ยอดเซียนหญิงทำนายชะตา - ตอนที่ 1065 มอบให้เจ้าแล้ว / ตอนที่ 1066 ศิษย์น้องใช้ง่าย
ตอนที่ 1065 มอบให้เจ้าแล้ว / ตอนที่ 1066 ศิษย์น้องใช้ง่าย
ตอนที่ 1065 มอบให้เจ้าแล้ว
จ้าวเสวียนจิ่งเองก็รู้ว่า ทั้งหมดที่เซี่ยเฉียวกำลังทำอยู่นี้ เขาไม่มีเหตุผลที่จะไปห้ามได้เลย
เพียงแต่เขาเห็นว่านางลำบากขนาดนี้ จึงรู้สึกปวดใจขึ้นมาเท่านั้น
วิญญาณของฟู่ฮั่นเหวินผู้นี้ไม่ได้เก็บกันง่ายๆ เซี่ยเฉียวยังต้องโยนหุ่นไม้ตัวแทนลงไปในทะเลสาบจึงแลกตัวฟู่ฮั่นเหวินขึ้นมาได้
บนร่างของเขามีไอแค้นของวิญญาณน้ำ ต่อให้จะสามารถควบคุมไม่ให้แพร่กระจายออกมาได้ แต่มันก็ยังทำให้เขาไม่มีทางลงไปปรโลกได้ ไอแค้นนี้จะต้องสลายหายไปก่อน ซึ่งจะต้องใช้เวลาไม่น้อยเลยทีเดียว
เซี่ยเฉียวเก็บวิญญาณเขาขึ้นมา
“ก่อนจะเทศกาลเชงเม้งปีหน้า อย่าลืมมาที่หอส่องชะตาสักครั้ง” เซี่ยเฉียวมอบแผ่นป้ายไม้ให้นายท่านตระกูลฟู่
อีกฝ่ายก็รับไว้ด้วยความโศกเศร้าเสียใจ
แต่เมื่อมีคำพูดของเซี่ยเฉียวเป็นแรงผลักดัน ในเวลานี้พวกเขาจึงพยายามระงับอารมณ์ของตัวเอง ลูกชายตายไปก็จริงแล้ว แต่ตอนนี้พวกเขายังมีความหวังที่จะได้พบหน้าเขาอีกสักครั้ง และยังสามารถพูดคุยกับเขาได้
ผู้เรียบเรียง : Novel PDF
ในฐานะพ่อแม่พวกเขาก็หวังว่าลูกของตนเองจะไม่ต้องมาเห็นใบหน้าผ่ายผอมซีดเซียวของตนเอง เพื่อที่ว่า…ตอนเขาจากไปจะได้ไปอย่างสบายใจ
เซี่ยเฉียวสั่งให้คนไปเอาภาพวาดนั้นของนางกลับมา
“แม่นางพาน ข้าขอมอบภาพวาดนี้ให้ท่าน” เซี่ยเฉียวมอบภาพวาดให้นาง
แม้พานเจียวจะไม่รู้ว่าเป็นภาพอะไร แต่เวลานี้นางก็รับภาพนั้นมาไว้ แวบแรกที่นางเห็นภาพตนเองกับพี่ฮั่นเหวิน น้ำตานางก็ไหลอาบแก้มทันทีและกอดภาพนั้นไว้ไม่ยอมปล่อยมืออีก
หลังจากเซี่ยเฉียวจัดการทั้งหมดนี้แล้วนางก็จากไป
เซี่ยผิงกั่งจะเป็นคนจัดการเรื่องที่เหลือเอง
ไม่ต้องพูดถึงเรื่องชีวิตนั้น วันนี้เซี่ยเฉียวเสียหายหนักมากจริงๆ…
นางอารมณ์ไม่ดี
“ศิษย์พี่ใหญ่ ท่านขายน้ำตาวัวให้ข้าสักหยดได้หรือไม่ ข้าไม่มีปัญญา…หามันมาได้จริงๆ” เจียงจิ้นลู่อ่อนวัยไปหน่อยจริงๆ เขาถึงกับเอ่ยปากขึ้นมาในเวลานี้
เวลานี้ซังโหยวก็ตามมาเดินกลับไปด้วยกัน แต่เขาเห็นแวบแรกก็รู้แล้วว่าท่าทีของศิษย์พี่ใหญ่ไม่ค่อยปกตินัก พอเขามาได้ยินคำพูดของเจียงจิ้นลู่เข้าไปอีกก็อดที่จะส่ายศีรษะไม่ได้
เด็กคนนี้…เรียนหนังสือจนโง่
เขายังเด็กจริง!
