ชายาเจ้าหยุดเย้าข้าเสียที - ตอนที่ 438 บังคับให้เซียวเหยี่ยนแต่งงานเพิ่มอีกคน

หรูเยียนพยักหน้าตอบก็ออกไป หลิงอวี้จื้อถอนหายใจหนึ่งครั้ง

สมองหลิงจื่อเฉิงยังไม่กระจ่างแจ้งเท่าหรูเยียนเลย หลิงจื่อเฉิงไม่มี

ทางรับผิดชอบเรื่องใหญ่ๆ ได้ หลิงจื่อหรงอายุยังน้อยแต่ไปทางคิด

คดเสียแล้ว อนาคตของจวนมหาเสนาบดีน่าเป็นห่วง โชคชะตาถูก

กำหนดไว้ให้มาถึงช่วงตกต ่า

ณ วังฉางเล่อกง

เซียวเหยี่ยนนั่งอยู่บนเก้าอี้ในตำแหน่งที่ต ่ากว่ามู่หรงกวานเย่ว์

ส่วนมู่หรงกวานเย่ว์นั่งบนที่นั่งประธาน สวมชุดว่าราชการสีม่วง

สง่าและสูงส่ง ทรงภูมิอย่างที่ใครๆ ไม่สามารถมองข้ามได้

ส่วนเซียวเหยี่ยนสวมชุดคลุมยาวสีเข้ม เม้มปาก สีหน้าไม่ดีอย่าง

เห็นได้ชัด

ใช่แล้ว คราวนี้บรรยากาศในตำหนักใหญ่ตึงเครียดจนถึงขีดสุด

คนใช้ในวังที่ยืนอยู่ข้างๆ ถูกไล่ออกไปนานแล้ว เหลือเพียงจื่ออีที่

ยืนอยู่ข้างหลังมู่หรงกวานเย่ว์

จื่ออีถือว่าเป็นคนที่เห็นเหตุการณ์สำคัญๆ มาไม่น้อย แต่ครั้งนี้ใน

ใจก็ยังวิตกกังวลอย่างยิ่ง ใจเต้นเร็วมาก อยากจะหลบออกไปใจจะ

ขาด แต่ติดที่สถานะ จึงได้แต่ยืนนิ่งไม่ไหวติง ทั้งสองคนมีรังสีทรง

พลังแรงมาก ขิงก็ราข่าก็แรง ทำให้คนอื่นรู้สึกหายใจลำบาก

“เซียวเหยี่ยน คู่สร้างคู่สมเช่นนี้ เจ้าไม่ยินดีหรือ”

หลังจากเงียบไปนาน มู่หรงกวานเย่ว์ก็ทำลายความเงียบก่อน ยิง

ประโยคไปเบาๆ มุมปากมีรอยยิ้มบางๆ

“ท่านรู้เจตนาข้าดี”

“เราย่อมรู้ใจเจ้า เราจึงไม่ได้ห้ามที่ท่านอ๋องไปสู่ขอว่าที่พระชายา

เพียงแต่ท่านอ๋องผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ผู้ยิ่งใหญ่จะมีผู้หญิง

คนเดียวได้อย่างไร

เฉินปี้เป็นบุตรีที่เกิดจากภรรยาหลวงของตระกูลเฉิน เป็นกุลสตรี

มีคุณธรรม มีความรอบรู้ เชี่ยวชาญดนตรีและศิลปะ เป็นสตรีมี

ความสามารถชื่อดังคนหนึ่งในเมืองหลวง

ตอนนี้นางยินดีเป็นพระชายารองของท่านอ๋อง ท่านอ๋องควรจะ

รู้สึกดีใจถึงจะถูก

จากชาติกำเนิดของเฉินปี้ เป็นพระชายาก็ไม่เคยเป็นมาก่อน นี่

เป็นเรื่องน่ายินดี

ถึงแม้หลิงอวี้จื้อจะเป็นบุตรีที่เกิดจากภรรยาหลวงของมหา

เสนาบดี แต่ก็ขาดสติปัญญามานาน กฎเกณฑ์ตั้งมากมายเกรงว่าจะ

ไม่รู้เรื่อง ต่อไปมีเฉินปี้คอยช่วยอยู่ข้างๆ นางก็จะได้ช่วยดูแลการ

งานในจวนท่านอ๋องได้ ท่านอ๋องก็จะได้รับใช้ราชสำนักโดยไม่ต้อง

กังวลเรื่องใด”

