ยอดเซียนหญิงทำนายชะตา - ตอนที่ 1067 ขุดหีบสมบัติ / ตอนที่ 1068 งานนี้ข้าคุ้นเคย
ตอนที่ 1067 ขุดหีบสมบัติ / ตอนที่ 1068 งานนี้ข้าคุ้นเคย
ตอนที่ 1067 ขุดหีบสมบัติ
วิญญาณที่นางส่งไปก่อนพวกนั้นล้วนแต่เป็นวิญญาณที่มีความปรารถนาที่เรียบง่าย เซี่ยเฉียวเองก็ยืนยันกับพวกเขาก่อนอีกเป็นครั้งสุดท้ายว่าพวกเขาไม่มีความยึดติดใดๆ อีกแล้วจึงได้ลงมือ
ด้วยจำนวนวิญญาณมากมายขนาดนั้นช่วงเวลาต่อไปของเซี่ยเฉียวจึงยุ่งมาก
แต่จ้าวเสวียนจิ่งก็จะมาจับตาดูนางเป็นบางครั้งเพื่อให้นางบังคับตัวเองให้พยายามพักผ่อนบ้าง
พอถึงช่วงสิ้นปีเซี่ยเฉียวก็เรียนรู้จากไป๋หลี่จี้ได้มากแล้ว ความสามารถแต่ละด้านของนางต่างก็มีความก้าวหน้าขึ้นมา
นางเรียนเก่งมาตั้งแต่เล็ก เดิมทีก็เป็นคนที่มีพรสวรรค์อยู่แล้ว สำหรับความรู้บางอย่าง ไป๋หลี่จี้แค่ชี้บอกง่ายๆ ไม่กี่คำ นางก็สามารถอนุมานพลิกแพลงเองได้แล้ว ความฉลาดปราดเปรื่องของนางนี้ทำให้คนตระกูลไป๋หลี่แทบอยากจะพานางไปเกิดใหม่ด้วยกันเลยทีเดียว
ปีใหม่แล้วเซี่ยเฉียวจึงไม่อาจเอาแต่อยู่ที่หอส่องชะตาไม่กลับบ้านได้
นอกจากนี้นี่ก็น่าจะเป็นปีสุดท้ายที่นางจะได้อยู่บ้านในช่วงสิ้นปีแล้ว เพราะอีกไม่นานนางก็จะต้องแต่งงานออกเรือนไป
พอนางเปลี่ยนเป็นตัวตนเซี่ยเฉียวอยู่ที่บ้านตระกูลเซี่ย ช่วงเวลานี้ก็ผ่อนคลายขึ้นมาก
ผู้เรียบเรียง : Novel PDF
เซี่ยเฉียวได้กินกับข้าวที่ชุนเอ๋อร์เป็นคนทำ ดื่มสุราชั้นดีที่ชุนเอ๋อร์เป็นคนหมัก มองดูน้องชายตัวแสบของนางฝึกยุทธ์ และมองดูน้องสาวของนางคิดคำนวณบัญชี บางครั้งก็ได้ยินเสียงบิดาของนางเอะอะโวยวายขึ้นมาเล็กน้อย มันเหมือนกับเสียงหอนของหมาป่าในป่าอันเงียบสงบภายใต้ดวงอาทิตย์ที่กำลังตกดิน ซึ่งทั้งน่าตื่นเต้นและน่าสนใจ
พอถึงสิ้นปีนี้ก็มีคนไปมาหาสู่พวกเขามากขึ้น นางได้เห็นเซี่ยซีปวดใจจนแทบจะร้องไห้
ตระกูลเซี่ยมีญาติไม่มาก ตอนนี้มีแค่บ้านตระกูลหลินที่พอกับใกล้ชิดสนิทสนมหน่อย การมอบของขวัญปีใหม่ให้พวกเขาก็เป็นการสมควร เพียงแต่เซี่ยเฉียวเป็นพระชายารัชทายาทแล้ว ขุนนางที่ไปมาหาสู่ตระกูลเซี่ยจึงมีมากขึ้นด้วย
เมื่ออีกฝ่ายส่งของขวัญมาให้ จะไม่ส่งคืนไปก็คงไม่ดี
นอกจากนี้ตระกูลใหญ่พวกนั้นก็มีความซับซ้อน ไม่ได้เหมือนตระกูลเซี่ยที่มีจำนวนคนน้อย ดังนั้นของขวัญที่มอบกลับไปจึงขี้เหนียวนักไม่ได้
เซี่ยเฉียวเห็นว่าเซี่ยซีเหน็ดเหนื่อยขนาดนี้แล้วก็นึกถึงเรื่องสำคัญเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้
ผู้อาวุโสตระกูลไป๋หลี่เคยบอกตำแหน่งหีบสมบัติกับนางก่อนหน้านี้ ตอนนี้…นางยังไม่ได้ไปขุดมันขึ้นมา!
