ท่านบัณฑิตเจ้าขา... ข้ามาแต่งแทน พร้อมระบบสุดป่วน! - บทที่ 231 อวิ่นเอ๋อร์ทำไมถึงไม่ค่อยฉลาดแล้วนะ

บทที่ 231 อวิ่นเอ๋อร์ทำไมถึงไม่ค่อยฉลาดแล้วนะ

ตอนที่หลี่เก๋อเฟยยังทำงานอยู่ในวงการ เธอก็เคยเจอคนประเภทนี้มาบ้าง ครั้งแรกที่เจอ หลี่เก๋อเฟยก็ขาดทุนย่อยยับ ดังนั้นหลังจากนั้นเมื่อไหร่ที่หลี่เก๋อเฟยพบว่าใครเป็นคนประเภทนี้ เธอจะไม่สนใจเลย

หลังจากเดินห่างออกมา หลี่เก๋อเฟยก็หันไปมองอวิ่นเอ๋อร์

“คุณหญิงใหญ่เจ้าคะ”

อวิ่นเอ๋อร์รู้สึกสงสัยเมื่อเห็นคุณหญิงใหญ่ของตนเองหันกลับมา

เมื่อครู่อวิ่นเอ๋อร์กำลังจะพูดกับคุณหญิงใหญ่ แต่กลับถูกห้ามไว้กะทันหัน อวิ่นเอ๋อร์คิดว่าคุณหญิงใหญ่โกรธตนเองเสียอีก

ดังนั้นตอนนี้เมื่อเห็นคุณหญิงใหญ่หันมามองตัวเอง อวิ่นเอ๋อร์คิดว่าคุณหญิงใหญ่จะดุตนเองสักยก

“เมื่อกี้เธอจะพูดอะไรหรือ”

จริงๆแล้วหลี่เก๋อเฟยก็ไม่อยากพูดคุยเรื่องเขาที่หน้าร้านของนายหญิงหลิ่วถ้าลูกจ้างของพวกเขาได้ยินเข้า ก็เท่ากับว่าเรื่องนี้จะเข้าหูนายหญิงหลิ่วพอดี

“ฉัน…ฉันเมื่อกี้…”

หลังจากพูดได้เพียงไม่กี่คำ อวิ่นเอ๋อร์ก็ไม่กล้าพูดประโยคที่เหลือออกมา เธอคิดว่านายหญิงใหญ่ของบ้านตัวเองคงไม่อยากพูดถึงเรื่องไม่ดีของนายหญิงหลิ่ว

หลี่เก๋อเฟยมองอวิ่นเอ๋อร์พลางถอนหายใจ

“เมื่อกี้ตอนที่อยู่หน้าร้านของคนอื่น เธอกำลังจะพูดถึงเรื่องไม่ดีของเจ้าของร้านใช่ไหม”

หลี่เก๋อเฟยพูดออกมาตรงๆ อวิ่นเอ๋อร์ไม่คิดว่านายหญิงใหญ่ของเธอจะเป็นคนตรงขนาดนี้ จู่ๆ อวิ่นเอ๋อร์ก็ไม่รู้ว่าควรจะตอบคำถามของนายหญิงใหญ่อย่างไร เพราะเธอยังไม่แน่ใจว่านายหญิงใหญ่รู้สึกถึงความไม่พอใจที่นายหญิงหลิ่วมีต่อเธอหรือไม่

อวิ่นเอ๋อร์ก้มหน้าลงไม่กล้าตอบคำถาม เพราะถ้าตอบว่าใช่ก็ดูไม่ดี แต่ถ้าตอบว่าไม่ใช่ก็ดูเหมือนไม่จริงใจ

หลี่เก๋อเฟยเห็นท่าทางลังเลของอวิ่นเอ๋อร์ก็เดาได้ว่าเธอคงคิดจะพูดแบบนั้นจริงๆ

“จริงๆ แล้วฉันก็เห็นแล้วว่านายหญิงหลิ่วดูไม่เต็มใจมาก ฉันถึงได้รีบจากมา แต่สิ่งที่ฉันอยากจะบอกเธอก็คือ เธอไม่ควรพูดเรื่องไม่ดีของเขาตรงหน้าร้านแบบนั้น ถ้าเด็กในร้านของเขาได้ยินเข้า เธอคงพอจะเดาได้ว่าผลที่ตามมาจะเป็นยังไง”

“ค่ะ สาวใช้จะไม่ทำแบบนี้อีกแล้ว”

อวิ่นเอ๋อร์รีบรับปากนายหญิงใหญ่ของตัวเองทันที จึงค่อยโล่งใจขึ้นมา อวิ่นเอ๋อร์ก็กลัวเหมือนกันว่าเพียงเพราะนายหญิงหลิ่วนายหญิงใหญ่ของตัวเองจะรังเกียจตัวเองมาก

ตอนนี้หลี่เก๋อเฟยจึงหันหน้ากลับมา เตรียมจะเดินต่อไปข้างหน้า

อวิ่นเอ๋อร์ตอนนี้ก็ไม่รู้ว่าเป็นเพราะนายหญิงใหญ่ของตัวเองเมื่อครู่ไม่ได้ตำหนิตัวเองหรือเปล่า อวิ่นเอ๋อร์จึงกล้าขึ้นมา ถามนายหญิงใหญ่ของตัวเองตรงๆ

“นายหญิงใหญ่คะ เส้นทางนี้ดูเหมือนไม่ใช่ทางกลับบ้านนะคะ”

