ยอดเซียนหญิงทำนายชะตา - ตอนที่ 1069 ติดหนี้ / ตอนที่ 1070 ท่านรวยจริงๆ
ตอนที่ 1069 ติดหนี้ / ตอนที่ 1070 ท่านรวยจริงๆ
ตอนที่ 1069 ติดหนี้
คิดถึงตอนนั้นเซี่ยเฉียวก็หลอกล่อโม่หลิงจือเช่นนี้
โม่หลิงจือเองก็ทำอะไรใจร้อนผลีผลาม พูดจารีบร้อนไม่รู้จักยั้งคิด ตอนที่นางยังเล็กก็มักจะมีคนมาหาโม่หลิงจือเพื่อคิดบัญชีอยู่บ่อยๆ ทั้งหมดล้วนเป็นเพราะเวลาเขาอ้าปากพูดทีไรเป็นต้องล่วงเกินคนอื่นไปเสียทุกที
ครั้งที่หนักหนาที่สุดโม่หลิงจือก็โดนต่อยจนจมูกเขียวหน้าบวม
ตั้งแต่นั้นมานางก็รู้ว่าจะพูดจะจาอะไรก็ต้องค่อยๆ พูด โดยเฉพาะตอนที่ทำนายดวงชะตาให้คนอื่น จะต้องดูนิสัยของอีกฝ่ายด้วย หากลูกค้าเป็นพวกบุ่มบ่ามโมโหง่ายก็ต้องอ้อมค้อมหน่อยจะได้ไม่เสียเปรียบเสียหาย
ส่วนน้องสาวของนางก็ไม่ใช่คนที่ใจร้อน แต่นางเรียบง่ายจนคนอื่นมองเข้าใจได้ในทันที
คนที่ใสๆ ไร้เดียงสาเช่นนี้ทำให้ผู้คนสบายใจก็จริง แต่ก็ถูกกลั่นแกล้งได้ง่ายด้วย
“ตอนนี้เจ้าก็อายุสิบสี่แล้ว เจ้ามีความคิดเรื่องการแต่งงานอย่างไรบ้าง” เซี่ยเฉียวขุดพลางคุยอะไรเรื่อยเปื่อยไปพลาง
น้องสาวของนางยังเล็ก ยังไม่สามารถที่จะออกเรือนแต่งงานได้ในตอนนี้
ผู้เรียบเรียง : Novel PDF
แต่ในยุคสมัยนี้ผู้หญิงอายุสิบเก้าก็ถือว่าเป็นสาวแก่แล้ว ตระกูลเซี่ยเองก็ไม่มีมารดา หากนางไม่ถามไถ่ แล้วจะมีใครอีกที่จัดการได้ ท่านป้าหลิน? นั่นก็อยู่ไกลเกินไป
เซี่ยซีได้ยินเรื่องแต่งงานแล้วกลับไม่ได้หน้าแดงเขินอายใดๆ นั่นทำให้เซี่ยเฉียวรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย
“จะต้องว่าง่าย มีเงินมากๆ หน้าตาดี ไม่ดุด้วย” ข้อเรียกร้องของเซี่ยซีชัดเจนมาก
เซี่ยเฉียวยังคิดว่านางจะเหนียมอายเกินกว่าจะพูดออกมาเสียอีก!
