พันธสัญญาลวงรัก - ตอนที่ 926 ไม่ปล่อยคุณไว้แน่

ตอนที่ 926

ไม่ปล่อยคุณไว้แน่

กู้ชิงมองดูฉินคั่วที่ยืนอยู่ตรงหน้าด้วยสีหน้าที่เปลี่ยนแปลงไป แต่ฉินคั่วกลับไม่ได้รู้สึกประหม่าเลยและคอยดึงดูดสายตาคนอื่นให้หันมามองบ่อย ๆ

กู้ชิงรู้สึกไม่ค่อยสบายใจ แต่การอบรมเลี้ยงดูที่ดีทำให้เธอต้องเชิดหน้าขึ้น ทั้งที่ภายในใจเธอรู้สึกโกรธและอับอายมาก

“ฉันขอตัวก่อนนะคะ” กู้ชิงกระซิบบอกถงเหมี่ยวเหมี่ยว พยายามหลบสายตาของฉินคั่ว

“แต่ว่าหลังจากนี้ยังมีงานเลี้ยงต่อนะ กู้ชิง งานนี้จะขาดเธอไปไม่ได้” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวยิ้มเบา ๆ และขยับตัวให้พ้นทางเพื่อให้ฉินคั่วสามารถแอบมองกู้ชิงได้

“ก็ได้!” กู้ชิงกัดฟัน ตอบรับด้วยความขุ่นเคืองและเหลือบมองฉินคั่วที่กำลังพูดคุยกับใครบางคนซึ่งอยู่ไม่ไกลจากเธอมากนัก แต่ดูเหมือนว่าเขาจะสังเกตเห็นสายตาของเธอและหันกลับมามองทันที

กู้ชิงหลบสายตาเขาด้วยความอนาถใจ แต่หัวใจกลับเต้นเร็วขึ้น

งานเลี้ยงที่จัดขึ้นเป็นงานเลี้ยงของเหล่าผู้บริหารในแวดวงธุรกิจ กู้ชิงยุ่งอยู่กับหน้าที่การงานของเธอและเริ่มผ่อนคลายลงเมื่อได้สลับหมุนเวียนพูดคุยกับคนอื่นไปเรื่อย ๆ

“คุณกู้ สวัสดีครับ!” ชายคนหนึ่งในชุดทักซิโด้สวมแว่นตากรอบทองเดินเข้ามาหาเธอ เขาถือแก้วแชมเปญในมือและโค้งคำนับให้เธอ

ผู้เรียบเรียง : Novel PDF

กู้ชิงรู้จักเขา คนคนนี้คือนายหวง ชายหนุ่มลูกเศรษฐีที่มีชื่อเสียงเรื่องความเจ้าชู้ ครอบครัวของเขามีธุรกิจอสังหาริมทรัพย์และพอมีเงินอยู่บ้าง แต่ชื่อเสียงของเขาค่อนข้างย่ำแย่

กู้ชิงมองดูเขาตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า รอยยิ้มในดวงตาจางหายไปและตอบรับด้วยน้ำเสียงที่เป็นทางการ “คุณชายหวง”

“ผมไม่นึกเลยว่าคุณกู้ที่ขึ้นชื่อเรื่องความเนี้ยบจะเป็นผู้หญิงที่สวยขนาดนี้” ชายคนนั้นพูดพล่ามจ้องมองเธอด้วยสายตาที่แสดงออกถึงความสนใจและปรารถนาในตัวเธอ

“ไม่หรอกค่ะ” กู้ชิงตอบกลับเขาอย่างสุภาพ แต่จิตใต้สำนึกของเธอกำลังบอกว่านอกเหนือจากการเจรจาทางธุรกิจแล้ว ไม่ควรคบหาสมาคมกับคนพรรค์นี้ ถึงอย่างนั้นอีกฝ่ายกลับไม่คิดอย่างเดียวกันและตามเธอติดหนึบ ไม่ยอมปล่อย

“คุณชายหวง กรุณาให้เกียรติกันด้วยค่ะ” กู้ชิงพูดบอกด้วยน้ำเสียงเย็นชา โชคดีที่ถงเหมี่ยวเหมี่ยวคอยสังเกตการณ์อยู่จึงเข้ามาช่วยเหลือเธอได้ทันเวลา

มู่อวี้เฉิงมีอิทธิพลมาก พอเขาคนนั้นเห็นมู่อวี้เฉิง สีหน้าก็เปลี่ยนไปและรีบเดินหนีไปทันที

