มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 238

ตอนที่ 238 หลอมโอสถทะลวงสวรรค์

ยอดเขาลั่วเซิน

หลังจากซูเฉินกลับมาจากนครเทียนไห่ เขาก็รีบตรงกลับไปยังลานตะวันตกของเรือนไม้ไผ่ แล้วเข้าสู่มิติแห่งความโกลาหลทันที

“บัดนี้ สมุนไพรวิญญาณและสมบัติสวรรค์ทั้งหลายก็พร้อมแล้ว ถึงเวลาหลอมโอสถทะลวงสวรรค์!”

ในดวงตาของซูเฉินฉายแววคาดหวัง

โอสถทะลวงสวรรค์คือโอสถศักดิ์สิทธิ์ระดับแปด เป็นโอสถโบราณที่บรรจุพลังช่วงชิงวาสนาสวรรค์และปฐพี ต่อให้เป็นปรมาจารย์โอสถทั่วไปก็ยากจะหลอมได้

ซูเฉินมีความสามารถขั้นนักบุญโอสถอยู่แล้ว ทว่าระดับพลังยังตื้นเขินนัก เพียงอยู่ในขอบเขตขุนนางยุทธ์ขั้นสูงสุด จึงต้องระวังตัวเป็นอย่างยิ่ง

ภายในมิติแห่งความโกลาหลนี้ เขาสามารถกระตุ้นพลังของเตาหลอมฟ้าดิน และใช้เปลวเพลิงกลืนสวรรค์ในการหลอมโอสถ ซึ่งย่อมเพิ่มอัตราความสำเร็จได้มาก

ตูม!

ซูเฉินสะบัดแขนเสื้อ หม้อหลอมโอสถโบราณก็ปรากฏขึ้น

นี่คือหม้อหลอมภูผาธารา เป็นอาวุธวิญญาณระดับสวรรค์ ทรงพลังยิ่ง หลังจากลั่วเสวี่ยนรู้ว่าซูเฉินเป็นปรมาจารย์โอสถ ก็ขอสิ่งนี้จากผู้นำนิกายจ้านเหยียนมาให้เขา

เหนือหม้อหลอม มีลวดลายภูเขา แม่น้ำ พฤกษา ดวงดาว และสรรพสิ่ง เมื่อถูกซูเฉินกระตุ้น ก็เปล่งแสงเจิดจ้าในทันที กลิ่นอายโบราณและยิ่งใหญ่แผ่ซ่านออกมา

หม้อหลอมภูผาธาราราวกับสามารถรองรับสรรพสิ่งในแผ่นดินได้

เปลวเพลิงกลืนสวรรค์ลุกโชนอย่างรุนแรง แสงเพลิงสีดำทองพลิ้วไหวอยู่ใต้หม้อหลอม ตอบสนองต่อจิตสั่งการของซูเฉิน

ตูม! ตูม! ตูม!

สีหน้าซูเฉินเคร่งขรึม มือร่ายอักขระต่อเนื่อง ตีเข้าสู่หม้อหลอมภูผาธารา เปลวเพลิงกลืนสวรรค์ถักทอเป็นตาข่ายเพลิง แปรเปลี่ยนเป็นรูปมังกรแท้ พันรัดหม้อหลอมไว้

ซูเฉินค่อย ๆ โยนสมุนไพรวิญญาณลงไปในหม้อหลอมทีละชนิดเพื่อกลั่นกรอง

เขาเริ่มต้นหลอมโอสถทะลวงสวรรค์แล้ว!

ท่วงท่าการหลอมของเขาราวกับค้อนพันเล่มหลอมเหล็ก เรียบลื่นเป็นธรรมชาติ เปี่ยมด้วยความงามทางศิลป์ ประดุจหนึ่งเดียวกับกฎแห่งสวรรค์และปฐพี

เปลวเพลิงกลืนสวรรค์คือเปลวเพลิงแท้ทรงพลังที่สุดของโลก เมื่อกลั่นกรองสมุนไพร จึงรวดเร็วและบริสุทธิ์ยิ่ง

หากมีนักบุญโอสถคนอื่นเห็นทักษะหลอมโอสถของซูเฉิน คงต้องตกตะลึงอย่างแน่นอน!

หลายชั่วโมงผ่านไป

โอสถวิเศษและสมบัติสวรรค์นับร้อยชนิดถูกกลั่นกรองเสร็จ

ภายในหม้อหลอมภูผาธารา แสงวิญญาณส่องประกาย กลิ่นมงคลลอยฟุ้ง แก่นสารแห่งสมุนไพรลอยวนราวกับดวงดารา ส่องแสงระยิบระยับ

“เหลือเพียงทรายเงินแห่งท้องสมุทร กับหัวใจวิญญาณอสูร!”

เหงื่อเม็ดเล็กผุดบนหน้าผากซูเฉิน ดวงตากลับจริงจังยิ่งขึ้น

ทรายเงินแห่งท้องสมุทรจะช่วยให้แก่นสารโอสถเหล่านั้นแปรเปลี่ยนต่อเนื่อง กลายเป็นตัวอ่อนโอสถ

หัวใจวิญญาณอสูรจะสถิตจิตให้ตัวอ่อนโอสถ หลอมรวมพลังสวรรค์ปฐพี กลายเป็นโอสถศักดิ์สิทธิ์ที่แท้จริง

นี่แหละคือโอสถนักบุญแท้จริง!

