ถูกขับออกจากตระกูลแล้วอย่างไร ข้าคือแม่มด - บทที่ 471 เชื่อมั่นในตัวเอง

หนิงหนิงไม่สามารถบอกคนอื่นได้ว่าเหตุผลที่เธอเชื่อมั่นในการตัดสินใจของตัวเองคืออะไร

เมื่อมาถึงป่าคืนแรกที่มีฝนตก เธอก็สังเกตเห็นความผิดปกติในป่าทันที เธอพยายามเรียกดวงจันทร์

แต่ดวงจันทร์ก็ไม่ได้ตอบสนองต่อเธอ

นี่เป็นครั้งแรกที่เกิดสถานการณ์แบบนี้

เพราะดวงจันทร์จะไม่มีวันเพิกเฉยต่อเธอ

เว้นแต่ว่าดวงจันทร์ดวงนี้จะเป็นของปลอม

จ้าวฉี่หมิงมองดูหนิงหนิงที่กำลังเหม่อลอย ในใจรู้สึกสบายใจอยู่บ้าง

ในที่สุดก็ทำให้เขาได้เปรียบขึ้นมาบ้าง

“ดังนั้น ทั้งหมดนี้ก็เป็นเพียงการคาดเดาของคุณเท่านั้น จะเป็นภาพมายาหรือไม่ คุณเองก็ไม่แน่ใจ”

“ผมไม่คิดว่าที่นี่เป็นภาพมายา ผมเชื่อในการเตรียมตัวล่วงหน้าของผมเอง ผมชอบพูดด้วยข้อเท็จจริง”

[คุณพูดแบบนี้ออกมา คุณไม่รู้สึกขายหน้าบ้างหรือ? อ้างว่าใช้ข้อเท็จจริงมาพูด?]

[คราวนี้กลับมาอ้างว่าพูดตามความจริงแล้ว มาตรฐานของคุณช่างยืดหยุ่นจริง ๆ เปลี่ยนไปเปลี่ยนมา]

[ตอนที่ตัดสินว่าหมาป่าเป็นปีศาจ ก็ไม่เห็นคุณจะใช้ความจริงมาพูดเลย]

[พูดเหมือนผายลมเฉย ๆ แต่เกือบทำให้หมาป่าตาย แล้วก็หันหลังลืมไปเลยใช่ไหม ตอนนี้มากล้าพูดไร้ยางอายอีก]

สามารถพูดได้ว่า ความไว้วางใจเล็กน้อยที่ตระกูลจ้าวเพิ่งสะสมได้ ในชั่วพริบตาก็ถูกใช้หมดไปแล้ว

ในคอมเมนต์เต็มไปด้วยคำด่าทั้งหมด

[แม้ว่าจ้าวฉี่หมิงอาจจะไม่มีความเชี่ยวชาญ แต่สิ่งที่เขาพูดก็ไม่ผิด หนิงหนิงไม่มีหลักฐานจริง ๆ]

[พวกเราได้บทเรียนจากจ้าวฉี่หมิงแล้ว นั่นคือการเชื่อเขาง่าย ๆ เกือบทำให้พวกเรากลายเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดในการฆ่าวิญญาณผู้พิทักษ์]

[ดังนั้น ตราบใดที่หนิงหนิงไม่แสดงหลักฐานที่ชัดเจนออกมา ฉันคิดว่าเธอกำลังพูดเหลวไหล]

[เมื่อดูแบบนี้ หนิงหนิงยังไม่พ้นข้อสงสัยที่ไม่อยากไปช่วยเจินเจินเลยนะ]

[ฉันว่าเธอก็แค่ไม่อยากไปช่วยเจินเจิน ตอนนี้เลยกำลังหาข้ออ้างให้ตัวเองเพื่อปูทางไว้รองรับเท่านั้นแหละ]

[หนิงหนิงช่างน่าขันจริง ๆ จะเป็นภาพมายาจริง ๆ หรือไม่ ก็ไม่ใช่ว่าเธอพูดออกมาแล้วจะเป็นจริงได้ ทำไมต้องหาข้ออ้างให้ตัวเองด้วย]

[ไม่ ฉันคิดว่ายังมีความเป็นไปได้อีกอย่างหนึ่ง นั่นคือหนิงหนิงเธอสามารถทำได้เองอย่างสมบูรณ์ สร้างภาพมายา!]

[โอ้พระเจ้า! ทำไมฉันไม่คิดถึงเรื่องนี้นะ ช่างโหดร้ายจริง ๆ!]

[ใช่แล้ว คนที่นี่ไม่มีใครเก่งเท่าเธอ ถึงแม้จะมีภาพมายาจริง ๆ คนนอกก็ไม่สามารถแยกแยะได้ว่าภาพมายานี้มาจากมือของใครกันแน่]

[เก่งจริง ๆ กลอุบายนี้ช่างเก่งเหลือเกิน!]

