พันธสัญญาลวงรัก - ตอนที่ 852 ไม่มีเหตุผล

ตอนที่ 852

ไม่มีเหตุผล

เมื่อจ้าวเทียนมาถึง ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็ตื่นขึ้นมาแล้ว และเธอก็เห็นบุคคลที่สามเข้ามานั่งอยู่ในบ้าน ซึ่งปกติที่นี่จะมีกันเพียงแค่สองคนเท่านั้น

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวขมวดคิ้ว

และมองดูมู่อวี้เฉิงด้วยสายตาที่เป็นคำถาม

ทว่าจ้าวเทียนกลับไม่ได้ทำตัวงุ่มง่ามเลยและยังทักทายถงเหมี่ยวเหมี่ยวอย่างเป็นกันเอง “สวัสดีค่ะคุณหนูสะใภ้ ฉันชื่อจ้าวเทียนเป็นเลขาของคุณมู่ค่ะ”

ทัศนคติของหล่อนทำให้ถงเหมี่ยวเหมี่ยวดูกลายเป็นคน ขี้หึง

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็คิดสงสัยเช่นกันว่าเธอคิดมากเกินไปหรือเปล่า คนที่อยู่ใกล้ตัวมู่อวี้เฉิงจะต้องเป็นคนไม่ดีเหมือนกันหมดเลยหรือไง?

จ้าวเทียนดูดีและทำงานเก่ง สามารถตอบสนองการทำงานของมู่อวี้เฉิงได้ดี แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว

บางทีเธออาจจะคิดมากเกินไป

เธอเป็นคนอ่อนไหว เธอก็เลยพยายามจับตาดูมู่อวี้เฉิง แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ควรดึงผู้บริสุทธิ์เข้ามาเกี่ยวข้อง

“สวัสดีค่ะ” ความเป็นมืออาชีพในการทำงานของ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวไม่ใช่แค่ลมปาก

เธอตอบสนองโดยการกล่าวทักทายจ้าวเทียนทันที และระงับความเป็นศัตรูเอาไว้ภายใน

พอจ้าวเทียนเห็นปฏิกิริยาตอบสนองของเธอ หล่อนก็เม้มปาก ดวงตามืดมนลงเล็กน้อย แต่มู่อวี้เฉิงกับถงเหมี่ยวเหมี่ยวกลับไม่ได้สังเกตเห็น

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวล้างหน้าล้างตาแล้ว

และเธอมักจะแต่งหน้าหลังจากกินอาหารเช้าเสร็จ

แม้ว่าผิวพรรณของถงเหมี่ยวเหมี่ยวจะอยู่ในสภาพดี แต่จ้าวเทียนที่แต่งหน้าเต็มยศกลับดูสวยสะพรั่งมากกว่า ปรากฏให้เห็นถึงความแตกต่างอย่างชัดเจน

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวระงับความรู้สึกไม่สบายใจ จากนั้นก็ดึงเก้าอี้ออกมานั่งลง

มู่อวี้เฉิงนำโจ๊กที่พักไว้จนหายร้อนแล้วออกมาเสิร์ฟให้ ถงเหมี่ยวเหมี่ยว

กว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวจะลุกออกจากเตียง โจ๊กก็ได้ที่พอดี

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวคิดว่าจ้าวเทียนมาที่นี่ได้คงจะกินอาหารเช้ามาแล้ว เลยถามลวก ๆ ว่า “เลขาจ้าว กินข้าวเช้ามาหรือยังล่ะ?”

เธอยอมรับว่าเธอไม่ได้ใจกว้างขนาดนั้น

แค่คิดว่าหลังจากนี้มู่อวี้เฉิงกับจ้าวเทียนจะต้องตัวติดกันอยู่ในห้องทำงานตลอดทั้งวันทั้งคืน ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็รู้สึกอึดอัดเล็กน้อย

หนำซ้ำยังรู้สึกไม่ค่อยสบายใจ

เธอเชื่อว่าสัญชาตญาณของเธอถูกต้อง และจ้าวเทียนก็ดูไม่ใช่คนดีตั้งแต่แรกเห็น

แน่นอนว่าถ้าได้ลิ้มลองฝีมือการทำอาหารของมู่อวี้เฉิง จ้าวเทียนก็ไม่ปฏิเสธ

จ้าวเทียนแสร้งทำเป็นลำบากใจแล้วพูดว่า “ขอโทษ จริง ๆ ค่ะ พอดีฉันรีบมาเพราะกลัวว่าจะมาไม่ทันเวลาไปทำงานของคุณมู่ ก็เลยยังไม่ได้กินอะไรมาเลยค่ะ”

