พันธสัญญาลวงรัก - ตอนที่ 966 ไม่เหมาะสมกับกู้ชิง

ตอนที่ 966

ไม่เหมาะสมกับกู้ชิง

มู่อวี้เฉิงเหลือบตามองด้านข้าง เขารู้สึกไม่สบอารมณ์เล็กน้อยเมื่อได้ยินคำพูดของฉินคั่วแต่ก็ไม่ได้พูดตอบโต้อะไร

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกำลังพูดคุยกับกู้ชิงอยู่ แต่ทันใดนั้นเธอก็สังเกตเห็นว่าบรรยากาศระหว่างมู่อวี้เฉิงกับฉินคั่วนั้นไม่ค่อยจะดีนัก เธอจึงหันไปมองมู่อวี้เฉิง

ฉินคั่วเห็นว่ามู่อวี้เฉิงมีสีหน้าไม่ค่อยดี จึงหวนนึกถึงประโยคที่พูดออกไปก่อนหน้านี้และคิดในใจว่าแย่แล้ว เผลอไปแหย่เขี้ยวเสือเข้าซะได้!

“เกิดอะไรขึ้น?” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวพยายามพูดผ่อนคลายบรรยากาศและหันไปมองมู่อวี้เฉิงที่กำลังอารมณ์เสียอย่างเห็นได้ชัด เธอยิ้มอย่างทำอะไรไม่ถูก มันเป็นเรื่องขบขัน แซวเล่นระหว่างฉินคั่วกับกู้ชิงเท่านั้นเอง ทำไมถึงจริงจังได้ขนาดนี้

แม้จะรู้ว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวพยายามทำให้บรรยากาศผ่อนคลายลง แต่มู่อวี้เฉิงก็ยังโกรธเคืองกับคำพูดของฉินคั่วอยู่

“ไม่มีอะไร” มู่อวี้เฉิงตอบกลับอย่างหงุดหงิด ถ้าถงเหมี่ยวเหมี่ยวไม่รู้ที่นี่ด้วย เขาก็จะกระฟัดกระเฟียดใส่ฉินคั่วไปนานแล้ว

แต่ทว่าฉินคั่วยังคงไม่ตระหนักถึงความร้ายแรงในเรื่องนี้ หลังจากเห็นเช่นนั้นเขาก็กระตือรือร้นที่จะพูดคุยในเรื่องนี้ต่อ

“มู่อวี้เฉิง แกคิดยังไงกับข้อเสนอของฉัน? เราสองครอบครัวมาผูกมิตรเป็นญาติกันได้นะ จะได้พัฒนาบริษัทไปด้วยกัน เรา…”

มู่อวี้เฉิงไม่คิดเลยว่าจนถึงตอนนี้ฉินคั่วก็ยังจะพูดต่อ เขาจึงส่งเสียงฮึดฮัดแสดงความไม่พอใจ

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวรีบคว้าแขนมู่อวี้เฉิงเอาไว้เพื่อไม่ให้ มู่อวี้เฉิงพุ่งตัวเข้าไปทุบฉินคั่ว ขณะส่งสายตาของกู้ชิงเป็นนัย ๆ

พอคิดได้ว่าก่อนหน้านี้กู้ชิงก็เคยเมินลูกชายของตัวเอง และตอนนี้ฉินคั่วยังมีพูดหยอกล้ออีก มู่อวี้เฉิงก็รู้สึกหงุดหงิดมาก

“ใครจะอยากแต่งงานกับบ้านแก?”

กู้ชิงแทบไม่เชื่อรูหูตัวเองเมื่อได้ยินคำพูดดังกล่าว และคิดไม่ถึงว่าจนป่านนี้ฉินคั่วจะยังไม่รู้ตัวว่ามู่อวี้เฉิงโกรธมากแล้ว เธอจึงรีบคว้าตัวฉินคั่วที่ยังดูงุนงงเอาไว้

“มู่อวี้เฉิง… แกเป็นบ้าอะไร!”

โชคดีที่กู้ชิงหูตาไวรีบปิดปากฉินคั่วเอาไว้ ไม่ปล่อยให้เขาได้พูดต่อ พร้อมทั้งดึงฉินคั่วให้นั่งลงบนโซฟาโดยที่ยังยิ้มหวานอยู่บนใบหน้า

จากนั้นเธอก็พูดทีละคำกลอกหูฉินคั่วว่า “นายซื่อบื้อหรืออะไร ไม่เห็นเหรอว่าคุณมู่โกรธแล้ว? ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่านายจะพูดพล่ามต่อ!”

