พันธสัญญาลวงรัก - ตอนที่ 799 รักเธอมากขึ้นเรื่อย ๆ

ตอนที่ 799 รักเธอมากขึ้นเรื่อย ๆ

แฟนสาวในความลับของฉินคั่วทำให้ฉินคั่วเปลี่ยนแปลงไปจนสามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

มันชัดเจนมาก

พ่อฉินกับผู้เฒ่าฉินต่างมองเห็นมัน

ฉินคั่วไม่เคยกล่าวขอบคุณมาก่อน

ในสายตาของฉินคั่ว พ่อฉินกับผู้เฒ่าฉินเป็นญาติผู้ใหญ่ของเขา ดังนั้นจึงเป็นเรื่องธรรมดาที่พวกเขาจะมอบทุกอย่างให้เขา

และแน่นอนว่าตระกูลฉินมีเพียงฉินคั่วคนเดียว

ทุกคนต่างเอาอกเอาใจเขา จึงทำให้ฉินคั่วกลายมาเป็นคนที่ไม่แยแส

แต่ตอนนี้เมื่อได้เห็นการเปลี่ยนแปลงดังกล่าว ผู้เฒ่าฉินกับพ่อฉินก็มีความสุขมาก

พวกเขาอยากเจอหน้ากู้ชิงมาก อยากจะรู้ว่ากู้ชิงมีเวทมนตร์แบบไหน

หลังจากกินข้าวเย็นกับพ่อฉินและผู้เฒ่าฉินที่บ้านเก่าแล้ว

ฉินคั่วก็รีบเก็บของเดินทางไปยังเมืองเป่ย

การกระทำที่ไร้ความอดทนทำให้พ่อฉินกับผู้เฒ่าฉินอดไม่ได้ที่จะพากันส่ายหัว

แต่คราวนี้พวกเขาตั้งใจจริง ๆ แล้วว่าพวกเขาจะฝึกฝนฉินคั่ว

พวกเขาบอกฉินคั่วว่าถ้าไปอยู่เมืองเป่ยแล้วที่บ้านจะไม่ให้เงินเขาใช้แม้แต่หยวนเดียว

หากบริษัทได้กำไร กำไรพวกนั้นก็จะกลายมาเป็นของเขา แต่ถ้าบริษัทขาดทุน มันก็จะเป็นของเขาเช่นกัน

ทางครอบครัวไม่ให้ทรัพยากรใด ๆ กับเขาเลย

แต่เพื่อเห็นแก่กู้ชิง ฉินคั่วจึงกัดฟันตอบตกลงตามคำขอของพวกเขา

ฉินคั่วเก็บข้าวของขึ้นเครื่องบินมาแล้ว แต่ยังไม่ได้บอก กู้ชิง

เขาอยากจะไปเซอร์ไพรส์กู้ชิง

จนกระทั่งเขาไปถึงบ้านและนั่งรออยู่พักหนึ่ง เขาก็เดินไปเปิดดูข้าวของในตู้เย็น เขาพบวัตถุดิบสดใหม่และอาหารเสริมมากมาย

พอคิดได้ว่ากู้ชิงน่าจะอยู่ที่นี่ตลอดในช่วงเวลานี้ ฉินคั่วก็รู้สึกมีความสุขขึ้นมา

ฉินคั่วนับเวลารอกู้ชิงเลิกงาน และหลังจากผ่านไปได้ครึ่งชั่วโมงก็มีคนเปิดประตูเข้ามา

ฉินคั่วเดินเข้าไปกอดกู้ชิงทันทีที่เธอเดินเข้ามา “ชิงชิง กลับมาแล้วเหรอ?”

กู้ชิงรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงของฉินคั่ว แต่เธอไม่ได้เจอฉินคั่วมานานแล้วเธอจึงรู้สึกมีความสุขมากกว่า “นายมาที่นี่ทำไม? ไม่ต้องจัดการเรื่องที่บริษัทแล้วเหรอ?”

ครั้งล่าสุดเธอเห็นว่าฉินคั่วทำงานหนักมาจริง ๆ

กู้ชิงจะไม่มีวันให้เขายอมแพ้ครึ่งทางเด็ดขาด

“ต่อจากนี้ไปผมจะมาอยู่กับคุณที่เมืองเป่ย ที่รัก ดีใจมั้ย?” ฉินคั่วกอดกู้ชิงเอาไว้แน่นและสูดลมกลิ่นหอมจากร่างกายของกู้ชิง

“ทำไมล่ะ? ฉินคั่ว บอกฉันก่อนสิ” กู้ชิงบอกไม่ได้ว่าเธอกำลังมีความสุขหรือลำบากใจกันแน่

