พันธสัญญาลวงรัก - ตอนที่ 853 กังวลกับผลได้ผลเสีย
ตอนที่ 853
กังวลกับผลได้ผลเสีย
พอถงเหมี่ยวเหมี่ยวจากไปแล้ว มู่อวี้เฉิงก็หมดอารมณ์กินข้าวเช่นกัน
เธอนั่งนิ่งอยู่ด้านข้าง
จ้าวเทียนจึงถามขึ้นอย่างระมัดระวังว่า “คุณมู่ ไม่กินข้าวเหรอคะ?”
“คุณกินเสร็จหรือยัง?” มู่อวี้เฉิงยกนาฬิกาข้อมือขึ้นมามองดูและถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา
“ฉัน ฉันกินเสร็จแล้วค่ะ” จ้าวเทียนลุกขึ้นยืนราวกับทำอะไรไม่ถูก
เธอขมวดคิ้วเล็กน้อย ไม่รู้ว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวพูดอะไรกับมู่อวี้เฉิงบ้าง จนทำให้เธอรู้สึกว่าท่าทางของมู่อวี้เฉิงที่มีต่อเธอเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง
ก่อนหน้านี้มู่อวี้เฉิงรู้สึกชื่นชมในตัวเธอมาก
“กินเสร็จแล้วก็ไปกันเถอะ” มู่อวี้เฉิงหยิบเสื้อคลุมของเขาแล้วรีบเดินออกไป ปล่อยให้จ้าวเทียนเดินตามหลัง
มู่อวี้เฉิงขึ้นไปนั่งบนเบาะหลัง ขณะที่จ้าวเทียนเป็นคนขับรถ
หลังจากขับรถยนต์ผ่านแผงขายอาหารเช้า จ้าวเทียนก็พูดว่า “คุณมู่ จะซื้ออาหารเช้าติดไปด้วยมั้ยคะ คุณท้องไม่ดีไม่ใช่เหรอ? ถ้าไม่กินอะไรเดี๋ยวก็ปวดท้องหรอกค่ะ”
“คุณรู้ได้ยังไงว่าผมปวดท้อง?” จู่ ๆ มู่อวี้เฉิงก็ลืมตามอง ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความเย็นชา
จ้าวเทียนไม่ทันระมัดระวังตัวจึงรู้สึกหวาดกลัวจนตัวแข็งทื่อ
“ฉัน ฉันเห็นมันเขียนอยู่บนข้อมูลที่ผู้ช่วยลู่เอามาให้น่ะค่ะ เขาไม่อยู่และอยากให้ฉันช่วยดูแลชีวิตประจำวันของคุณด้วย เขาก็เลยเขียนข้อมูลพวกนั้นมาให้ฉัน” คำพูดคำจาของจ้าวเทียนฟังดูไร้เดียงสาเล็กน้อย
มู่อวี้เฉิงพยักหน้า การเขียนบรรยายรายละเอียดเกี่ยวกับตัวเขาไว้อย่างชัดเจนเป็นสไตล์การทำงานของลู่หมิงอย่างแท้จริง
“จากนี้ไปงานคืองาน ถ้าลู่หมิงไม่อยู่ เดี๋ยวผมจะขับรถไปบริษัทเอง คุณไม่ต้องมารับผมแล้ว” มู่อวี้เฉิงสั่งการ
“คุณมู่ เพราะฉันหรือเปล่าคะ คุณหนูสะใภ้ถึงโกรธ ขอโทษนะคะ ฉันไม่ได้ตั้งใจ ฉันไม่ได้ทำอะไรเลย ไม่รู้ว่าทำไมจู่ ๆ คุณหนูสะใภ้ถึงหยุดกิน” จ้าวเทียนพูดด้วยความขมขื่น
ไม่รู้ว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวโชคดีอะไรนักหนา มู่อวี้เฉิงถึงได้เอาอกเอาใจเธอขนาดนี้
เธอออกปากพูดแค่สองคำ มู่อวี้เฉิงก็ตีตัวออกห่างจากหล่อนแล้ว
ดูเหมือนว่าความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาจะลึกซึ้งยิ่งกว่าคู่รักแต่งงานทั่วไป
แต่หล่อนไม่กลัวหรอก เพราะตราบใดที่หล่อนต้องการอะไร ใครหน้าไหนก็มาหยุดหล่อนไม่ได้
“คุณไม่ต้องมาห่วงเรื่องของเราหรอก และผมก็หวังว่าคุณจะไม่มีความคิดอะไรที่ไม่ควรคิด ไม่อย่างนั้นไม่ว่าคุณจะมีความสามารถหรือทำงานเก่งแค่ไหน ผมก็จะไม่เก็บคุณไว้” น้ำเสียงของมู่อวี้เฉิงเย็นชาเป็นพิเศษ
นี่คือคำเตือนและเขากำลังป้องกันสิ่งต่าง ๆ ไม่ให้ส่งผลกระทบต่ออารมณ์โกรธของถงเหมี่ยวเหมี่ยว
