ยอดเซียนหญิงทำนายชะตา - ตอนที่ 1013 เสียงเพลงจากสวรรค์ / ตอนที่ 1014 กลืนกิน

ตอนที่ 1013 เสียงเพลงจากสวรรค์ / ตอนที่ 1014 กลืนกิน

ตอนที่ 1013 เสียงเพลงจากสวรรค์

มันเป็นภาพลวงตาหรืออาจจะเรียกได้ว่าเป็นแดนฝัน แม้ว่าจะไม่ใช่ความจริง แต่หลังจากที่เข้าไปในนั้นแล้วก็ยากที่จะออกมาได้!

วิญญาณแค้นที่มีความสามารถขนาดนี้มีไม่มาก

“พวกเจ้ามาทำอะไรกันอยู่ที่นี่! นายท่านเชิญพวกเจ้ามางานเลี้ยงวันเกิด ไม่ได้ให้พวกเจ้ามายืนชมวิวทิวทัศน์อยู่ตรงนี้เสียหน่อย!” จู่ๆ ก็มีพ่อบ้านคนหนึ่งไม่รู้โผล่มาจากไหนดุเสียงดังใส่คนทั้งหก

พ่อบ้านคนนี้…เท้าไม่ติดพื้น สีหน้าซีดขาว แค่มองแวบเดียวก็รู้แล้วว่าไม่ใช่คน

ตอนนั้นพวกเขาเองก็ไม่อาจจะลงมือได้ทันที ก็เลยทำตามที่พ่อบ้านคนนั้นพูดแล้วเดินเข้าไปในเรือน

โคมไฟ ของตกแต่ง แถบผ้าไหมแดงแขวนประดับอยู่ทั่วทุกหนทุกแห่ง

“ที่จวนของเจ้ามีงานมงคลหรือ” เซี่ยเฉียวเอ่ยถาม

พ่อบ้านกวาดตามองนางเล็กน้อย “ทำไม เจ้าเองก็อยากเป็นเจ้าสาวหรือ คงจะไม่ได้หรอกนะ แม้ว่ากลิ่นของเจ้าจะไม่เลว แต่ใบหน้าเจ้าแก่เกินไป นายท่านของข้าไม่ชอบ แต่หากเป็นน้องชายที่อยู่ข้างๆ นั่น นายท่านก็พอที่จะรับได้”

“…” น้องชายจ้าวเสวียนจิ่งหน้าดำคล้ำ เขาหัวเราะออกมาทันที

“เจ้าสาวของเจ้ามีจำนวนมากเลยอย่างนั้นหรือ” เซี่ยเฉียวเอ่ยถามอย่างหน้าด้านๆ

“เจ้าถามมากจริง!” พ่อบ้านทำสีหน้ารังเกียจ “นายท่านของข้ามีเงินก็เลยแต่งเจ้าสาวมากหน่อยเท่านั้น แปลกตรงไหน พวกเจ้า พูดน้อยๆ ทำงานให้มากๆ หน่อย!”

เซี่ยเฉียวนิ่งเงียบไปเล็กน้อย

วิญญาณในบ้านหลังนี้มีจำนวนมาก แต่ใครเป็นนาย ใครเป็นบ่าวก็ยังบอกไม่ได้

จากที่องครักษ์ผู้นั้นบอกเล่า ผู้หญิงที่นายท่านของจวนหลังนี้ชิงตัวมาตายไปแล้ว นายท่านผู้นั้นก็ตายไปแล้ว แม้แต่ภรรยาของนายท่านผู้นั้นก็ตายไปพร้อมกับลูก น่าอนาถยิ่งนัก

คนทั้งสามนี้ต่างก็มีความเป็นไปได้ที่มีไอแค้นเข้มข้นรุนแรงหลังจากที่ตายไปแล้ว และกลายเป็นวิญญาณเจ้านายของที่นี่

แต่ความเป็นไปได้ที่จะเป็นนายท่านผู้นั้นยังไม่มากเท่าไร

ถึงอย่างไรเขาก็ตายไปเป็นคนหลังสุด

ไม่นานนักพวกเขาก็ถูกจัดให้ไปอยู่ในห้องหนึ่งเพื่อเตรียมตัวแต่งหน้าแต่งตัวขึ้นเวทีแสดงงิ้ว

