พันธสัญญาลวงรัก - ตอนที่ 980 ถูกขับไล่

ตอนที่ 980

ถูกขับไล่

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเฝ้าดูมู่อวี้เฉิงอุ้มลูกสาวออกไป เธอรู้สึกไร้เรี่ยวแรงกับวิธีการที่มู่อวี้เฉิงเลี้ยงลูกมาก เมื่อเห็นว่าฉินจื่อยังร้องไห้ไม่หยุด ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็รู้สึกปวดหัวขึ้นมาทันที เธอเดินเข้าไปกอดฉินจื่อและพูดปลอบโยนเบา ๆ

“ฉินจื่อคนเก่ง ไม่ต้องร้องไห้นะ ป้าจะพาไปกินของ อร่อย ๆ!” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวอุ้มฉินจื่อขึ้นมาและพูดปลอบเขา

แต่ทว่าฉินจื่อกลับไม่ได้รู้สึกปลาบปลื้มเลย ยังคงร้องไห้ต่อไปโดยไม่ได้มองดูถงเหมี่ยวเหมี่ยวด้วยซ้ำ

ฉินจื่อดิ้นไปมาอยู่ในอ้อมกอดของถงเหมี่ยวเหมี่ยว เขาไม่อยากให้ป้าคนนี้มากอดเขา แต่พอเขาเงยหน้าขึ้นเขากลับพบว่าคุณป้าคนนี้สวยมาก!

ฉินจื่อหยุดดิ้นและไม่ได้ร้องไห้อีกต่อไป แต่กลับกอด ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเอาไว้แน่นแทน

“พี่คนสวย ผมไม่ร้องไห้ ผมคนเก่ง”

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวมองดูเด็กน้อยในอ้อมแขนและพบว่าในที่สุดเขาก็หยุดร้องไห้แล้ว เธอถอนหายใจด้วยความโล่งอก แต่ทันใดนั้นเธอก็ได้ยินฉินจื่อเรียกเธอว่าพี่คนสวย มันทำให้เธอทำอะไรไม่ได้ ได้แต่หัวเราะและพูดบอกฉินจื่อว่า “เด็กเจ้าเล่ห์!”

หลังจากถงเหมี่ยวเหมี่ยวพูดจบ เธอตั้งใจจะวางฉินจื่อลง แต่ฉินจื่อกลับเกาะถงเหมี่ยวเหมี่ยวเอาไว้แน่น ไม่ว่า ถงเหมี่ยวเหมี่ยวจะพยายามสลัดเขาออกมากแค่ไหน เขาก็ไม่ลงมา

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวจึงพูดกับฉินจื่อว่า “เสี่ยวฉินจื่อ ปล่อยป้าก่อนนะ ป้าอุ้มไม่ไหวแล้ว!”

แต่ไม่ว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวจะพูดยังไง ฉินจื่อก็ไม่ยอมปล่อยแขนออกจากถงเหมี่ยวเหมี่ยว

เธอจึงหันไปมองมู่อวี้เฉิงด้วยสีหน้าหมดหนทาง บ่งบอกว่าเธอแทบจะทำอะไรกับเจ้าตัวเล็กนี้ไม่ได้เลย และขอให้มู่อวี้เฉิงมาช่วยเหลือ

มู่อวี้เฉิงมองดูเจ้าเด็กไร้ยางอายที่เพิ่งคุกคามลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนของเขา และตอนนี้กำลังทำร้ายภรรยาอันเป็นที่รักของเขาอีก อันที่จริงลุงยังพอทนได้ แต่ป้าทนไม่ไหวแล้ว… ไม่สิ ลุงก็ไม่ทนแล้ว!

พอคิดได้เช่นนั้น มู่อวี้เฉิงก็เดินตรงเข้าไปหา ถงเหมี่ยวเหมี่ยว จับตัวฉินจื่อดึงออกไป จากนั้นก็กอด ถงเหมี่ยวเหมี่ยวไว้ในอ้อมแขนและจ้องมองฉินจื่อด้วยสายตาเหยียดหยาม

ฉินจื่อมองดูลุงผู้ชั่วร้ายที่จู่ ๆ ก็มาปรากฏตัวขึ้นและมารบกวนเวลาคลอเคลียกับพี่สาวคนสวยของเขา เขามองดูสายตาของลุงที่จ้องมองมา แม้จะไม่รู้ว่ามันหมายความว่ายังไง แต่เขาก็รู้โดยสัญชาตญาณว่ามันไม่ใช่แบบที่ดี เขาเดินเข้าไปหามู่อวี้เฉิงด้วยความโกรธเคือง ชูกำปั้นเล็ก ๆ ขึ้นมาโดยตั้งใจจะสั่งสอนบทเรียนให้ลุงคนนี้ที่กล้ามารบกวนเวลาของเขากับพี่สาวคนสวย

