พันธสัญญาลวงรัก - ตอนที่ 967 อะไรที่เป็นของเธอมันก็คงจะเป็นของเธออยู่ดี

ตอนที่ 967

อะไรที่เป็นของเธอมันก็คงจะเป็นของเธออยู่ดี

นึกไม่ถึงว่าหลังจากวันเวลาผ่านพ้นไป สองคนที่ทะเลาะเบาะแว้งกันบ่อย ๆ จะมาจบลงแบบนี้ แถมตอนนี้ยังจะแต่งงานมีลูกด้วยกันอีก!

“อืม!” กู้ชิงไม่ได้ล้อเล่น เธอนั่งลูบท้องที่ยังไม่ค่อยโตมากนักด้วยสายตาอ่อนโยน และมองดูฉินคั่วด้วยหัวใจที่เต็มไปด้วยความหวานซึ้ง

“กำหนดวันแต่งงานได้แล้วล่ะ ฉินคั่วกลัวว่าฉันจะเหนื่อยเกินไป เลยไม่ได้ชวนใครมาร่วมงานมากนัก จัดงานแค่เฉพาะคนในครอบครัวกับเพื่อนสนิท”

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวพยักหน้าและมองดูฉินคั่วที่ยังคงดูเหมือนเพลย์บอย มันยากที่จะจินตนาการถึงถ้อยคำที่ฉินคั่วพูดออกมาเมื่อสักครู่นี้

“อย่างนั้นก็ดีแล้ว ตอนนี้เธอท้องอยู่ ทำให้วุ่น ๆ ให้น้อยลงก็ดี อย่าทำอะไรหักโหมเลย ให้ความสำคัญกับลูกเป็นหลักก็พอ”

กู้ชิงพยักหน้า มองดูชายที่เธอรักและลูกในท้อง สีหน้าของเธอแสดงให้เห็นถึงอนาคตอันสดใส

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวอวยพรให้กู้ชิงกับฉินคั่วโชคดี บัดนี้ได้กลายเป็นคู่รักที่น่าอิจฉาที่สุดในโลก

แม้ว่ามู่อวี้เฉิงจะกลายเป็นตัวตลกไปพักหนึ่ง แต่อารมณ์ของเขาก็ไม่ได้ส่งผลกระทบกับช่วงเวลาสำคัญเหล่านี้

เขากับถงเหมี่ยวเหมี่ยวร่วมกันอวยพรให้กู้ชิงกับฉินคั่ว และสัญญาว่าจะไปเข้าร่วมงานแต่งงาน

วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วและชีวิตก็ดำเนินไปอย่างสวยงาม กระทั่งแสงแดดอันสดใสสาดส่องเข้ามา พวก ถงเหมี่ยวเหมี่ยว มู่อวี้เฉิงและเสี่ยวเป่าก็แต่งตัวกันเสร็จแล้ว พวกเขากำลังจะเข้าร่วมเป็นสักขีพยานในงานแต่งงานของกู้ชิงกับ ฉินคั่ว

บาทหลวงกำลังอ่านสุนทรพจน์ในงานแต่งงานอย่างเคร่งขรึม ฉินคั่วมองดูกู้ชิงที่กำลังตั้งท้องลูกของเขาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรักใคร่ จนความรักในดวงตาแทบจะเอ่อล้นออกมา

“คุณฉินคั่ว คุณเต็มใจจะรับคุณกู้ชิงเป็นภรรยา…”

“รับครับ! รับ!” คำถามของบาทหลวงถูกขัดจังหวะโดยน้ำเสียงกระตือรือร้นของฉินคั่ว จนทำให้แขกผู้มีเกียรติถึงกับหลุดหัวเราะ

แต่ทว่าพวกเขายังคงรู้สึกซาบซึ้งใจกับความรักที่ฉินคั่วมีต่อกู้ชิงเช่นกัน

ต้องรักมากแค่ไหนถึงไม่ลังเลกับคำสาบานของบาทหลวงและตอบว่ารับครับทันที!