ได้ยินมาว่านายท่านของที่นี่และคนอื่นๆ เตรียมตัวที่จะฟังงิ้วกันแล้ว

นักพรตทั้งหลายพากันมองหน้ากัน หยวนฉังจื่อเอ่ยขึ้น “ข้าร้องงิ้วไม่เป็นนะ…ปรมาจารย์โม่ ที่นี่มีแต่วิญญาณทั้งนั้น ข้าว่าพวกเราลงมือกันเลยดีไหม”

“ลงมือเลยก็ได้ แต่ในเมื่อวิญญาณแค้นนี้จัดภาพลวงตาเอาไว้ หากไม่ทำตามขั้นตอนของภาพลวงตา พลังของภาพลวงตาจะยิ่งมากขึ้น ข้าคิดว่าพวกเราจะต้องทำลายภาพลวงตานี้และกลับสู่ความเป็นจริงก่อนจึงจะลงมือได้” เซี่ยเฉียวเอ่ย

หยวนฉังจื่อถอนหายใจ

อันที่จริงเขาเองก็รู้ว่าในภาพลวงตา ต่อให้เขาลงมือก็อาจจะไม่สามารถทำอะไรวิญญาณที่จัดวางภาพลวงตานี้ขึ้นมาได้

มีแต่ต้องกลับสู่ความเป็นจริงก่อนแล้วถึงจะลงมือได้

แต่เขาร้องงิ้วไม่ได้จริงๆ…

หยวนฉังจื่อมีสีหน้าเศร้าหมอง แต่นักพรตกว่างหลุนสงบนิ่งมากและเปลี่ยนชุด “ข้าจะร้อง พวกเจ้าแค่ถือของไว้แล้วยืนอยู่ข้างหลังก็พอ”

นักพรตกว่างหลุนค่อนข้างรวดเร็วทีเดียว พริบตาเดียวเขาก็เปลี่ยนชุดเรียบร้อย

และดูพอจะกล้อมแกล้มไปได้

เซี่ยเฉียวมีเหตุผลให้เชื่อว่านักพรตผู้นี้ยามที่อยู่คนเดียวอาจจะไม่เคร่งขรึมจริงจังนัก

เซี่ยเฉียวและจ้าวเสวียนจิ่งเองก็เปลี่ยนชุดและตามขึ้นเวทีไปติดๆ

ที่ด้านล่างเวทีเซี่ยเฉียวมองเห็น…นายท่านคนหนึ่งและเจ้าสาวอีกสิบกว่าคนแล้ว

เจ้าสาวเหล่านั้นแต่งหน้าแต่งตัวเหมือนๆ กันไปหมด พวกนางสวมชุดแต่งงานสีแดงสดดูแปลกและน่ากลัวมาก นักพรตกว่างหลุนท่าทางสงบยิ่งนัก เขายังสามารถร้องเพลงภายใต้บรรยากาศแบบนี้ได้

เสียงของเขาหยาบกระด้างและแหบแห้งไม่น่าฟังเลย

แต่คนด้านล่างกลับ…ตั้งใจฟังมาก ราวกับว่าพวกเขาได้ยินเสียงเพลงจากสวรรค์กระนั้น

ระหว่างที่ร้องอยู่นั้นภาพที่ด้านล่างเวทีก็เปลี่ยนไป

กลายเป็นนรกที่บ้าคลั่ง

เจ้าบ่าวนายท่านถูกมัดโดยมีอ่างถ่านอยู่ใต้เท้า เจ้าสาวสิบคนบางคนถือเหล็กร้อน บางคนถือกรรไกร เริ่มลงมือกับนายท่านผู้นั้น

“อ๊าก…” เสียงกรีดร้องของนายท่านช่างน่าขนลุก

ตอนที่ 1014 กลืนกิน

เหล็กร้อนประทับลงบนหน้าอกของนายท่าน กรรไกรก็ร่วงลงบนผมของเขา ในเวลาไม่นาน ร่างกายของเขาก็เต็มไปด้วยบาดแผลร่องรอยต่างๆ

