ถูกขับออกจากตระกูลแล้วอย่างไร ข้าคือแม่มด - บทที่ 374 ฉันสามารถติดต่อเจียงเอี้ยนจือได้

บทที่ 374 ฉันสามารถติดต่อเจียงเอี้ยนจือได้

“ฉันไม่อยากเห็นหน้าพวกแกอีกแล้ว”

หนิงหนิงถึงกับอ่านข้อความที่แสดงความเห็นออกมาดัง ๆ

เธอรู้สึกงงมาก “ในเมื่อไม่อยากเห็นพวกเรา แล้วทำไมยังต้องเข้ามาดูห้องไลฟ์สดด้วย แบบนี้ก็ยิ่งได้เห็นพวกเราเร็วขึ้นไหม แปลกจัง”

หนิงเหนียนพยักหน้าเห็นด้วย

ท่าทางที่ทั้งสองคนไม่ได้รับผลกระทบอะไรเลยนั้น ทำให้ผู้ชมที่กำลังพิมพ์ข้อความด้วยความเดือดดาลอยู่ในห้องไลฟ์สดทนไม่ไหว

ดังนั้นข้อความด่าทอจึงยิ่งรุนแรงขึ้น หนิงหนิงและหนิงเหนียนยังคงมีสีหน้าเรียบเฉย ดูเหมือนพวกเธอจะไม่ได้รับผลกระทบใด ๆ เลย

กลับกลายเป็นทีมงานที่ทำอะไรไม่ถูก

ทุกข้อความล้วนแต่เป็นคำด่าทั้งนั้น จะหาประโยคที่ปกติสักประโยคก็ไม่มี แล้วจะให้มีปฏิสัมพันธ์กันยังไงล่ะ

สุดท้ายหนิงหนิงเป็นฝ่ายเอ่ยปากก่อน “เลือกมาเถอะ”

ทีมงานลังเลเล็กน้อย คิดว่าจะรอดูต่อไปอีกหน่อย บางทีอาจจะได้ความคิดเห็นที่ดี ๆ บ้าง

หนิงหนิงมองออกถึงเจตนาของพวกเขาจึงพูดว่า “เป็นไปไม่ได้หรอก พวกคุณเลือกใครก็ได้ตามสบาย”

เธอไม่ได้สนใจเรื่องนี้เลยสักนิด

ทีมงานกัดฟันแน่น เมื่อตัวเจ้าตัวไม่มีปัญหาอะไร ก็เริ่มกันเลยแล้วกัน

การเชื่อมต่อครั้งแรกเป็นคนที่หนิงหนิงเลือก

หน้าจอแสดงว่าเชื่อมต่อสำเร็จ แต่หน้าจอฝั่งตรงข้ามกลับมืดสนิท

หนิงหนิง “อืม? ค้างเหรอ?”

ผ่านไปพักใหญ่ ก็ไม่มีใครพูดอะไร

หนิงหนิง “ถ้างั้นปิดละนะ”

ทันทีที่พูดจบ ก็มีเสียงกรีดร้องดังขึ้น

“อ๊า! อย่าเพิ่งปิด!”

หนิงหนิง “อ้อ…ที่แท้ก็มีคนอยู่นี่เอง”

อีกฝ่ายไม่รู้เป็นอะไร จู่ ๆ ก็ตะโกนโวยวายขึ้นมา

“ขอโทษ! ขอโทษ! พวกแกทั้งหมดต้องขอโทษจี๋ซังชิง!”

“ไม่เคยเจอคนหน้าด้านแบบพวกแกมาก่อนเลย ไอ้พวกอกตัญญู!”

“ถ้าไม่ใช่เพราะจี๋ซังชิง ตอนนี้คนที่นอนอยู่ในโรงพยาบาลก็คือแก หนิงเหนียน! แกไม่คู่ควรที่จี๋ซังชิงจะปกป้องแกขนาดนี้!”

