ยอดเซียนหญิงทำนายชะตา - ตอนที่ 1057 มีกฎเกณฑ์มากมายเกินไปแล้ว / ตอนที่ 1058 หลบหัวแล้วโผล่หาง

ตอนที่ 1057 มีกฎเกณฑ์มากมายเกินไปแล้ว / ตอนที่ 1058 หลบหัวแล้วโผล่หาง

ตอนที่ 1057 มีกฎเกณฑ์มากมายเกินไปแล้ว

วิญญาณน้ำพูดถึงตรงนี้ก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่ด้วยความเห็นอกเห็นใจตัวตายตัวแทนของตน

“ผู้หญิงก็โกหกทั้งนั้น!” วิญญาณยังไม่ลืมถ่มน้ำลายไปทางพานเจียวทีหนึ่ง “ตอนที่ไม่มีคนอื่นฟู่ฮั่นเหวินถามนางว่าทำไมนางถึงไม่ปักปิ่นดอกไม้นั่น นางกลับบอกว่ากลัวจะทำหาย! กลัวหายที่ไหน นางเอาของไปให้คนอื่นเพื่อแสดงความจริงใจไปแล้วต่างหาก!”

“ตอนที่นางอยู่กับฟู่ฮั่นเหวิน นางยิ้มได้อย่างงดงามน่ามองขนาดนั้น ดูไม่ออกเลยว่านางมีใจเป็นอื่นไปแล้ว! เฮอะ!” วิญญาณตนนั้นกลอกตาทันที

เซี่ยเฉียวได้ยินเช่นนั้นก็ส่ายศีรษะอย่างจนใจ

“คำพูดของฆาตรจะถือเป็นจริงเป็นจังได้อย่างไร ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องให้โอกาสแม่นางผู้นั้นได้พิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตัวเองด้วยสิ?” เซี่ยเฉียวรู้สึกว่าภาพที่นางเห็นเมื่อครู่นี้ไม่น่าจะใช่การเสแสร้งจอมปลอม

แม้ว่าพวกเขาจะอยู่ห่างไกล แต่รอยยิ้มของพานเจียวนั้นช่างน่าประทับใจ ในขณะนั้นนางรู้สึกว่าสถานที่ที่ทั้งสองอยู่ด้วยกันนั้นส่องแสงเหมือนดวงอาทิตย์อันอบอุ่น

มันอบอุ่นมากขนาดนั้นเหมือนการเสแสร้งแกล้งทำ

นอกจากนี้แม้ว่านางจะไม่ได้ตั้งใจมองพานเจียวอย่างละเอียด แต่นางก็พอจะมองออกว่าหญิงสาวผู้นี้ไม่ได้มีลักษณะโหงวเฮ้งของการมีชู้

ผู้เรียบเรียง : Novel PDF

“ข้าต้องขอบคุณที่เจ้าเตือนเรื่องนี้ขึ้นมา” เซี่ยเฉียวเอ่ยขอบคุณวิญญาณน้ำตนนั้น

“ปรมาจารย์เกรงใจเกินไปแล้ว” วิญญาณน้ำพูดจบก็จากไป ก่อนที่เขาจะจากไปก็ยังฮัมเพลงเบาๆ ซึ่งแสดงให้เห็นว่าเขามีความสุขแค่ไหนที่ได้รับอิสระอีกครั้ง

วิญญาณน้ำชนิดนี้ถูกกักขังอยู่เป็นเวลานาน โดยทั่วไปแล้วความแค้นก็จะรุนแรงมากขึ้นหลังจากผ่านไปนานเข้า วิญญาณน้ำในตอนนี้ก็เหมือนกัน แต่หลังจากที่มีวิญญาณมาแทนตัวเขาแล้ว ไอแค้นของเขาก็จะโยกย้ายถ่ายเทไปที่วิญญาณตัวแทนคนต่อไปไม่มากก็น้อย

ถ้าหากฟู่ฮั่นเหวินในฐานะตัวตายตัวแทนอยากจากไปก็คงไม่ง่าย

นางเป็นนักพรตย่อมสามารถเก็บวิญญาณของฟู่ฮั่นเหวินไปได้ เพียงแต่สิ่งแลกเปลี่ยนก็จะต้องมากกว่าวิญญาณทั่วไปอยู่บ้าง

