พันธสัญญาลวงรัก - ตอนที่ 851 ไม่สามารถยั่วยุได้

ตอนที่ 851

ไม่สามารถยั่วยุได้

หลังจากถงเหมี่ยวเหมี่ยวกลับมาถึงบ้าน เธอก็พบว่า มู่อวี้เฉิงยืนอยู่หน้าประตูบ้านพร้อมกับสาวสวยคนหนึ่ง

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวขมวดคิ้วและขับรถเข้าไป

จนกระทั่งถอยรถยนต์เข้าไปในโรงรถและกลับออกมา ผู้หญิงคนนั้นก็หายไปแล้ว

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวมองตรงไปที่มู่อวี้เฉิง “ผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร?”

มู่อวี้เฉิงพูดอธิบายว่า “เลขาคนใหม่น่ะ ทำงานค่อนข้างดี ผมเลยให้อยู่ต่อ”

“ทำงานดีเหรอ? ฉันว่าเธอก็หน้าตาก็ดีนะ…” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวพูดด้วยน้ำเสียงอิจฉา

หลังจากพวกเขากลับมาอยู่ด้วยกัน เธอก็ไม่เคยเห็น มู่อวี้เฉิงเข้าใกล้ผู้หญิงคนไหนมาก่อนเลย

นอกจากนี้ผู้หญิงคนนั้นยังสวยมากจริง ๆ

“อิจฉาเหรอ? งั้นพรุ่งนี้ผมจะไล่เธอออก” มู่อวี้เฉิงกอด ถงเหมี่ยวเหมี่ยวไว้ในอ้อมแขนและจูบติ่งหูเธอ

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวผลักมู่อวี้เฉิงออกไปแล้วพูดด้วยความโกรธเคืองว่า “ช่างเถอะ ฉันไม่ได้ขี้หึงขนาดนั้น แต่แน่ใจเหรอว่าแค่เลขา?”

เธอไม่อยากจะเชื่อเลย

“ถ้าไม่ใช่แล้วจะเป็นอะไรได้อีกล่ะ? คุณไม่เชื่อใจผมเหรอ?” มู่อวี้เฉิงไม่ได้คิดมากเกี่ยวกับเรื่องนี้เลย

เขาเชื่อว่าหลังจากอยู่ด้วยกันมานาน ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็แน่นแฟ้นมาก

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวจะไม่โกรธเขาด้วยเรื่องเล็กน้อยแค่นี้

ดังนั้นนี่จึงเป็นเหตุผลที่เขาจ้างเลขาคนนี้ต่อ

เธอมีความสามารถในการจัดการธุรกิจได้ดีมากจริง ๆ

บางครั้งลู่หมิงมีธุระบางอย่างต้องจัดการ เธอก็สามารถจัดการเรื่องทั้งหมดได้ตัวคนเดียว

นี่คือสิ่งที่มู่อวี้เฉิงชื่นชมในตัวเธอ

สำหรับถงเหมี่ยวเหมี่ยว เขาไม่ได้กังวลอะไรมากนัก

เขาเชื่อว่าเขาบริสุทธิ์ใจพอและถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็ จะเข้าใจเขา

“ก็ได้” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวพยักหน้าตอบรับอย่างไม่เต็มใจนัก

การไว้วางใจกันเป็นอีกเรื่องหนึ่ง แต่การได้เห็นมู่อวี้เฉิงอยู่กับผู้หญิงคนอื่นมันทำให้ถงเหมี่ยวเหมี่ยวรู้สึกไม่ค่อยสบายใจ

มันคงเป็นจิตใต้สำนึกของผู้หญิงที่ทำให้เกิดความรู้สึกหึงหวง

“เอาล่ะ อย่าคิดเรื่องอื่นเลย ผมทำกับข้าวเสร็จแล้ว เข้าไปกินข้าวกันเถอะ” มู่อวี้เฉิงจับมือถงเหมี่ยวเหมี่ยวเดินไปข้างหน้า

กระทั่งกลับเข้ามาในบ้านและเห็นอาหารอุ่น ๆ บนโต๊ะ ความรู้สึกแปลกประหลาดภายในใจของถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็จางหายไป

หลังจากนั่งกินข้าวเงียบ ๆ และอาบน้ำเสร็จแล้ว ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็โน้มตัวเข้าไปในอ้อมแขนของมู่อวี้เฉิง

“เราสองคนอยู่ด้วยกันมานานมากแล้ว อวี้เฉิง คุณเบื่อฉันบ้างมั้ย?” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวคิดแล้วพบว่าเธอยังรู้สึกไม่สบายใจอยู่นิดนึง

