ชายาเจ้าหยุดเย้าข้าเสียที - ตอนที่ 499 ผู้หญิงไร้ยางอาย

ตอนที่ 499 ผู้หญิงไร้ยางอาย

เฉินปี้นึกไม่ถึงว่าตอนนี้แล้วเซียวเหยี่ยนยังมีกำลังผลักนาง นึก

ถึงว่าหลิงอวี้จื้อเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดนี้แล้ว นางก็รู้สึกดีใจอยู่บ้าง

ถึงแม้จะไม่สำเร็จ ให้หลิงอวี้จื้อเข้าใจผิดสักหน่อยก็ดี มาคราวนี้ไม่

ถือว่าเสียเที่ยว

เพื่อให้ตนเองตื่นตัวขึ้นอีกหน่อย เซียวเหยี่ยนจึงกัดข้อมือตนเอง

อย่างแรง ในปากเต็มไปด้วยกลิ่นคาวเลือดหวาน ทันใดนั้นก็มีสติ

ตื่นขึ้นมาไม่น้อย

หยุดพักสักครู่ เขาก็เอาน ้าชาที่เย็นแล้วบนโต๊ะ หยิบขึ้นมาสาดใส่

หน้าตนเอง อยากให้ตนเองตื่นขึ้นอีก เม็ดน ้าไหลตามแก้มเซียวเห

ยี่ยนลงมา เส้นผอมปอยหนึ่งแนบติดใบหน้า

ขณะนี้เขาเป็นห่วงหลิงอวี้จื้ออย่างยิ่ง นางเห็นฉากเช่นนี้เข้า

จะต้องเข้าใจผิดเขาแน่นอน รอให้ยาหมดฤทธิ์แล้ว เขาต้องรีบไป

อธิบายหลิงอวี้จื้อให้กระจ่างอย่างเร็วที่สุด

เซียวเหยี่ยนเม้มปาก สีหน้าตึงเครียด สายตาชัดเจนขึ้นไม่น้อย

มองเฉินปี้ที่นอนบนพื้นจากมุมบน

“เจ้าไม่มีคุณสมบัติเข้าจวนอ๋องผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ อู่

จิ้น เจ้ามาพาคุณหนูเฉินส่งกลับจวน”

ได้ยินเซียวเหยี่ยนสั่งการ อู่จิ้นก็เข้ามาทันที เฉินปี้เป็นถึง

บุตรสาวขุนนาง ตัวนางสวมเพียงเสื้อชั้นในตู่โต้วตัวเดียว เห็นอู่จิ้น

รีบเข้ามา ก็ใช้มือปิดร่างกายตนเองทันที

“ท่านอ๋อง ข้า…ข้าถูกไทเฮาบีบบังคับจริงๆ เพคะ”

“เช่นนั้นคุณหนูเฉินจะไปเผชิญหน้าไทเฮากับข้าหรือไม่”

