พันธสัญญาลวงรัก - ตอนที่ 749 ตายโดยไม่เสียใจ

ตอนที่ 749

ตายโดยไม่เสียใจ

“งั้นยังไม่ต้องไป เรากลับไปที่เมืองเป่ยก่อน” ฉินคั่วไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากพูดประนีประนอม

ไม่ว่ากู้ชิงจะพูดอะไรเขาก็จะทำอย่างนั้น ตอนนี้เขาไม่ได้สนใจสถานะใด ๆ ในครอบครัวอีกต่อไป

ขอแค่กู้ชิงมีความสุขเท่านั้นก็พอ

กู้ชิงสูดจมูก ลงจากรถแล้วเดินตามหลังฉินคั่วไป

จากนั้นเธอก็ตระหนักได้ว่ามีรถออดี้คันสีดำมาจอดอยู่ตรงหน้าพวกเขา

กู้ชิงแหงนหน้ามองฉินคั่วด้วยความสับสน

“ผมบอกให้คนแวะมารับน่ะ ขึ้นรถเถอะ จะได้นั่ง สบาย ๆ” ฉินคั่วกลัวว่ากู้ชิงจะได้รับบาดเจ็บจึงขอให้คนขับรถมารับจากเมืองหนาน

บนรถไฟเร็วสูงมีกลิ่นอันไม่พึ่งประสงค์และคนเยอะมากจึงทำให้ไม่รู้สึกปลอดภัย

หลังจากได้ยินคำพูดของฉินคั่ว คนขับรถหันไปมองกู้ชิงด้วยความสงสัย

ตอนเขาได้ยินฉินคั่วสั่งให้ขับรถยนต์ข้ามมาจากเมืองหนาน เขาตกใจมาก

และยิ่งรู้สึกเหลือเชื่อมากขึ้นเมื่อเห็นฉินคั่วในตอนนี้

แทบจะเป็นหนึ่งในรอบหลายปีเลยไหม?

เขาเคยเห็นฉินคั่วอ่อนโยนกับใครที่ไหน?

“เฮ้ย มองอะไร? มีกฎว่าไงมั่ง?” ฉินคั่วเห็นว่าคนขับรถจ้องมองมาทางกู้ชิงอย่างไม่ละสายตา

เขาไม่พอใจมานานแล้ว

จะปล่อยให้คนมายืนจ้องที่รักของเขาได้ยังไง?

“ขอโทษครับคุณชายฉิน ผมขอโทษ” คนขับรถรีบขอโทษขอโพย กลัวว่าถ้าไม่รีบหันกลับไปฉินคั่วจะควักลูกตาเขาออกมาเสียก่อน

ฉินคั่วรู้จักคุมคน แม้ว่าจะเสเพลไปหน่อยแต่เขาก็ไม่ใช่คนบ้านนอกที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวและถูกคนอื่นบงการได้ง่าย

ใครที่รู้จักเขาดีจะรู้ว่าฉินคั่วเป็นคนโหดเหี้ยม

“ทำไมนายใจร้ายขนาดนี้?” กู้ชิงเห็นว่าคนขับกลัวฉินคั่วมากจึงดึงแขนเสื้อฉินคั่วเอาไว้

กว่าคนขับจะขับรถยนต์มาถึงที่นี่ไม่ใช่เรื่องง่าย

แม้ว่าเขาจะทำตามหน้าที่ แต่ฉินคั่วก็ไม่ควรปฏิบัติต่อเขาแบบนี้

“เอาล่ะ ผมผิดเอง ขอโทษนะ ผมขอโทษที่รัก” ฉินคั่วจับมือกู้ชิงอย่างประจบประแจง

กู้ชิงค่อนข้างพอใจกับทัศนคติของฉินคั่วขึ้นมาก

ท้ายที่สุดฉินคั่วยังเป็นนายน้อยแห่งตระกูลฉิน

บอกให้เขาไปขอโทษคนขับรถก็ดูจะเป็นการไม่ไว้หน้า ฉินคั่วเล็กน้อย

กู้ชิงอยู่ในแวดวงการทำงานมานานหลายปีแล้ว และไม่ใช่ว่าเธอจะไม่ได้เรียนรู้อะไรเลย

ในทางตรงกันข้าม เธอมีไหวพริบมากและรู้เรื่องกฎเกณฑ์มากกว่าคนอื่น ๆ นั่นจึงเป็นเหตุผลที่เธอสามารถทำงานกับถงเหมี่ยวเหมี่ยวได้นาน