[แบบนี้ขงชิวก็กลายเป็นแพะรับบาปของเธอสิ ยังไงเขาก็เป็นคนผิดอยู่แล้ว ก็ไม่ต่างอะไร ทุกคนกำลังโกรธอยู่ ก็คงไม่สังเกตอะไรมากนัก]

[พวกคุณมีเวลามานั่งคิดทฤษฎีสมคบคิดเกี่ยวกับหนิงหนิง แทนที่จะไปจุดธูปอธิษฐานให้เจินเจินของคุณที่วัดเนี่ยนะ]

[อีกห้องไลฟ์สดหนึ่งขาดการติดต่อไปเกือบสิบนาทีแล้ว การฆ่าคนอาจจะใช้เวลาแค่ไม่กี่วินาทีเท่านั้น]

[อธิษฐานเถอะว่า เจินเจินของพวกคุณตอนนี้จะยังมีชีวิตอยู่]

[ตอนแรกไม่อยากพูดถึงพวกคุณ แต่พอเจียงเจินมีเรื่อง ไม่เห็นพวกคุณรีบร้อน กลับเห็นแต่พวกคุณหันมาโจมตีหนิงหนิง ถ้างั้นก็อย่าโทษที่ฉันไม่สุภาพละนะ]

[จัดการเจียงเจินบ้างสิ อย่าจับตาแต่หนิงหนิงเลย ได้รึเปล่าล่ะพวกคุณ]

[ไม่ใช่ว่าภาพมายาหนิงหนิงจะตบหน้าตัวเองหรอกนะ พวกคุณไม่จำเป็นต้องคิดทฤษฎีสมคบคิดจริง ๆ]

[ตอนนี้ก็แค่อธิษฐานเถอะว่าสิ่งที่หนิงหนิงพูดทั้งหมดนั้นเป็นเรื่องโกหก ถ้าเป็นเรื่องจริง ต่อให้หน่วยสืบสวนพิเศษมาก็เข้าไปไม่ได้ แบบนั้นยิ่งแย่กว่าเดิมไม่ใช่หรือไง]

[และยังมีบางอย่างที่พูดกับพวกเขาไม่เคลียร์ ตอนนี้พวกเขาผลักภาระไปที่หนิงหนิงแล้ว]

[ฉันขำแทบตาย พี่สาวของคุณรู้ไหมว่าในขณะที่ชีวิตของเธอยังไม่แน่นอน พวกคุณยังคงทำงานอย่างทุ่มเทในการโจมตีหนิงหนิง เธอคงซาบซึ้งใจมากแน่ ๆ]

[ช่างทุ่มเทจริง ๆ ก็คือเหยียบหนิงหนิงเพื่อดังนั่นแหละ ตอนนี้อาจอยู่ที่จุดจบของชีวิตแล้ว แต่ยังคงลากและเหยียบหนิงหนิงอยู่ ครบวงจรเลย]

[เลิกทะเลาะกันได้แล้ว คนที่ถูกจับตัวไปเป็นยังไงบ้าง ที่แน่ ๆ กล้องซ่อมเสร็จหรือยัง]

เจียงซั่วมองดูข้อความคอมเมนต์ที่ยังคงทะเลาะกันไม่หยุดหย่อน รู้สึกปวดหัวเล็กน้อย

นี่มันชัดเจนว่าเป็นการจ้างคนมาโจมตีแล้ว

เขาอดรู้สึกทอดถอนใจไม่ได้

‘นี่คือตระกูลร่ำรวยงั้นหรือ?’

‘ในเวลาวิกฤติเป็นตายแบบนี้ ยังมีแรงไปใส่ร้ายคนอื่นอีก น่ากลัวจริง ๆ’

‘อีกอย่าง ก็บอกไปแล้วไง ไม่ใช่ปัญหาที่กล้องสักหน่อย’

อย่างไรก็ตาม กองถ่ายก็พยายามซ่อมมาตลอด แต่ไม่มีการตอบสนองใด ๆ เลย

ทีมงานรายการทั้งหมดอยู่เตรียมพร้อมที่เชิงเขา หนิงหนิงก็บอกแล้วว่าอย่าเข้ามาใกล้โดยพลการ

แต่เจียงซั่วที่ยังคงมีความคิดอยากไปตามหาคนอยู่ ก็ไม่สามารถนั่งเฉย ๆ อยู่ตรงนี้ได้

‘และหนิงหนิงก็แค่คาดเดาเท่านั้น ไม่ใช่หรือ?’

‘ถ้ามันไม่ใช่ภาพมายาล่ะ?’

เขายังคงอยากเข้าไปดูข้างใน

ถ้าแขกรับเชิญคนนี้เกิดเรื่อง รายการของเขาก็คงไม่ต้องออกอากาศอีกต่อไป และตัวเขาเองก็คงต้องไสหัวออกไปจากวงการนี้

จู่ ๆ เขาก็รู้สึกเสียใจที่ได้ร่วมงานกับ ‘พวกเราโตแล้ว’

รายการนี้ ถึงตอนนี้ก็ผ่านมาหลายตอนแล้ว ก็ไม่น่าจะมีสถานการณ์ที่หนิงหนิงจัดการไม่ได้นี่นา