สาวสวยที่มีความสามารถคนนั้นทำให้ถงเหมี่ยวเหมี่ยวรู้สึกวิกฤตมาก

“คุณคิดว่าเรื่องแบบนั้นมันจะเกิดขึ้นเหรอ?” มู่อวี้เฉิงหงุดหงิดจนแทบอยากจะหัวเราะเสียงดัง ๆ ใส่ถงเหมี่ยวเหมี่ยว

เขาต้องใช้ความพยายามอย่างมากกว่าจะได้ครอบครองถงเหมี่ยวเหมี่ยว

เขาเป็นคนเลือดเย็นและไม่สนใจเรื่องความรู้สึกมาโดยตลอด

ถ้าเขาไม่ชอบเธอมาก เขาจะไล่ตามจีบเธอให้เปลืองแรงทำไม?

เขาพอจะเข้าใจอารมณ์ของถงเหมี่ยวเหมี่ยวไม่มาก ก็น้อย

แต่พอเห็นถงเหมี่ยวเหมี่ยวตั้งคำถามกับความรู้สึกของเขา มู่อวี้เฉิงก็รู้สึกรำคาญอย่างมาก

ทุกอย่างที่เขาทำเพื่อถงเหมี่ยวเหมี่ยว เธอไม่เคยมองเห็นมันเลยเหรอ?

ทำไมเขาถึงยังทำให้เธอรู้สึกมั่นคงไม่ได้อีก?

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวมองดูใบหน้าของมู่อวี้เฉิงที่เปลี่ยนเป็นสีเข้มขึ้นเรื่อย ๆ แล้วรีบพูดอธิบายว่า “ฉันแค่รู้สึกว่าคุณเป็นคนเก่งมาก จนบางครั้งฉันก็รู้สึกว่าตัวเองด้อยค่าและไม่คู่ควรกับคุณ โดยเฉพาะเมื่อมีผู้หญิงที่เก่งกว่ามาอยู่รอบตัวคุณ…”

เธอยอมรับว่าเธอต่ำต้อยและไม่มีความมั่นใจเลย

ภายใต้สถานการณ์ภายในครอบครัวอย่างนี้ มู่อวี้เฉิงก็ยังเลือกอยู่กับเธอ มันเหมือนกับฝันไปจริง ๆ

ก่อนหน้านี้เธอไม่เคยคิดว่ามันผิดแปลกอะไร แต่หลังจากอยู่กับมู่อวี้เฉิงมานาน เธอก็พบว่ามู่อวี้เฉิงเป็นคนดีมากแค่ไหนและเธอก็รู้สึกไม่คู่ควรกับเขามากขึ้นเรื่อย ๆ

“เหมี่ยวเหมี่ยว คุณเก่งมาก ทำไมถึงคิดแบบนี้ล่ะ? หืม?” มู่อวี้เฉิงไม่เข้าใจ

“ก็คุณเป็นคนดีมาก” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเม้มปากและฝังศีรษะไว้ที่ซอกคอของมู่อวี้เฉิงด้วยความลำบากใจ

“ที่ผมดีน่ะ เพราะผมดีกับคุณคนเดียวเท่านั้น” ต่อหน้าคนอื่น ๆ มู่อวี้เฉิงไม่เคยทำพฤติกรรมแบบเดียวกับที่เขาทำกับ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเลย

แต่เธอกลับไม่เคยเข้าใจเลย

“ก็ได้ จากนี้ฉันจะไม่ถามอะไรแล้ว” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวพูดตอบแล้วรู้สึกเขินอายมากเป็นพิเศษ

เธอเป็นคนเข้มแข็งและไม่ค่อยแสดงด้านที่อ่อนแอให้คนอื่นเห็น

จู่ ๆ มาพูดเปิดอกกันแบบนี้ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็รู้สึกเขินเป็นธรรมดา

ทว่ามู่อวี้เฉิงกลับพลิกตัวและกดถงเหมี่ยวเหมี่ยวไว้ใต้ร่าง “คุณยังไม่รู้ตัวอีกเหรอว่าตัวเองทำผิดตรงไหน?”

