ยอดหญิงลิขิตสวรรค์ - ตอนพิเศษ ตอนที่ 38 ฟื้น

ตอนพิเศษ ตอนที่ 38 ฟื้น

……………

ถวนจื่อเงยหน้าขึ้นมองอย่างสงสัย

“เจ้ามีอันใดกับข้าหรือไม่”

ขณะที่นางพูด ดวงตากลมโตเหมือนองุ่นดำก็เปล่งประกายแสง น้ำเสียงของนางทั้งหวานและกระจ่างใส

อี้หมิงที่ถูกนางมองเช่นนั้นก็หน้าแดงซ่านขึ้นมาอย่างไม่รู้สาเหตุ

“มะ…ไม่มีอันใด คือว่า…ประมุขได้จัดเตรียมม่านพลังส่วนหนึ่งให้พวกเราซ่อมแซม กำหนดการใกล้มาถึงแล้ว แต่ยังไม่มีความคืบหน้าเลย ดังนั้น…พวกเราจึงอยากขอความช่วยเหลือจากเจ้า”

แม้อี้เจาจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อป้องกันภูเขาศักดิ์สิทธิ์เฟิ่งหวง แต่ความวุ่นวายที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ ก็ยังคงสร้างความเสียหายไม่น้อย

รวมถึงม่านพลังของภูเขาศักดิ์สิทธิ์เฟิ่งหวงด้วย

อี้เจาและผู้อาวุโสอีกหลายคนรับผิดชอบพื้นที่ส่วนใหญ่ไปแล้ว ดังนั้นเหลือเพียงพื้นที่ส่วนเล็กๆ ที่เหลือเอาไว้ให้รุ่นน้องในเผ่า พวกเขาจะได้ใช้โอกาสนี้ฝึกฝนและพัฒนาความแข็งแกร่งของตัวเอง

ในฐานะที่ถวนจื่อเป็นนายน้อยมีสายเลือดบริสุทธิ์ ชีพจรทั้งเก้าเปิดออกทั้งหมดแล้ว ดังนั้นการจัดการเรื่องเหล่านี้ซึ่งเป็นเรื่องที่ง่ายดายมาก

อี้หมิงรู้สึกเขินอายมาก ถ้าต้องขอความช่วยเหลือจากพวกอาวุโส ดังนั้นพวกเขาจึงมาหาถวนจื่อแทน

เมื่อได้ยินดังนั้น ถวนจื่อก็ตอบตกลงทันทีโดยไม่ต้องคิด

“ได้สิ!”

ขณะที่พูด นางก็วางลูกบอลแสงในมือลงอย่างระมัดระวัง จากนั้นก็กระโดดลงจากม้าหิน

“ถ้าอย่างนั้นพวกเราไปกันเถอะ!”

อี้หมิงถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาผ่อนคลายและลึกมากยิ่งขึ้น

ตอนแรกพวกเขาก็ไม่ได้อยากจะขอความช่วยเหลือจากถวนจื่อ ที่สุดแล้วคนหนุ่มสาวก็มีความคิดเป็นของตัวเอง มีความเย่อหยิ่ง อยากจะพึ่งพละกำลังของตัวเอง และอยากจะแก้ปัญหาด้วยตัวเองทั้งหมด

แต่น่าเสียดาย ม่านพลังเหล่านี้มันซับซ้อนมากเกินไป

ดังนั้นเขาจึงเดินทางมาที่นี่เพื่อขอความช่วยเหลือจากถวนจื่อ

นางอายุน้อยกว่าพวกเขา แต่มีสถานะสูงส่ง ดังนั้นจึงเป็นเรื่องธรรมดาที่พวกเขาจะรู้สึกหวาดกลัวและยำเกรง และไม่กล้าเข้ามาหา

จากการเลือกของทุกคนแล้ว สุดท้ายผลก็มาตกอยู่ที่อี้หมิง

เดิมทีเขาเองก็รู้สึกเขินอายมาก แต่คิดไม่ถึงว่า ถวนจื่อจะเป็นมิตรและร่าเริงกว่าที่เขาคิดไว้เสียอีก

นอกจากฐานะและสายเลือดของนาง ดูไปแล้วนางก็เหมือนกับเด็กผู้หญิงทั่วไป

อี้หมิงรู้สึกวางใจ แต่ภายในใจของเขาก็ยังสงสัยเกี่ยวกับนายน้อยคนนี้อยู่หลายส่วน

สายตาของเขานั้นจับจ้องไปที่มือเล็กๆ ของถวนจื่อ แล้วถามขึ้นว่า

“ข้างในนี้น่าจะเป็น…”

ถวนจื่อพยักหน้า

“จื่อเฉินไงล่ะ!”

