ชายาเจ้าหยุดเย้าข้าเสียที - ตอนที่ 435 โกรธจนแทบกระอักเลือด

เห็นได้ชัดว่าหลิงจื่อเฉิงเชื่อคำพูดของชิวจวี๋ เงยหน้าขึ้น มอง

หน้าหลิงอวี้จื้ออย่างไม่อยากจะเชื่อ

“อวี้จื้อ เจ้า…ตอนที่เจ้าพาชิวจวี๋มา ข้าบอกแล้วว่าต้องการเก็บเด็ก

คนนี้เอาไว้ ที่เจ้าทำร้ายคือเลือดเนื้อเชื้อไขของข้านะ

ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน ที่เจ้ากลายเป็นคนทำอะไรผิดมนุษย์มนาเช่นนี้

ไม่สนใจแม่เด็กไม่ว่า นี่แม้แต่เด็กที่ยังไม่เกิดออกมาก็ยังไม่เว้น”

หลิงจื่อเฉิงหลอกง่ายตามคาด ไม่ทันไรก็เชื่อชิวจวี๋ เธอเห็น

หลิงจ้ายเทียนใบหน้าบูดบึ้ง ก็รู้ว่าหลิงจ้ายเทียนก็เชื่อคำชิวจวี๋

เช่นกัน

ถึงแม้หลิงจ้ายเทียนไม่ทำอะไรเธอ แต่ก็จะเริ่มมีปัญหากับเธอ

โดยเฉพาะหลิงจื่อเฉิง ถึงเวลาแล้วมีคนปลุกปั่นสักหน่อย ดีไม่ดี

อาจจะกลายเป็นศัตรูกัน

ปิ่นปักผมเล่มนั้นเป็นของเธอ เรื่องนี้สืบสักหน่อยก็รู้ได้แล้ว

ประกอบกับผู้บาดเจ็บคือชิวจวี๋ คนปกติคงไม่เอาลูกออกด้วยน ้ามือ

ของตนเองเพื่อใส่ร้ายผู้อื่น

ด้วยเหตุนี้พวกเขาจึงเชื่อคำพูดของชิวจวี๋ซึ่งก็ไม่ใช่เรื่องที่ยอมรับ

ยาก อย่างไรเธอกับพ่อลูกคู่นี้ ก็ไม่ได้มีความสัมพันธ์ถึงขั้นเชื่อใจ

กันโดยไร้ข้อกังขาไม่ว่าเรื่องอะไรก็ตาม

ชิวจวี๋อยากแสดงละครใช่ไหม ถ้าเช่นนั้นเธอจะร่วมแสดงด้วย

จะเอาเรื่องฝีมือการแสดงมาสู้กับเธอ ไม่ได้ง่ายขนาดนั้น

คิดถึงตรงนี้ ขอบตาหลิงอวี้จื้อก็เริ่มแดงแล้ว ทำหน้าเหมือนถูก

ใส่ร้ายแล้วมองไปที่สองคนนั้น

“ท่านพ่อ พี่ชาย พวกท่านอย่างปรักปรำข้าเลย ข้าจะลงมือกับ

หลานตนเองได้อย่างไร

ข้าเชิญชิวจวี๋เข้ามา เพียงอยากจะดูแลชิวจวี๋สักหน่อย นั่งสักครู่

ชิวจวี๋ก็บอกว่าไม่ค่อยสบาย แต่ข้าเป็นห่วงเด็ก จึงให้หรูเยียนไปตาม

ท่านหมอมา

ใครจะรู้ว่ามีมือสังหารบุกเข้ามา มือสังหารผู้นั้นนึกว่าชิวจวี๋คือ

ข้า ถึงได้ดึงปิ่นปักผมข้าออกมาทำร้ายชิวจวี๋ ข้าให้มั่วชิงไล่ตามไป

แล้ว ไม่นานก็คงจะได้ข่าว ข้ามีใจรู้สึกผิดต่อชิวจวี๋อยู่แล้ว ข้าเองที่

ทำให้นางลำบาก