หนิงหนิงและหนิงเหนียนถูกโจมตีด้วยคำพูดอย่างต่อเนื่อง จนคนอื่น ๆ ไม่มีโอกาสได้แทรกพูดแม้แต่คำเดียว

ทีมงานเหงื่อแตกพลั่ก พยายามจะตัดสายการติดต่อ แต่หนิงหนิงโบกมือห้ามเอาไว้

อีกด้านหนึ่งยังคงมืดสนิท

ในที่สุดอีกฝ่ายก็หยุดพูด หลังจากที่เหนื่อยล้าไปแล้ว ในช่องความคิดเห็นก็เต็มไปด้วยเสียงชื่นชม

[เยี่ยมมาก! น้องสาวพูดแทนใจฉันเลย พูดทุกอย่างที่ฉันอยากจะพูด]

[ฮ่า ๆ จัดไปเต็ม ๆ แบบไม่ยั้ง]

[ทำได้ดีมาก พี่น้องคู่นี้สมควรโดนด่าให้หนักเลย!]

[ทุกคนอย่าหยุด! ด่าต่อไปให้ฉันหน่อย!]

หนิงหนิงและหนิงเหนียนจ้องมองหน้าจอ ทั้งคู่มีสีหน้าเหมือนกัน ไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองเป็นพิเศษ

เหมือนพวกเขากำลังถูกกระทบกระเทือนจิตใจจากคำพูดเมื่อครู่

ผ่านไปสักพัก หนิงหนิงพูดขึ้นว่า “ตอนไปสนามบินยังรู้จักใส่หมวกกับหน้ากากอนามัย แต่ตอนนี้ไม่ยอมให้คนเห็นหน้า ไม่ใช่คิดว่าตัวเองทำถูกต้องหรอกเหรอ ทำไมต้องหลบ ๆ ซ่อน ๆ แบบนี้ด้วย?” หนิงหนิงถามจบ แต่อีกฝ่ายเงียบไป ดูท่าทางจะรู้สึกผิดอย่างเห็นได้ชัด

แต่กลับเป็นผู้ชมคนอื่น ๆ ที่โกรธหนิงหนิงเข้าให้

[ทำไมไม่ให้เห็นหน้าล่ะ? ไปถามแฟนคลับของคุณดูสิ พวกเขารู้ดีว่าทำไม]

[ถ้าให้เห็นหน้าตอนนี้ พรุ่งนี้ทั้งที่อยู่และที่ทำงานก็จะถูกขุดมาประจานบนโลกออนไลน์หมด]

[หา? พวกคุณกำลังพูดถึงตัวเองหรือเปล่า?]

[ใครกันที่ปั่นกระแสบอกว่าตัวเองได้รับการช่วยเหลือจากหนิงเหนียนแล้วบังคับให้คนอื่นต้องลบโพสต์และขอโทษ?]

[พวกเราต่างเงียบปากกันหมดแล้ว จะมาทำตัวเป็นโจรร้องจับขโมยทำไม?]

[หนิงหนิงพูดถูก ไหนว่าตัวเองมีเหตุผลไง? ไหนว่าตัวเองยุติธรรมไง? แล้วทำไมต้องมาออกไลฟ์แต่ไม่กล้าโชว์หน้าด้วยล่ะ?]

[เฮอะ ทำตัวหน้าไหว้หลังหลอก]

…

อีกฝ่ายคงจะถูกหนิงหนิงสวนจนพูดไม่ออก จึงตัดสายทันที

หนิงหนิงถามว่า “วางสายไปแล้วเหรอ?”