เขาถูกของร้อนลวก ถูกกัด ถูกต่อยตี…กระทั่งถูกเข็มทิ่มแทง

ตอนนี้นักพรตกว่างหลุนร้องงิ้วต่อไปไม่ได้จริงๆ

พวกเขายืนอยู่ตรงนั้นด้วยท่าทางกระอักกระอ่วนทำตัวไม่ถูก

“วิญญาณแค้นตนนั้นอยากจะให้เราช่วยนายท่านหรือ” หยวนฉังจื่อเอ่ยถาม

จะให้จับวิญญาณนั้นได้ แต่ว่า…จะให้เขาเดาเรื่องพวกนี้ เขาไม่เข้าใจ!

“ข้าคิดว่าไม่ใช่” เซี่ยเฉียวส่ายศีรษะ “นายท่านของบ้านนี้มักมากในกามนัก ตอนที่ยังมีชีวิตเขาก็เคยทำให้คนตายมาก่อน ข้าสงสัยว่าเขาทำให้ผู้หญิงคนนั้นต้องตายเพราะความชอบแปลกๆ ของเขา พอเขาตายไปจึงได้ถูกคนอื่นทรมานคืนบ้างเท่านั้น”

หยวนฉังจื่อถอนหายใจ “จองเวรจองกรรมไม่จบสิ้น?”

เซี่ยเฉียวมองเขาด้วยสายตาซับซ้อน

“ตายอย่างอนาถ จะระบายความแค้นสักหน่อยก็สมเหตุสมผลแล้ว” เซี่ยเฉียวมองฉากนั้นในอารมณ์ที่เงียบสงบ “ก็แค่ความอยุติธรรมมีที่มาและความแค้นที่มีเจ้าหนี้ ที่นี่เคยมีคนบริสุทธิ์ตายโดยไม่รู้อิโหน่อิเหน่ เรื่องนี้ก็ต่างออกไปแล้ว”

หยวนฉังจื่อไม่ได้รู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับบ้านหลังนี้มากนัก เวลานี้เขาก็รอดูอยู่เหมือนกัน

ผ่านไปสักพัก เหล่าเจ้าสาวก็ถูกแขวนอยู่บนต้นไม้ราวกับเป็นตุ๊กตาผ้าขี้ริ้ว พวกนางถูกลมพัดสะบัดไปมา

ส่วนใต้ต้นไม้ก็ยังคงจัดงานเลี้ยงสุราอยู่

วิญญาณหลายตนเริ่มแสดงความยินดีกับนายท่านที่ได้แต่งงาน สุราจอกแล้วจอกเล่าถูกยัดลงท้องของนายท่านไป

ใช่แล้ว มันคือการยัด ไม่ใช่ดื่ม

เพราะหน้าท้องของเขาถูกเปิดออก แล้วเหล้าก็ถูกยัดเข้าไปอย่างนั้น

แรงกระแทกของภาพเหตุการณ์ตรงหน้ายิ่งรุนแรง

พวกของเซี่ยเฉียวยังคงไม่ขยับเขยื้อน หลังจากนั้นไม่นานพวกเขาก็ไม่ต้องร้องงิ้วแล้ว เพราะสักพักก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้นอย่างรุนแรง

เซี่ยเฉียวเข้าใจว่านี่ก็ยังเป็นภาพลวงตา

แม้ว่านักพรตทั้งหลายที่อยู่ข้างๆ นางตอนนี้จะบำเพ็ญเพียรมาก่อน แต่พวกเขาไม่สามารถที่จะมองเห็นวิญญาณได้โดยตรง ในเมื่อตอนนี้พวกเขาสามารถเห็นวิญญาณได้ นั่นก็หมายความว่าทั้งหมดที่เกิดขึ้นตอนนี้ยังเป็นภาพลวงตาอยู่นั่นเอง