สายตานิ่งเงียบของเซี่ยเฉียวมองฝ่านไป “หยดละห้าหมื่นตำลึง ไปเอาเงินมาสิ”
“…” เจียงจิ้นลู่ใจเต้นกระตุกทันที “ห้า ห้าหมื่นตำลึง?”
“อืม” เซี่ยเฉียวพยักหน้าอย่างเคร่งขรึม
กล้ามเนื้อบนใบหน้าของเจียงจิ้นลู่กระตุกเล็กน้อย “ศิษย์พี่ใหญ่ วันนี้ท่านใช้ไปหยดหนึ่ง และอาจจะต้องใช้อีกสามหยด…”
“ใช่สิ สองแสนตำลึงหายไปแล้ว” เซี่ยเฉียวรู้สึกปวดใจยิ่งนัก
แต่ในความเป็นจริงแล้ว มันไม่ได้แพงขนาดนั้น นางแค่พูดส่งๆ ออกมา เพียงแต่ของสิ่งนี้หายากมากเท่านั้น
“เช่นนั้น…เช่นนั้นข้าไม่ซื้อดีกว่า…” เมื่อเจียงจิ้นลู่เห็นท่าทางของศิษย์พี่ใหญ่ก็ประหม่าขึ้นมาทันที “ข้า ข้าจะไปหาเอง…”
“ครั้งก่อนเจ้าก็บอกว่าจะไปหาเอง หามาตั้งนานขนาดนี้แล้วยังไม่เจอ เจ้าใช้ได้ไหมเนี่ย” เซี่ยเฉียวไม่เกรงใจเขาเลยสักนิด
“ใช้ได้สิ! จะต้องได้…” ไม่ได้ก็ต้องได้!
ห้าหมื่นตำลึงเชียวนะ!
เขาไม่เหมือนกับศิษย์พี่คนอื่นๆ เขามีชาติกำเนิดต่ำต้อย ครอบครัวไม่มีทรัพย์สมบัติอะไร เดิมทีเขาคิดว่าน้ำตาวัวนี้อย่างมากก็แค่สามร้อยตำลึงเท่านั้น จึงได้กัดฟันซื้อ
แต่มันกลับมีค่าถึงห้าหมื่นตำลึง!?
“ศิษย์น้องเก่งกาจขนาดนี้ หากอย่างนั้นน้ำตาวัวที่ข้าต้องการก็มอบให้เป็นหน้าที่เจ้าแล้ว…น่าจะต้องการประมาณสิบกว่าหยด ยิ่งมากก็ยิ่งดี ศิษย์น้องไปหามาให้ได้ หามาได้แล้ว ข้าก็จะปรุงเป็นสิ่งที่ทำให้เห็นวิญญาณได้ พวกเราสองคนร่วมมือกัน เจ้าประหยัดเงิน ข้าประหยัดแรง อย่างนี้ดีไหม” เซี่ยเฉียวจ้องหน้าเจียงจิ้นลู่ด้วยดวงตาใสแจ๋ว
ซังโหยวมองไปโดยสัญชาตญาณ
แล้วเขาก็พบว่าศิษย์พี่ใหญ่มีดวงตาที่งดงามมาก
เห็นได้ชัดว่าดวงตาของนางนั้นยังอ่อนเยาว์ ขาวดำแยกชัด ไม่มีความขุ่นแต่อย่างใด
“แต่ของสิ่งนี้…ดูเหมือนว่าจะหาไม่ได้ง่ายๆ…” เจียงจิ้นลู่รู้สึกว่าเขาน่าจะทำได้เหมือนกัน
ถึงอย่างไรของสิ่งนี้ก็แพงมาก ต่อให้เขาไปหาซื้อที่วัดอื่นก็คงซื้อไม่ไหว…
ตอนที่ 1066 ศิษย์น้องใช้ง่าย
เซี่ยเฉียวได้ยินที่เจียงจิ้นลู่พูดแล้วก็รู้ว่าโอกาสของนางมาถึงแล้ว
เจ้าเด็กนี้หลอกง่ายจริงๆ
ศิษย์น้องรัชทายาทพูดไว้ไม่ผิด นางมีศิษย์น้องตั้งหลายคน แต่ละคนจะมีไว้ทำอะไร ย่อมต้องมีไว้ใช้สิ ทุกคนล้วนเป็นศิษย์สำนักเดียวกัน นั่นก็เหมือนพี่น้องของตัวเอง แต่นางกลับไม่ใช้ ก็เท่ากับมีไว้เปล่าประโยชน์ กลับยังจะเป็นตัวเกะกะขวางทาง ใช้ให้พวกเขาทำงานหน่อยก็จึงจะยิ่งสนิทสนมมากขึ้น ยิ่งใช้ก็ยิ่งใช้ง่าย!”
