ท่านบัณฑิตเจ้าขา... ข้ามาแต่งแทน พร้อมระบบสุดป่วน! - บทที่ 232 คุณยายตระกูลตระกูลซูที่พึงพอใจ

บทที่ 232 คุณยายตระกูลตระกูลซูที่พึงพอใจ

“ระบบแจ้งเตือน ได้ครับนายท่าน”

หลี่เก๋อเฟยก็เป็นครั้งแรกที่ได้พูดคุยกับระบบโดยตรงในห้องของตัวเอง และยังแลกเปลี่ยนของในห้องโดยตรง พูดถึงในใจก็ยังรู้สึกตื่นเต้นและกังวลอยู่บ้าง ถ้าหากมีใครบางคนบังเอิญบุกเข้ามาในตอนนี้ หลี่เก๋อเฟยคงไม่รู้จะอธิบายอย่างไร

ไม่นานนัก ห่อพัสดุขนาดใหญ่ก็ลอยปรากฏขึ้นตรงหน้าหลี่เก๋อเฟย เธอรีบยื่นมือทั้งสองข้างออกไปรับห่อที่กำลังตกลงมา

จากนั้นหลี่เก๋อเฟยค่อยๆ เปิดห่อพัสดุออก ในตอนนั้นแสงสีต่างๆ มากมายก็สาดส่องเข้าตาเธอ

แม้ว่าเอฟเฟกต์ที่ปรากฏครั้งนี้จะไม่ได้แวววาวจ้าเหมือนครั้งก่อนจนแสบตา แต่ก็ไม่คิดว่าเพราะเส้นไหมหลากชนิดที่มีสีสันต่างๆ กัน เมื่อกองรวมกันก็ทำให้ห่อพัสดุดูแวววาวทันทีที่เปิดออก

มันช่างงดงามตระการตาจริงๆ หลี่เก๋อเฟยมองดูเส้นไหมหลากชนิดเหล่านั้น ริมฝีปากอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา และเธอยังสามารถจินตนาการได้อย่างง่ายดายถึงชุดสวยงามหลากสีที่จะตัดเย็บจากเส้นไหมชนิดต่างๆ เหล่านี้ พอคิดถึงเสื้อผ้าเหล่านั้น หลี่เก๋อเฟยก็ยิ่งดีใจ คงจะดีใจจนนอนหลับยังยิ้มได้เลยทีเดียว

หลังจากแยกประเภทเส้นไหมตามสีที่แตกต่างกันแล้ว หลี่เก๋อเฟยก็ไปหาของมากมายมาจัดวาง โดยจัดกลุ่มตามสีที่ใกล้เคียงกันหรือชนิดเดียวกันไว้ด้วยกัน จากนั้นเธอก็เก็บเส้นไหมเหล่านั้นไว้ด้วยกันอย่างดี

หลังจากจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว

“ปัง ปัง… ปัง…”

“คุณหนูใหญ่ ได้เวลาทานอาหารเย็นแล้วค่ะ เราควรรีบไปกันตอนนี้ดีกว่า คุณยายอาจจะรออยู่ที่ห้องโถงใหญ่แล้ว”

เสียงเคาะประตูที่ดังขึ้นกะทันหันทำให้หลี่เก๋อเฟยสะดุ้งตกใจ

ในชั่วขณะนั้น หลี่เก๋อเฟยคิดว่าอวิ่นเอ๋อร์อาจจะรู้เรื่องของตนเข้าแล้ว

แต่แล้วก็ได้ยินเสียงเร่งรีบของอวิ่นเอ๋อร์ตามมา

หลี่เก๋อเฟยถึงได้รู้ตัวว่าตนเองคิดมากเกินไป อย่างไรก็ตาม หลังจากความตื่นเต้นครั้งนี้ หลี่เก๋อเฟยคิดว่าต่อไปเวลาแลกของกับระบบ ตนเองควรจะระมัดระวังให้มากกว่านี้ แบบนั้นจะดีกว่า

หลี่เก๋อเฟยแกล้งทำเสียงเหมือนคนที่ยังไม่ตื่นดี พูดออกไปอย่างจำใจผ่านประตู

“ได้แล้ว ฉันรู้แล้ว”

“คุณหนูใหญ่คะ รีบหน่อยเถอะค่ะ ปล่อยให้คุณย่ารอนานแบบนี้ก็ไม่ดีนะคะ ถ้าท่านจดจำเรื่องนี้ไว้ คุณหนูอาจจะเสียเปรียบได้นะคะ”

อวิ่นเอ๋อร์ให้ความสำคัญกับเรื่องของคุณยายตระกูลซูมากกว่าหลี่เก๋อเฟยเสียอีก

นี่คงเป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่หลี่เก๋อเฟยชอบอวิ่นเอ๋อร์ เพราะอวิ่นเอ๋อร์ไม่เพียงแต่เฉลียวฉลาดและขยันขันแข็ง แต่ยังใส่ใจเรื่องของนายอย่างเต็มที่ หลี่เก๋อเฟยรู้สึกว่าการมีสาวใช้ที่เป็นกลางแบบนี้ถือเป็นคนที่หายากจริงๆ

“ได้แล้ว ฉันกำลังจะออกไป”