หลี่เก๋อเฟยได้ยินสาวใช้ของตัวเองพูดอีกแล้ว ตอนแรกที่หลี่เก๋อเฟยเก็บสาวใช้คนนี้ไว้เป็นสาวใช้ประจำตัว ก็เพราะเห็นว่าเธอว่องไวและฉลาด แต่สิ่งที่หลี่เก๋อเฟยไม่คาดคิดก็คือทำไมพาสาวใช้คนนี้ออกมาเดินเพียงครั้งเดียว ถึงได้ดูโง่เขลาเช่นนี้

“ฉันจะไม่รู้หรือว่านี่ไม่ใช่ทางกลับบ้าน พวกเราออกมาทำธุระแต่ทำไม่สำเร็จก็ต้องเดินดูรอบๆ ว่าที่ไหนมีคนที่พวกเรากำลังตามหาบ้าง หรือเธอจะหวังพึ่งนายหญิงหลิ่วที่ร้านเครื่องสำอางนั่นจริงๆ”

ตอนนี้หลี่เก๋อเฟยพูดด้วยความไม่มีความอดทน เพราะเรื่องของนายหญิงหลิ่วเมื่อครู่ทำให้อารมณ์ไม่ดีอยู่แล้ว ตอนนี้ยังมีอวิ่นเอ๋อร์คอยถามคำถามรบกวนอีก หลี่เก๋อเฟยรู้สึกหงุดหงิดมาก

“ไม่ใช่ๆ ฉันแค่อยากจะเตือนคุณนายด้วยความหวังดีเท่านั้น คุณนายฉลาดมาก ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไร คุณนายก็คงวางแผนไว้เรียบร้อยแล้ว”

แม้ว่าอวิ่นเอ๋อร์จะดูงุ่มง่ามเวลาทำอะไร แต่เรื่องการสังเกตสีหน้าท่าทางนั้น เธอทำได้อย่างคล่องแคล่ว ดังนั้นตอนนี้เธอจึงได้ยินออกว่าหลี่เก๋อเฟยเริ่มไม่พอใจกับคำถามของเธอแล้ว เธอจึงพูดประจบประแจงไปในตอนท้าย

หลี่เก๋อเฟยได้ยินคำพูดนั้นแล้วก็ไม่ได้ตอบอะไร เพียงแค่เดินต่อไปข้างหน้า

อวิ่นเอ๋อร์กับหลี่เก๋อเฟยนายบ่าวทั้งสองคนเดินไปตามถนนอย่างไร้จุดหมาย

หลังจากเดินกันทั้งบ่าย หลี่เก๋อเฟยกับอวิ่นเอ๋อร์ก็ไม่ได้อะไรเลย ไม่ได้เจอใครสักคน และก็ไม่เจอคนที่จะช่วยเหลือหลี่เก๋อเฟยได้เลย

ทั้งสองคนกลับเข้าจวนอย่างหมดอาลัยตายอยากและแยกย้ายกันกลับห้อง

พอเข้าไปถึง หลี่เก๋อเฟยก็สั่งอวิ่นเอ๋อร์ว่าไม่ต้องตามเธออีกแล้ว เพราะเดินมาทั้งวันก็เหนื่อยกันแล้ว ให้อวิ่นเอ๋อร์ไปพักผ่อนดีกว่า

แม้ว่าอวิ่นเอ๋อร์จะยืนกรานว่าต้องดูแลคุณนาย แต่หลังจากปฏิเสธหลายครั้ง เมื่อเห็นว่าคุณนายของเธอดูเด็ดเดี่ยวกับการตัดสินใจนี้มาก สุดท้ายอวิ่นเอ๋อร์ก็ยอมแพ้ และทำตามคำแนะนำของคุณนายกลับไปนอนที่ห้องของตัวเอง

พูดว่าจะนอน แต่พออวิ่นเอ๋อร์กลับมาที่ห้อง เธอก็นอนคิดทบทวนเรื่องราวมากมายที่เกิดขึ้นวันนี้อย่างละเอียด แต่อวิ่นเอ๋อร์คิดว่าสิ่งที่เธอได้รับมากที่สุดคือการที่ได้รู้ว่าคุณนายของเธอเป็นคนที่มีจิตใจดีและอารมณ์ดีขนาดนี้

หลังจากกลับมาที่ห้อง หลี่เก๋อเฟยรู้สึกกดดันอย่างมาก เมื่อเห็นเตียงใหญ่ของตัวเอง เป็นครั้งแรกที่เธอไม่ได้กระโดดขึ้นเตียงทันที

ตอนนี้หลี่เก๋อเฟยเดินวนไปวนมาในห้อง เธอพยายามคิดหาวิธีว่าควรจะจัดการกับบ้านหลังนั้นอย่างไรดี

“ระบบแจ้งเตือน คุณท่าน คุณยังมีแต้มที่ยังไม่ได้แลกนะคะ”

อ๋อ ใช่

หลี่เก๋อเฟยนึกขึ้นได้ว่า ก่อนหน้านี้เพื่อไล่พวกนางจิ้งจอกของซูจิ่งหยางไปให้หมด เธอได้รับแต้มมามากมาย จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่ได้แลกเลย

น่าจะเอาแต้มพวกนี้ไปเปิดร้านผ้าไหม แบบนี้คุณย่าตระกูลซูก็จะได้มีงานยุ่ง จะได้ไม่ออกไปเดินเพ่นพ่านที่ไหน ชอบไปคุยโม้กับคนอื่นว่าจะช่วยเหลืออะไรต่างๆ นานา

“ฉันจะแลกแต้ม”

“ระบบแจ้งเตือน คุณท่านต้องการแลกอะไรคะ”

“ฉันต้องการแลกเส้นไหมเพิ่ม และต้องเป็นเส้นไหมที่ประณีตพิเศษด้วย”