“ไม่ดุ…” เซี่ยเฉียวทำปากจู่ครุ่นคิดเล็กน้อยก่อนจะพบว่ารอบกายนางดูเหมือนจะไม่มีคนเช่นนั้นเลย…
ศิษย์น้องเจียง? ไม่ได้ เขาจนเกินไป แม้แต่เงินห้าหมื่นตำลึงก็ยังไม่มี…
ศิษย์น้องสี่น่าจะยังไม่ได้แต่งงาน แต่ว่าคนผู้นั้น…จนถึงตอนนี้นางก็ยังไม่รู้ว่าเขาหน้าตาเป็นอย่างไร
อีกอย่างก่อนหน้านี้นางก็เคยได้ยินอาจารย์พูดว่า ในบรรดาศิษย์น้องทั้งห้า ศิษย์น้องสี่เป็นคนที่ไม่ตรงไปตรงมาที่สุดแล้ว ที่อาจารย์รับเขาเข้าสำนักก็เพราะศิษย์น้องสี่หน้าด้านไม่ไหว อาจารย์ถูกเขาทำให้รำคาญจนต้องพยักหน้ารับเขาอย่างช่วยไม่ได้ ดังนั้นคนผู้นี้…น่าจะต้องเป็นพวกเจ้าเล่ห์แน่นอน
ยังมีใครอีก
ก่อนหน้านี้ก็มีหลี่ชิงอวี๋หลานชายของราชครูหลี่ผู้เฒ่ายังหนุ่มแน่นมีความสามารถและหน้าตาไม่เลว…
แม้ว่าเขาจะเคยโดนของมาก่อน แต่คุณสมบัติของเขาก็ไม่เลวเลย…
ยังมีโจวเว่ยจง? อนาคตของเขาก็นับว่าไม่เลว แต่อายุของเขาน่าจะแก่ไปหน่อย…
เซี่ยเฉียวกำลังดึงภาพในความทรงจำของผู้ชายที่นางรู้จักออกมาพิจารณาทีละคน มีคนที่นางพอใจ แต่หากต้องการคนที่สมบูรณ์แบบไม่มีข้อบกพร่องก็นับว่ายาก นางมักจะรู้สึกว่าพวกเขาขาดอะไรไปเล็กน้อย
น้องสาวของนางเหมือนกับผักกาดขาวที่อวบอิ่มสมบูรณ์จริงๆ
ถ้าหากเวลานี้ซังโหยวล่วงรู้ความคิดของนาง เขาคงต้องไปล้างตาสักที
การอวดโม้ลูกหลานของตัวเองเช่นนี้ หากคนอื่นรู้เข้าก็คงจะตะลึงจนตาถลนออกจากเบ้าแน่ๆ
รูปลักษณ์ของเซี่ยซีไม่อาจเรียกได้ว่างดงามเป็นหนึ่ง อย่างมากก็แค่เป็นหยกงามของบ้าน นางมีรูปร่างหน้าตาที่บอบบาง และจุดเด่นที่สุดของนางก็คือนางน่ารักไร้เดียงสา
“พี่ใหญ่ พวกเราจะขุดเจอหีบสมบัติจริงๆ ใช่ไหม” เซี่ยซีขุดจนมือปวดเมื่อยไม่หมดแล้ว แต่ก็ยังไม่เห็นวี่แววของหีบสมบัติแม้แต่น้อยเลย
“เจอสิ!” เซี่ยเฉียวพยักหน้ายืนกรานหนักแน่น
ผู้อาวุโสไป๋หลี่คงไม่โกหกนางหรอก นี่เป็นของตอบแทน ของตอบแทนของนักพรต ใครกันจะกล้าหลอกลวงสร้างเรื่องขึ้นมา
“พี่หญิงใหญ่เป็นคนซ่อนไว้เองหรือ ทำไมถึงต้องมาซ่อนไว้ในที่แบบนี้ด้วย…” น้ำเสียงของนางบ่นปอดแปด
“คนอื่นซ่อนไว้น่ะ” เซี่ยเฉียวเองก็ไม่อาจอธิบายนางได้จึงได้เอ่ยขึ้นอีก “เดิมทีข้าคิดจะให้เซี่ยผิงไหวมาขุดให้ แล้วเราสองคนนั่งรอดูอยู่บนรถม้า ใครจะไปรู้ว่าเด็กบ้านั่นจะไม่ยอมมา!”