นึกไม่ถึงว่าชิวจวี๋จะฉวยโอกาสใส่ร้ายข้า เพราะก่อนหน้านี้ข้า

ช่วยพูดแทนลู่อี๋เหนียงไม่กี่ประโยค นางเก็บความแค้นเคืองไว้ในใจ

ทำให้ความสัมพันธ์ของข้ากับพี่ชายเหินห่าง น่ารังเกียจจริงๆ เสียที

ที่ก่อนหน้านี้ข้าอุตส่าห์ดูแลนาง”

ชิวจวี๋ตะลึง นึกไม่ถึงว่าหลิงอวี้จื้อจะมีปฏิกิริยาโต้ตอบไวขนาด

นี้ นึกไม่ถึงว่าจะผลักเรื่องทุกอย่างไปที่มือสังหาร พูดจาเป็นเรื่อง

เป็นราว ทำเอาตอนสุดท้าย คนผิดก็ยังเป็นนาง

หลิงจ้ายเทียนใบหน้าอ่อนโยนลงไม่น้อย เมื่อครู่โมโหไป

ชั่วขณะ เขาย่อมทำอะไรหลิงอวี้จื้อไม่ได้อยู่แล้ว

ไม่นานเธอก็จะแต่งเข้าจวนอ๋องผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์

แม้จะมีชิวจวี๋อีกร้อยคนก็ไม่สำคัญเท่าหลิงอวี้จื้อเพียงคนเดียว มิพัก

ต้องพูดถึงว่าหากชิวจวี๋แท้งไปแล้ว เก็บนางเอาไว้ก็ไม่มีประโยชน์

อะไรเลย

“นังบ่าวคนนี้ไม่รู้จักดีชั่ว ให้อวี้จื้อจัดการไปเถิด! เด็กไม่อยู่แล้ว

ก็แล้วไป ฐานะนางต ่าต้อย ไม่คู่ควรที่จะให้กำเนิดและดูแลลูกใน

จวนมหาเสนาบดี ซ ้ายังใส่ร้ายเจ้านายอีก ต้องลงโทษอย่างหนัก”

หลิงจ้ายเทียนโปรดปรานหลิงอวี้จื้ออย่างเห็นได้ชัด ตอนนี้สิ่ง

เดียวที่เขาเป็นห่วงก็คือหลิงอวี้จื้อจะได้แต่งงานเข้าจวนอ๋องผู้สำเร็จ

ราชการแทนพระองค์เมื่อใด จนบัดนี้ยังไม่ได้เลือกวันให้เสร็จสรรพ

เขากลัวว่าเรื่องนี้จะมีการเปลี่ยนแปลง พวกเขาตอนนี้ นอกจากยืน

อยู่ข้างเซียวเหยี่ยนแล้ว ก็ไม่มีทางเลือกอื่นอีก

หลิงอวี้จื้อยิ้มตาหยีโค้งตัว

“ท่านพ่อช่างมีเหตุผลเหมือนเช่นเคย”

ตอนนี้มั่วชิงเข้ามาพอดี หลิงอวี้จื้อจงใจถาม

“มั่วชิง ตามตัวมือสังหารได้หรือยัง”

มั่วชิงปฏิกิริยาตอบโต้ไวมาก ร่วมมืออย่างเร็ว

“ข้าน้อยไร้ความสามารถ มือสังหารหนีไปได้แล้ว คุณหนูโปรด

อภัยด้วย”

ชิวจวี๋โกรธจนแทบกระอักเลือด โดนรับผิดไปเปล่าๆ หลิงอวี้จื้อ

พูดไม่กี่คำก็แก้ปัญหาทั้งหมดได้ จนสุดท้ายของที่เป็นของนางกลับ

กลายเป็นไม่ใช่ นางไม่รู้ว่าหลิงอวี้จื้อจะจัดการนางอย่างไร รู้

เพียงแต่ว่านา