กู้ชิงพูดข่มขู่ฉินคั่วทีละคำ แต่เนื่องจากเธอไม่สามารถแสดงความโกรธออกมาได้ เธอจึงทำได้แค่บิดต้นขาของเขาอย่างแรง

ฉินคั่วกำลังชะตาขาด ปากของเขาถูกปิดแน่นจนพูดไม่ได้ ความเจ็บปวดที่ต้นขาทำให้เขาครวญครางออกมาด้วยความเจ็บปวด

“ถ้าวันนี้นายไม่อยากถูกคุณมู่ไล่ออกจากบ้าน ก็ห้ามพูดอะไรอีก เข้าใจมั้ย!?”

เมื่อเห็นว่าฉินคั่วยังตระหนักไม่ได้ถึงความร้ายแรงของเรื่องนี้ กู้ชิงก็หยิกเขาอย่างแรงอีกครั้ง จนในที่สุดฉินคั่วก็พยักหน้าอย่างหมดแรงและพยายามหลีกเลี่ยงออกมา

ดวงตาของเขาจับจ้องไปที่ใบหน้าของมู่อวี้เฉิงที่ดูไม่ดีเลยจริง ๆฉินคั่วกลั้นเสียงร้องครวญครางที่กำลังจะหลุดออกมาไว้ในลำคอ และไม่ได้เปล่งเสียงอะไรออกมาอีก

กู้ชิงพยายามคลี่คลายสถานการณ์ให้ราบรื่น “ที่จริง ฉินคั่วเป็นคนดีค่ะ แต่บางครั้งก็อ่านสีหน้าคนอื่นไม่เก่งและชอบพูดไปเรื่อย”

ฉินคั่วเม้มปากขณะฟังถ้อยคำประเมินตัวเอง แต่เมื่อนึกถึงความเจ็บปวดเมื่อสักครู่นี้ เขาก็ทำได้แค่ส่งสายตาง้อกู้ชิง

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวคว้าตัวมู่อวี้เฉิงเอาไว้ หลังจากได้ยินคำพูดของกู้ชิง เธอก็ลากมู่อวี้เฉิงให้มานั่งลงเช่นกัน

มู่อวี้เฉิงหันไปมองทางฉินคั่ว หากสายตาสามารถฆ่าคนได้จริง ๆ ตอนนี้ฉินคั่วก็คงจะตายไปแล้ว

“หม่ามี้! หม่ามี้!” ในขณะที่บรรยากาศกำลังตึงเครียด การปรากฏตัวของเสี่ยวเป่าทำให้ทุกคนรู้สึกผ่อนคลายขึ้นอย่างไม่ต้องสงสัย

“ว๊าว ป้ากู้ชิงมีน้องอยู่ในท้อง! อยากรู้จังว่าจะเป็นน้องชายหรือน้องสาว?”

แต่เนื่องจากเขายังเป็นเด็กจึงไม่ได้สังเกตเห็นอารมณ์ของทั้งสี่คน

เสี่ยวเป่าเดินเข้าไปหากู้ชิงอย่างระมัดระวังและจ้องมองหน้าท้องของกู้ชิง หลังจากครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง เขาก็พูดบางอย่างที่ทำให้พวกผู้ใหญ่หลุดหัวเราะออกมา

“ทำไมดูต่างจัง? ทำไมป้าคนอื่นมีพุงใหญ่ แต่พุงของป้ากู้ชิงเล็กนิดเดียวเอง งั้นน้องจะตัวเล็กมาก ๆ หรือเปล่าฮะ?”

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวรู้สึกตลกกับคำถามของลูกชาย เธอดึงเขาเข้ามาหาข้าง ๆ แล้วพูดว่า “ป้ากู้ชิงเพิ่งท้อง น้องยังตัวไม่โต! อีกไม่กี่เดือนเดี๋ยวก็พุงโตเหมือนคุณป้าคนอื่น ๆ นั่นแหละ!”

เสี่ยวเป่าพยักหน้าทำราวกับเข้าใจ จากนั้นก็เงยหน้ามองมู่อวี้เฉิง “แด๊ดดี้ ท้องของป้ากู้ชิงจะใหญ่เหมือนตอนที่ท้องผมมั้ยฮะ?”