นางจึงคิดว่าจะฉวยโอกาสนี้สร้างความประหลาดใจให้กับน้องสาวน้องชายก็ไม่เลว
“วันนี้อากาศดี ข้าพาพวกเจ้าออกไปเที่ยวดีไหม” เซี่ยเฉียวเอ่ยกับน้องสาวน้องชายทั้งสองด้วยรอยยิ้ม
เซี่ยผิงไหวสามารถผ่อนคลายได้เล็กน้อยเป็นเวลาสองวันในช่วงปีใหม่นี้
“ไม่อยากไป หิมะตกหนักขนาดนี้ หนาวจะตาย” เซี่ยผิงไหวเอ่ยอย่างรังเกียจ
พี่หญิงใหญ่ไม่ได้บ้าไปแล้วใช่ไหม
อากาศเลวร้ายขนาดนี้ น้ำมูกยังเป็นน้ำแข็งได้เลย แล้วนางจะออกไปข้างนอกไม่เท่ากับหาเรื่องหรอกหรือ
อยู่ในบ้านดีขนาดไหน ในบ้านมีเตาอุ่นๆ หากเขาอยากฝึกยุทธ์ก็ออกกำลังในเรือนสักหน่อย การตวัดกระบี่ท่ามกลางหิมะบนท้องฟ้านั้นเท่มาก แต่หากออกไปข้างนอกก็ต้องคอหดคอย่น แต่ละคนดูเหมือนนกกระทา
“เจ้าไม่ไป? ถ้าอย่างนั้นเซี่ยซีก็ไปกับข้าเถอะ” เซี่ยเฉียวหันไปมองน้องสาวตนเอง
เซี่ยซีลังเลเล็กน้อย
อันที่จริง…นางเองก็ไม่อยากไป
แต่พี่สาวของนางมีเวลาอยู่กับนางน้อย วันนี้มีเวลาออกไปเที่ยวเล่นด้วยกันอย่างที่หาได้ยากนัก นางเองก็เฝ้ารอ เพียงแต่วันนี้อากาศหนาวมากจริงๆ…ไม่อย่างนั้นก็…เอาเครื่องหันหนาวไปมากๆ หน่อย…
เซี่ยซีพยักหน้าอย่างจริงจัง “ตกลงพี่หญิงใหญ่ ข้าไปกับท่าน”
“ข้าจะต้องไม่ทำให้เจ้าผิดหวังแน่” เซี่ยเฉียวอารมณ์ดี
นางเองก็เห็นว่าน้องสาวน้องชายของนางยากลำบากไม่น้อย และเป็นช่วงปีใหม่ก็น่าจะแจกเงินอั่งเปาให้บ้าง นางจึงคิดจะพาพวกเขาออกไปขุดหีบสมบัติด้วยกัน ใครรู้เห็นด้วยก็จะได้ส่วนแบ่งไป ใครจะไปรู้ว่าเจ้าเด็กโง่จะไม่ไป…
เป็นเวลาที่เขาจะต้องอิจฉาตาร้อนแล้ว
สีหน้าเซี่ยเฉียวดูลึกลับ แต่เซี่ยผิงไหวไม่สนใจเลยสักนิด
“พี่หญิงใหญ่สุขภาพไม่ดี ข้างนอกอากาศหนาวจะตายอย่างนี้แล้ว ท่านอย่าได้โทษข้าว่าไม่เตือนก็แล้วกัน…” เขายังประชดประชัดนางอีก
เซี่ยเฉียวกลอกตามองเขาเล็กน้อยก่อนจะสั่งให้คนไปเตรียมรถม้าเพื่อเดินทาง
เมื่อก่อนนางไม่กล้าออกไปไหนจริงๆ ในวันแบบนี้ แต่ตอนนี้สุขภาพนางดีขึ้นมาก รับรองว่าไม่เป็นไร!