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวขมวดคิ้ว รู้สึกว่าลางสังหรณ์บางอย่างได้รับการยืนยันแล้ว

เธอไม่ได้ตั้งใจจะพูดแบบนั้น

มู่อวี้เฉิงเหลือบมองถงเหมี่ยวเหมี่ยว

จ้าวเทียนไม่ได้ทำอะไรผิด และการปล่อยให้ใครสักคนยืนมองก็น่าอึดอัด นอกจากนี้ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเป็นคนเอ่ยปากถามหล่อนเอง

มู่อวี้เฉิงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากพูดว่า “ถ้ายังไม่ได้กินข้าวมาก็มานั่งกินด้วยกันสิ”

“ได้เหรอคะ?” จ้าวเทียนเห็นว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวไม่พูดอะไรก็นึกว่าหล่อนจะพลาดอาหารเช้ามื้อนี้เสียแล้ว

ดูเหมือนว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวจะมองออกว่าหล่อนกำลังคิดอะไรอยู่

แต่นั่นจะสำคัญอะไรล่ะ แต่งงานแล้วยังไง?

ทุกคนต้องพึ่งพาความสามารถของตัวเอง และอยู่ที่ว่าใครจะคว้ามาได้

แต่มองดูจากท่าทางของมู่อวี้เฉิงแล้ว เขาใส่ใจ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวมากจริง ๆ

นึกไม่ถึงว่ามู่อวี้เฉิงจะชวนหล่อนกินข้าวด้วยเป็นการส่วนตัว

เขาคงจะมีความประทับใจในตัวหล่อนบ้างใช่ไหม?

เพื่อที่จะได้อยู่เคียงข้างมู่อวี้เฉิงได้นานขึ้นอีกหน่อย จ้าวเทียนจะไม่เปิดเผยความตั้งใจของตนเองจนกว่าหล่อนจะประสบความสำเร็จ

“อืม” มู่อวี้เฉิงตอบรับเบา ๆ

เขาคิดว่าการชวนจ้าวเทียนให้มากินข้าวเช้าด้วยกันเป็นเพียงเรื่องของมารยาท

เขาไม่ได้คิดตีความหมายอื่นกับจ้าวเทียน

มู่อวี้เฉิงถือชามกับตะเกียบหนึ่งคู่หันกลับมามอบให้ จ้าวเทียน

จ้าวเทียนใช้ประโยชน์จากช่วงเวลานี้พูดคุยกับ ถงเหมี่ยวเหมี่ยว ส่งยิ้มหวานจนดวงตาของหล่อนบิดเบี้ยว “คุณหนูสะใภ้ คุณมู่ใจดีกับคุณจังค่ะ ไม่เหมือนฉันเลยที่ยังเด็กแต่กลับเป็นโสดซะได้”

กลิ่นความแรดร่านฟุ้งซ่านออกมาทันที

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวสามารถบอกได้ว่าจ้าวเทียนไม่ใช่คนดี

เธอนั่งกินโจ๊กด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ “อ๊ะ ใช่ เธออยากจะต้องพยายามกว่านี้หน่อยนะ เพราะยังไงก็หาสามีดีเท่าฉันไม่ได้หรอก”

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวพูดเสียดสีจ้าวเทียนโดยไม่ไว้หน้าหล่อนเลย

หล่อนแสดงเจตนาไม่ดีตั้งแต่วินาทีแรกที่เข้ามา เพราะฉะนั้นถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็ไม่จำเป็นต้องสุภาพกับคนพรรค์นี้

“คุณหนูสะใภ้จะบอกว่าฉันหาผู้ชายที่ดีกว่าคุณมู่ไม่ได้ใช่มั้ยคะ” จ้าวเทียนแอบบอกตัวเองในใจว่าต่อให้หล่อนจะหาผู้ชายดี ๆ แบบนี้ไม่ได้ แต่หล่อนก็สามารถขโมยผู้ชายของเธอได้ไม่ใช่เหรอ?

ผู้ชายทุกคนก็ชอบคนสาว ๆ กันทั้งนั้นแหละ ขอแค่หล่อนพยายามอีกนิด มู่อวี้เฉิงก็จะตกอยู่ภายใต้กระโปรงของหล่อน

จ้าวเทียนรู้ตัวว่าหล่อนหน้าตาดี ดังนั้นหล่อนจึงกล้าลองเสี่ยง

อีกอย่างพิจารณาจากภูมิหลังทางครอบครัวของ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเหมี่ยว เธอจะมาสู้หล่อนได้ยังไง?

