ยอดเซียนหญิงทำนายชะตา - ตอนที่ 1055 ตัวการ / ตอนที่ 1056 ฆาตกร

ตอนที่ 1055 ตัวการ / ตอนที่ 1056 ฆาตกร

ตอนที่ 1055 ตัวการ

เซี่ยเฉียวมองวิญญาณของฟู่ฮั่นเหวินก็เห็นว่าเขากำลังสับสนมึนงงเล็กน้อย ดูท่าทางไม่เหมือนวิญญาณของคนที่เพิ่งตายเลย

คนปกติทั่วไปที่เพิ่งตายส่วนใหญ่แล้วมักจะยอมรับไม่ได้ โดยเฉพาะเมื่อได้เห็นคนในครอบครัวของตัวเอง หากไม่ร้องไห้เสียใจก็ต้องโกรธแค้นไม่เต็มใจ หรือไม่ก็เล่าประสบการณ์ของตัวเอง พยายามให้ญาติได้ยินเพื่อล้างแค้นแทนตน

แต่ฟู่ฮั่นเหวินนั้นไม่ได้เป็นแบบนั้น

เขาเหมือนรูปปั้นหินที่ไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองเลยแม้แต่น้อย

ดวงตาที่เขามองพ่อแม่ อาจมีน้ำตาร่องรอยไม่เต็มใจอยู่บ้าง แต่ปากซีดเซียวของเขากลับปิดสนิท และไม่ได้พูดอะไรออกมาสักคำ

แปลกมากจริงๆ

ในเมื่อเซี่ยเฉียวมาพบกับคดีฆาตกรรมนี้แล้ว นางจะแสร้งทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นก็คงไม่ดี นางเองก็มองเห็นวิญญาณด้วย โดยหลักการแล้วนางก็ควรจะถามไถ่สักหน่อย

เซี่ยเฉียวยื่นมือไปหาเซี่ยผิงกั่ง “มีเหรียญทองแดงไหม”

ผู้เรียบเรียง : Novel PDF

เซี่ยผิงกั่งลูบไปตามเนื้อตัวแล้วหยิบเหรียญทองแดงออกมาจำนวนหนึ่งโดยไม่ถามอะไร “เอานี่”

“ของตอบแทน” เซี่ยเฉียวยัดของเข้าไปในอกเสื้อของเขา จากนั้นก็เดินไปที่ริมทะเลสาบ

วิญญาณนั้นลอยอยู่บนผิวน้ำห่างจากศพไม่ไกลนัก การเคลื่อนไหวของเซี่ยเฉียวไม่ได้ดึงดูสายตาคนเท่าไรนัก โดยเฉพาะกับญาติของฟู่ฮั่นเหวินที่กำลังจมอยู่ในความโศกเศร้าในขณะนี้ สำหรับพวกเขาแล้วทุกสิ่งรอบตัวไม่สำคัญอีกต่อไป

เซี่ยเฉียวเผชิญหน้ากับวิญญาณ

ฟู่ฮั่นเหวินผู้นี้หน้าตาไม่เลว น่าจะอายุประมาณสิบเจ็ดสิบแปดปี เขาหล่อเหลาเอาการ สุภาพอ่อนโยน แต่ตอนนี้เขากลายเป็นวิญญาณไปแล้ว จึงมีไอเย็นแผ่นออกมาจางๆ ทั่วร่าง ที่คิ้วของเขามีเกล็ดน้ำแข็งเกาะเล็กน้อย แต่ก็ดูไม่น่าเกลียด

“เจ้ามีความแค้น อยากจะคลี่คลายความแค้นนั้นไหม” เซี่ยเฉียวเอ่ยถามเสียเบา

เขามีความคับแค้นใจอยู่มากแต่ก็ยังอดกลั้นไว้ เขาไม่น่าจะมีเจตนาแก้แค้น

วิญญาณหันมามองนางช้าๆ

“ข้าเป็นนักพรต” เซี่ยเฉียวเอ่ยเนิบช้าด้วยความอดทนอย่างยิ่ง “เจ้ามีอะไรอยากจะพูดกับครอบครัวก็บอกข้าได้ ข้าจะช่วยบอกต่อให้ แล้วก็นางผู้นั้นด้วย…