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวมีความสำคัญกับเขามาก
เขาจะไม่ยอมให้มีข้อผิดพลาดเกิดขึ้น
“คุณมู่ ฉัน ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมคุณถึงพูดแบบนี้ หรือว่าคุณหนูสะใภ้บอกอะไรคุณ แต่ฉันแค่ชื่นชมคุณและถือว่าคุณเป็นไอดอลของฉันเท่านั้น” จ้าวเทียนรีบพูดอธิบาย
มู่อวี้เฉิงรู้สึกโล่งใจลงเล็กน้อย จ้าวเทียนยังเด็กอยู่และหล่อนไม่ได้รู้เรื่องอะไร ดังนั้นมู่อวี้เฉิงจึงคิดว่าการพูดจารุนแรงเกินไปไม่ใช่เรื่องที่ดี
เขารู้ว่าพฤติกรรมของถงเหมี่ยวเหมี่ยวในตอนเช้าเกิดจากความหึงหวง และก็ยังมีความฉุนเฉียวอยู่เล็กน้อย
แต่มู่อวี้เฉิงก็ยังเต็มใจที่จะตามใจเธอ
เรื่องนี้ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับจ้าวเทียนเลย และเขาไม่สามารถตำหนิคนอื่นได้ตามใจชอบ
“แค่ตั้งใจทำงานให้ดี แล้วผลประโยชน์จะมาหาคุณเอง จากนี้ไปไม่ต้องมาหาผมที่บ้านแล้วนะ” มู่อวี้เฉิงพูดแล้วหลับตาลง
พอเห็นว่าเขาไม่อยากพูดอะไรอีก จ้าวเทียนก็ไม่พูดอะไรและขับรถต่อไปเงียบ ๆ
จนกระทั่งรอดพ้นจากสายตาของมู่อวี้เฉิง จ้าวเทียนก็กำมือแน่นจนปลายนิ้วเปลี่ยนเป็นสีขาว
จ้าวเทียนกัดริมฝีปากแน่นและพบว่ามันเป็นการเริ่มต้นที่แย่มากจริง ๆ
แต่ถ้าหลังจากนี้หล่อนได้เข้ามายุ่งอยู่ในตระกูลมู่ หล่อนก็ไม่ต้องกังวลอะไรอีก
อย่างน้อยมันก็ยังพอมีโอกาสอยู่บ้าง
จากนี้ไปหล่อนจะอยู่เคียงข้างมู่อวี้เฉิงตลอดทั้งวันทั้งคืน
หล่อนเชื่อว่ามู่อวี้เฉิงจะต้องประทับใจในตัวหล่อน
มองแวบแรกก็รู้ว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวไม่เคยเห็นใจใคร และตราบใดที่หล่อนใช้กลอุบายเล็ก ๆ น้อย ๆ มู่อวี้เฉิงก็จะตกมาเป็นของหล่อน
จ้าวเทียนขับรถตรงไปที่บริษัทอย่างมั่นคง จากนั้นก็หยิบเอกสารและเดินตามหลังมู่อวี้เฉิงไป
หล่อนมองดูแผ่นหลังของมู่อวี้เฉิงด้วยความชื่นชม ปะปนไปด้วยความรักอันลึกซึ้งในดวงตา
หล่อนเชื่อว่าหล่อนทำได้ดีกว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยว
ตอนนี้รักกันดีแล้วยังไง?
จากนี้ไปมู่อวี้เฉิงจะต้องประทับใจในความดีของหล่อนอย่างแน่นอน
อย่างไรก็ตามมู่อวี้เฉิงกลับไม่ได้สังเกตเห็นหล่อนเลย และไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจ้าวเทียนคนนี้กำลังนำปัญหาที่ยุ่งเหยิงมาสู่เขา
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวมาถึงบริษัทด้วยสีหน้าไม่มีความสุขอย่างยิ่ง
เดิมทีเธออยากจะเดินไปกินอาหารเช้าที่โรงอาหาร แต่หลังจากนึกถึงเรื่องของจ้าวเทียน เธอก็รู้สึกไม่มีอารมณ์ขึ้นมา
เธอไม่รู้ว่าความโกรธในใจเธอประดังประเดมาจากไหน แต่เธอรู้สึกไม่มีความสุขอย่างมาก
กู้ชิงเดินเข้ามาและเห็นว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวกำลังนั่งหน้าหงิกอยู่
เธอจึงถามด้วยความเป็นห่วง “คุณถง เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่าคะ?”