เรื่องนี้ทุกคนต่างรู้ดี เมื่อมีใครถามนางก็ยอมรับตามตรง

อี้หมิงนึกถึงตอนที่นางเฝ้าดูแลลูกบอลแสงนี้อย่างเงียบเชียบ ภายในใจของเขาก็รู้สึกสั่นไหวขึ้นมา

ทุกคนสามารถมองออก ถวนจื่อมีนิสัยร่าเริงกระตือรือร้น แต่ตอนที่ต้องเฝ้าคอยให้จื่อเฉินฟื้นขึ้นมา นางกลับมีความอดทนมาก

เขาพูดพร้อมรอยยิ้มว่า

“คิดไม่ถึงเลยว่าพวกเจ้าทั้งสองคนจะมีความสัมพันธ์ที่ดีแบบนี้”

ถวนจื่อเชิดคางขึ้นเล็กน้อย ใบหน้าเล็กเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ

“แน่นอนอยู่แล้ว! ข้ากับจื่อเฉินเป็นเพื่อนร่วมเป็นร่วมตายกันมาแล้ว!”

หลายปีที่ผ่านมานี้ นางมุ่งมั่นที่จะเอาชนะจื่อเฉิน ต้องการจะเป็นพี่สาวคนโต แต่หลังจากเกิดเหตุการณ์เหล่านั้น นางก็ได้เปลี่ยนแผนแล้ว

ขอเพียงแค่จื่อเฉินสบายดี สามารถอยู่กับนางได้ เท่านี้นางก็พอใจแล้ว!

อี้หมิงมองดูท่าทางสดใสของนาง จากนั้นก็หัวเราะขึ้นมา

…

บริเวณกลางหุบเขา มีกลุ่มคนทั้งหญิงและชายจำนวนหลายสิบคนยืนอยู่

พวกเขาคือเด็กรุ่นใหม่ของเผ่าหงส์ทองคำในตอนนี้

เมื่อเห็นว่าอี้หมิงและถวนจื่อมา พวกเขาก็ตื่นเต้นยินดีมาก

“นายน้อยมาแล้ว!”

“คิดไม่ถึงว่าจะมากันเร็วขนาดนี้ ดูเหมือนว่าอี้หมิงจะไม่ต้องเปลืองแรงในการเชิญนายน้อยมาที่นี่เลยด้วยซ้ำ”

“ข้าก็คิดเอาไว้แล้ว นายน้อยร่าเริงบริสุทธิ์ จะต้องยินยอมช่วยเหลือพวกเราแน่นอน!”

ขณะที่พูด เงาร่างของก็วูบไหว ชั่วพริบตาเดี๋ยวก็อยู่ตรงหน้าพวกเขาแล้ว

“คารวะนายน้อย”

ทุกคนทำความเคารพโดยพร้อมเพียง

ถวนจื่อโบกมือเล็กๆ ของนาง จากนั้นก็หัวเราะเสียงดัง

“ไม่ต้องมากมารยาทขนาดนั้น! พวกเจ้าก็เรียกข้าว่าถวนจื่อเหมือนอี้หมิงเถอะ!”

ทุกคนตกใจมาก จากนั้นก็ลอบส่งสายตาหากัน

แม้ถวนจื่อจะกลับมาได้สักระยะหนึ่งแล้ว แต่ส่วนใหญ่นางก็มักจะอยู่กับท่านประมุขและผู้อาวุโสคนอื่นๆ หรือไม่ก็จะยุ่งอยู่กับงานของตัวเอง น้อยครั้งมากที่จะอยู่กับพวกเขาแบบนี้

คิดไม่ถึงเลยว่านางจะให้เรียกขานด้วยท่าทางผ่อนคลายเช่นนั้น

บางคนเหลือบสายตาไปมองทางอี้หมิง

ในความคิดของพวกเขา อี้หมิงโดดเด่นมากที่สุด เวลาส่วนใหญ่แล้ว อี้หมิงก็จะเป็นจุดแกนกลางของกลุ่ม

อี้หมิงหัวเราะขึ้นมา จากนั้นก็ผายมือไปทางด้านหน้า

“ถวนจื่อ เจ้าดูนั่นสิ นั่นคือม่านพลังที่ท่านประมุขมอบหมายให้พวกเราจัดการ ความเสียหายไม่ได้ใหญ่มาก แต่มันซับซ้อนไม่น้อย พวกเราลองมาหลายครั้งแล้ว แต่มันก็ไม่สำเร็จเลย”

เมื่อได้ยินว่าเขาเรียกขานแบบนั้นจริงๆ ทุกคนจึงรู้สึกโล่งใจขึ้นไม่น้อย

นางเขย่งปลายเท้า ขยับตัวเข้าใกล้ม่านพลัง

ตัวของนางเล็กมาก เมื่ออยู่ตรงหน้าม่านพลังขนาดใหญ่ ทำให้ตัวนางดูเล็กลงยิ่งกว่าเดิม

แต่อย่างไรก็ตามเมื่อนางลงมือ ทุกคนก็สามารถรับรู้ได้ถึงความแข็งแกร่งของนางในทันที!