แต่ก่อนที่เขาจะเดินเข้าไปถึง เขากลับรู้สึกว่าตัวเองลอยสูงขึ้นเรื่อย ๆ เท้าของเขาลอยขึ้นมาจากพื้นราวกับว่ากำลังบินอยู่ ทันใดนั้นก็รู้สึกเหมือนกับว่ามีใครบางคนจับจุดสำคัญชีวิตของเขาเอาไว้ เขาเตะเท้าไปมาอย่างปั่นป่วนและหันกลับไปมอง

กลับกลายเป็นว่าคนที่ดึงเขาขึ้นมาคือพ่อของเขาเอง เขานึกว่าเขาบินได้เสียอีก เขาจึงร้องตะโกนออกมาว่า “ปล่อยผม ผมจะต่อยลุงคนนั้น จะช่วยพี่คนสวย”

ฉินคั่วอุ้มเจ้าตัวแสบฉินจื่อขึ้นมากอดไว้ในอ้อมแขน แต่กลับนึกไม่ถึงว่าเจ้าตัวแสบจะดิ้นไปมาและร้องตะโกนว่าอยากจะสั่งสอนบทเรียนให้มู่อวี้เฉิง ฉินคั่วอยากจะบอกเจ้าเด็กโง่ว่าแม้แต่พ่อยังไม่สามารถเอาชนะไอลุงชั่วคนนี้ได้ และแกก็เพิ่งจะตัวกะเปี๊ยกเท่านั้น

ถึงจะมีความทะเยอทะยาน แต่ตอนนี้ก็ไม่ใช่เวลาที่เจ้าหนูขี้วีนจะมาทำตัวเป็นเด็กอาละวาด พี่สาวคนสวยกับลุงจอมเจ้าเล่ห์นั้นไม่ใช่คนที่เจ้าหนูอย่างแกจะไปสั่งสอนได้ ตอนนี้ยังต้องทำตัวให้เรียบร้อย มารอดูการแสดงของพ่อดีกว่า!

ฉินคั่วตบก้นลูกชายเบา ๆ แล้วพูดเสียงทุ้มว่า “ไอตัวแสบ เงียบ! นั่นป้าถงเหมี่ยวเหมี่ยวกับลุงมู่อวี้เฉิง”

ฉินจื่อรู้สึกได้ว่าพ่อกำลังตบก้นน้อย ๆ ของเขาอยู่ เขาจึงไม่พูดอะไร

ฉินคั่วเป็นพ่อที่มีอำนาจและความเคารพอย่างมาก

มู่อวี้เฉิงมองดูฉินคั่วเดินเข้ามากอดฉินจื่อแล้วบึนปากเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเห็นว่าสามีทำตัวเหมือนเด็กและยังทะเลาะกับเด็กอีกก็รู้สึกขบขันขึ้นมา สามีเธออายุเยอะมากแล้วแต่ก็ยังอิจฉาแม้กระทั่งเด็กน้อย มันไม่สมเหตุสมผลเลย จริง ๆ มู่อวี้เฉิงเป็นพ่อลูกสองแล้วแต่ก็ยังทำตัวเด็กอยู่มาก และถึงแม้ว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวจะรู้สึกว่ามู่อวี้เฉิงทำตัวเป็นเด็ก แต่เธอก็ยังชื่นชอบเขาอยู่ดี

มู่อวี้เฉิงอิจฉาแม้กระทั่งเด็กน้อย ซึ่งแสดงให้เห็นว่า มู่อวี้เฉิงยังคงห่วงใยเธออยู่มาก เธอคิดว่าหลังจากมีลูกสาวแล้วมู่อวี้เฉิงจะไม่ต้องการภรรยาอย่างเธอแล้วเสียอีก! เธอเห็นเขาตัวติดลูกสาวทุกวัน ไม่สนใจเธอเลย ฮึ่ม นึกแล้วก็ไม่อยากจะมองหน้าเขาเลย

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวคิดเรื่องนี้และหันไปกลอกตาใส่มู่อวี้เฉิง

มู่อวี้เฉิงเห็นถงเหมี่ยวเหมี่ยวหันมากลอกตาใส่เขาก็ไม่เข้าใจว่าเขาทำอะไรขัดใจถงเหมี่ยวเหมี่ยวอีก ทำไมจู่ ๆ เธอถึงหันมากลอกตาใส่เขา มู่อวี้เฉิงรู้สึกหดหู่มากและมองดูฉินคั่วด้วยความหงุดหงิดกว่าเดิม ถ้าไม่ใช่เพราะลูกชายของมัน เขาจะถูกภรรยาตำหนิเหรอ