หล่อนแอบชอบมู่อวี้เฉิงมานานแล้ว

ดูเหมือนว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวจะเข้าใจความหมายของหล่อน จึงจ้องมองจ้าวเทียนด้วยดวงตาเฉียบคม

“เคร๊ง” ตามมาด้วยเสียงช้อนตกลงไปในชาม

มู่อวี้เฉิงเดินเข้ามาและกำลังจะถามถงเหมี่ยวเหมี่ยวว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เขากลับเห็นถงเหมี่ยวเหมี่ยวลุกขึ้นจากเก้าอี้

หลังจากวางชามลงบนโต๊ะ มู่อวี้เฉิงก็ถามว่า “เป็นอะไรไป เหมี่ยวเหมี่ยว”

“ฉันไม่อยากกินแล้วน่ะ ก็เลยหยุดกิน” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเหลือบมองจ้าวเทียนด้วยสายตารังเกียจ จากนั้นก็หันหลังเดินขึ้นห้องไป

เธอสวมเสื้อผ้าและแต่งหน้า เตรียมจะออกไปทำงานที่บริษัท

มู่อวี้เฉิงเหลือบมองจ้าวเทียนแล้วพูดว่า “กินไปก่อนนะ”

จากนั้นเขาก็เดินขึ้นไปบนห้องและเห็นว่า ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกำลังแต่งหน้าอยู่ มู่อวี้เฉิงถอนหายใจและเดินเข้าไปถามว่า “เหมี่ยวเหมี่ยว เกิดอะไรขึ้น?”

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเงยหน้าสบตากับมู่อวี้เฉิงที่เป็นกังวล และพูดขึ้นโดยตรงว่า “ฉันไม่ชอบจ้าวเทียน ฉันรู้ว่าคุณมีเหตุผลเรื่องงาน แต่ฉันไม่อยากเห็นจ้าวเทียนเข้ามาในบ้านหลังนี้อีก”

“ได้” มู่อวี้เฉิงตอบตกลงโดยไม่ถามหาเหตุผล

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวแต่งหน้าเสร็จแล้วเดินออกไปทันที

มู่อวี้เฉิงเดินไปข้างหน้าและคว้าข้อมือถงเหมี่ยวเหมี่ยวเอาไว้ “จะไม่กินอะไรหน่อยเหรอ?”

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกินโจ๊กไปนิดเดียวเอง หากเข้าไปนั่งทำงานในบริษัทเลย เธอคงจะต้องหิวแน่ ๆ

นอกจากนี้เธอยังท้องไส้ไม่ดีอยู่ มู่อวี้เฉิงจึงลองวิธีการต่าง ๆ เพื่อให้ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกินมากกว่าเดิม

“ฉันจะไปหาอะไรกินที่บริษัททีหลัง ฉันไม่อยากนั่งกินที่นี่ แค่นั้นแหละ” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวไม่อยากเสวนาอีกต่อไปและจากไปในทันที

มู่อวี้เฉิงปล่อยมือเธอ

ขณะเดินผ่านห้องนั่งเล่น จ้าวเทียนยังคงนั่งกินโจ๊กอย่างไม่มีความเกรงใจใด ๆ และถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็เดินผ่านไปโดยไม่ได้หันไปมองด้านข้าง

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวไม่เข้าใจเลยจริง ๆ ว่าพนักงานที่เพิ่งเข้ามารับตำแหน่งกล้าเข้ามานั่งกินข้าวเช้าที่บ้านของประธานบริษัทได้ยังไง?

การกระทำโจ่งแจ้งมาก และจุดประสงค์ก็เพื่อบุกรุกเข้ามาในบ้าน

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวมองเห็นความคิดหล่อนได้อย่างชัดเจน

ส่วนจะเกิดอะไรขึ้นกับจ้าวเทียนหลังจากนี้ก็ขึ้นอยู่กับการกระทำของมู่อวี้เฉิง

บางทีในสายตาของมู่อวี้เฉิง เธออาจจะดูไร้เหตุผลเล็กน้อย

แม้ว่าจ้าวเทียนจะเพิ่งมาที่นี่ครั้งแรก แต่ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมเธอถึงทนไม่ไหว

ถ้ามู่อวี้เฉิงจะไม่เข้าใจเธอก็ไม่เป็นไร เธอก็จะไม่พูดมาก