นางขยับนิ้วเล็กๆ จากนั้นลำแสงหลายเส้นก็ถูกดึงออกมากลางอากาศ

วินาทีต่อมาพลังแห่งสวรรค์และโลกที่อยู่โดยรอบก็เหมือนถูกขับเคลื่อนด้วยลำแสงหลายเส้นเหล่านี้ อีกทั้งมันยังพวยพุ่งออกมาอย่างไร้เสียง ทำให้ม่านพลังทั้งหมดแกว่งไปมาเล็กน้อย

หลังจากนั้นลำแสงหลายสายก็ตกลงไปในบริเวณม่านพลังที่เสียหาย แสงสว่างวาบเข้มขึ้น ต่อมาก็เกิดลวดลายที่แปลกตา

แรงกดดันอันน่าตกใจแผ่กระจายออกมา

เมื่อผ่านไปสักพักม่านพลังที่เสียหายเหล่านั้นก็ค่อยๆ กลับคืนสู่สภาพเดิมท่ามกลางสายตาตกตะลึงของทุกผู้คน!

เสียงสูดลมหายใจเย็นๆ ดังขึ้น

ถวนจื่อตบมือ

“นี่ มันก็เป็นแบบนี้แหละ แต่ในเมื่อท่านปู่ประมุขบอกให้พวกเจ้าจัดการ ถ้าอย่างนั้นข้าก็จะช่วยซ่อมแซมส่วนเล็ก! ในส่วนที่เหลือปล่อยเป็นหน้าที่ของพวกเจ้าก็แล้วกัน แบบนี้ได้ใช่หรือไม่”

แน่นอนว่าไม่มีใครคัดค้าน

ที่ถวนจื่อแสดงเมื่อครู่นี้ได้ชี้ทางสว่างให้กับพวกเขาอย่างมาก

อี้หมิงยกนิ้วโป้งขึ้น

“ถวนจื่อ เจ้าสุดยอดเลย”

ทันทีที่คำพูดนั้นออกมา ทุกคนก็เริ่มสรรเสริญถวนจื่อ

“นั่นสิ! ที่แท้ก็สามารถใช้วิธีนี้ได้ ก่อนหน้านี้พวกเราคิดไม่ถึงเลย!”

“ต้องขอบคุณถวนจื่อมากจริงๆ นะ!”

“ถวนจื่อ เจ้าช่วยดูหน่อยว่าข้าทำถูกหรือไม่”

เผ่าหงส์ทองคำจากเริ่มก้าวเข้าสู่วัยผู้ใหญ่ในอายุร้อยปี แต่เมื่อกลายร่างเป็นมนุษย์ รูปร่างของพวกเขาจะเทียบเท่าได้กับมนุษย์อายุสิบห้าสิบหก

คนที่เป็นเด็กอายุสี่ห้าขวบอย่างถวนจื่อ ไม่มีหรอก

ด้วยเหตุนี้ ทุกคนจึงรู้สึกสงสัยเกี่ยวกับตัวนางมากยิ่งขึ้น

ในช่วงที่ถวนจื่อกลับมา นางได้กลายเป็นที่สนใจของทุกผู้คน เพียงแต่ด้วยฐานะนายน้อยของนาง ดังนั้นทุกคนจึงไม่กล้าเข้าใกล้

ตอนนี้เมื่อได้มารู้จักกับนางก็รู้ว่านางเป็นกันเองมาก

เนื่องจากพวกเขาอายุยังน้อย ดังนั้นจึงสนิทกันได้อย่างรวดเร็ว

ถวนจื่อยิ้มตอบอย่างมีความสุข

ทันใดนั้น ภายในอ้อมกอดของนางก็มีระลอกคลื่นแผ่กระจายออกมา

นางรีบหยิบลูกบอลแสงออกมาด้วยความตกใจ

ลมปราณและลำแสงที่อยู่ภายในเพิ่มสูงขึ้นด้วยความรวดเร็ว!

……………