ประตูเปิดออกแล้วและมีคนมากมายบุกเข้ามา

พวกเขาเข้ามาหาเจ้าสาว

แต่เจ้าสาวมีมากเกินไปจนไม่รู้ว่าใครเป็นใคร

คนที่เข้ามาใหม่พวกนั้นก็เลยหันมามองพวกเซี่ยเฉียว

“จะให้พวกเราหาหรือ” เซี่ยเฉียวเดาะลิ้น “ปัญหามากจริงๆ กลายเป็นหุ่นเชิดไปหมดอย่างนี้ แล้วใครจะรู้ว่าคนไหนเป็นตัวจริง”

แต่หลังจากที่สิ้นเสียงพูดของนาง จ้าวเสวียนจิ่งก็เดินไปชี้ที่คนผู้หนึ่ง “นาง”

“…” เซี่ยเฉียวงุนงงเล็กน้อย “เพราะอะไรหรือ”

พวกหยวนฉังจื่อเองก็ไม่เข้าใจ

เมื่อครู่นี้พวกเขาทั้งหมดก็อยู่ด้วยกัน อะไรที่เห็นก็ล้วนเหมือนกันทั้งหมด แล้วผู้สูงศักดิ์ผู้นี้มั่นใจอย่างนี้ได้อย่างไรว่าเจ้าสาวที่คนข้างนอกตามหาเป็นใคร

“ตอนที่ดูงิ้ว มีแต่นางที่ยิ้มออกมา แม้ว่ายิ้มของนางจะดูแย่ยิ่งกว่าการร้องไห้ก็ตาม” จ้าวเสวียนจิ่งเอ่ยอย่างรังเกียจ “อีกอย่างตอนที่เจ้าสาวคนอื่นๆ ทำร้ายผู้ชายคนนั้น พวกนางต่างก็มีสีหน้าไร้ความรู้สึก มีแต่นางเท่านั้นที่ไม่กล้าเข้าไป และมีแววตาท่าทางหวาดกลัว”

เซี่ยเฉียวขมวดคิ้วเล็กน้อย

พอนางมาคิดดูให้ดีก็ดูหมือนว่าจะเป็นเช่นนั้นจริงๆ ตอนนั้นวิญญาณตนนี้น่าจะถือเทียนเล่มหนึ่งอยู่ในมือ กำลังหยดน้ำมันลงบนตัวนายท่าน…

เมื่อดึงตัวเจ้าสาวคนนั้นออกมา พวกคนที่บุกเข้ามาต่างก็พากันดีใจทันที

พวกเขากำลังจะพาตัวนางออกไป แต่จู่ๆ ก็มีปากโผล่ขึ้นมากลางอากาศ และกลืนวิญญาณวิญญาณเข้าไปเต็มปาก!

กร้วมๆ เลือดไหลเหมือนเม็ดฝนร่วงหล่นลงบนร่างคนเหล่านั้น

อืม…

แม้ว่าจะเป็นภาพลวงตา แต่เซี่ยเฉียวก็รู้สึกขยะแขยงจริงๆ

หลังจากเคี้ยวเสร็จแล้ว ภาพฉากก็เปลี่ยนไปทันที และพวกเขาก็กลับไปยังฉากตอนที่พวกเขาเข้ามาในบ้านครั้งแรก

พ่อบ้านมาแล้ว และพวกเขาจะต้องไปร้องงิ้วอีกแล้ว

“หมายความว่าอย่างไร วิญญาณแค้นต้องการให้พวกเราดูฉากหาตัวเจ้าสาวพบและถูกกินอยู่อย่างนี้” หยวนฉังจื่อรู้สึกปวดหัวเล็กน้อย

เซี่ยเฉียวครุ่นคิดเล็กน้อยก่อนจะมองพ่อบ้านแล้วเอ่ย “ตอนที่ข้าเข้าจวนมาตอนแรกก็ได้ยินว่าฮูหยินตั้งครรภ์ ข้ามีของขวัญเล็กๆ น้อยอยากจะมอบให้ฮูหยิน ไม่ทราบพ่อบ้านพอจะไปแจ้งและนำข้าไปพบนางสักครั้งได้หรือไม่”