ชายาเจ้าหยุดเย้าข้าเสียที - ตอนที่ 484 อยากเล่นกับข้าก็ต้องเล่นให้ถึงที่สุด

ตอนที่ 484 อยากเล่นกับข้าก็ต้องเล่นให้ถึงที่สุด

หลิงอวี้จื้อปัดฝุ่นบนตัว จู่ๆ ก็ยิ้มตาหยีมองเฉินปี้

“ในเมื่ออยากเข้าจวนมาเป็นอนุ นี่ก็มีเวลาอีกไม่กี่สัปดาห์แล้ว มา

เรียนรู้กฎเกณฑ์ล่วงหน้าสักหน่อยดีกว่า

หรูเยียน เจ้ามาบอกคุณหนูเฉินหน่อย อนุจะเข้าเรือน อันดับแรก

ต้องทำอะไร”

ถูกต้อง วันนี้หลิงอวี้จื้อมาเพื่อหาเรื่องโดยเฉพาะ มิเช่นนั้นในใจ

คงอึดอัดจนเป็นบ้าจริงๆ ตอนนี้ไม่ว่าระหว่างเธอกับเซียวเหยี่ยนจะ

เป็นอย่างไร เธอก็ต้องสั่งสอนเฉินปี้สักหน่อย ดังนั้นจึงได้ตั้งใจพา

หรูเยียนมา

หรูเยียนก้าวมาข้างหน้าหนึ่งก้าว ยืนอยู่ข้างๆ หลิงอวี้จื้อ เอ่ยปาก

อย่างไม่เกรงใจ

“เรียนคุณหนู ตามกฎระเบียบ ทุกวันพระชายารองจะต้องเข้าไป

คารวะยกน ้าชาให้พระชายาเอกทุกชั่วยาม”

“คุณหนูเฉิน เจ้าฝึกคารวะยกน ้าชาให้ข้าก่อนดีกว่า!”

เห็นหลิงอวี้จื้อกดขี่คุณหนูของตนเองเช่นนี้ ซูฮว่าก็ทนดูต่อไป

ไม่ได้ รีบออกเสียงปกป้องเฉินปี้

“คุณหนูหลิง คุณหนูของข้าแขนเจ็บอยู่ ไม่สะดวกยกน ้าชา ยิ่งไป

กว่านั้นคุณหนูหลิงกับคุณหนูต่างก็ยังไม่แต่งเข้าเรือน คุณหนูยังไม่

จำเป็นต้องทำพิธีการอะไรยิ่งใหญ่กับคุณหนูหลิง”

“เจ้านายพูดอยู่มันใช่เวลาที่เจ้าอ้าปากได้หรือ ข้าตั้งใจเดินทางมา

ตั้งไกลเพื่อมอบโอกาสเช่นนี้ให้กับคุณหนูเฉิน

คุณหนูเฉินอย่าทำให้ข้าเสียน ้าใจเลย ข้ารู้ว่ามือซ้ายเจ้าบาดเจ็บ

แต่มือขวาก็ดีอยู่มิใช่หรือ ชาถ้วยหนึ่งจะหนักสักเท่าไร คุณหนูเฉิน

คงจะไม่ถึงขั้นยกชาแค่ถ้วยเดียวไม่ไหวหรอกกระมัง!”

หลิงอวี้จื้อไม่สนคำพูดของซูฮว่า ตามองเฉินปี้ไม่กะพริบ รอเฉินปี้

ยกน ้าชาให้เธอ

เห็นหลิงอวี้จื้อจงใจทำให้ตนเองลำบาก ซ ้ายังทำในอาณาเขต

ของนางด้วย ในใจเฉินปี้ก็โกรธจัด

มองโดยผิวเผิน หลิงอวี้จื้ออย่างน้อยก็อายุน้อยกว่านางไม่กี่ปี ถูก

เด็กสาวเยาว์วัยรังแกเช่นนี้ ไม่ว่าอย่างไรในใจนางก็ย่อมอึดอัด

แสดงละครต่อหน้าสาธารณชนไม่มีปัญหา แต่ตอนนี้ที่นี่คือห้อง

ส่วนตัวของนาง นางย่อมไม่ฟังคำสั่งของหลิงอวี้จื้ออยู่แล้ว และไม่

มีความจำเป็นต้องแสดงละครอะไรด้วย

นางสะกดอารมณ์โมโหเอาไว้ ยิ้มพลางตอบว่า

“คุณหนูหลิงสั่งสอนถูกต้องแล้ว แต่คำพูดของซูฮว่าก็มีเหตุผล

มาก

ตอนนี้ข้ายังมิได้แต่งเข้าจวน เจ้ากับข้าก็มิได้มีความสัมพันธ์เป็น

ภรรยาหลวงกับอนุภรรยา คุณหนูหลิงวางท่าเป็นภรรยาหลวงตั้งแต่

ตอนนี้ เร็วไปหรือไม่ หากว่าไม่ได้แต่งกับท่านอ๋องอย่างราบรื่น จะ

ไม่เป็นเรื่องตลกไปหรือ”

หลิงอวี้จื้อพยักหน้าให้หรูเยียน หรูเยียนรู้ความหมาย รินน ้าชา

ให้หลิงอวี้จื้อ จากนั้นยกไปตรงหน้าหลิงอวี้จื้อ

หลิงอวี้จื้อรับน ้าชามาจากมือหรูเยียน แล้วจู่ๆ ก็สาดไปทางเฉินปี้

เฉินปี้ตกใจมากจนหน้าถอดสี หลบโดยสัญชาติญาณ แต่

กระโปรงก็ยังเปียกเป็นวงกว้าง ถึงแม้จะถูกกั้นด้วยผ้าหลายชั้น แต่

ชาร้อนๆ ก็ยังลวกจนนางขมวดคิ้ว สีหน้าเปลี่ยนไปทันที

“เจ้า…”

หลิงอวี้จื้อทำตาโค้งเป็นพระจันทร์เสี้ยว พูดด้วยท่าทางโอหังว่า

“ข้าจงใจทำ เป็นอย่างไรเล่า เจ้าไปฟ้องอาเหยี่ยนเลยสิ เจ้าเก่ง

เรื่องแสร้งทำตัวน่าสงสารต่อหน้าเขาอยู่แล้วไม่ใช่หรือ

เฉินปี้ เจ้าคิดคำนวณแผนการได้ดีมาก เผยธาตุแท้ต่อหน้าข้า ต่อ

หน้าอาเหยี่ยนเสแสร้งทำเป็นหญิงใจบุญผู้ไม่ปรารถนาสิ่งใด

เจ้าอยากใช้โอกาสนี้ยุแยงความสัมพันธ์ระหว่างข้ากับเขา นี่ถือ

ว่าข้าเตือนเจ้าไว้สักหน่อยก็แล้วกัน หากเจ้าอยากจะเล่นกับข้า ก็ต้อง

เล่นไปให้ถึงที่สุด ดูซิว่าใครจะเล่นใคร”

เฉินปี้ทำหน้าเย็นชา หยิบผ้าเช็ดหน้ามาเช็ดรอยน ้าชาที่กระเซ็น

มา

“ระหว่างเจ้ากับท่านอ๋องหากรักลึกซึ้งกันจริง เช่นนั้นก็ไม่ต้อง

กลัวการยุแยงของข้า หากยุแยงได้ ก็แสดงว่าระหว่างพวกเจ้าก็คงไม่

เป็นเช่นนี้ ท่านอ๋องมิได้รักเจ้าขนาดนั้น ดังนั้นเขาจึงเชื่อคำพูดของ