“หาง่ายอยู่หรอก ข้าจะบอกวิธีกับเจ้า!” เซี่ยเฉียวมีความสุขขึ้นมาทันที “ศิษย์น้องอยู่แต่ในเมือง จะต้องไปดูที่หมู่บ้านนอกเมือง ไปเดินดูตามหมู่บ้านต่างๆ จะต้องเจอวัวแก่ที่ขยับไม่ไหวแน่ พอเห็นว่ามันใกล้จะตายแล้ว ก็ให้เจ้ารออยู่ที่นั่น พอมันร้องไห้ก่อนตาย ให้เจ้ารีบไปเอาน้ำตามาก็พอแล้ว…”
“ส่วนน้ำตาที่ได้มาจะใช้ได้หรือไม่ได้ ให้เจ้านำกลับมาให้ข้าดูหน่อยก็รู้แล้ว”
น้ำตาวัวของนางบางส่วนนั้นนางแย่งมาจากตาเฒ่านั่น บางส่วนนางก็ได้มาจากวัวแก่อย่างยากลำบาก
ยังไม่ต้องพูดถึงว่าจะหาน้ำตาวัวพวกนี้มาได้หรือไม่ เอาแค่เรื่องการเห็นวัวสิ้นลมหายใจนั้นก็ไม่ใช่ภาพที่จะทำให้คนเห็นรู้สึกดีได้แล้ว
ด้วยความยากลำบากตลอดชีวิตของวัวที่แก่ชรานั้น สองตาของมันก่อนตายจะทำให้คนรู้สึกปวดใจ ยามที่มันรำลึกถึงความเหนื่อยยากทั้งหมดในชีวิต คนที่อยู่ใกล้มันย่อมได้รับผลกระทบบ้างอย่างแน่นอน…
“หากอย่างนั้น…ข้าไปลอง?” เจียงจิ้นลู่ลังเลเล็กน้อย
ติดตามตอนล่าสุดได้ที่ novelpdf.xyz
“ไปเถอะๆ ฤดูกาลนี้อาจจะมีวัวที่ทนไม่ไหวต่อไปแล้วก็ได้ อีกอย่างฤดูใบไม้ผลิปีหน้าเองก็เป็นเวลาที่วัวต้องทำงานหนัก ก็นับเป็นโอกาสที่ดีเช่นกัน” เซี่ยเฉียวเอ่ยจริงจัง
เจียงจิ้นลู่มึนงงเล็กน้อย ฤดูใบไม้ผลิปีหน้า?
นั่นหมายความว่า…เขาจะต้องออกไปตามหาน้ำตาวัวไม่ได้กลับมาอีกหลายเดือน?