มู่อวี้เฉิงที่นั่งอยู่ด้านล่างมองดูถงเหมี่ยวเหมี่ยวซาบซึ้งใจกับฉากตรงหน้า เขาแตะจมูกแดงระเรื่อของเธอและคอยมองน้ำตาที่เอ่อล้นออกมา ก่อนจะยิ้มอย่างช่วยไม่ได้

จากนั้นเขาก็จับมือถงเหมี่ยวเหมี่ยวขึ้นมาประสานกันแน่น พวกเขารักกันมากมาตั้งแต่แรก

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวรับรู้ได้ถึงความรักของมู่อวี้เฉิง เธอจึงจับมือเขาตอบและใช้มืออีกข้างหนึ่งจับลูกชายเอาไว้

ช่างดีเหลือเกินที่เธอได้จับมือผู้ชายสองคนที่เธอรักสุดขั้วหัวใจในวันที่อากาศสดใสแบบนี้ และยังได้เห็นเพื่อนสนิทของตัวเองมีความสุขอีก ถงเหมี่ยวเหมี่ยวรู้สึกว่านี่คือสิ่งสวยงามที่สุดในโลก

หลังจากฟังคำปฏิญาณของบาทหลวงแล้ว กู้ชิงก็หน้าแดงก่ำและตอบรับว่า “รับค่ะ” จากนั้นก็เริ่มโยนช่อดอกไม้

ตามปกติพิธีการไม่ใช่แบบนี้ แต่พอถามก็ได้ความมาว่าฉินคั่วไม่อยากให้กู้ชิงต้องยืนนาน เลยรีบทำขั้นตอนทุกอย่างให้เสร็จ

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกำลังเฝ้าดูความรักนี้จากข้ามสนาม แต่เธอกลับถูกกู้ชิงเรียกให้มารับช่อดอกไม้

แต่เมื่อนึกถึงความสุขของตัวเองในตอนนี้ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็ถอยห่างออกไป โดยหวังจะถ่ายทอดความโชคดีนี้ให้กับคนอื่น ๆ บ้าง

ทว่าทันทีที่กู้ชิงโยนช่อดอกไม้ ช่อดอกไม้กลับตกลงไปในมือของถงเหมี่ยวเหมี่ยวโดยตรง กระทั่งได้ยินเสียงคำอวยพรจากด้านข้าง ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็หัวเราะลั่น

นึกไม่ถึงว่าความบังเอิญอย่างช่อดอกไม้จะตกลงมาอยู่ในมือของเธอ

กู้ชิงยืนอยู่บนเวที มองดูเพื่อนสนิทตัวเองยิ้มเหยเกให้กับช่อดอกไม้ในมือด้วยความรู้สึกอบอุ่นหัวใจ

“ดูสิ ต่อให้เธอยืนอยู่ห่าง ๆ มันก็ไร้ประโยชน์อยู่ดี เพราะช่อดอกไม้นี้เป็นของเธอ ยังไงมันก็เป็นของเธอ” กู้ชิงเดินลงมากอดถงเหมี่ยวเหมี่ยวแล้วพูดบอกอย่างจริงใจ

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวยิ้ม ใช่แล้ว อะไรที่เป็นของเธอก็จะเป็นของเธอวันยังค่ำ

เนื่องจากเจ้าสาวกำลังตั้งท้องอยู่ ทุกคนจึงอยู่ในความสงบและอวยพรให้คู่บ่าวสาวเงียบ ๆ

กู้ชิงรู้สึกว่ามันเป็นโชคชะตาฟ้าลิขิตที่ถงเหมี่ยวเหมี่ยวได้รับช่อดอกไม้ช่อนี้ แต่ก็ไม่รู้ว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวจะได้รับความโชคดีแบบไหน

กระทั่งงานแต่งงานจบลงพร้อมกับคำอวยพรของทุกคน ฉินคั่วก็พากู้ชิงกลับเข้าไปพักผ่อน

ดวงอาทิตย์ส่องแสงเจิดจ้า ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ที่หน้าต่างบานสูง ขณะที่เสี่ยวเป่านอนเหยียดตัวอาบแดดอยู่บนเก้าอี้และผล็อยหลับไปในไม่ช้า

“แหวะ…” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวรีบยกมือขึ้นมาปิดปาก ไม่รู้ว่าตัวเองเผลอกินอะไรแสลงเข้าไปหรือเปล่าถึงได้รู้สึกคลื่นไส้อย่างไม่มีสาเหตุ นอกจากนี้อาหารมันเยิ้มยังทำให้เธอไม่รู้สึกถึงความอยากอาหารเหมือนเคย

แต่เธอกลับสนใจขนมที่มีรสเปรี้ยวของลูกชายแทน ด้วยเหตุนี้มู่อวี้เฉิงจึงอยากจะพาถงเหมี่ยวเหมี่ยวไปตรวจสุขภาพร่างกายที่โรงพยาบาล

“ไม่ต้องหรอก ช่วงนี้ฉันรู้สึกขี้เกียจมากเลย ร่างกายไม่มีเรี่ยวแรง อยากจะนอนอาบแดดเฉย ๆ”