กู้ชิงพอรู้เรื่องบรรทัดฐานทางสังคมมาบ้าง

ดังนั้นหลังจากรู้ว่าตัวเองกำลังตั้งครรภ์ กู้ชิงก็รู้สึกลังเล

แต่ทัศนคติที่ฉินคั่วปฏิบัติต่อเธอค่อนข้างใช้ได้

เธอจะลองคิดดูก่อน

รอให้ถึงตอนนั้นแล้วค่อยเลือก

ตั้งแต่เล็กจนโต กู้ชิงเติบโตมากับแม่เพียงลำพัง

เธอจึงรู้ดีว่าครอบครัวที่สมบูรณ์แบบนั้นมีความสำคัญกับลูกมากแค่ไหน

มันเป็นสถานการณ์บีบบังคับ ไม่อย่างนั้นเธอก็คงจะไม่อยากเลือก

หลังจากเข้ามาในรถยนต์ กู้ชิงก็พบว่าฉินคั่วรอบคอบมาก เขาวางเบาะนุ่ม ๆ ซ้อนไว้บนเบาะรถยนต์อีกที

ทำให้เธอนั่งได้สบาย

นอกจากนี้ยังมีผ้าห่มไว้ห่มตอนที่รู้สึกหนาว กู้ชิงไม่ค่อยคุ้นเคยกับหมอนอิงเท่าไหร่

สักพักก็เหลือบไปเห็นผลไม้

เดิมทีฉินคั่วสั่งให้คนใส่ขนมเข้ามาในถาดด้วย

แต่หลังจากคิดได้ว่ากู้ชิงกำลังตั้งครรภ์อยู่และอาหารขยะไม่ดีต่อสุขภาพร่างกายของกู้ชิง

ฉินคั่วก็ล้มเลิกแผนการนั้นไป

โดยบอกให้พวกเขาจัดเตรียมผลไม้ที่มีประโยชน์มาอย่างเดียว

ฉินคั่วห่มผ้าห่มให้กู้ชิง ปิดหน้าต่างรถและเปิดเครื่องปรับอากาศ

อุณหภูมิขณะนี้ทำให้กู้ชิงรู้สึกสบายตัวมากขึ้น

เมื่อเห็นว่ากู้ชิงพันผ้าห่มไว้รอบตัวอย่างแน่นหนา ฉินคั่ว ก็ถามว่า “หนาวเหรอ?”

กู้ชิงพยักหน้า “นิดหน่อย”

เดิมทีเธอสามารถอดทนต่อความเหน็บหนาวได้ แต่หลังจากรู้ว่าตัวเองกำลังตั้งครรภ์ ร่างกายของเธอก็เปราะบางขึ้นมา

ฉินคั่วนึกไม่ถึงว่ากู้ชิงจะขึ้หนาวขนาดนี้ เขาจึงใช้ผ้าห่มห่อตัวกู้ชิงเอาไว้แน่น

“หรือผมให้ผมปิดแอร์มั้ย?” ฉินคั่วขมวดคิ้ว

“ฉัน ฉันว่ามันกำลังดีแล้ว” แม้ว่ากู้ชิงจะรู้สึกหนาวไปหน่อย แต่เธอก็ชอบอุณหภูมิในขณะนี้

เธอรู้สึกว่าตัวเองดูดัดจริตไปหน่อย

“คุณชายฉิน มีผ้าห่มอีกผืนอยู่ทางด้านหลัง เอามาห่มให้คุณหนูสะใภ้ได้นะครับ” ตอนนี้คนขับรถเข้าใจทุกอย่างแล้ว

เกรงว่าคนนี้จะเป็นตัวจริง

ไม่อย่างนั้นคนอย่างฉินคั่วจะยอมผ่อนปรนให้ใครหรือ?

ฉินคั่วรู้สึกพึงพอใจกับคำว่าคุณหนูสะใภ้มาก เขารีบคว้าเอาผ้าห่มอีกผืนมาห่มให้กู้ชิง “ทำดีมาก เดี๋ยวกลับไปฉันขึ้นเงินเดือนให้”

“ขอบคุณครับคุณชายฉิน” คนขับรถมีความสุขมาก ในที่สุดคำเยินยอครั้งนี้ก็ได้ผล

จะได้ขึ้นเงินเดือนหรือไม่ไม่สำคัญ ขอแค่คุณชายฉินหลงลืมความผิดพลาดของเขาก่อนหน้านี้ก็พอ

กู้ชิงห่มผ้าผืนหนาแล้วรู้สึกว่าอุณหภูมิกำลังพอดี

ตอนนี้เธอเริ่มเชื่อแล้วว่าฉินคั่วชอบเธอมาก

ฉินคั่วเป็นผู้ชายโดดเด่นมาจากตระกูลใหญ่โต จะคบหากับผู้หญิงแบบไหนก็ได้ไม่ใช่เหรอ?