“ศิษย์พี่ใหญ่…” เจียงจิ้นลู่รู้สึกว่าเขาเพิ่งจะกลับมาเมืองหลวง ไม่อยากจะออกไปไหนเท่าไรนัก
“ศิษย์น้อง! ข้าฝากฝังเรื่องสำคัญเช่นนี้ไว้กับเจ้าแล้ว! เมื่อก่อนข้ามีอคติกับเจ้า คิดว่าเจ้าเย่อหยิ่งดูถูกศิษย์พี่ใหญ่อย่างข้า แต่ตอนนี้ดูๆ แล้วที่แท้ศิษย์น้องก็เป็นคนดีมีน้ำใจถึงขนาดนี้ เจ้ายังจะไปหาน้ำตาวัวให้ข้าอีก…” เซี่ยเฉียวมองเจียงจิ้นลู่ด้วยสายตาเมตตา “ขอบคุณศิษย์น้อง! พอเจ้ากลับมา ข้าจะต้องจัดงานเลี้ยงต้อนรับเจ้าแน่!”
“…” เจียงจิ้นลู่มองท่าทีที่เต็มไปด้วยความซาบซึ้งใจของศิษย์พี่ใหญ่แล้วก็พยักหน้าทันทีโดยไม่รู้ตัว “ตกลง…”
ซังโหยวรีบเบนสายตาไปมอง
ความสามารถในการหลอกล่อศัตรูของศิษย์พี่ใหญ่เขาไม่สามารถสู้นางได้จริงๆ
ใครก็ตามที่สบตานางก็คงจะทนไม่ได้ ทำตามที่นางขอทันที!
โชคดีที่ศิษย์พี่ใหญ่หน้าตาไม่ค่อยดี…ถ้าหากนางงดงามมาก แล้วประกอบกับดวงตาสุกใสเช่นนี้เข้าไปอีก แม้แต่เขาก็คงยอมให้ศิษย์พี่ใหญ่จูงจมูกเดิน!
เซี่ยเฉียวพยักหน้าอย่างพึงพอใจ นางกุมขวดกระเบื้องที่บรรจุน้ำตาวัวไว้ตลอดเวลา
นางมีทางออกสำหรับเรื่องน้ำตาวัวแล้ว
เจ้าเด็กเจียงจิ้นลู่นี้เป็นพวกรักศักดิ์ศรีหน้าตา ในเมื่อตอนนี้เขารับปากนางแล้ว หากเขาหามันไม่ได้ก็คงจะไม่กลับมา
ศิษย์น้องที่น่าสงสาร ลำบากเจ้าแล้ว!
ไปอย่างสบายใจเถิด!
ถึงอย่างไรเรื่องนี้นางก็ต้องขอบคุณที่รัชทายาทเตือนขึ้นมา ดังนั้นเวลานี้เซี่ยเฉียวจึงได้หันไปยิ้มให้กับรัชทายาทที่กำลังมีสีหน้าอึมครึม “ขอบคุณฝ่าบาท”
ซังโหยวและเจี้ยงจิ้นลู่ไม่ค่อยเข้าใจนักว่าทำไมจู่ๆ ศิษย์พี่ใหญ่จะต้องขอบคุณรัชทายาทด้วย
“ใช้ง่ายก็ดี” เซี่ยเฉียวอารมณ์ดี รัชทายาทก็อารมณ์ดีขึ้นทันที
“ไม่เลวจริงๆ” เซี่ยเฉียวพยักหน้า
เมื่อคืนรัชทายาทซื้อของที่นางต้องการให้หมดแล้ว ทำให้นางเบาใจลงไปได้ นางมีศิษย์น้องยิ่งมากยิ่งดีจริงๆ
แต่ถึงแม้ว่าของที่ต้องการจะมีครบแล้ว แต่เวลาของเซี่ยเฉียวก็ยังมีจำกัดอยู่ดี
ในเทศกาลส่งเสื้อกันหนาวปีนี้คนตระกูลไป๋หลี่ที่นางสามารถส่งลงไปได้ไม่ได้มีมากนัก เซี่ยเฉียวเป็นพวกแสวงหาความสมบูรณ์แบบ หากนางยังไม่ได้ช่วยให้ความปรารถนาสุดท้ายของพวกเขาสำเร็จก่อนแล้วก็ให้พวกเขารอไปก่อนค่อยไป จะได้ไม่รู้สึกผิดและไม่สบายใจ
YOU MAY ALSO LIKE
chaikan
ศิษย์น้องที่น่าสงสาร