ตอนที่ 1068 งานนี้ข้าคุ้นเคย
เซี่ยเฉียวพาเซี่ยซีออกจากบ้านไปท่ามกลางสายตาสงสัยใคร่รู้ของเซี่ยผิงไหว
ข้างนอกเต็มไปด้วยหิมะขาวโพลนสุดลูกหูลูกตา
แต่ตามถนนในเมืองหลวงก็ยังนับว่าสะอาดด้วยมีคนทำความสะอาดกวาดหิมะเพื่อไม่ให้เป็นอุปสรรคแก่ผู้คนที่สัญจรไปมา
เพียงแต่เมื่อถึงเวลานี้แล้ว วิญญาณเกิดใหม่มีจำนวนเพิ่มขึ้นมากเช่นกัน
ซึ่งโดยมากจะตายเพราะความหนาว
ในยุคราชวงศ์นี้ก็นับว่าบ้านเมืองสงบสุขมากแล้ว ป่ามกลางสภาพอากาศเช่นนี้คนจากทางการก็จะส่งคนออกไปลาดตระเวนเพื่อที่ให้แน่ใจว่าจะไม่มีใครแข็งตายข้างถนน
โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากที่รัชทายาทได้ทำการชำระกองทหารลาดตระเวนไปเมื่อปีที่แล้ว ไม่ว่าจะเป็นนอกเมืองหรือในเมืองก็ล้วนแต่สงบสุข
เพียงแต่ยังมีคนแก่ชราที่อายุมากแล้วร่างกายอ่อนแอ เมื่อถึงหน้าหนาวพวกเขาจึงทนไม่ไหวอยู่บ้างเท่านั้น
จำนวนวิญญาณที่นางเห็นในตอนนี้ยังน้อยกว่าตอนที่เซี่ยเฉียวเคยเห็นในเมืองรอบๆ วัดสุ่ยเย่ว์เสียอีก
“พี่หญิงใหญ่ พวกเราจะออกนอกเมืองกันหรือ ข้างนอกทางลื่นนะ…” เซี่ยซีขมวดคิ้วด้วยความกังวลใจ
“ไม่ไกลเท่าไหร่หรอก” น้ำเสียงของเซี่ยเฉียวอบอุ่นเป็นพิเศษ
เซี่ยซีงุนงงเล็กน้อย นางคิดว่าพี่หญิงใหญ่แค่จะออกมาเดินเล่นซื้อของเท่านั้น กลับนึกไม่ถึงว่าพวกนางจะออกไปนอกเมือง…อากาศหนาวอย่างนี้ หากเกิดเรื่องอะไรขึ้นมาสักเล็กน้อย แล้วจะทำอย่างไรดี
เซี่ยเฉียวไม่ได้โกหกนาง หลังจากออกนอกเมืองมาแล้วเดินทางไปต่ออีกห้าลี้ พวกนางก็มาถึงวัดประจำเมืองแห่งหนึ่ง
ติดตามตอนล่าสุดได้ที่ novelpdf.xyz
“ถึงแล้ว สวมเสื้อคลุม ถือจอบไว้แล้วไปกับข้า” เซี่ยเฉียวจัดแจง
เซี่ยซียิ่งสับสนเข้าไปใหญ่
นางเห็นพี่หญิงใหญ่ก้าวนำลงจากรถม้าไปก่อน นางจึงต้องรีบตามลงไปโดยไม่อาจที่จะนิ่งเฉยต่อไปได้ แล้วนางก็เห็นว่าพี่หญิงใหญ่ของนางยืนอยู่หน้าวัดที่ทรุดโทรม แล้วหมุนตัวเดินไปทางขวาไม่กี่ก้าว จากนั้นนางก็เดินตรงไปข้างหน้า ก้าวไปนับไปราวกับคนถูกของกระนั้น
มันทำให้นางหวาดกลัวเล็กน้อย
นางหดคอเดินตามพี่สาวอยู่ด้านหลัง ค่อยก้าวเล็กๆ ตามไปด้วยความประหม่า
จู่ๆ เซี่ยเฉียวก็หยุดลง ตรงหน้านางคือต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง
“ที่นี่แหละ เริ่มขุดเถอะ!” เซี่ยเฉียวมองต้นไม้ใหญ่เล็กน้อยจากนั้นก็หันมาเอ่ยกับน้องสาวของตน
“ขุด? ขุดอะไร” เซี่ยเฉียวงงไปหมด
พี่หญิงใหญ่เป็นอะไรไปนะ…พานางเดินทางมาตั้งไกลเพื่อมาขุดอะไรนี่นะ…
นางกลัวจริงๆ
“ขุดหีบสมบัติ” เซี่ยเฉียวรู้สึกตื่นเต้น “ของที่ขุดได้จะแบ่งให้เจ้าเล็กน้อยเป็นเงินอั่งเปา ตอนที่กลับไปจะต้องให้เจ้าเด็กบ้านั่นรู้เสียหน่อยว่าเขาจะต้องเชื่อฟังคำพูดของพี่หญิงใหญ่อย่างข้า!”