เซี่ยเฉียวยังพูดไม่จบก็รู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าวิญญาณดูเหมือนจะมีไอแค้นเพิ่มขึ้นเล็กน้อย

เพียงแต่สายตาของเขาเจือความเจ็บปวดขมขื่นเล็กน้อย

ทันใดนั้นเขาก็กระโดดกลับลงไปในทะเลสาบน้ำแข็ง

เซี่ยเฉียวนิ่งเงียบไปครู่หนึ่งด้วยความสงสัยเล็กน้อย

ไม่น่าเป็นอย่างนี้เลย…เมื่อครู่นี้ แม่นางพานกับเขายังรักกันหวานชื่น ต่อให้เขาจะตายอย่างน่าสงสารก็ไม่น่าที่จะแสดงออกเช่นนั้นเมื่อพูดถึงแม่นางพานนี่ นอกเสียจากว่า…

เซี่ยเฉียวรู้สึกเย็นเยียบขึ้นมาในใจทันที

นางหันกลับไปมองหญิงสาวผู้นั้น…

สองตาของแม่นางน้อยแดงก่ำ นางเศร้าโศกเสียใจมาก และหลังจากที่บิดามารดาของนางมาที่นี่แล้ว นางก็ยิ่งร้องไห้สะอึกสะอื้นหนักขึ้นไปอีก ท่าทางเช่นนี้ไม่ว่าใครที่เห็นก็จะไม่สงสัยนางแม้แต่น้อย แต่เมื่อแปลความจากท่าทีของวิญญาณแล้ว…เกรงว่าคดีนี้ฆาตกรรมคงจะมีความเกี่ยวข้องกับนาง?

เป็นไปไม่ได้กระมัง

เซี่ยเฉียวตกใจเล็กน้อย

ตอนที่นางวาดภาพนั้น คนสองคนคือคนที่นางมองอย่างพินิจพิจารณาที่สุด แม้ว่าพวกเขาจะอยู่ไกลออกไป แต่นางก็สัมผัสถึงความอบอุ่นและสวยงามนั้นได้อย่างชัดเจน

วิญญาณของฟู่ฮั่นเหวินเพิ่งจะกลับลงไป ก็มีวิญญาณอีกตนคลานขึ้นมาจากน้ำแทน

เมื่อครู่นี้ฟู่ฮั่นเหวินอยู่แค่ที่ริมทะเลสาบและไม่ได้ออกไปไหน แต่ตอนนี้วิญญาณตนนี้กลับมีท่าทีต่างออกไป เขาขึ้นจากน้ำด้วยอาการตื่นเต้นอย่างมาก และค่อยๆ คืบคลานเข้าฝั่งทีละน้อย

เนื้อตัวเขาเปียกชื้นและบวมเล็กน้อย ดวงตาของเขาเป็นสีเขียวๆ ดำๆ ดูไม่หล่อเหลาเท่าฟู่ฮั่นเหวิน

“เจ้าเป็นวิญญาณในทะเลสาบนี้หรือ” เซี่ยเฉียวถาม

วิญญาณน้ำนั้นชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะหันมามองนาง “เจ้ากำลังพูดกับข้า?”