ตอนนี้ฟู่ฮั่นเหวินไม่โผล่หน้ามา เซี่ยเฉียวก็เลยหันหลังเดินกลับไป

เซี่ยเฉียวยืนอยู่ริมทะเลสาบนานขนาดนั้น ใบหน้าของนางจึงถูกลมหนาวพัดจนเย็นไปหมด เสื้อคลุมก็ห่อร่างนางแน่นเข้าไปอีก

จ้าวเสวียนจิ่งและเซี่ยผิงกั่งคุ้นเคยกับเรื่องอย่างนี้แล้ว พวกเขาเองก็รู้ว่านางมีสุขภาพไม่ดี เมื่อเห็นว่านางลำบากตรากตรำเช่นนี้ คนหนึ่งก็รู้สึกสงสาร ในขณะที่อีกคนก็รู้สึกเลื่อมใสในตัวนางมากยิ่งขึ้น

“ท่านปรมาจารย์ อากาศหนาวเย็นอย่างนี้ท่านยังต้องออกมาสังสรรค์ตามมารยาทอีก ดูท่าแล้วการเป็นนักพรตนี้ก็ไม่ค่อยดีเท่าไรเลยนะ!” เซี่ยผิงกั่งรู้สึกว่าชีวิตของนางไม่ง่ายเลย!

ดูปรมาจารย์คนนี้สิ นางแค่กราบอาจารย์ที่สามารถอ่านหนังสือได้เท่านั้นก็ต้องติดตามอาจารย์มาด้วย และก็ต้องมีความสามารถบางอย่างติดตัวด้วยนะ ไม่เช่นนั้นคนอื่นก็จะรังเกียจว่านางมีแต่ตำแหน่งแต่ไม่ทำงาน

โลกนี้ช่างมีกฎเกณฑ์มากมายเกินไปแล้ว!

แน่นอนว่าที่เซี่ยผิงกั่งคิดแบบนี้เพราะคนที่อยู่ข้างหน้าเขาคือปรมาจารย์โม่ที่เขานับถือ

หากเปลี่ยนเป็นเซี่ยผิงไหว…

เด็กเวรนั่นได้ติดตามปรมาจารย์ที่เก่งกาจเช่นนี้แต่กลับยังไม่มีความก้าวหน้า เขาจึงสมควรถูกเฆี่ยนให้ตายจะได้ไม่ต้องทำลายชื่อเสียงของอาจารย์เซียว!

สำหรับสภาพอากาศนี้นั้น…

เฮอะๆ มันไม่หนาวตายหรอก!

“ใต้เท้าเซี่ย เมื่อครู่นี้ข้าถามอะไรมาได้นิดหน่อย เจ้าอยากจะฟังหรือไม่” เซี่ยเฉียวเงยหน้ามองเขาด้วยความรู้สึกลำบากเล็กน้อย

มิน่าเมื่อครู่นี้หลังจากที่ซังโหยวเงยหน้ามองเขาอยู่สักพักก็คร้านจะมองเขาแล้ว

“ต้องอยากฟังอยู่แล้ว!” เซี่ยผิงกั่งไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย “คดีนี้เป็นเรื่องของศาลตัดสินคดีอย่างเราก็จริง แต่คนที่ตายไปก็เป็นลูกมีพ่อมีแม่ ถ้าหากหาตัวฆาตรกรได้เร็วหน่อย และทำให้บิดามารดาของพวกเขาคลายความทุกข์ลงได้ ข้าย่อมยินดีอยู่แล้ว!”