“คุณก็เป็นแบบนี้ ถ้ารู้สึกไม่สบายก็ควรไปหาหมอ อย่าคิดว่าปล่อยทิ้งไว้แล้วมันจะหายเอง” มู่อวี้เฉิงพยายามพูดโน้มน้าวถงเหมี่ยวเหมี่ยว โดยหวังว่าเธอจะตอบตกลง

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวส่ายหัวอย่างเกียจคร้านขณะนอนอาบแดด แสงแดดและสายลมช่างเหมาะกับการงีบสักพักจริง ๆ เลย

คนรับใช้ที่นั่งอยู่ด้านข้างค่อนข้างมากประสบการณ์ เธอมองดูฉากตรงหน้าและพูดว่า “ช่วงนี้คุณผู้หญิงง่วงนอนง่ายมาก รู้สึกอยากกินของเปรี้ยว ๆ บ่อย ๆ ด้วยมั้ยคะ?”

มู่อวี้เฉิงพยักหน้าพลางลูบผมนุ่มของถงเหมี่ยวเหมี่ยว และคิดหาวิธีโน้มน้าวให้ถงเหมี่ยวเหมี่ยวรู้สึกดีขึ้น

ราวกับว่าการพยักหน้าได้ยืนยันความคิดของเธอ คนรับใช้จึงถามออกไปอย่างไม่มั่นใจว่า “คุณผู้หญิงท้องหรือเปล่าคะ?”

พอได้ยินคำถามดังกล่าว ถงเหมี่ยวเหมี่ยวที่เพิ่งจะรู้สึกง่วงนอนก็กระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันที

ใช่ สถานการณ์ในตอนนี้เหมือนกับตอนที่เธอตั้งท้องเสี่ยวเป่าเลยไม่ใช่เหรอ?

กระทั่งสบตากับสายตาประหลาดใจของมู่อวี้เฉิง ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็กลืนน้ำลาย ก่อนหน้านี้เธอแค่คิดว่าประจำเดือนน่าจะมาช้า

“ไป ผมจะพาคุณไปโรงพยาบาล!” เมื่อนึกถึงผลลัพธ์ดังกล่าว มู่อวี้เฉิงก็มุ่งมั่นจะพาถงเหมี่ยวเหมี่ยวไปโรงพยาบาลให้ได้

จนได้ภาพพร่ามัวบนหน้าจออัลตราซาวด์ มู่อวี้เฉิงก็ตกตะลึงไปเลย เขาไม่ได้ยินคำพูดของหมอด้วยซ้ำ เพียงคิดว่า ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกำลังตั้งท้องจริง ๆ!

ข่าวที่ว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวตั้งท้องอีกครั้งแพร่กระจายออกไปในทันทีและมู่อวี้เฉิงก็มีความสุขมาก ดื่มด่ำไปกับคำอวยพรทั้งหลาย

อย่างไรก็ตามข้อความจากกู้ชิงทำให้ทั้งสองคนมีความสุขมาก “ฉันบอกแล้วไง อะไรที่เป็นของเธอก็เป็นของเธอวันยังค่ำ”

“ไอหยา! แม่ครับ” มู่อวี้เฉิงรับสายโทรศัพท์ผู้เป็นแม่และยืนยันข่าวกับเธอด้วยความปีติยินดี “หมอบอกว่าเหมี่ยวเหมี่ยวท้องแล้ว!”

ลิ่นอวี๋เหยียนที่อยู่ปลายสายยิ้มกว้าง รีบบอกคนขับรถให้ไปที่โรงพยาบาลทันที

มู่อวี้เฉิงรู้สึกเหลือเชื่อมากพลางลูบท้องถงเหมี่ยวเหมี่ยวเบา ๆ หัวใจของเขาเต็มเปี่ยมไปด้วยความรัก

“จริงสิ เจ้าลูกชายเคยบอกอยากจะได้น้องสาวมาก่อน! ถ้าเกิดรู้เรื่องนี้เข้าจะต้องดีใจมากแน่ ๆ!”

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวตีมือมู่อวี้เฉิงพลางพูดหยอกล้อ “แค่เห็นรูปเองก็รู้ว่าเป็นลูกสาวแล้วเหรอ? เกิดว่าเป็นลูกชายล่ะ?”

มู่อวี้เฉิงยิ้มกว้างโดยไม่ได้ปิดบังอะไร “ผมหว่านเมล็ดพันธุ์นี้ลงไปเอง ถ้าผมบอกว่าเป็นลูกสาวก็ต้องเป็นลูกสาวสิ!”

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวยิ้มอย่างทำอะไรไม่ถูกและเอื้อมมือออกไปกอดรัดมู่อวี้เฉิง