“ไม่มีอะไรหรอก” จากนั้นถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็เล่าเหตุการณ์เมื่อเช้าให้กู้ชิงฟัง
กู้ชิงพูดถาม “คุณถง คิดมากไปหรือเปล่าคะ? ต่อให้ผู้หญิงคนนั้นจะมีเจตนาแอบแฝง แต่คุณมู่ก็ไม่ได้หวั่นไหวกับผู้หญิงสวย ๆ ง่าย ๆ นะคะ ลองคิดดูสิคะ คุณมู่อยู่มานานหลายปีแล้วก็ยังมีแค่คุณคนเดียว เขาไม่ได้หวั่นไหวง่าย เพราะงั้นอย่ากังวลไปเลยค่ะ”
มู่อวี้เฉิงนั้นแตกต่างจากฉินคั่ว
ฉินคั่วเป็นเพลย์บอย และบางครั้งเธอก็กังวลว่าเขาจะควบคุมตัวเองไม่ได้
แต่มู่อวี้เฉิงนั้นแตกต่างออกไป
ความรู้สึกของเขามั่นคงและเขาก็ทำดีกับ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวมาก
กู้ชิงรู้สึกว่าอดีตของมู่อวี้เฉิงขาวสะอาดมากและน่าจะทำให้ถงเหมี่ยวเหมี่ยวรู้สึกมั่นคงได้ดีที่สุด
แต่ว่าผู้หญิงก็เป็นกันแบบนี้แหละ มักจะกังวลถึงผลเสียเสมอ
ตอนกู้ชิงเห็นว่าฉินคั่วเคยอยู่กับผู้หญิงคนอื่นมาก่อน เธอก็รู้สึกเศร้าใจมากเหมือนกัน
“ฉันก็รู้จักนิสัยใจคอของเขาดีนะและรู้ว่าเขาจะไม่ทำเรื่องอุกอาจ แต่ก็นั่นแหละหัวใจของคนเรายากแท้หยั่งถึง ในอนาคตจะเกิดอะไรขึ้นบ้างใครจะไปรู้?”
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเท้าคาง เผยให้เห็นดวงตาที่มีร่องรอยของความโศกเศร้า
เธอหวาดกลัวมากจริง ๆ
ในขณะที่มู่อวี้เฉิงหวาดกลัวว่าจะสูญเสียเธอไป เธอก็หวาดกลัวว่าจะสูญเสียมู่อวี้เฉิงไปเช่นกัน
“อย่ากังวลไปเลยค่ะ ส่วนเรื่องอนาคตค่อยมาพูดทีหลังกันดีกว่า” กู้ชิงตบไหล่ถงเหมี่ยวเหมี่ยว
จากนั้นเธอก็หยิบกล่องอาหารออกมาจากทางด้านหลังและพูดว่า “คุณถง ยังไม่ได้กินข้าวเช้ามาใช่มั้ยคะ? เช้านี้ฉินคั่วเตรียมของไว้ให้ฉันเยอะเลย ฉันคิดว่าคงกินคนเดียวไม่หมดหรอก คุณมากินกับฉันได้นะคะ”
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวมองเข้าไปในกล่องอาหาร กล่องอาหารมีขนาดใหญ่มากและมีอาหารเช้าเกือบทุกประเภท
มันมีเยอะมาก
“งั้นฉันไม่เกรงใจนะ ตอนนี้ฉินคั่วดูแลเธอดีจริง ๆ” แต่ก่อนเธอแค่รู้มาว่าฉินคั่วปรับปรุงตัวเองแล้ว แต่ไม่เคยนึกเลยว่าฉินคั่วจะกลายมาเป็นคนที่ละเอียดอ่อนขนาดนี้ มันจึงทำให้เธอประหลาดใจและรู้สึกเหลือเชื่อมาก
“ใช่ค่ะ ตอนนี้ฉินคั่วดีมาก เพราะงั้นคุณถงอยู่กับปัจจุบันก่อนแล้วค่อยแก้ปัญหาเรื่องในอนาคตทีหลังนะคะ อย่าไปกังวลกับผลได้ผลเสียที่ยังไม่เกิดขึ้นเลยค่ะ” กู้ชิงพูดให้แง่คิดกับ ถงเหมี่ยวเหมี่ยว
บางครั้งถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็ต้องการความช่วยเหลือจากคนอื่นเช่นกัน
“เธอพูดถูก ขอบใจนะกู้ชิง” ทันใดนั้นถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็รู้สึกถึงความชัดเจนที่ปรากฏขึ้นในใจ