“เอาล่ะ หากอย่างนั้นใต้เท้าเซี่ยก็ไปจับตัวลูกพี่ลูกน้องของแม่นางพานได้เลย เขาน่าจะอยู่ที่ศาลานั่น เพียงแต่คำพูดของวิญญาณไม่สามารถใช้เป็นหลักฐานได้ หากท่านอยากจะได้ความจริงก็อาจจะต้องใช้เวลาและความพยายามหน่อย” เซี่ยเฉียวเอ่ย

“ปรมาจารย์ คนผู้นี้เป็นผู้ต้องสงสัยหรือว่า…เป็นที่แน่นอนแล้วว่าเขาเป็นคนลงมือเอง?” เซี่ยผิงกั่งยืนยันอีกครั้ง

ตอนที่ 1058 หลบหัวแล้วโผล่หาง

หากแค่สงสัย ตอนที่สอบสวนก็จะต้องควบคุมตัวเองหน่อย ไม่สามารถที่จะใช้การลงทัณฑ์ได้เพื่อไม่ให้เป็นการทำร้ายผู้บริสุทธิ์

แต่หากมั่นใจแล้วว่าเขาเป็นฆาตกร เรื่องนี้ก็จะต่างออกไป…

เจ้าหน้าที่ของศาลตัดสินคดีลงมือขึ้นมาเมื่อไรไม่มีคำว่าใจอ่อน

“เรียกมาก่อน ข้าต้องดูโหงวเฮ้งก่อนถึงจะมั่นใจได้” เพื่อให้แน่ใจเซี่ยเฉียวไม่ได้ยืนกรานในเรื่องนี้

คำพูดของวิญญาณน้ำเมื่อครู่นี้มีความน่าเชื่อถืออยู่ แต่ถึงอย่างไรเรื่องนี้ก็เกี่ยวพันกับชีวิตคน ตอนนี้นางก็ยังไม่เห็นหน้าคนผู้นั้น ไม่สมควรที่จะยืนกรานว่าอีกฝ่ายทำผิด

เซี่ยผิงกั่งพยักหน้าแล้วส่งให้คนไปตามหาตัวเขา

ตามความคิดของเขาแล้วลูกพี่ลูกน้องคนนี้น่าจะมีปัญหาไม่มากก็น้อย

ตอนนี้ก็เริ่มเย็นแล้ว หลังจากคดีเกิดขึ้นจนถึงตอนนี้ก็ผ่านไปเป็นเวลาสองสามชั่วยามแล้ว ทันทีที่เกิดคดีขึ้นเขาก็ให้คนที่อยู่ภายในสวนแปดทิศนี้และรู้จักผู้ตายมารวมกันอยู่ที่นี่ ตอนนี้มีเพื่อนร่วมชั้นหลายคนที่อยู่ภายใต้การควบคุมของเจ้าหน้าที่ แต่ทำไมลูกพี่ลูกน้องคนที่ว่ายังคงอยู่ในฝูงชนและไม่ปรากฏตัว?

หรือจะพูดว่า…คนผู้นี้ปกปิดตัวตนตั้งแต่แรก หลบๆ ซ่อนๆ รอดูความสนุก?

หากหลบหัวแล้วโผล่หางแบบนี้ จะต้องมีอะไรไม่ถูกต้องแน่ๆ

เจ้าหน้าที่ได้เชิญบิดามารดาตระกูลพานไปเพื่อระบุตัวเขา

เดิมทีสามีภรรยาคู่นั้นต่างก็สึกงุนงงอยู่บ้าง แต่เมื่อพวกเขาเห็นลูกพี่ลูกน้องของพานเจียว พวกเขาก็ประหลาดใจเล็กน้อย

ไหนเลยพวกเขาจะจำญาติของตนเองไม่ได้ ต่อให้คนผู้นี้จะซ่อนตัวอยู่ในฝูงชนและแต่งตัวแตกต่างจากปกติเล็กน้อย แต่พวกเขาก็ยังมองออกให้พริบตาและรีบนำตัวเขามาที่ข้างศพทันที

“ใต้เท้า ได้ตัวเขาแล้ว เขาชื่อเหยียนเค่อเป่า” เจ้าหน้าที่ผลักเขาเข้าไป

เหยี่ยนเค่อเป่าเป็นบัณฑิต แต่เขากลับดูบึกบึนแข็งแรงมาก

คนตระกูลฟู่และตระกูลพานรู้สึกงุนงงเล็กน้อยในเวลานี้ โดยเฉพาะคนตระกูลฟู่ที่เอ่ยด้วยเสียงแหบแห้ง “ใต้เท้า…นี่…นี่มันหมายความว่าอย่างไร…”