เซี่ยซีเป็นพวกไม่แสดงออกและด่าคนไม่เป็น แต่ตอนนี้นางอดที่จะเห็นด้วยกับเซี่ยเฉียวไม่ได้ “หลังจากหลับไปแล้วข้าจะให้พี่รองคืนเงินข้า”
“เจ้าเด็กบ้านั่นยังติดหนี้เจ้า?” เซี่ยเฉียวรู้สึกประหลาดใจ “มากไหม”
เซี่ยซีหยุดลงทันที ท่าทางนางจริงจังและเคร่งขรึม “พี่รองติดหนี้ข้ารวมแล้วเจ็ดสิบเก้าตำลึง พี่ชายใหญ่ติดข้าหนึ่งร้อยตำลึง ส่วนท่านพ่อก็ติดข้าหนึ่งร้อยห้าสิบตำลึง”
ตอนที่ 1070 ท่านรวยจริงๆ
เซี่ยซีกลัวเซี่ยเฉียวจะไม่เชื่อ หลังจากนางพูดจบก็ล้วงเอากระดาษปึกหนึ่งออกมาจากอกเสื้อแล้วส่งให้เซี่ยเฉียวดู
“นี่เป็นสัญญาที่พวกเขายืมเงิน” เซี่ยซีเอ่ยจริงจัง
“……” ในใจเซี่ยเฉียวเย็นวาบ นางอ้าปากค้าง “เจ้าถึงกับพกติดตัวไว้ด้วย?”
“ต้องพกมาด้วยสิ พวกเขาไม่มีเหตุผล หากข้าไม่พกมาด้วย พวกเขาก็จะแอบมาฉกไปได้” เซี่ยซีวิเคราะห์อย่างจริงจัง
“ใช่…ถูกต้องแล้ว…” เซี่ยเฉียวยอมรับ บิดาและพี่ชายใหญ่ของนางไม่ใช่คนดีอะไร “แล้วของที่อยู่ในห้องของเจ้าล่ะ เจ้าทำอย่างไร พวกเขาจะไม่ไปฉกเอาได้หรือ”
“พวกเขาไม่ฉกพวกเครื่องประดับและเสื้อผ้าหรอก พวกเขาแค่ขโมยเงินและโฉนดกระดาษ พวกเขาไม่แตะบัญชีกลาง แต่จะมาวุ่นวายกับคลังส่วนตัวของข้า ดังนั้นทรัพย์สมบัติอื่นจึงถูกข้าซ่อนไว้อย่างดีแล้ว” ใบหน้าของเซี่ยซีแสดงความภาคภูมิใจเล็กน้อย
“อย่างนั้น…ข้าขอถามอะไรล่วงเกินหน่อยได้หรือไม่…” นางเอาไปซ่อนไว้ไหนนะ…
คงจะไม่ลืมอีกใช่ไหม
เซี่ยเฉียวยังไม่ทันพูดจบ แต่เซี่ยซีก็เข้าใจได้เอง นางยิ้มแฉ่ง “ข้าซ่อนไว้ในเรือนของท่าน!”
“…” เซี่ยเฉียวเม้มริมฝีปาก
นาง…ไม่รู้จริงๆ!
หากนางกลับไปหา…ไม่แน่อาจจะมีโชค?
แต่พอนางเห็นท่าทางเชื่อใจนางของเซี่ยซีแล้ว เซี่ยเฉียวก็ยิ้มไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก ช่างมันเถอะ นางกว่าจะหาที่ซ่อนดีๆ ได้ ก็ปล่อยให้นางซ่อนต่อไปเถอะ นางจะได้ไม่ต้องเอาเงินไปซ่อนในถุงเงินของคนอื่นอีก
ระหว่างที่กำลังพูดคุยกันอยู่นั้นจอบของเซี่ยซีก็ไปกระทบเข้ากับของแข็งอะไรบางอย่าง นางแทบจะสะดุ้งโหยง เพียงแต่แข้งขาของนางเหน็บชาจึงได้ล้มลงตรงนั้นเอง
ติดตามตอนล่าสุดได้ที่ novelpdf.xyz
เซี่ยเฉียวเห็นอย่างนั้นก็หัวเราะ “ในที่สุดก็ขุดเจอเสียที พวกเราลงแรงเพิ่มกันหน่อย”
เซี่ยซีจ้องมองของสิ่งนั้นไม่วางตา การเคลื่อนไหวของนางว่องไวกว่าเดิมมาก นางขุดลากดินพวกนั้นอีกหลายครั้ง
เพียงแต่ว่าหลุมนั้นยิ่งใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งในที่สุดก็พบว่าเป็นหีบขนาดใหญ่ยาวถึงห้าหกฉื่อ!
น้ำหนักของมันยิ่งน่าตกใจมากกว่า พวกนางสองคนไม่สามารถยกมันได้ด้วยแรงอันน้อยนิดเช่นนี้เลย!