เซียวเหยี่ยนมีสีหน้าเย็นชาและรังเกียจ ก่อนหน้านี้เขาไม่ได้เกลียด

เฉินปี้ เกิดเรื่องนี้แล้ว เขาก็รังเกียจเฉินปี้อย่างยิ่ง มิน่าหลิงอวี้จื้อถึงมี

ปฏิกิริยากับนางใหญ่โตนัก ที่แท้นางก็เป็นผู้หญิงหน้าไม่อายเช่นนี้

เฉินปี้ย่อมไม่กล้าไปเผชิญหน้ากับมู่หรงกวานเย่ว์ นางเป็นผู้หญิง

ยังต้องการหน้าตา จะเอาเรื่องเช่นนี้ไปพูดบนเวทีได้อย่างไร นางเอง

เสี่ยงเทหมดหน้าตักถึงกล้าทำเรื่องเช่นนี้ได้ นางทำเช่นนี้เพียงเพื่อ

ได้อยู่กับเซียวเหยี่ยน

“เฉินปี้ ข้าข้องใจเหลือเกินว่าตระกูลเฉินสั่งสอนบุตรสาว

อย่างไร ถึงได้ออกมาเป็นผู้หญิงที่ไร้ยางอายเช่นนี้ได้ คุณหนูเฉิน

เป็นถึงหญิงเก่งแห่งเมืองหลวง

ใครๆ ต่างก็กล่าวว่าคุณหนูเฉินรู้หนังสือมีเหตุผล นึกไม่ถึงว่า

ภายใน คุณหนูหลิงจะคึกคะนองถึงเพียงนี้ ขนาดรู้จักของไม่เข้าท่า

เช่นนี้ด้วย เจ้าไม่มีแม้แต่คุณสมบัติจะมาแสดงละครกับข้า”

พูดจบเซียวเหยี่ยนก็เหมือนจะไม่อยากมองเฉินปี้อีกแม้แต่ครั้ง

เดียว ออกจากห้องไป ถึงแม้เขาจะพูดจาได้ตามปกติ แต่ยาใน

ร่างกายของเขายังคงไม่หมดฤทธิ์ ต้องรออีกสักครู่ แล้วค่อยไปหา

หลิงอวี้จื้อ

เซียวเหยี่ยนไปแล้ว เฉินปี้ก็กอดอกอยู่บนพื้น นางรู้แค่ว่าจบสิ้น

แล้ว ผ่านเรื่องนี้ไปแล้ว นางไม่สามารถแต่งเข้าจวนอ๋องผู้สำเร็จ

ราชการแทนพระองค์ได้แล้ว เซียวเหยี่ยนไม่ต้องการนางอีก ตอนนี้

นางทำได้แค่ถอยไปแต่งงานกับอู๋อ๋อง ได้เป็นพระชายาเอกของ

จวนอู๋อ๋องก็ยังดีกว่าแต่งงานกับลูกชายขุนนางคนอื่น

นางไม่เข้าใจจริงๆ นางรุกขนาดนี้ หน้าตาและความสามารถก็

ดีกว่าหลิงอวี้จื้อมาก เหตุใดเซียวเหยี่ยนยังไม่ถูกใจนาง แม้ในช่วง

เวลาเช่นนั้นก็ยังไม่ยอมเป็นฝ่ายกอดนาง

นึกไม่ถึงว่ายาแรงใช้ไม่ได้กับเซียวเหยี่ยน เป็นเรื่องตลกครั้ง

ใหญ่จริง ๆ

“คุณหนูเฉินขอรับ อย่าอ้อยอิ่งอยู่อีกเลย ข้าจะพาท่านส่งกลับ

จวนทันที”

อู่จิ้นก็รังเกียจเฉินปี้มาก ด้วยเหตุนี้จึงไม่บ่ายเบี่ยง นึกไม่ถึงว่า

ผู้หญิงคนนี้จะเป็นฝ่ายมาจวนอ๋องผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์เพื่อ

ยั่วยวนเจ้านายของเขา ยังดีที่ไม่สำเร็จ

เฉินปี้ไม่มีเวลาสนใจเรื่องอายไม่อายแล้ว หันหลังให้อู่จิ้นใส่

เสื้อผ้า นางยอมทิ้งภาพลักษณ์เพื่อเอาใจเซียวเหยี่ยน แต่กลับถูก

เซียวเหยี่ยนรังเกียจจนถึงขั้นนี้ ใช้วิธีการเช่นนี้เพื่อทำให้นางอับอาย

ยิ่งคิดใจนางก็รู้สึกผิดหวัง มือสั่นสะท้าน บังคับให้ตนเองรักษา

อาการสงบนิ่ง

นางรู้ว่าเซียวเหยี่ยนกับเฉินเซี่ยวหรูมีความสัมพันธ์เปราะบาง

หากวันหนึ่งนางได้เป็นฮองเฮา นางจะต้องเอาความอัปยศอดสูที่

นางต้องทนทุกข์ในวันนี้คืนให้เซียวเหยี่ยนแ