หลี่เก๋อเฟยแกล้งทำเสียงเหมือนไม่รำคาญมากนักตอบออกไปหาอวิ่นเอ๋อร์ที่อยู่ด้านนอก

หลังจากพูดคำสุดท้ายจบ หลี่เก๋อเฟยก็เดินไปเปิดประตู

ตอนที่ได้ยินเสียงแบบนั้น อวิ่นเอ๋อร์คิดว่าคุณหนูใหญ่ของเธอยังคงแต่งตัวอยู่ข้างใน และยังไม่อยากออกมา เพราะอวิ่นเอ๋อร์รับใช้คุณหนูใหญ่มาหลายวันแล้ว จึงพอจะรู้นิสัยใจคอของคุณหนูใหญ่ดี ดังนั้นอวิ่นเอ๋อร์จึงคิดว่าที่คุณหนูใหญ่พูดแบบนั้นเป็นเพียงการพูดไปงั้นๆ เท่านั้น

ตอนที่เธอเพิ่งจะยื่นมือออกไป เธอกำลังจะเคาะประตูห้องคุณหนูใหญ่ต่อ

ดังนั้นมือที่ยื่นออกไปจึงไปกระทบเข้ากับท้องของหลี่เก๋อเฟยเข้าพอดี

เมื่อสัมผัสถูกสิ่งที่นุ่มนิ่มเช่นนั้น อวิ่นเอ๋อร์ก็รู้สึกกระดากอายมาก รีบชักมือกลับทันที

จากนั้นก็รีบหันหน้าไป แล้วก็มาเจอกับใบหน้าของคุณหญิงใหญ่เข้าพอดี

“คุณหญิงใหญ่”

“ทำไมเธอถึงทำอะไรรุนแรงแบบนี้ ไปกันเถอะ”

หลี่เก๋อเฟยเพียงแค่พูดประโยคเดียวกับอวิ่นเอ๋อร์ แต่สำหรับอวิ่นเอ๋อร์แล้ว เธอรู้สึกไม่สบายใจมาก จริงๆ แล้วช่วงนี้อวิ่นเอ๋อร์ก็รู้สึกว่าตัวเองทำอะไรไม่ค่อยฉลาดเหมือนแต่ก่อน ตอนนี้ในใจของอวิ่นเอ๋อร์เต็มไปด้วยความรู้สึกผิด

จากนั้นก็ก้มหน้าเดินตามหลี่เก๋อเฟยไป

ไม่นานหลี่เก๋อเฟยก็มาถึงห้องโถง แต่ตอนนี้คุณยายตระกูลซูยังไม่มา หลี่เก๋อเฟยรู้สึกแปลกใจอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้เดินไปนั่งที่โต๊ะอาหาร แต่ไปนั่งที่เก้าอี้อีกตัวที่เตรียมไว้ รอคุณยายตระกูลซูมา

เมื่อเห็นภาพนี้ อวิ่นเอ๋อร์รู้สึกกระดากใจมาก ใบหน้าเริ่มแดงเรื่อ แต่เดิมอวิ่นเอ๋อร์คิดว่าคุณหญิงใหญ่ของเธอขี้เกียจมาก ทำอะไรก็ช้าๆ ดังนั้นเธอจึงคิดว่าจะรีบปลุกคุณหญิงใหญ่ก่อนที่คุณยายตระกูลซูจะออกเดินทาง เพื่อที่จะได้มาทันพอดีตอนที่คุณยายตระกูลซูอยู่ในห้อง แล้วค่อยนั่งลงรับประทานอาหาร

แต่ไม่คิดว่าคุณหญิงใหญ่ของบ้านจะขยันขันแข็งขนาดนี้ในวันนี้ เพียงแค่พูดไม่กี่คำก็ออกมาแล้ว และเดินเร็วขึ้นกว่าเดิมตลอดทาง

สิ่งที่ไม่คาดคิดก็คือ หลี่เก๋อเฟยมาถึงที่ทานอาหารก่อนคุณยายตระกูลซูเสียอีก

ทำให้รู้สึกว่าคุณหญิงใหญ่ของบ้านต้องรอคุณหญิงตระกูลซู

แต่อวิ่นเอ๋อร์ก็รีบเดินออกไปอย่างรวดเร็ว แล้วกลับมาพร้อมน้ำชาร้อนมาวางข้างๆ หลี่เก๋อเฟย

หลังจากยกถ้วยชาขึ้นจิบเบาๆ หลี่เก๋อเฟยก็พอใจ ยิ้มให้อวิ่นเอ๋อร์สองสามที

หลังจากดื่มชาไปได้สักพัก คุณหญิงใหญ่ก็มาถึง

เมื่อเห็นสะใภ้ของตน คุณยายตระกูลซูก็ยิ้มกว้างขึ้น เมื่อครู่ยังเดินช้าๆ แต่พอเห็นสะใภ้นั่งอยู่ คุณยายตระกูลซูก็เร่งฝีเท้าเร็วขึ้น จนสาวใช้ที่คอยพยุงคุณยายตระกูลซูแทบตั้งตัวไม่ทัน เกือบจะล้มไปข้างหลังเพราะตามไม่ทัน

หลี่เก๋อเฟยพอเห็นคุณยายตระกูลซูก็รีบลุกขึ้นทันที เตรียมจะไปช่วยพยุงคุณยายตระกูลซู

โชคดีที่โต๊ะอาหารอยู่ห่างจากประตูใหญ่พอสมควร ทั้งสองคนเจอกันตรงกลางห้อง หลี่เก๋อเฟยยังคงทำหน้าที่สะใภ้ที่กตัญญู พยุงคุณยายตระกูลซูไปนั่งที่ข้างโต๊ะอาหาร