เธอต้องการวิเคราะห์ตำแหน่งปัจจุบันและสถานการณ์ต่าง ๆ อย่างใจเย็น

“งั้นมานั่งก่อน เดี๋ยวผมบอก” ฉินคั่วดึงกู้ชิงมานั่งลงบนโซฟา

กู้ชิงเดินตามเขาไปและนั่งลงบนโซฟา

จากนั้นฉินคั่วก็เล่าเรื่องปู่กันพ่อฉินที่เกิดขึ้นในบ้านให้เธอฟัง

เขาเอนกายพิงไหล่กู้ชิงแล้วพูดคร่ำครวญว่า “ชิงชิงที่รัก จากนี้ไปเงินที่ผมหาได้อาจจะไม่เท่าครึ่งหนึ่งของคุณด้วยซ้ำ คุณจะรังเกียจที่ผมจนหรือเปล่า?”

กู้ชิงไม่พูดอะไรแต่เธอนึกไม่ถึงว่าฉินคั่วจะทำแบบนี้เพื่อเธอ

“ที่จริง… นายไม่ต้องทำถึงขนาดนี้ก็ได้” กู้ชิงไม่รู้จะพูดอะไรจริง ๆ

หนำซ้ำยังรู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อย

เดิมทีฉินคั่วเป็นคนที่ไม่ต้องมานั่งกังวลเรื่องเสื้อผ้าอาหารการกิน ทำไมเขาถึงทำแบบนี้?

“ที่รัก มันไม่ใช่อย่างที่ผมหมายถึงหรอก ผมไม่ได้รู้สึกลำบากอะไร ที่ผมหมายถึงคือผมหวังว่าคุณจะสงสารผม เห็นว่าผมน่าเวทนาขนาดไหนและอยู่กับผมไปตลอดชีวิต อย่าทิ้งผมไปไหนเลยนะ” ฉินคั่วกอดกู้ชิงเอาไว้ในอ้อมแขนอย่างแน่นหนา

ฉินคั่วรู้สึกว่ามีเพียงแค่กู้ชิงเท่านั้นที่ทำให้เขาพึงพอใจและรู้สึกเป็นหนึ่งเดียว

“ก็ได้ ฉันสัญญาว่าหลังจากนี้ฉันจะไม่ทิ้งนายไปง่าย ๆ” กู้ชิงคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพบว่าฉินคั่วทำหลายสิ่งหลายอย่างเพื่อเธอ ดังนั้นเธอก็ควรจะทำอะไรเพื่อฉินคั่วบ้าง

“ที่รักของผมใจดีจัง” ฉินคั่วหอมแก้มกู้ชิง

จู่ ๆ กู้ชิงก็นึกอะไรบางอย่างออก เธอลุกขึ้นยืนแล้วเดินตรงเข้าไปในห้อง

ฉินคั่วไม่ได้หยุดเธอไว้เพราะเขาอยากรู้ว่ากู้ชิงจะทำอะไร

กู้ชิงรีบเดินกลับออกมาพร้อมกับบัตรธนาคารสองใบในมือ

“นี่คือเงินออมตลอดหลายปีที่ผ่านมาของฉัน ส่วนนี่บัตรของนาย ฉันไม่ได้แตะต้องมันเลย ฉันคืนให้นายนะ” กู้ชิงมอบการ์ดทั้งหมดให้ฉินคั่วโดยไม่มีท่าทางลังเลเลย

ฉินคั่วรู้สึกว่าลำคอของเขาแห้งผากทันที

มันทำให้เขาพูดไม่ออก

“ชิงชิง เอามาให้ผมทำไม?” หลังจากผ่านไปนาน ฉินคั่วก็พูดถามอย่างยากลำบาก

“นายกำลังเริ่มธุรกิจอยู่ไม่ใช่เหรอ? ถึงจะเป็นบริษัท เล็ก ๆ แต่เดี๋ยวนี้จะเริ่มทำธุรกิจใหม่ต้องใช้เงินมหาศาล ฉันยกเงินทั้งหมดนี้ให้นาย ฉันมีเงินไม่มากหรอกแต่ก็ดีกว่าไม่มีเลย อย่างน้อยเงินพวกนี้ก็เผื่อไว้ให้นายได้ใช้ยามฉุกเฉินบ้าง” กู้ชิงรู้สึกว่าเงินฝากในบัตรนี้ไม่ควรค่าแก่การกล่าวถึงเมื่อเปรียบเทียมกับจำนวนเงินที่ฉินคั่วใช้ไปก่อนหน้านี้