“ถูกต้อง พูดกับเจ้านั่นแหละ เจ้าลากคนเมื่อครู่นี้ลงน้ำไปใช่ไหม” เซี่ยเฉียวเอ่ยถามอีก

ตอนที่ 1056 ฆาตกร

มีวิญญาณน้ำอยู่ประเภทหนึ่งที่มักจะหาคนมาแทนคน หากไม่มีคนอื่นมาแทนก็จะต้องอยู่ใต้น้ำไปตลอด ไม่สามารถจะขึ้นฝั่งได้ วิญญาณที่อยู่ตรงหน้านี้ก็น่าจะเป็นอย่างนั้น

วิญญาณน้ำเห็นชุดที่นางสวมใส่และกลิ่นอายที่แผ่ออกมาจากร่างของนางแล้วก็ใจแป้วลงไปทันที เขาอดรู้สึกประหม่าขึ้นมาไม่ได้ “ข้าไม่ได้ทำนะ! ข้ารู้ว่าลากคนไปเป็นตัวแทนนั้นไม่ดี!”

“ข้าก็น่าสงสารมากเหมือนกันนะ ข้าเสียหลักตกลงไปในทะเลสาบนี้ จนผ่านมานานขนาดนี้แล้วก็ยังไปไหนไม่ได้ โชคดีที่สวรรค์เมตตาสงสารข้า ในที่แบบนี้ยังมีการฆ่ากันตายเกิดขึ้นได้ ข้าจึงหลุดมาได้อย่างถูกต้อง!” วิญญาณพูดไปก็ถูมือไปมาด้วยความรู้สึกทั้งขี้ขลาดทั้งดีใจ

“เจ้าเพิ่งจะได้ขึ้นฝั่ง มีแผนจะทำอะไรหรือ” เซี่ยเฉียวเห็นท่าทางของเขาแล้วก็ใช้น้ำเสียงที่อ่อนโยนลงมาก

วิญญาณที่อยู่ตรงหน้าครุ่นคิดเล็กน้อย “ข้าเองก็ไม่รู้เหมือนกัน มีคนมาแทนข้าแล้ว ภายในเจ็ดวันข้าก็น่าจะลงไปเบื้องล่างได้แล้ว ข้าเตรียมที่จะไปดูญาติก่อน ดูเสร็จแล้วค่อยไป”

เซี่ยเฉียวพิจารณาสถานการณ์ของเขาอย่างละเอียด

เมื่อเขาหาตัวแทนได้แล้วและไม่มีความยึดติดใดๆ ก็น่าจะลงไปเกิดใหม่ได้แล้วจริงๆ

เซี่ยเฉียวหยิบเอายันต์แผ่นหนึ่งออกมาจากอกเสื้อแล้วซัดไปที่เขา “ยันต์นี้มีไว้สำหรับหล่อเลี้ยงวิญญาณเพื่อมิให้ดวงวิญญาณเจ้าเกิดเรื่องและเสียหายภายในเจ็ดวันนี้”

วิญญาณได้ยินเช่นนั้นก็ดีใจมาก “ขอบคุณปรมาจารย์มาก!”

“ข้ามีอีกเรื่องที่อยากจะถามเจ้าหน่อย” เซี่ยเฉียวสุภาพขึ้นมาก “ตัวแทนของเจ้านี้ตายได้อย่างไรกันแน่ เจ้ารู้หรือไม่”

“รู้สิปรมาจารย์!” วิญญาณน้ำพยักหน้าทันที “เขาถูกคนผลักจนจมน้ำตาย! ข้าเห็นคนคนนั้นด้วยนะ เขาอยู่ที่ศาลานั้นแหละ เป็นผู้ชาย ยังหนุ่มแน่นมาก ตอนนั้นพวกเขาสองคนกำลังยืนคุยกันที่ริมทะเลสาบ ข้าได้ยินพวกเขาชัดมาก”

“พอจะบอกข้าได้ไหมว่าพวกเขาคุยอะไรกัน” เซี่ยเฉียวเอ่ยถาม

“แน่นอนอยู่แล้ว!” วิญญาณพยักหน้าทันที “ข้าเองก็ทนเห็นคนผู้นั้นลอบแทงข้างหลังคนไม่ได้ ควรจะรีบจับเขาไปเร็วๆ ดีกว่า!”

