ในใจ

เธอจะรอให้มู่อวี้เฉิงกลับมาก่อน เพราะเธออยากฟังคำอธิบายของเขา

บางทีผู้หญิงที่รับโทรศัพท์ของเขาอาจจะจงใจพูดแบบนั้นก็ได้?

เธอจะปล่อยให้ผู้หญิงที่มีเจตนาซ่อนเร้นมาสร้างความร้าวฉานไม่ได้

…

ประตูห้องทำงานถูกผลักออก มู่อวี้เฉิงนั่งประชุมมาตลอดทั้งวันและดวงตาของเขาก็เต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า

เขาเดินเข้ามาเห็นสาวหน้าหวานนั่งอยู่ในห้องทำงาน

เมื่อเห็นเธอ มู่อวี้เฉิงก็ตกตะลึงไปครู่หนึ่ง “จิ่วจิ่ว พี่บอกให้เธอกลับไปตั้งนานแล้วไม่ใช่เหรอ? ทำไมยังอยู่ที่นี่อีก?”

“พี่อวี้เฉิง? เราไม่ได้เจอกันนานแค่ไหนแล้ว? พี่จะทำแบบนั้นได้ยังไง? ฉันเพิ่งมาถึงจะไล่ฉันกลับแล้วเหรอ? เดี๋ยวฉันก็ฟ้องคุณป้าเลยนิ” เฉินจิ่วจิ่วทำหน้าตาบูดบึ้งอย่างไม่พอใจ

แม้ว่ามู่อวี้เฉิงจะแสดงสีหน้าราวกับทำอะไรไม่ถูก แต่ก็ไม่มีทีท่าว่าจะหมดความอดทนเลย กลับดูตามใจมากกว่า “ที่ออฟฟิศพี่ไม่มีอะไรทำ กลับไปก่อนเถอะ มันหนาว เดี๋ยวก็เป็นหวัดหรอก”

“ก็ได้ พี่อวี้เฉิง เมื่อกี้มีพี่สาวคนสวยโทรมาหาด้วย ฉันกดรับและบล็อกคนที่โทรมาตามตื้อพี่ให้ล่ะ สบายใจแล้วหรือยัง?” เฉินจิ่วจิ่วมองดูมู่อวี้เฉิงราวกับเด็กที่กำลังรอคอยคำชมเชย

“พี่สาว?” มู่อวี้เฉิงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบรับว่า “เร็วเข้า ส่งมือถือมาให้พี่”

หากถงเหมี่ยวเหมี่ยวเป็นคนโทรศัพท์มา มันจะกลายเป็นเรื่องเข้าใจผิดอันใหญ่หลวง

แต่เมื่อเห็นชื่อบนหน้าจอโทรศัพท์ มู่อวี้เฉิงก็หลับตาลง ถงเหมี่ยวเหมี่ยวโทรศัพท์มาจริง ๆ

สายไปแล้ว เฉินจิ่วจิ่วเป็นคนรับโทรศัพท์ และเขาไม่อยากให้เธอเข้าใจผิดเลย

เมื่อเห็นว่าสีหน้าของมู่อวี้เฉิงดูผิดแปลกไป เฉินจิ่วจิ่ว ก็จ้องมองเขาอย่างระมัดระวัง “พี่อวี้เฉิง ทำไมเหรอ?”

“พี่สะใภ้เธอโทรมาน่ะ ทีหลังอย่ารับสายสุ่มสี่สุ่มห้าอีกนะ” หลังจากพูดจบ มู่อวี้เฉิงก็กดโทรศัพท์หาถงเหมี่ยวเหมี่ยวทันที

ทว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวไม่รับสาย

มู่อวี้เฉิงขมวดคิ้ว

เฉินจิ่วจิ่วรีบพูดขึ้นทันที “ขอโทษนะพี่อวี้เฉิง ฉันไม่รู้ว่ามันเป็นเบอร์ของพี่สะใภ้ พี่สะใภ้คงจะไม่เข้าใจผิดใช่มั้ย? ทำยังไงดี?”

เฉินจิ่วจิ่วทำอะไรไม่ถูก

มู่อวี้เฉิงรู้ว่าเธอกำลังกังวลจึงพูดปลอบโยนว่า “ไม่เป็นไร เหมี่ยวเหมี่ยวไม่ใช่คนไร้เหตุผล เดี๋ยวพี่อธิบายให้เธอฟังเอง”

นอกจากนี้เฉินจิ่วจิ่วยังต้องอยู่ที่นี่อีกสักระยะหนึ่ง

เดี๋ยวลิ่นอวี๋เหยียนพูดแนะนำ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็จะเข้าใจได้ว่ามันไม่ใช่เรื่องอย่างนั้น

“งั้นก็โอเค พี่อวี้เฉิง ขอโทษนะคะ มาวันแรกฉันก็สร้างปัญหาให้พี่เลย” เฉินจิ่วจิ่วแลบลิ้น

“เดี๋ยวพี่พาเธอไปส่งบ้านเก่า แล้วพรุ่งนี้ค่อยคุยกัน” ตอนนี้มู่อวี้เฉิงอยากจะกลับไปอธิบายให้ถงเหมี่ยวเหมี่ยวฟัง

ไม่เช่นนั้นถงเหมี่ยวเหมี่ยวจะต้องคิดฟุ้งซ่านอยู่ที่บ้านอย่างแน่นอน

“ได้ ขอบคุณนะพี่อวี้เฉิง” เขาไม่รู้ว่าสีหน้ากังวลของเขาอยู่ในสายตาของเฉินจิ่วจิ่วตลอด จนเธอหรี่ตาลง

หลังจากมู่อวี้เฉิงไปส่งเฉินจิ่วจิ่วที่บ้านเก่าแล้ว เขาก็กลับไปที่คฤหาสน์ตี้หลาน

กว่าจะกลับมาถึงบ้าน บ้านก็มืดสนิทแล้ว

มู่อวี้เฉิงกังวลมาก กลัวว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวจะโกรธและหนีไปอีก เขาจึงรีบเดินขึ้นไปดูบนห้อง

จากนั้นเขาก็พบว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวกำลังนอนขดตัวอยู่ในผ้าห่ม

เขารู้สึกโล่งใจทันที แต่ก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ

หากเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้น คนอย่างถงเหมี่ยวเหมี่ยวจะต้องคิดมากกระสับกระส่าย

เขาเข้าใจนิสัยของถงเหมี่ยวเหมี่ยวดี

หลังจากได้รับสายนั้น เธอคงจะไม่มีทางนอนหลับอย่างสงบสุขได้แน่ ๆ