ชายาเจ้าหยุดเย้าข้าเสียที - ตอนที่ 476 อย่ามาแกล้งโง่

ตอนที่ 476 อย่ามาแกล้งโง่

“ตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดคือเอายาถอนพิษมา ข้าจะไปหานาง

อวี้จื้อ เจ้ารอนะ”

มู่หรงนี่อวิ๋นพูดจบก็จะออกไป หลิงอวี้จื้อเรียกเขาไว้

“รอก่อน มั่วชิงไปแล้ว”

“เช่นนั้นข้าอยู่ที่นี่ รอฟังข่าวจากมั่วชิงเป็นเพื่อนเจ้า”

สองคนดื่มชาน ้าผึ้งส้มโอ รอมั่วชิงกลับมา หลิงอวี้จื้อใจตุ้มๆ

ต่อมๆ กลัวว่ามั่วชิงจะเกิดเรื่อง พูดถึงวิทยายุทธ์ ทั้งสองคนนี้สูสีกัน

จวนตระกูลเจียงเป็นอาณาเขตของมู่หรงกวานเสวี่ย มั่วชิงบุกเข้าไป

เช่นนี้ อย่างไรก็อันตรายมากอยู่ดี

รอครู่หนึ่ง มั่วชิงก็กลับมา มาถึงก็คุกเข่ากับพื้นขออภัย

“ข้าน้อยค้นหาทั้งจวนตระกูลเจียงแล้วแต่ก็หายาถอนพิษไม่เจอ

เจ้าค่ะ ไม่รู้ว่ามู่หรงกวานเสวี่ยซ่อนยาถอนพิษไว้ที่ใด แต่ว่าข้าเพิ่ง

เห็นคนคนหนึ่งที่จวนตระกูลเจียงเจ้าค่ะ”

“เจ้าเห็นใคร”

“ตอนที่ข้าน้อยไปที่จวนตระกูลเจียง คุณหนูเฉินเพิ่งออกมาจาก

จวนตระกูลเจียงเจ้าค่ะ”

หลิงอวี้จื้อใช้ความคิด เฉินปี้ไปหามู่หรงกวานเสวี่ยเพื่ออะไร สอง

คนนี้คงจะสมคบคิดกันใช่ไหม! เฉินปี้มีความสัมพันธ์กับลู่ซูหว่าน

เช่นนั้นนางก็ถือว่าเป็นคนของเว่ยอ๋อง ดูจากเหตุผลแล้วไม่น่าจะ

ติดต่อกับมู่หรงกวานเสวี่ยได้

“ข้าไปเอง ไม่ว่านางจะเป็นพี่รองของข้าจริงหรือไม่ ในนามแล้ว

ข้าก็เป็นน้องชายของนาง นางจะไม่ทำอะไรข้า อวี้จื้อ เจ้าไม่ต้อง

กังวล ข้าจะต้องเอายาถอนพิษมาให้ได้”

ทิ้งประโยคนี้ไว้แล้ว มู่หรงนี่อวิ๋นก็ไม่รอหลิงอวี้จื้อพูด รีบ

ออกไปจากจวนมหาเสนาบดีทันที เห็นมู่หรงนี่อวิ๋นช่วยเหลือเธอ

เช่นนี้ หลิงอวี้จื้อก็ได้แต่รู้สึกอุ่นใจเป็นอย่างมาก

โดยไม่รู้ตัว มู่หรงนี่อวิ๋นกลายเป็นเพื่อนสนิทที่ดีที่สุดของเธอ

เหมือนญาติอย่างไรอย่างนั้น เธอถึงขั้นเริ่มพึ่งพามู่หรงนี่อวิ๋น สิ่งที่

พูดกับเซียวเหยี่ยนไม่ได้กลับพูดกับมู่หรงนี่อวิ๋นได้ ในใจของเธอ

มู่หรงนี่อวิ๋นเป็นคนที่มีตำแหน่งพิเศษ ไม่ใช่ญาติก็เหมือนเป็นญาติ

เมื่อมู่หรงนี่อวิ๋นถึงจวนตระกูลเจียง ฟ้าก็มือดแล้ว เจียงปินกำลัง

รับประทานอาหารเย็นกับมู่หรงกวานเสวี่ยอยู่พอดี มู่หรงนี่อวิ๋นไม่

รอให้เรียก บุกเข้าไปทันที เห็นเขามากะทันหัน เจียงปินก็ทักทาย

อย่างเป็นมิตร

“นี่อวิ๋น จะมาก็ไม่แจ้งกันก่อนสักคำ ทานอาหารเย็นหรือยัง หาก

ยังไม่ทาน ก็มานั่งท่านด้วยกันสิ”

เจียงเป็นเป็นผู้ใหญ่และมั่นคง เขาเป็นหมอหลวง มีตำราแพทย์

ดีๆ ในมือและมีใจประกอบอาชีพแพทย์เพื่อช่วยเหลือมหาชน เขามี

ความสัมพันธ์ที่ดีกับมู่หรงนี่อวิ๋นมาตั้งแต่ไหนแต่ไร

“พี่เขย เหล้าเกาเหลียงในจวนเจ้าดื่มหมดหรือยัง ข้ามาที่นี่เพื่อหา

เหล้านี้ดื่มโดยเฉพาะ”

มู่หรงนี่อวิ๋นพูดจาด้วยน ้าเสียงสบายๆ นั่งลงบนเก้าอี้อย่างไม่

เกรงใจ

“รู้อยู่แล้วว่าเจ้าคิดคำนึงถึงเหล้าของข้า ยังมีอีกครึ่งไห ข้าไป

หยิบให้ เจ้ารอนี่”

เจียงปินลุกขึ้นไปหยิบเหล้า มู่หรงนี่อวิ๋นจ้องมู่หรงกวานเสวี่ย

เขม็ง เห็นนางคีบกับข้าวอย่างใจเย็น ไม่สนใจเขาเลยสักนิด สีหน้า

ของมู่หรงนี่อวิ๋นก็ขรึมลง

“พี่รอง ยาถอนพิษเล่า”

“ยาถอนพิษอะไร”

มู่หรงกวานเสวี่ยเคี้ยวเนื้อวัว พลางถามอย่างคลุมเครือ

“เจ้าไม่ต้องมาแกล้งโง่ใส่ข้า เจ้าวางยาพิษหลิงอวี้จื้อ ตอนนี้ข้า

อยากได้ยาถอนพิษ หากเจ้าไม่ให้ข้า ข้าจะบอกเรื่องทั้งหมดกับ

พี่เขย”

มู่หรงกวานเสวี่ยไม่ได้สนใจคำขู่ของมู่หรงนี่อวิ๋น

“เจ้าก็ไปบอกเลย ข้ากับเขาเป็นสามีภรรยากันเจ็ดปี ดูสิว่าเขาจะ

เชื่อเจ้าหรือเชื่อข้า”

“เหตุใดเจ้าต้องคอยหาเรื่องหลิงอวี้จื้อด้วย พี่รอง เจ้านึกว่าท่าน

อ๋องผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์น่าหาเรื่องนักหรือ ถึงเวลาพี่ใหญ่

ก็จะปกป้องเจ้าไม่ไหว นางกับเจ้าไม่มีความแค้นต่อกัน เจ้าจะลงมือ

กับนางให้จงได้เพื่ออะไร”

มู่หรงนี่อวิ๋นหน้าบึ้งตึง เขาไม่อยากแตกคอกับมู่หรงกวานเสวี่ย

ไม่ว่านางจะเป็นตัวจริงหรือตัวปลอม อย่างไรก็เป็นคนที่เขาเรียกว่า

พี่สาว