ทนไม่ได้แม้แต่น้อย

ท่าทีไม่ใส่ใจแบบนี้ ยิ่งทำให้ผู้ชมโกรธมากขึ้น

รอบที่สองของการต่อสาย เป็นคนที่หนิงเหนียนเลือก ครั้งนี้ดูเหมือนจะเป็นปกติดี

อีกฝ่ายเป็นเด็กสาวผมยาว ตอนเชื่อมต่อเข้ามาก็ทักทายทุกคน ดูนุ่มนวลอ่อนโยนดี

หนิงเหนียนก็ทักทายตอบเธอเช่นกัน เขาพูดว่า “มีอะไรอยากจะพูดไหมครับ?”

เด็กสาวตรงหน้ายังคงยิ้ม

“แน่นอนสิคะ ฉันอยากรู้ว่าคุณทำยังไงถึงได้ขับไล่เจียงเอี้ยนจือออกไป?”

หนิงเหนียนชะงักไปครู่หนึ่ง

[โอ้โฮ มีคนมาอีกแล้ว น้องสาวคนนี้ดูไร้พิษสงแต่ไม่นึกว่าจะกล้าขนาดนี้]

[กล้าถามดีนะ ฉันก็อยากรู้คำตอบเหมือนกัน]

[ฮ่า ๆ เมื่อกี้หนิงหนิงยังพูดว่าคนอื่นไม่กล้าโผล่หน้า ไม่กล้าให้ใครเห็น แต่ตอนนี้เธอกล้าถามออกมาตรง ๆ แบบนี้ มาดูสิว่าหนิงเหนียนจะกล้าตอบหรือเปล่า]

[สถานการณ์แบบนี้ช่างคุ้นเคยจัง]

หนิงเหนียนมองเด็กสาวบนหน้าจอที่กำลังยิ้มให้เขา

“ทำไมล่ะ ฉันถามตรง ๆ แบบนี้แล้ว ทำไมไม่กล้าตอบ เพราะรู้ตัวว่าทำอะไรที่ไม่กล้าพูดออกมาได้ใช่ไหม”

สีหน้าของเด็กสาวค่อย ๆ เย็นชาลง

หนิงเหนียน “ไม่ใช่อย่างนั้น คำถามของคุณมันผิดตั้งแต่ต้นแล้ว ผมไม่รู้จะตอบยังไง เรื่องที่เจียงเอี้ยนจือออกจากวงไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับผมเลย ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมเขาถึงออกจากวง”

เด็กสาวตอบอย่างตื่นเต้น “คุณจะไม่รู้ได้ยังไง! เขาออกไป คุณก็เข้ามา แล้วจะบอกว่าไม่เกี่ยวกัน! จะมีเรื่องบังเอิญขนาดนั้นได้ยังไง!”

หนิงเหนียน “คุณต้องทำความเข้าใจเรื่องหนึ่งให้ชัดเจนก่อน เจียงเอี้ยนจือออกจากวงเป็นเหตุ ส่วนการที่ผมเข้ามาแทนเป็นผล หลังจากที่เจียงเอี้ยนจือออกจากวงไปแล้วประมาณหนึ่งเดือน ผมถึงได้เซ็นสัญญากับสตาร์ไลท์ ผมยังไม่เคยเจอตัวเจียงเอี้ยนจือเลยด้วยซ้ำ”

เขายังคงรักษาความเยือกเย็นไว้ได้ ในขณะที่เด็กสาวตรงหน้ากลับยิ่งเริ่มควบคุมอารมณ์ไม่อยู่

“เป็นไปไม่ได้! คุณต้องเป็นคนที่บีบให้เจียงเอี้ยนจือออกไปแน่ ๆ!”

หนิงเหนียน “คุณมีหลักฐานอะไรมายืนยัน? หรือว่าคุณเห็นกับตาตัวเอง? หรือว่าคุณไปถามเจียงเอี้ยนจือมากับมือ?”

