ชายาเจ้าหยุดเย้าข้าเสียที - ตอนที่ 399 ปลอบขวัญประชาชน

ตอนที่ 399 ปลอบขวัญประชาชน

“แม่นาง เจ้าอย่าพูดจาเกินตัวเลย เจ้าไม่รู้หรอกว่าข้างนอก

น่ากลัวเพียงใด เห็นคนก็ฉีกกัด ราวกับสัตว์ป่า ประเดี๋ยวพวก

เราก็คงตายกันที่นี่ทั้งหมด”

คุณปู่อายุหกสิบกว่าคนหนึ่งในนั้นเอ่ยถึงภาพที่เพิ่งเห็นมา

ยังคงอกสั่นขวัญผวา รู้สึกว่าพวกเขาต้องตายแน่นอน ใครจะ

ไปคิดว่าตื่นขึ้นมาติดป้ายอวยพรปีใหม่ก็จะเจอเรื่องเช่นนี้เข้า

“ก่อนหน้านี้มีคนผู้หนึ่งบอกว่าพวกเราไปยั่วโมโหท่านเทพ

สวรรค์ ให้พวกเราบูชาท่านเทพสวรรค์ พวกเจ้าก็ไม่ยอมเชื่อ

ท่านเทวดาจึงลงโทษพวกเรา ตำบลเถาหยวนจบสิ้นแล้ว”

ผู้หญิงอายุสามสิบกว่าคนหนึ่งร้องไห้ตะโกนว่า

“ทำอย่างไรดี บูชาตอนนี้ก็ไม่ทันแล้ว ใกล้จะปีใหม่แล้ว

แม้กระทั่งปีใหม่นี้ท่านเทวดาก็ไม่ให้เราได้ฉลอง พวกเราทุก

คนล้วนมีบาป”

“รีบคุกเข่าขอร้องท่านเทพสวรรค์ให้ยกโทษพวกเราเถิด”

ไม่รู้ว่าใครตะโกนขึ้นมา คนอื่นๆ ต่างพากันคุกเข่าลงกับพื้น

หลิงอวี้จื้อตกตะลึง อยู่ดีๆ ไปข้องเกี่ยวกับเทพสวรรค์ได้

อย่างไร ตอนนี้เป็นเวลาที่ต้องการความสามัคคี หากส่งเสริม

กันต่อไป จะสั่งการอะไรก็คงสั่งไม่ง่ายแล้ว

เห็นเซียวเหยี่ยนพยักหน้าให้ตนเอง หลิงอวี้จื้อก็เข้าใจ

ความหมายของเซียวเหยี่ยน เขาจะให้เธอสำแดงฝีมือ

หลิงอวี้จื้อยืนอยู่ข้างหน้าสุด พูดเสียงดังว่า

“พวกเจ้าอย่าวุ่นอยู่กับการคุกเข่าขอท่านเทพสวรรค์เลย

ตอนนี้ใกล้จะปีใหม่แล้ว ท่านเทพสวรรค์ไม่ว่างขนาดนั้น มี

เวลาลงโทษคนตำบลเล็กๆ ตำบลหนึ่งเสียที่ไหน

คนพวกนั้นล้วนโดนพิษปลุกเสก ดังนั้นจึงสูญเสียสติปัญญา

เห็นคนก็กัด เรื่องนี้ไม่เกี่ยวอะไรกับท่านเทพสวรรค์ เป็นฝีมือ

ของสำนักอู๋จี๋บนเขาอวิ๋นเฟิงต่างหาก

คนที่ยืนอยู่ตรงหน้าพวกเจ้าคือท่านอ๋องผู้สำเร็จราชการแทน

พระองค์ เขามาตำบลเถาหยวนด้วยตนเองเพื่อทำลายลัทธิ

มารนี้เสียให้สิ้นซาก เขาจะร่วมเดินเคียงข้างไปกับพวกเจ้า

พวกเจ้าอย่าลนลาน ขอให้ฟังคำสั่งทั้งหมดจากท่านอ๋อง”