แต่ถึงอย่างนั้นกู้ชิงก็อยากจะแสดงความบริสุทธิ์ใจของเธอ

เดิมทีเธอเก็บเงินจำนวนนี้เอาไว้ซื้อบ้าน

แต่ในเมื่อเธอลงเรือลำเดียวกับฉินคั่วแล้ว พวกเขาทั้งสองก็ต้องร่วมแรงร่วมใจกัน

เธอจะปล่อยให้ฉินคั่วทำเพื่อเธออย่างเดียวไม่ได้ เธอควรจะเสียสละเล็ก ๆ น้อย ๆ ด้วยเช่นกัน

ฉินคั่วมองดูกู้ชิงด้วยความรู้สึกประทับใจ

ในอดีตเขาใช้เงินฟุ่มเฟือยอย่างมาก และก็ทำตัวใจกว้างกับอดีตคู่นอนทุกคน

แต่จนถึงตอนนี้กลับไม่เคยมีใครมอบอะไรให้เขาเลย

มีแค่กู้ชิง ยัยบ๊องคนนี้คนเดียวเท่านั้น

เห็น ๆ กันอยู่ว่าเขาไม่เคยให้เงินเธอเลย

และที่ให้ไปก็เป็นจำนวนน้อยนิด

แต่เธอกลับเต็มใจมอบทุกอย่างที่เธอมีให้เขา

หากอดีตคู่นอนพวกนั้นรู้ว่าเขากลายเป็นคนยากจนก็เกรงว่าพวกหล่อนจะรีบวิ่งหนีไปให้เร็วที่สุด

เขาโชคดีที่ได้มาเจอกับคนอย่างกู้ชิง

“ทำไมไม่รับไปล่ะ?” กู้ชิงยกมือค้างอยู่นานจนเริ่มปวดแขน แต่ฉินคั่วกลับไม่ยอมขยับแม้แต่น้อย

“ชิงชิง เงินก้อนนี้คุณเก็บไว้ซื้อบ้านไม่ใช่เหรอ? เอามาให้ผมทำไม?” ฉินคั่วจับมือกู้ชิง

“เดี๋ยวฉันค่อยหาเงินมาซื้อบ้านทีหลังใหม่ได้ แต่ตอนนี้นายต้องการเงินฉันก็จะให้เงินนายก่อน และถ้ามันยังไม่พอ ฉันแนะนำว่านายควรขายบ้านหลังนี้ทิ้งซะแล้วค่อยไปเช่าบ้านอยู่เอา” กู้ชิงคิดถึงวิธีการที่เป็นไปได้

หลังจากได้ยินคำพูดของเธอ ฉินคั่วก็ยิ้มกว้างแล้วหันไปจูบแก้มกู้ชิงทันที “ชิงชิง ในสายตาคุณคิดว่าสามีคุณยากจนขนาดนั้นเลยเหรอ? หืม?”

“ก็นายบอกว่าครอบครัวนายไม่ให้เงินใช้อีกต่อไปแล้วไม่ใช่เหรอ? ตอนนี้บริษัทยังทำกำไรไม่ได้และนายก็ยกเงินที่มีอยู่ให้ฉันหมด บริษัทก็ต้องใช้เงินดำเนินการเหมือนกันนะ” กู้ชิงสับสนเล็กน้อยและไม่เข้าใจว่าฉินคั่วกำลังหัวเราะอะไร

“ชิงชิง เรื่องมันไม่ได้เลวร้ายอย่างที่คุณคิดสักหน่อย ถึงปู่จะเป็นคนปากคอเราะรายแต่ก่อนจะมาที่นี่เขาก็แอบหยิบการ์ดให้ผมอีกสองสามใบ อีกอย่างต่อให้ผมไม่มีจริง ๆ แต่ผมจะไปใช้เงินของภรรยาได้ยังไง? ผมควรหาเงินให้คุณใช้มากกว่านะชิงชิง” ฉินคั่วรู้สึกประทับใจมากจริง ๆ

เขาตามหาสมบัติชิ้นนี้เจอได้ยังไงนะ? มันทำให้เขาประหลาดใจมากจริง ๆ

หากไม่มีช่วงเวลานี้ เขาก็คงจะไม่รู้ว่ากู้ชิงใจดีกับเขาขนาดนี้

กู้ชิงน่ารักที่สุดเลย

และดูเหมือนว่าเขาจะรักเธอมากขึ้นเรื่อย ๆ

ทำยังไงดีนะ?

ฉินคั่วกอดกู้ชิงเอาไว้ในอ้อมแขนขณะที่หัวใจพองโต

คำพูดของกู้ชิงทำให้เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากตั้งหน้าตั้งตาทำงานหนัก

หลังจากนี้เขาจะดูแลกู้ชิงกับลูกเอง