เด็กสาวถูกคำถามเหล่านั้นทำให้พูดไม่ออก เธอได้แต่นิ่งเงียบ

หนิงเหนียนพูดต่อ “แทนที่คุณจะมายืนตะโกนใส่ผมแบบนี้ ทำไมไม่ไปถามเจียงเอี้ยนจือดูเองล่ะ ถ้าเขาพูดออกมาด้วยตัวเองว่าผมบีบให้เขาออกจากวง ผมจะขอโทษและลาออกจากวงเอง”

ไม่คิดว่าเขาจะพูดออกมาอย่างเด็ดขาดขนาดนี้ เด็กสาวถึงกับตาโต

[ใช่เลย ในเมื่อพวกคุณมั่นใจว่าหนิงเหนียนบีบให้เจียงเอี้ยนจือออก ทำไมไม่ไปถามเจียงเอี้ยนจือดูล่ะ ถ้าเจียงเอี้ยนจือพูดออกมา นั่นก็จะเป็นการฆ่าหนิงเหนียนในทันที]

[ขำตาย ถ้าเจียงเอี้ยนจือพูดความจริงได้ เขาก็คงไม่โดนบีบให้ออกจากวงหรอก]

[ฉันก็ขำจนตายเหมือนกัน ดูกระแสตอนนี้สิ ถ้าเจียงเอี้ยนจือออกมาพูดสักคำ ใครจะกล้าแตะต้องเขาล่ะ?]

[จริงด้วย พูดเหมือนกับว่าพวกคุณไม่กล้าด่าหนิงเหนียนอย่างนั้นแหละ นี่ก็ด่ากันมาตั้งแต่เดบิวต์จนถึงตอนนี้]

[บางคนช่วงสองวันมานี้คงอัดอั้นตันใจน่าดู ในที่สุดก็ได้เหตุผลมาโต้แย้งซะทีสินะ]

[พวกคุณคิดว่าเจียงเอี้ยนจือเป็นคนทั่วไปที่ใครอยากติดต่อก็ติดต่อได้งั้นเหรอ?]

[พูดแบบนี้แล้ว ดูเหมือนหลังจากที่ถอนตัวออกจากวงการ ก็ไม่มีข่าวคราวของเจียงเอี้ยนจือเลยนะ]

… เด็กสาวยิ้มอย่างเศร้าหมอง “คุณคิดว่าฉันไม่อยากถามเจียงเอี้ยนจือหรือไง?”

แต่เธอไม่สามารถพบเขาได้ นับตั้งแต่บริษัทประกาศให้เจียงเอี้ยนจือออกจากวง เขาก็หายไปจากโลกใบนี้

แฟนคลับที่คอยถ่ายรูปก็ไม่สามารถได้ข่าวคราวอะไรของเขาเลย ไม่สามารถติดต่อเขาได้เลย

ในชีวิตจริง ก็ไม่เคยได้ยินข่าวว่ามีใครบังเอิญเจอเขาเลย

คนในกลุ่มแฟนคลับค่อย ๆ ผิดหวัง จำนวนคนที่ยังคงรอคอยเจียงเอี้ยนจือก็น้อยลงเรื่อย ๆ จนถึงวันนี้ คนที่เหลืออยู่ก็มีน้อยมากแล้ว

เด็กสาวค่อย ๆ น้ำตาคลอ เธอไม่เข้าใจว่าทำไมเจียงเอี้ยนจือถึงได้ใจร้ายขนาดนี้

ก่อนหน้านี้ก็เคยมีคนลาออกจากวงมาแล้ว แต่หลังจากลาออกก็ยังเป็นอินฟลูเอนเซอร์ได้

แต่ไม่เคยมีใครเหมือนเจียงเอี้ยนจือที่หายตัวไปเลยแบบนี้

หนิงหนิงที่เงียบมาตลอด จู่ ๆ ก็พูดขึ้นมาว่า “คุณอยากลองถามดูไหม?”

เด็กสาวชะงักไปชั่วขณะ “อะไรนะ?”

หนิงหนิง “ฉันบอกว่า ฉันติดต่อเจียงเอี้ยนจือได้ จะลองถามเขาดูไหม?”