ติดตามตอนล่าสุดได้ที่ novelpdf.xyz

“ตอนนั้นข้าอยู่ในน้ำคอยดูเรื่องสนุกๆ อยู่ ต่อมาก็ได้ยินบางคนพูดว่าในภาพวาดมีชายหญิงคู่หนึ่งดูเหมาะสมกันมาก ข้าก็เลยว่ายน้ำมาดูเสียหน่อย ข้าเพิ่งจะมาถึงก็เห็นชายหญิงคู่หนึ่งกำลังจะจากไปพอดี เพียงแต่ตอนหลังผู้หญิงคนนั้นจากไปก่อน เพราะฝ่ายชายบอกว่าพบคนรู้จักจึงได้อยู่ที่นี่ต่อ”

“หลังจากเด็กสาวคนนั้นจากไปแล้ว ก็มีคนอีกคนหนึ่งมา ทั้งสองพูดคุยกันอย่างใจเย็นในตอนแรก แต่ระหว่างการพูดคุย ชายคนนั้นกลับพูดอะไรที่ไม่น่าฟังออกมา…”

วิญญาณตนนั้นดูละอายใจเล็กน้อยและลำบากใจที่จะพูดออกมา

แต่เมื่อเขามองไปยังศพที่นอนอยู่บนพื้น เขาคิดว่าอีกฝ่ายคือตัวแทนของตนและถือเป็นผู้มีพระคุณของตนด้วย ดังนั้นเขาจึงไม่อยากที่จะปิดบังไม่พูดความจริงออกมา

“ที่ข้ารู้ก็คือผู้ชายคนนั้นอ้างตัวว่าเป็นลูกพี่ลูกน้องของเด็กหญิงคนนั้น เขาบอกว่าเขาสนิทกับเด็กผู้หญิงคนนั้นมากเพียงใด และทั้งสองครอบครัวตั้งใจที่จะให้พวกเขาเกี่ยวดองกันตั้งแต่พวกเขายังเด็ก วิญญาณตัวแทนของข้าได้ยินคำพูดเหล่านั้นแล้วก็อารมณ์ไม่ค่อยดีขึ้นมา”

“ต่อมาเขาก็อาศัยโอกาสที่ตัวตายตัวแทนของข้าไม่ทันระวังผลักเขาตกลงไปในน้ำ เดิมทีเขาก็ดิ้นรนเอาชีวิตรอด แต่ลูกพี่ลูกน้องคนนั้นก็พูดขึ้นมาอีกว่าตนเองมีความสัมพันธ์ทางกายกับแม่นางคนนั้นตั้งนานแล้ว และยังบอกอีกว่าสาเหตุที่หญิงสาวเชิญเขาออกมาในวันนี้เป็นเพราะเห็นว่าเขาน่าสงสาร เขาเงียบไปสักพักก็นำปิ่นปักผมลูกปัดออกมา และพูดว่าคนอย่างเขาสมควรตายแล้ว จะอยู่เป็นตัวถ่วงของคนอื่นทำไม ถ้าหากไม่ใช่เพราะหญิงสาวเห็นว่าเขาน่าสงสาร น้องหญิงก็คงจะไม่ชายตามองเขาหรอก…”

“คนอย่างเขา? มันหมายความว่าอย่างไร ฟู่ฮั่นเหวินคนนี้มีข้อบกพร่องอะไรหรือ” เมื่อครู่เซี่ยเฉียวมองไม่ออกเลย

“ดูเหมือนว่ามือของเขาจะไม่ค่อยดีนัก ตอนที่เขาพยายามดิ้นรน เดิมทีเขาก็สามารถปีนขึ้นไปได้แล้ว แต่ข้ากลับเห็นว่ามือของเขาดูไร้เรี่ยวแรง เขาพยายามคว้าจับอะไรอยู่นานแต่ก็จับไว้ไม่ได้ หลังจากที่เขาได้ยินคำพูดพวกนั้นและเห็นปิ่นลูกปัดดอกไม้แล้วก็หยุดดิ้นรนไปเสียอย่างนั้นและจมลงไปในที่สุด”