เฉินปี้ที่มู่หรงกวานเย่ว์พูดถึงคือลูกสาวของท่านมหาบัณฑิตเฉิน

มีเกียรติคุณในราชสำนักอยู่พอสมควร แต่ไม่ได้มีอำนาจแท้จริง

นอกจากนั้นตระกูลเฉินแต่ละรุ่นเป็นครอบครัววิชาการ ไม่แก่งแย่ง

ชิงดี ไม่เข้าร่วมการต่อสู้แย่งชิงกับใคร จึงได้ใจองค์จักรพรรดิ

เซียวเหยี่ยนตอบรับด้วยน ้าเสียงไม่แยแส

“ไทเฮาทรงทุ่มเทพระทัยจริงๆ”

มู่หรงกวานเย่ว์เลือกเฉินปี้มาได้นั้นต้องทุ่มเทความคิดมากจริงๆ

คนที่มีอำนาจจริงๆ นางก็ไม่กล้าเลือก ฐานะต ่าต้อยเกินไปก็ไม่ได้

ต้องเป็นคนที่มีทั้งฐานะ และมีหน้าตาและความสามารถโดดเด่น

ผู้หญิงเช่นนี้ ก็มีแค่เฉินปี้เท่านั้น

นางเป็นสตรีมีความสามารถอันดับหนึ่งของเมืองหลวง

คุณสมบัติโดดเด่น รูปร่างหน้าตาโดดเด่น บุตรชายตระกูลขุนนาง

จำนวนนับไม่ถ้วนหลงรักชื่นชมนาง คนที่มาทาบทามสู่ขอนางแทบ

จะธรณีประตูตระกูลเฉินพังอยู่แล้ว แต่นางกลับยินดีจะเป็นพระ

ชายารองของท่านอ๋องผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ เห็นได้ชัดว่า

นางหลงรักชื่นชมเซียวเหยี่ยน

“ท่านอ๋องเหน็ดเหนื่อยตรากตรำมีผลงานใหญ่โต ทุ่มเทแรงคิด

ให้เจ้าเป็นเรื่องที่สมควร”

มู่หรงกวานเย่ว์ตอบกลับด้วยใบหน้ายิ้มแต่ใจไม่ยิ้ม ในเมื่อไม่มี

ทางห้ามเซียวเหยี่ยนแต่งงานได้ เช่นนั้นก็ให้เขาแต่งเพิ่มอีกคน

เสียเลย นางจะต้องปลุกปั่นให้จวนอ๋องผู้สำเร็จราชการแทน

พระองค์อยู่ไม่สุข พวกเขาอยากอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข นางไม่มี

ทางสงเคราะห์ให้เป็นอันขาด

“เข้าใจความปรารถนาดีของไทเฮาแล้ว ตอนนี้กระหม่อมยังไม่มี

เจตนาจะตั้งพระชายารอง”

มู่หรงกวานเย่ว์รู้อยู่แล้วว่าเซียวเหยี่ยนจะต้องปฏิเสธ นางจึงเอ่ย

เรื่องนี้ขึ้นมาอย่างโจ่งแจ้ง เพื่อที่จะมีข้อต่อรองที่ทำให้เซียวเหยี่ยน

ไม่มีทางปฏิเสธ

นางกุมปลอกเล็บสีทองบนมือ แววตาเปล่งประกายความเฉียบ

คม

“เซียวเหยี่ยน ที่ตำบลเถาหยวนวันนั้น เจ้ารับการช่วยเหลือจาก

เรา ตอนนั้นเราเคยบอกแล้ว หากเจ้ารับ เจ้าจะต้องรับปากเงื่อนไข

เราอย่างหนึ่ง ตอนนี้เป็นเวลาที่เจ้าต้องทำตามสัญญาแล้ว”