ทุกคนเงยหน้าขึ้นมามองเซียวเหยี่ยน รู้สึกเพียงว่าชายหนุ่มที่

อยู่ตรงหน้าลักษณะท่าทางโดดเด่น แค่ดูก็รู้ว่าไม่ใช่คน

ธรรมดา ถึงแม้จะไม่ได้พูดจา แต่กลับมีรังสีที่น่าเกรงขาม

แผ่ซ่าน

“นี่คือท่านอ๋องผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์หรือ”

เหล่าฮั่นรู้ว่าอ๋องผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์เป็นท่านอ๋องที่

มีอำนาจที่สุดในแคว้นเว่ยตะวันตก คนใหญ่คนโตขนาดนี้จะ

มาที่ตำบลเล็กๆ นี้ได้อย่างไร ทั้งชีวิตของเขา ข้าราชการ

ระดับสูงที่สุดที่เคยเจอก็เป็นแค่ผู้ว่าการเมือง

“ข้าจะหลอกพวกเจ้าเพื่ออะไร ท่านอ๋องมาตำบลเถาหยวน

จริงๆ นอกจากเชื่อใจเขา พวกเราก็ไม่มีวิธีอื่นแล้ว”

เซียวเหยี่ยนมีมาดน่าเกรงขามเหลือเกิน เหล่าฮั่นไม่เคยเจอ

คนเช่นนี้มาก่อน เขาเองก็มีชีวิตอยู่มาแล้วชั่วชีวิตคน ดังนั้น

จึงเชื่อคำของหลิงอวี้จื้อ โขกศีรษะคำนับเซียวเหยี่ยนทันที

“ข้าน้อยคารวะท่านอ๋องผู้สำเร็จราชการขอรับ”

เมื่อเหล่าฮั่นเป็นคนนำแล้ว คนอื่นๆ ก็ต่างพากันหมอบคำนับ

ตาม หลิงอวี้จื้อทำให้เซียวเหยี่ยนชนะใจประชาชน เรื่องนี้

จะต้องแพร่สะพัดไปแน่นอน ถึงตอนนั้นยังทำให้เซียวเหยี่ยน

ได้ทิ้งชื่อเสียงอันดีงามไว้บ้าง ก่อนหน้านี้เซียวเหยี่ยนอยู่

ห่างไกลประชาชนเหลือเกิน

นอกจากนี้ ชื่อของเขายังสามารถปลอบขวัญใจคนได้ ในเมื่อ

เขาอยู่ที่แคว้นเว่ยตะวันตกก็เหมือนเทพที่มีตัวตน

“ทุกคนลุกขึ้นเถิด! พวกเจ้าวางใจได้ ที่นี่ปลอดภัย ข้าจะต้อง

กำจัดลัทธิมารนี้ แล้วคืนความสงบสุขให้พวกเจ้าอีกครั้ง”

เสียงของเซียวเหยี่ยนมีพลังทำให้ใจคนสงบ ปลอบขวัญทุกคน

ในที่นี้ได้ ทำให้พวกเขาใจเย็นลง เชื่อว่าเซียวเหยี่ยนสามารถ

ช่วยชีวิตพวกเขาได้ มีเซียวเหยี่ยนอยู่ ทุกคนก็สงบลง ไม่กล้า

บุ่มบ่ามต่อหน้าเซียวเหยี่ยน

เมื่อเห็นสภาพการณ์เช่นนี้หลิงอวี้จื้อก็เอาแต่ส่ายหน้า นี่มัน

แตกต่างกันมากจริงๆ เธอต้องตะโกนคอแตกถึงปลอบขวัญ

คนอื่นได้ เซียวเหยี่ยนพูดแค่ประโยคเดียวก็ได้แล้ว หน้าแบบ

นี้อย่างไรก็เสียเปรียบ

หลิงอวี้จื้อให้อวิ๋นซั่วไปเอาของกินที่ครัว ส่วนเธอหยิบน้ าชา

มาหนึ่งกา รินน้ าร้อนให้ชาวบ้านที่นั่งอยู่บนพื้นจอกหนึ่ง อวิ๋น

ซั่วเห็นหลิงอวี้จื้อแทรกอยู่ท่ามกลางกลุ่มคน ก็ออกอาการ

ตะล