มู่อวี้เฉิงมองดูเด็กชายที่มีใบหน้าคล้ายคลึงกับเขาถึง เจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ จากนั้นความหงุดหงิดเมื่อสักครู่นี้ก็เบาบางลง

“เหมือนกัน! อีกไม่กี่เดือนก็จะเหมือนกับตอนที่หม่ามี้ท้องลูกนั่นแหละ”

กู้ชิงมองดูเสี่ยวเป่าที่มีใบหน้าหล่อเหลาตั้งแต่อายุยังน้อยก่อนจะหวนนึกถึงเรื่องตลกเมื่อสักครู่นี้และหันไปยิ้มให้ เสี่ยวเป่า “อยากได้น้องชายหรือน้องสาวล่ะเสี่ยวเป่า”

เสี่ยวเป่าครุ่นคิดอย่างจริงจัง “ผมอยากมีน้องสาวฮะ แต่ถ้าเป็นน้องของป้ากู้ชิง ผมอยากได้เป็นน้องชาย”

ฉินคั่วปฏิบัติตามคำชี้แนะของกู้ชิงอย่างจริงจังและไม่ได้พูดอะไร แต่เมื่อได้ยินเสี่ยวเป่าพูดแบบนั้น เขาก็อดไม่ได้ที่จะถามออกมาว่า “ทำไมล่ะ? ป้ากู้ชิงมีน้องสาวไม่ดีเหรอ?”

เสี่ยวเป่ายิ้มอย่างภาคภูมิใจ “เพราะว่าหม่ามี้จะทำน้องสาวให้ผม ผมกับน้องของป้ากู้ชิงจะได้ร่วมมือกันปกป้องน้องสาวไงฮะ!”

เมื่อเห็นว่าประเด็นวนกลับมาอีกครั้ง ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็หันไปยิ้มแหย ๆ กับมู่อวี้เฉิง มันไม่ใช่ความผิดของเธอเลย

“หม่ามี้ หม่ามี้!” เสี่ยวเป่าทำท่าทางออดอ้อน ถงเหมี่ยวเหมี่ยว โดยการเอาใบหน้าถูไถหน้าท้องเธอ “ผมอยากมีน้องสาว ผมอยากมีน้องสาว!”

ทั้งสี่คนต่างหลงใหลกับท่าทางออดอ้อนของเสี่ยวเป่า จนหลงลืมเรื่องวุ่นวายที่เกิดขึ้นไปชั่วขณะ

กู้ชิงหัวเราะออกมาเสียงดังและพูดติดตลกว่า “เสี่ยวเป่าอา มาขอน้องสาวกับหม่ามี้ไปก็เท่านั้นแหละ ต้องไปขอจากแด๊ดดี้ต่างหาก เข้าใจมั้ยจ๊ะ?”

คำพูดดังกล่าวทำให้ใครหลายคนตกตะลึง จนกระทั่งนึกถึงความหมายที่ลึกซึ้ง ใบหูของถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็เปลี่ยนเป็นสีแดง

“ขอกับแด๊ดดี้เหรอ? ทำไมล่ะฮะ?”

เมื่อได้ยินลูกชายถามเช่นนั้น ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็ทำอะไรไม่ถูกและหลีกเลี่ยงประเด็นดังกล่าว

นึกไม่ถึงว่ากู้ชิงจะกล้าล้อเลียนตัวเอง ทำให้มู่อวี้เฉิงรู้สึกหงุดหงิดในใจ แต่พอเห็นลูกชายมีท่าทางงุนงง ถงเหมี่ยวเหมี่ยวนั่งหน้าแดงและทำอะไรไม่ถูก

“เอาล่ะ ลืมไปแล้วเหรอว่ามีการบ้านต้องทำอยู่? ให้แม่บ้านพาขึ้นไปทำการบ้านก่อนไป” มู่อวี้เฉิงไม่อยากพูดถึงประเด็นน่าขบขันเหล่านี้อีกต่อไป เขาจึงรีบหาข้ออ้างให้ลูกชายออกไปจากตรงนี้

กู้ชิงยิ้มอย่างมีเลศนัย ดูเหมือนว่าเรื่องดี ๆ กำลัง จะเกิดขึ้นพร้อมกัน!

“เอาล่ะ พอเถอะ หยุดพูดล้อได้แล้ว มาคุยเรื่องจริงจังกันดีกว่า!” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวพูดขณะที่ดวงตาจ้องมองไปทางกู้ชิงกับฉินคั่ว โดยมีความอ่อนโยนแฝงอยู่ในแววตาของเธอ

ปรากฏว่าความรักสามารถเปลี่ยนแปลงผู้ชายคนหนึ่งให้กลายเป็นคนดีขึ้นมาได้ พอเห็นว่ากู้ชิงมีความสุข ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็รู้สึกอบอุ่นหัวใจไปด้วย

ต้องบอกว่าก่อนหน้านี้ที่ถงเหมี่ยวเหมี่ยวรู้ว่าฉินคั่วมาตามจีบกู้ชิง ตอนนั้นเธอรู้สึกว่าฉินคั่วเจ้าชู้เกินไปและไม่เหมาะสมกับกู้ชิง