หากเขาไม่ได้รู้สึกอะไรกับเธอจริง ๆ เขาจะเดินทางข้ามน้ำข้ามภูเขามาอยู่กับเธอและเตรียมการดูแลเธออย่างดีเหรอ?

“เป็นไงบ้าง? รู้สึกดีขึ้นบ้างมั้ย?” ฉินคั่วถามไถ่

“โอเคแล้ว ไม่ต้องห่วง” พอเห็นฉินคั่วแสดงท่าทางประหม่าต่อหน้าคนอื่น กู้ชิงก็รู้สึกเขินเล็กน้อย

เธอยังขี้อายอยู่นิดหน่อยเพราะเธอไม่ใช่คนแสดงออกทางด้านความรักมากนัก

แต่ฉินคั่วยังคงรู้สึกไม่สบายอยู่ “ไม่ล่ะ ขอผมค้นดูหน่อย”

จากนั้นฉินคั่วก็ค้นหาข้อมูลบนอินเทอร์เน็ต

ในที่สุดเขาก็พบสาเหตุแล้ว

สตรีมีครรภ์มักจะมีอุณหภูมิร่างกายที่ค่อนข้างสูงและชอบของเย็น แต่ร่างกายของพวกเธอค่อนข้างเปราะบาง ควรได้รับการดูแลเอาใจใส่อย่างดี

ดูมีความขัดแย้งในตัวเองมาก

หากเป็นแต่ก่อนฉินคั่วคงจะเริ่มบ่นอุบอิบไปแล้ว

แต่ตอนนี้เขากลับตั้งหน้าตั้งตาจดข้อมูลเหล่านี้ลงทีละน้อย

ยังมีสิ่งที่คนท้องห้ามกินอีกด้วย เขาได้แต่หวังว่าเขา จะจดจำรายละเอียดทุกอย่างลงไปในสมองภายในครั้งเดียว

กู้ชิงหันไปมองเขา

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเธอท้องหรือเปล่า ช่วงนี้เธอถึงได้รู้สึกง่วงนอนบ่อยเป็นพิเศษ

เธออดไม่ได้ที่จะหาวออกมา

ฉินคั่ววางโทรศัพท์มือถือลงและดึงกู้ชิงเข้ามาในอ้อมแขน “ง่วงเหรอ?”

กู้ชิงขยี้ตาแล้วตอบรับอย่างเกียจคร้าน “ง่วงนิดหน่อย”

ฉินคั่วไม่เคยเห็นกู้ชิงดูผ่อนคลายแบบนี้ต่อหน้าเขามาก่อน

เขาก้มหน้าลงแล้วจูบริมฝีปากของกู้ชิง “ง่วงก็นอน ถึงแล้วเดี๋ยวผมปลุก”

กู้ชิงเบิกตากว้างแล้วหันไปมองคนขับรถ แต่เมื่อเห็นว่าคนขับรถกำลังมองตรงไปข้างหน้าและไม่ได้สนใจพวกเธอ เธอก็จ้องเขม็งไปทางฉินคั่วแล้วพูดว่า “ทีหลังอย่าวุ่นวายอีก”

“ก็ได้ ๆ ผมจะเชื่อฟังคุณ ทีหลังไม่ทำตัววุ่นวายแล้วโอเคมั้ย?” ฉินคั่วพูดเกลี้ยกล่อมเธอ

ขอแค่กู้ชิงไม่โมโห ไม่ว่าจะทำอะไรเขาก็มีความสุขทั้งนั้น

นี่คือผู้หญิงของเขา เขาจะเกลี้ยกล่อมและตามใจเธอยังไงก็ได้ ไม่ใช่ปัญหาเลย

แค่ออดอ้อนนิด ๆ หน่อย ๆ ก็บรรลุมาตรฐานความชอบของฉินคั่วแล้ว

เพียงแต่กู้ชิงเป็นคนห่าม ๆ และคงจะไม่มีทางเรียนรู้เรื่องนี้

“ฉันจะงีบสักหน่อย” กู้ชิงรู้สึกสบายใจมากที่ได้นอนอิงแอบฉินคั่ว

เธอไม่ได้เอียงตัวหนี

เพียงแค่นอนพิงแขนฉินคั่วแล้วหลับตาลง

หลังจากนั้นไม่นานเธอก็ผล็อยหลับไป

ฉินคั่วได้กลิ่นหอมที่เล็ดลอดออกมาจากร่างกายเธอ

เขาคิดว่าในชีวิตนี้ต่อให้ตายก็จะไม่เสียใจเลย

หากมีกู้ชิงอยู่ข้าง ๆ จะเกิดอะไรขึ้นก็ไม่สำคัญ