“ตรงไหน?” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวรู้สึกอึดอัดเล็กน้อยเมื่อถูกเขากดลง

มู่อวี้เฉิงหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะโน้มตัวไปข้างหน้าและปิดปากของเธอเอาไว้

เหตุการณ์ต่อมาเป็นเรื่องที่เกินกว่าจะควบคุมได้และบรรยากาศก็พาไป

เอวของถงเหมี่ยวเหมี่ยวแทบจะหักออกจากกัน เธอคิดว่าผู้ชายเป็นประเภทที่ไม่สามารถยั่วยุได้เลย

วันรุ่งขึ้น ถงเหมี่ยวเหมี่ยวแทบจะลุกจากเตียงไม่ได้และตามลำตัวก็มีร่องรอยสีแดงเป็นจ้ำ ๆ

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวลุกขึ้น พยายามขยับเขยิบไปอีกตำแหน่งหนึ่ง แต่ก็ต้องสูดลมหายใจด้วยความเจ็บปวด

มู่อวี้เฉิงยังไม่ได้ไปบริษัท เขาเอื้อมมือออกไปนวดคลึงเอวของถงเหมี่ยวเหมี่ยว “ขอโทษนะ เมื่อคืนผมน่าจะอ่อนโยนกว่านี้”

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวยังคงบ่นอุบอิบ แต่หลังจากได้ยินคำพูดของมู่อวี้เฉิง เธอก็อารมณ์เสียขึ้นมาเล็กน้อย

เธอลูบเอวปรอย ๆ หลังจากเห็นว่าตอนนี้ยังเช้าตรู่อยู่ เธอวางแผนจะนอนงีบเอาแรงอีกสักพัก

เธอถือโอกาสนี้นอนพักเพราะถ้าไปบริษัท เธอคงจะไม่ได้พักเลย

มู่อวี้เฉิงมองดูท่าทางเหนื่อยล้าของเธอแล้วพูดกระซิบข้างหูว่า “ทำไมวันนี้ไม่หยุดอยู่บ้านล่ะ? ถ้าไม่สบายตัวก็อย่าฝืนเลย”

“ไม่ ฉันแค่จะนอนพักอีกสักแป๊บ” ตอนนี้ลู่ซีจวี๋ไม่อยู่ในบริษัท แต่บริษัทยังต้องการคนตัดสินใจทุกเรื่องแทน

ไม่มีใครสามารถทำมันได้เลย ถงเหมี่ยวเหมี่ยวจึงจะต้องก้าวผ่านมันไปให้ได้ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม

สำหรับความเหนื่อยล้าในตอนนี้มันไม่ได้ส่งผลกระทบอะไรกับเธอเลย

“งั้นเดี๋ยวผมไปทำข้าวเช้าให้ เสร็จแล้วจะมาเรียก” มู่อวี้เฉิงลุกขึ้นยืน จูบหน้าผากถงเหมี่ยวเหมี่ยวและลุกจากเตียง

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวทำหน้าง่วงนอน เห็นได้ชัดว่าพวกเขานอนกันดึกมาก แต่มู่อวี้เฉิงกลับอยู่ในสภาพจิตใจแจ่มใส

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวอิจฉาความแข็งแกร่งทางกายภาพนี้มาก

หลังจากคิดอย่างบ้าคลั่งอยู่พักหนึ่ง ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็เอนหัวลงบนหมอนและผล็อยหลับไป

มู่อวี้เฉิงกำลังเตรียมอาหารเช้าอยู่ แต่จู่ ๆ เสียงกริ่งหน้าประตูบ้านก็ดังขึ้น

มู่อวี้เฉิงขมวดคิ้ว ตอนนี้ยังเช้าเกินไปและไม่น่าจะมีใครมาหา

หรือว่าลิ่นอวี๋เหยียนจะมาสั่งสอนเขาอีก?

เขาล้างมือและเดินไปเปิดประตู

คนตรงหน้าประตูไม่ใช่ใครอื่นแต่เป็นจ้าวเทียน เลขาคนใหม่ของมู่อวี้เฉิง

ทันทีที่เห็นเธอ มู่อวี้เฉิงก็ประหลาดใจเล็กน้อย “คุณมาทำไม”

“ผู้ช่วยลู่บอกว่าเขาจะต้องมารับคุณทุกเช้า ฉันก็เลยมาค่ะ” จ้าวเทียนยิ้มอย่างเขินอายทันทีเมื่อเห็นว่ามู่อวี้เฉิงอยู่ในชุดผ้ากันเปื้อน จากนั้นเธอก็เบิกตากว้างด้วยความสงสัย “คุณมู่ ทำอาหารเป็นด้วยเหรอคะ?”

“นิดหน่อย” มู่อวี้เฉิงตอบรับเสียงเรียบ

จ้าวเทียนรีบปรบมือสนับสนุนทันที “คุณหนูสะใภ้โชคดีจังที่มีสามีอย่างคุณ”