เว่ยฉือเห็นท่าทางกระวนกระวายของเขา ก็พอเดาความคิดในใจเขาออก

เขาเตือนว่า “นายไม่ควรทำอะไรสุ่มสี่สุ่มห้า ถ้าหนิงหนิงแค่เดา เธอจะไม่พูดออกมาหรอก”

ผ่านมาหลายตอนขนาดนี้แล้ว เว่ยฉือก็พอจะเข้าใจหนิงหนิงบ้างแล้วเหมือนกัน

“นายอย่าถูกความเห็นในแชตชักจูงไปเชียวนะ หนิงหนิงไม่สนใจที่จะทำแบบนั้นหรอก”

จากการดูความคิดเห็นในแชต ตระกูลเจียงยังรู้สึกว่าหนิงหนิงต้องการกลับไป

แต่เว่ยฉือรู้สึกว่าตระกูลเจียงอาจจะโดนตบหน้าในอนาคต

ลูกชายและลูกสาวของตัวเองกำลังเป็นตายอย่างไรไม่รู้ แทนที่จะรีบหาวิธีไปช่วยคน กลับจดจำความแค้นกับคนอื่นก่อน นี่มันแค่ระบายอารมณ์ใส่หนิงหนิงชัด ๆ

อย่างไรก็ตาม เขาไม่เข้าใจว่า ในเมื่อคิดว่าหนิงหนิงยังตัดใจจากตระกูลเจียงไม่ได้ ในเวลาแบบนี้ ทำไมไม่ติดต่อหนิงหนิงให้เธอไปช่วยเจียงเจินล่ะ

สิ่งที่เว่ยฉือไม่รู้ก็คือ ทางฝั่งตระกูลเจียงไม่ได้รู้สึกเลยว่าเจียงเจินกำลังตกอยู่ในอันตรายจริง ๆ

พวกเขาคิดมาตลอดว่าที่หนิงหนิงแสดงความเก่งกาจของตัวเองบนหน้าจอนั้น ก็เพื่อให้ตระกูลเจียงยอมก้มหัวติดต่อเธอก่อน

เหตุการณ์ครั้งนี้ก็เช่นกัน เจียงเจินถูกลักพาตัว แต่หนิงหนิงอ้างว่าภาพมายาเป็นเหตุ และไม่ไปช่วยเจียงเจิน

นี่ก็คงเป็นกลอุบายที่หนิงหนิงตั้งใจวางไว้ เพื่อบีบให้พวกเขาติดต่อเธอ

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อหนิงหนิงพูดถึงภาพมายาแล้วถูกจ้าวฉี่หมิงปฏิเสธ

เจียงอันไซ่ที่เดิมทีตกใจมาก และกำลังเตรียมจะโทรศัพท์หาทีมรายการเพื่อติดต่อหนิงหนิงให้รีบไปช่วยเจียงเจิน ทันใดนั้นก็ได้วางใจที่กังวลลง

หลินจื่อเหลียนกำลังรู้สึกกลัวอยู่ เห็นเขาสงบลงกะทันหัน จึงถาม “เกิดอะไรขึ้น? ติดต่อหนิงหนิงได้แล้วเหรอ?”

เจียงอันไซ่”ไม่ต้องติดต่อแล้ว”

หลินจื่อเหลียนงุนงง เธอรู้สึกตื่นตระหนกเล็กน้อย “ทำไมล่ะ? ลูกสาวคุณกำลังตกอยู่ในอันตรายนะ คุณแค่ทำตามที่เธอต้องการ ก้มหัวสักครั้ง โกหกเธอหน่อย หรือปลอบเธอหน่อยไม่ได้เหรอ? รอให้เจินเจินกลับมา แล้วค่อยหักหน้าก็ยังได้นะ”

เจียงอันไซ่ปลอบเธอ “ผมไม่ได้หมายความอย่างนั้น เจินเจินน่าจะไม่ได้อยู่ในอันตรายจริง ๆ”

หลินจื่อเหลียน “คุณหมายความว่ายังไง?”

เจียงอันไซ่เล่าผลการสังเกตการณ์ของตัวเองให้หลินจื่อเหลียนฟัง

“ทำไมเธอกล้าพูดอะไรแบบนั้น เรื่องภาพมายามันตลกหรือไง?”

ไม่มีใครรู้ดีไปกว่าเขาแล้วว่า เพื่อภารกิจปราบปีศาจครั้งนี้ ตระกูลจ้าวได้เตรียมการอย่างรอบคอบที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้

เกือบจะระดมกำลังทั้งตระกูล รวบรวมข้อมูล แล้วยังคัดเลือกศิษย์ที่เก่งที่สุดออกมาอีกด้วย

แล้วยังคงเป็นจ้าวฉี่หมิงที่ต้องออกโรงด้วยตัวเอง

เจียงอันไซ่รู้เรื่องนี้ และหลินจื่อเหลียนก็รู้เช่นกัน

ด้วยเหตุผลที่ว่า ตระกูลเจียงและสำนักเซียนมีความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดกัน

เพียงแต่ หลังจากที่ห้องไลฟ์สดของเจียงเจินดับไป หลินจื่อเหลียนก็ตกใจจนไม่กล้าดูไลฟ์สดต่ออีกเลย