“ไปกันเถอะ!” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวยิ้มแล้วเอามือคล้องแขนกู้ชิงอย่างสนิทสนม “งานเลี้ยงกำลังจะเริ่มแล้ว ไม่ต้องไปใส่ใจคนพรรค์นั้นหรอก”

“ขอบคุณค่ะ!” กู้ชิงตอบรับด้วยสีหน้าเหนื่อยล้าและทั้งสองก็เดินเข้าไปในงานเลี้ยงด้วยกัน ขณะนั้นกู้ชิงไม่รู้ตัวเลยว่า ฉินคั่วกำลังแอบมองเธออยู่ในมุมมืดและเกือบจะบดขยี้แก้วไวน์ในมือแล้ว

งานเลี้ยงยังคงดำเนินต่อไปท่ามกลางเสียงดนตรีอันไพเราะ มู่อวี้เฉิงเห็นถงเหมี่ยวเหมี่ยวกับกู้ชิงนั่งอยู่ด้วยกันก็รู้สึกหึงหวงขึ้นมา เขาทำหน้าตาบึ้งตึง ขับไล่คนที่นั่งข้าง ๆ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวออกไปแล้วลงไปนั่งข้าง ๆ เธอโดยไม่แสดงสีหน้า

“อะไร? คนตั้งเยอะตั้งแยะ ช่วยรักษาภาพพจน์ท่านประธานหน่อยได้มั้ย?” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวหน้าแดง รีบคว้ามือของมู่อวี้เฉิงที่กำลังรุ่มร่ามอยู่บนขาเธอแล้วพูดเสียงแผ่ว กลัวว่าคนอื่นจะสังเกตเห็น

มู่อวี้เฉิงเลิกคิ้วขึ้น บีบขาเธอเบา ๆ แล้วยิ้มอย่างชั่วร้าย “คนเยอะขนาดนี้ ใครจะมาสนใจว่าเราจะทำอะไร?”

“คุณ…” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวแทบจะสำลักความโกรธ จ้องมองเขาด้วยสายตาขุ่นเคือง แต่ก็ยอมรับในใจว่ามันค่อนข้างมีอารมณ์

ส่วนกู้ชิงไม่ได้มีอารมณ์อย่างนั้นเลย ตั้งแต่เริ่มงานเลี้ยงมาเธอต้องนั่งตรงข้ามกับฉินคั่ว และไม่รู้ว่าเขาเป็นอะไรไป ทำอย่างกับไม่เคยเจอเธอมาก่อน จ้องเธอไม่ละสายตาเลย

กู้ชิงอยากจะลุกออกจากโต๊ะหลายครั้งแล้ว แต่กลับพบว่าบริเวณรอบ ๆ ไม่มีที่นั่งว่างเลย เธอจึงจำใจนั่งต่อ

“คุณ…” ในที่สุดกู้ชิงก็ทนไม่ไหวและเตรียมจะพูดถามบางอย่างแต่จู่ ๆ เสียงใครบางคนก็ดังขึ้น กลุ่มหญิงสาวที่แต่งตัวหรูหรา ใบหน้าเนียนสวยดูเย่อหยิ่งพอตัว

หญิงสาวรายหนึ่งที่เดินนำกลุ่มเข้ามาใส่ชุดเดรสสีแดงดูร้อนแรง กวาดสายตาลงต่ำ พอเห็นฉินคั่ว สายตาของหล่อนก็เป็นประกายทันที “คุณชายฉิน! ฉันตามหาคุณมานานแล้ว มาทำอะไรที่นี่คะ ไหนบอกว่าไปพักผ่อนกับลั่วลั่วไม่ใช่เหรอคะ?”

ดูเหมือนว่าหล่อนจะไม่สนใจสายตาของคนอื่น ๆ หล่อนพูดเสียงดังฟังชัดจนทำให้ผู้คนรอบข้างเบิกตากว้าง

ฉินคั่วเป็นเพลย์บอยตัวพ่อและมีชื่อเสียงเรื่องข่าวฉาวกับผู้หญิงหลายคน มันไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่ในวงการนี้ เขาเป็นคนมีหัวนอนปลายเท้า มีภูมิหลังทางครอบครัวที่ดีและวันนี้ก็คว้าลูกสาวสุดรักสุดหวงของเจ้าพ่อแวดวงทางการเงินมาได้ ทำให้หลายคนเริ่มตั้งตารอดูตอนต่อไป

แต่ก่อนหน้านี้ได้ยินมาว่าฉินคั่วกำลังคั่วกับหญิงสาวที่เสี่ยวเฉินอยู่ไม่ใช่เหรอ? ทำไม หรือว่าสันดานเดิมมันเปลี่ยนยาก?