“ข้าถามเจ้าหน่อย! ทำไมเจ้าต้องซ่อนตัวอยู่ในฝูงชนไม่ยอมเผยตัว ทำความผิดแล้วร้อนตัวใช่ไหม” เซี่ยผิงกั่งเอ่ยดุดัน

เยียนเค่อเป่าเองก็ไม่ใช่คนตัวเตี้ย แต่เมื่อเทียบกับเซี่ยผิงกั่งแล้วเขาก็ยังเตี้ยกว่ามาก เขาก้มหน้าลง รัศมีของเขาก็ถูกกดดันจนไม่มีเหลือ ร่างของเขาสั่นเทาไปหมด

ติดตามตอนล่าสุดได้ที่ novelpdf.xyz

“ข้าได้ยินคนอื่นว่าใต้เท้าจะหาตัวเพื่อนร่วมชั้นของน้องฟู่…แต่ข้าน้อยไม่ได้เป็นเพื่อนร่วมชั้น ดังนั้น…ข้าก็เลยไม่กล้าเข้าไป กลัวว่าจะเป็นทำให้ท่านทำคดีล่าช้า” น้ำเสียงของเหยียนเค่อเป่าสั่นเล็กน้อย

เซี่ยผิงกั่งแค่นเสียงเยาะออกมาทันที “ตอนที่ฟู่ฮั่นเหวินตกน้ำ เจ้าอยู่ที่ไหน!”

ตอนนี้ไม่มีใครในสวนแปดทิศที่ไม่รู้เรื่องนี้ เวลาที่ฟู่ฮั่นเหวินตกน้ำก็ไม่ใช่ความลับอะไร

เหยียนเค่อเป่ารีบก้มหน้าลงทันที “เรียนใต้เท้า ข้าน้อยอยู่ใกล้ศาลา…”

คนที่อยู่ใกล้ศาลามากมาย แต่ละคนก็ไม่ค่อยจะรู้จักคุ้นเคยกันเท่าไรนัก หากเหยียนเค่อเป่าบอกว่าตนเองอยู่ที่นั่นก็คงไม่มีใครเป็นพยานให้เขาได้ เพียงแต่ว่ามีนักเรียนหลายคนที่มาสวนแปดทิศคนเดียวเหมือนกับเขา จะบอกว่าคำพูดของเขาไม่มีน้ำหนักก็ไม่ได้

ตอนที่เขากำลังพูดอยู่นั้น เซี่ยเฉียวก็สำรวจตรวจสอบโหงวเฮ้งของเขาไปด้วย

คนผู้นี้มีลักษณะไม่เลว ไม่ได้ขี้ริ้วขี้เหร่อะไร

อวัยวะทั้งห้าบนใบหน้ามีลักษณะที่ดี ใบหน้าไม่มีจุดด่างดำ ไหล่กว้างหลังตรง ซึ่งดีมาก

อย่างไรก็ตาม เขาก็ยังมีข้อบกพร่องอื่นๆ

ดวงตาของเขาไม่เลว แต่เมื่อเทียบกับคนทั่วไปแล้วเขามีเส้นเลือดในดวงตามากกว่าเล็กน้อย และเมื่อมองตรงไปรูม่านตาของเขาเอียงเล็กน้อยซึ่งเห็นได้ไม่ชัด โหงวเฮ้งแบบนี้ดุร้ายและก้าวร้าว ชอบเอาชนะ โลภมากอยากได้ คุณลักษณะนี้สามารถซ่อนเร้นหรือเปิดเผยก็ได้ และไม่ใช่ปัญหาใหญ่

สิ่งที่เซี่ยเฉียวให้ความสำคัญก็คือโชคชะตาของเขาในปีนี้

ดวงชะตาในชีวิตของมนุษย์มีขึ้นมีลง มีทั้งดวงดีและดวงไม่ดี

หากแบ่งใบหน้านี้ออกเป็นหนึ่งร้อยกว่าส่วน แต่ละส่วนแทนปีหนึ่งๆ เมื่อดูจากสีหน้าตรงตำแหน่งเกี่ยวข้องก็จะสามารถบอกโชคชะตาของเขาในปีที่ผ่านไปได้