ฟู่! ฟู่!

เมื่อซูเฉินร่ายจิตสั่งการ ทรายเงินแห่งท้องสมุทรกับหัวใจวิญญาณอสูรสองดวงก็กลายเป็นลำแสงพุ่งเข้าสู่หม้อหลอม

มังกรเพลิงดำทองสองตัวโผนทะยาน กลืนทรายเงินและหัวใจวิญญาณอสูรเข้าสู่ร่าง

แก่นสารดวงดาราที่แฝงอยู่ในทรายเงินแห่งท้องสมุทร ถูกเปลวเพลิงกระตุ้นให้กลายเป็นหมอกเงิน ผสมผสานกับแก่นสารสมุนไพรอื่น

พร้อมกันนั้น หัวใจวิญญาณอสูรเปล่งแสงเจ็ดสี ส่งคลื่นพลังจิตออกมา ราวกับแห่อาคมแผ่ครอบแก่นสารทั้งหมด

ครืน!

เสียงฟ้าร้องดังกึกก้องราวกับสายฟ้านับพันล้านเปรี้ยงลงในหม้อหลอมภูผาธารา หม้อทั้งใบสั่นสะเทือน

แสงศักดิ์สิทธิ์พวยพุ่งออกมา

เปลวเพลิงนับไม่ถ้วนลุกโชติช่วง มังกรเพลิงคำรามดังกึกก้อง

แก่นสารโอสถที่คล้ายดวงดาราลอยขึ้นกลางหม้อหลอม หลอมรวมเข้ากับสายฟ้า เปล่งแสงสว่างเจิดจ้าดุจสุริยัน

นี่คือโอสถศักดิ์สิทธิ์โบราณแท้จริง ที่เปล่งแสงแห่งเทพออกมา!

“สำเร็จแล้ว!”

ดวงตาซูเฉินส่องประกายเปี่ยมปีติ เขาเหยียดมือออกกลางอากาศ คว้าโอสถที่เปล่งแสงเจิดจ้าเข้ามือ

โอสถทะลวงสวรรค์สำเร็จแล้ว!

ทันทีที่จับโอสถทะลวงสวรรค์ไว้ในมือ ซูเฉินก็รู้สึกเวียนหัวอย่างรุนแรง ความอ่อนล้าก็ถาโถมเข้ามาในใจ

พลังจิตของเขาเกือบหมดสิ้น

แม้ซูเฉินจะมีความรู้ด้านโอสถจากชาติปางก่อน และมีเปลวเพลิงกลืนสวรรค์ช่วย แต่ด้วยพลังบ่มเพาะที่ยังไม่สูงนักในขอบเขตจักรพรรดิยุทธ์ การหลอมโอสถทะลวงสวรรค์ก็ยังถือว่ายากเย็นไม่น้อย

แต่เขายังไม่มีเวลาพัก เมื่อมองดูโอสถทะลวงสวรรค์ในมือ ดวงตาก็เต็มไปด้วยความยินดี

“ด้วยโอสถทะลวงสวรรค์นี้ ท่านอาจารย์ต้องสามารถทะลวงถึงขอบเขตนักบุญยุทธ์ในการปิดด่านครั้งนี้แน่นอน!”

ซูเฉินคิดในใจ

ในนิกายเทียนเต๋าทั้งหมด ปรากฏนักบุญยุทธ์เพียงสองคนเท่านั้น

จ้านเหยียน และ หยวนป้า

หากลั่วเสวี่ยนสามารถทะลวงถึงขอบเขตนักบุญยุทธ์ได้ ย่อมเป็นพลังหนุนอันยิ่งใหญ่ต่อนิกายเทียนเต๋า

น่าเสียดายที่สมุนไพรยังไม่พอจะหลอมโอสถทะลวงสวรรค์อีก

“หลังจากข้าออกจากแดนลับหยวนหลิง จะให้ฉินมู่หยิงช่วยหาสมุนไพรต่าง ๆ ให้ ข้ายังมีหัวใจวิญญาณอสูรอีกสองดวง หากสามารถหลอมโอสถทะลวงสวรรค์ได้อีกสองเม็ด พี่ชายร่วมนิกายคนอื่น ๆ ก็มีโอกาสทะลวงถึงขอบเขตนักบุญยุทธ์เช่นกัน!”

ซูเฉินพึมพำกับตัวเอง

หากนิกายเทียนเต๋าแข็งแกร่งขึ้น ก็จะยิ่งมั่นใจในการรับมือกับภัยในอนาคต

โอสถทะลวงสวรรค์นี้ คือของขวัญที่ซูเฉินมอบให้ลั่วเสวี่ยน

หลังจากพักผ่อนได้ครู่หนึ่ง ซูเฉินก็ออกจากมิติแห่งความโกลาหล

เขาเดินมุ่งหน้าไปยังลานตะวันออก ซึ่งเป็นที่พำนักของลั่วเสวี่ยน