ท่าทางเซี่ยเฉียวจริงจังมาก แล้วนางก็ย่อตัวลงเริ่มลงมือขุดทันที
ภาพนั้นกระตุ้นเซี่ยซีได้ทันที
พี่หญิงใหญ่ของนางถึงกับนั่งลงขุดดิน…
“พี่หญิงใหญ่! สุขภาพร่างกายของท่านไม่ดี ให้ข้าทำเถอะ! ท่าน ท่านดูข้าสิ…แข็งแรงอย่างกับวัวน้อย ข้า ข้าทำดีกว่า!” นางร้อนใจแล้ว
นางกลัวว่าพี่หญิงใหญ่จะเป็นลมไป
เซี่ยเฉียวยิ้มออกมาทันที
“ข้าคุ้นเคยกับงานนี้ดี ก่อนหน้านี้ก็ทำมาไม่น้อย อย่าได้กังวลไป ทำด้วยกันก็แล้วกัน” ตอนที่เซี่ยเฉียวขุดหลุมนางดูสบายๆ ที่สุด
การเคลื่อนไหวของนางเชื่องช้าไม่เหมือนกับกำลังขุดอะไรบางอย่าง แต่กลับเหมือนนางกำลังปักผ้าอย่างค่อยเป็นค่อยไป ขุดไปหยุดไป จากนั้นก็มองไปรอบๆ
เซี่ยซีเห็นนางอย่างนั้นก็ได้แต่ต้องปล่อยนางไปและพยายามลงแรงด้วยตัวเองหนักขึ้นจนดูเหมือนว่ามีใครกำลังแย่งดินกับนางอย่างไรอย่างนั้น ไม่นานนักนางก็เหนื่อยจนหอบไม่หยุด
“เจ้าจะรีบร้อนไปทำไม ฟ้ายังสว่าง ค่อยๆ ขุดไปก็ได้ ของก็ยังอยู่ที่นี่ ไม่หนีไปไหนหรอก” เซี่ยเฉียวเองก็เข้าใจความตั้งใจของนาง แต่ก็ยังตั้งใจพูดจาหยอกล้อนางอยู่ดี
มือของเซี่ยซีเปื้อนดินไปหมด
เสื้อคลุมบนร่างนางก็สกปรกไปแล้ว หิมะก็ยังตกลงมาไม่น้อยเลย
“ถ้าไม่ใช่เรื่องด่วน เจ้าต้องทำมันอย่างใจเย็นและผ่อนคลาย ก็เหมือนกับตอนที่เจ้าคิดคำนวณบัญชีก็ต้องทำอย่างช้าๆ ไม่ต้องรีบร้อน พอคนอื่นเห็นเข้าก็จะคิดว่าเจ้าเก่ง” เซี่ยเฉียวมองน้องสาวของตนและรู้สึกชอบนางอย่างจริงใจ
YOU MAY ALSO LIKE
nitnit
ในบ้านนี้เซี่ยผิงไหวดูจะหัวช้ากว่าเพื่อน