ฉินคั่วรู้สึกสับสนเมื่อเห็นมู่อวี้เฉิงจ้องมองมาที่เขา พลางคิดในใจว่าเขาไปทำอะไรขัดใจอีกฝ่ายอีกล่ะ ทำไมถึงมองเขาด้วยสายตาขมขื่นและเกลียดชังขนาดนั้น ดูท่าทางแล้วคงจะต้องระมัดระวัง ไม่ให้โดนไอหมอนี้หาเรื่องอีก

แม้ว่าทั้งสามคนจะมีความคิดมากมายอยู่ในใจ แต่สีหน้าของพวกเขากลับไม่ปรากฏร่องรอยอะไรเลย

ฉินคั่วมองดูมู่อวี้เฉิงกับถงเหมี่ยวเหมี่ยวก่อนจะเรียบเรียงคำพูดแล้วพูดว่า “วันนี้งานวันเกิดเจ้าหญิงตัวน้อยของแกนิ ทำไมไม่เห็นลูกสาวแกโผล่มาเลย?”

มู่อวี้เฉิงได้ยินฉินคั่วพูดถึงลูกสาวของเขาก็ได้สติกลับคืนมา เขามองดูฉินคั่วราวกับกำลังป้องกันหัวขโมยแล้วพูดว่า “เจ้าหญิงตัวน้อยของฉันถูกไอเด็กเวรบ้านแกยั่วโมโหจนหนีไปแล้ว ตอนนี้อยู่กับย่า! แล้วแกจะทำไมอีก!”

มู่อวี้เฉิงพูดกับฉินคั่วด้วยน้ำเสียงแย่ลงเรื่อย ๆ โดยคิดว่าฉินคั่วเป็นโจรที่กำลังจะมาขโมยลูกสาวของเขาไป

ฉินคั่วมองดูมู่อวี้เฉิงด้วยความรู้สึกไม่พอใจ เขาก็ถามออกไปด้วยน้ำเสียงสุภาพไม่ใช่เหรอ? ทำไมคนตรงหน้าถึงมองเขาด้วยสายตาแปลกประหลาดมากขึ้นเรื่อย ๆ ราวกับต้องการจะขับไล่เขาออกไป

ทันใดนั้นฉินคั่วก็ตระหนักได้ว่าไอทาสลูกสาวคนนี้คงไม่ได้คิดว่าเขาจะมาขโมยลูกสาวมันหรอกใช่ไหม! ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง ๆ ไอหมอนี้จะต้องขับไล่เขาออกไปแน่นอน พอคิดได้เช่นนั้นฉินคั่วก็รีบเปลี่ยนหัวข้อบทสนทนา เพราะกลัวว่ามู่อวี้เฉิงจะขับไล่เขาออกไปจริง ๆ!

“เอ่อ อ่า! งาน งานเลี้ยงกำลังจะเริ่มแล้ว! เห็นว่าคุณป้าอวี๋เหยียนเพิ่งจะเดินขึ้นเวทีไป!”

หลังจากมู่อวี้เฉิงกับถงเหมี่ยวเหมี่ยวได้ยินที่ฉินคั่วพูด พวกเขาก็หันไปมองที่แท่นตรงกลาง มู่อวี้เฉิงเห็นแก่ชื่อเสียงของลูกสาวจึงปล่อยฉินคั่วไปชั่วคราว ไม่อย่างนั้นงานวันเกิดลูกสาวของเขาคงจะพังทลายลง และในทางกลับกันเขาไม่อยากเห็นลูกสาวไม่มีความสุข

ลิ่นอวี๋เหยียนอุ้มมู่เสี่ยวซือแล้วเดินขึ้นไปบนเวที กวาดสายตามองแขกผู้เกียรติด้านล่างแล้วพูดว่า “ขอบคุณทุกท่านที่สละเวลาอันมีค่ามาร่วมงานวันเกิดหลานสาวของฉัน ฉันเชิญพวกคุณมาในวันนี้ก็เพื่อให้พวกคุณได้มารู้จักกับหลานสาวของฉัน หากมีเรื่องอะไรในอนาคตก็ฝากรบกวนพวกคุณด้วยนะคะ”

แขกผู้เกียรติในงานตอบรับทีละคน ทุกคนเห็นว่าคุณนายมู่รักใคร่หลานสาวคนนี้มาก และพวกเขาก็เต็มใจจะสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับมู่เสี่ยวซือ!