ขณะที่ทุกคนกำลังเงี่ยหูตั้งใจฟังเรื่องซุบซิบ กู้ชิงก็รู้สึกท้อใจ ยิ้มออกมาอย่างขมขื่นก่อนจะลุกขึ้นยืนและเตรียมจะเดินออกไปจากงานเลี้ยง

“จะไปไหน?” ทันใดนั้นมือใหญ่ก็คว้ามือเธอเอาไว้แน่น กู้ชิงมองไปที่สายตาของเขาและพบว่าเขากำลังจ้องมองเธออย่างร้อนรน

“ทำไม จนป่านนี้ยังไม่เชื่อผมอีกเหรอ? จะรีบไปไหน?”

“นาย…” อาจเป็นเพราะว่าอยู่ต่อหน้าทุกคน กู้ชิงจึงพูดไม่ออก แต่ในขณะเดียวกันฉินคั่วกลับดึงเธอเข้ามาในอ้อมกอดท่ามกลางสายตาของฝูงชน เขากอดเธอไว้อย่างอ่อนโยนและครอบงำ

“คุณหยาง กรุณาให้เกียรติกันด้วยครับ ผมไม่ได้มีความสัมพันธ์อะไรเกี่ยวข้องกับคุณ และอยู่ต่อหน้าแฟนผมก็ให้มันมีขอบเขตบ้าง มันจะได้ดีทั้งกับคุณและกับผม” ฉินคั่วพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา

ฝูงชนในห้องจัดงานเลี้ยงตกอยู่ในความโกลาหลทันที ทุกคนจ้องมองฉินคั่วอย่างไม่เชื่อสายตา ราวกับว่าพวกเขากำลังนั่งฟังเรื่องตลกจากปากอีกฝ่ายอยู่

“เฮอะ? ยัยนี่น่ะเหรอ?” สาวสวยกวาดสายตามองกู้ชิงที่อยู่ในอ้อมกอดของฉินคั่วอย่างดูถูกดูแคลน

“ก็แค่ผู้หญิงที่ไม่มีสถานะ ไม่มีภูมิหลังไม่ใช่เหรอ? จะมาคู่ควรกับคุณชายฉินของพวกเราได้ยังไง?” พอคนหนึ่งเปิดประเด็น ใครอีกหลายคนก็พูดโจมตีกู้ชิงอย่างไม่ยั้ง ทำให้สีหน้าของกู้ชิงเปลี่ยนไปและมีน้ำตาคลอเบ้า

“เธอไม่คู่ควร แล้วหล่อนคู่ควรหรือไง?” ทันใดนั้น ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็ลุกขึ้นยืนด้วยสีหน้าเคร่งขรึม กวาดสายตามองรอบ ๆ แล้วพูดอย่างเย็นชา

“เราทุกคนเป็นผู้หญิงเหมือนกัน ทำไมจะต้องพูดไม่ไว้หน้ากันด้วย ถ้าเธอไม่ควรคู่ แล้วหล่อนล่ะคู่ควรเหรอ?”

“กู้ชิงเป็นพนักงานในบริษัทของฉัน ฉันรู้ว่าเธอมีความสามารถมากแค่ไหน เธอเป็นผู้หญิงที่มีความทะเยอทะยานและมีความสามารถรอบด้านจนผู้หญิงอื่นพากันอิจฉา แค่นี้ก็คู่ควรกับคุณชายฉินแล้ว”

“อีกอย่างฉินคั่วก็พูดเองว่านี่คือแฟนตัวจริงของเขา แต่เขาไม่ได้พูดถึงพวกหล่อนเลย พวกหล่อนเลยอิจฉาเหรอ?”

หลังจากพูดแบบนั้น หญิงสาวหลายคนก็ถึงกับพูดไม่ออก โดยเฉพาะสาวสวยที่เดินเข้ามาหาฉินคั่วถึงกับอับอายจนหน้าแดง หล่อนโกรธมากจนพูดอะไรไม่ออก ชี้นิ้วไปที่ฉินคั่วแล้วด่าทอว่า “ได้! ฉินคั่ว คุณทำแบบนี้กับฉันใช่มั้ย! รอก่อนเถอะ พ่อฉันไม่ปล่อยคุณไว้แน่!”

“รบกวนออกไปจากที่นี่ด้วยครับคุณหยาง” ฉินคั่วปกป้องกู้ชิงและทำท่ายอมทุกอย่าง สาวสวยได้แต่ฮึดฮัดแล้วหันหลังเดินจากไปด้วยความโมโห