พวกนางได้แต่ฝืนใจเปิดหีบดูก่อน
แต่เมื่อหีบถูกเปิดออกแล้วเซี่ยเฉียวและเซี่ยซีต่างก็ต้องอึ้งงันไปทันที
เซี่ยเฉียวนึกว่าหีบสมบัติที่ไป๋หลี่จี้พูดถึงน่าจะเหมือนหีบสมบัติทั่วไปๆ ที่ภายในมีเงินอยู่สักหนึ่งพันตำลึงก็มากพอควรแล้ว
แต่ความจริงกับไม่ใช่อย่างนั้น ที่พวกนางมองเห็นอยู่ตรงหน้านี้กลับไม่ใช่เงิน แต่เป็นทองคำ!
ทองคำทั้งหีบ! นอกจากนี้หีบนี้ก็ยังใหญ่กว่าหีบทั่วๆ ไปมากด้วย!
เมื่อลองคำนวณดูแล้วหีบอย่างนี้ก็น่าจะมีทองคำอยู่ประมาณหนึ่งพันห้าร้อยตำลึงสิ?!
เซี่ยซีตาค้างไปแล้ว
“พี่ พี่หญิงใหญ่…ทองคำเยอะแยะเลย!”
เซี่ยเฉียวลูบจมูกเพื่อปิดบังความตกใจของตนเอง “ยังดีที่มีแค่หีบเดียว…เท่านั้น”
“พี่หญิงใหญ่ ท่านรวยจริงๆ!” เซี่ยซีได้ยินนางแล้วก็เอ่ยด้วยความนับถือ
เซี่ยเฉียวแทบสำลัก
นางเคยเห็นเงินมาไม่น้อย ที่จวนอ๋องทั้งสองและจวนราชครูให้นางมาก็นับว่าไม่น้อยแล้ว แต่ที่พวกเขาให้มาก็เป็นตั๋วเงินจำนวนหนึ่งเท่านั้น เงินและทองคำเป็นก้อนจริงๆ นั้นไม่สะดวกแก่การแบกไปไหนมาไหน
ดังนั้นนี่จึงเป็นครั้งแรกที่นางได้เห็นเงินทองสดๆ มากมายขนาดนี้
และยังเป็นทองคำที่แวววาวด้วย…
“ข้ายกไม่ไหว…” เซี่ยซีอยากจะร้องไห้จริงๆ แล้ว
ทั้งที่นางมองเห็นเงินทองพวกนี้อยู่กับตา แต่กลับยกขึ้นมาไม่ได้ ความรู้สึกเช่นนี้มันช่างน่าเศร้าใจจริงๆ
“ค่อยๆ ขนย้ายมันไปที่รถม้าทีละนิดทีละหน่อยก็ได้แล้ว” มันเป็นงานที่เปลืองแรงไม่เบา แต่ดีที่มันคือทองคำ นางจึงไม่ขัดข้อง งานนี้ไม่เหนื่อย!
เซี่ยซีพยักหน้าอย่างรวดเร็วโดยไม่ต้องให้เซี่ยเฉียวเร่งเลย นางก็เริ่มขนย้ายทองคำทีละแท่งๆ ออกไป
คนขับรถม้าเห็นแล้วก็ตกตะลึง
เขาเองก็เข้ามาช่วยด้วย
คนขับรถม้าคนนี้ติดตามเซี่ยเฉียวมาตลอด เขาเป็นคนซื่อสัตย์จงรักภักดีมากและอายุก็มากแล้ว เมื่อครู่นี้ตอนที่แม่นางน้อยทั้งสองอยู่ด้วยกัน เขาจึงไม่อาจยื่นมือเข้ามาช่วย
แต่งานขนย้ายของเช่นนี้เขาสามารถทำได้
เวลานี้เซี่ยเฉียวเองก็ไม่ต้องกังวลว่าคนผู้นี้เห็นเงินแล้วจะเกิดความคิดที่ไม่ดี แน่นอนว่าคนที่รู้เห็นจะต้องได้ส่วนแบ่งด้วย และยังต้องช่วยทำงานอีก กลับไปนางก็จะต้องให้รางวัลอยู่แล้ว
YOU MAY ALSO LIKE
nitnit
รวยแล้ว