ยอดเซียนหญิงทำนายชะตา - ตอนที่ 1073 ของดีเต็มคันรถ / ตอนที่ 1074 มีที่มาไม่ถูกต้อง

ตอนที่ 1073 ของดีเต็มคันรถ / ตอนที่ 1074 มีที่มาไม่ถูกต้อง

ตอนที่ 1073 ของดีเต็มคันรถ

สายตาของเซี่ยซีดื้อดึงและขุ่นเคือง สีหน้าที่นางมองเมิ่งจี๋ฟังก็เต็มไปด้วยความร้อนแรง

“มองอะไร ข้าก็แค่เป็นห่วงความปลอดภัยของพวกเจ้า ถ้าหากจะขอบคุณก็ไม่ต้องหรอก!” เมิ่งจี๋ฟังแค่นเสียงเยาะเล็กน้อย เขาเอ่ยพลางยืดอกเชิดหน้า

เซี่ยเฉียวเองก็อ่อนใจ คุณชายเมิ่งผู้นี้ก็ไม่รู้เป็นอะไร ทำตัวไม่รู้จักโตเป็นเด็กน้อยมาก

พอเขาพูดอย่างนั้นทหารเหล่านี้จะไม่ตรวจสอบก็ไม่ได้

พวกเขาคอยเฝ้าประตูเมือง การตรวจสอบรถและคนที่ผ่านไปมาก็เป็นเรื่องที่ควรทำอยู่แล้ว

เมื่อครู่พวกเขาปล่อยให้แม่นางทั้งสองไปโดยไม่ตรวจสอบเพราะรู้ว่าอีกฝ่ายจะต้องร่ำรวยหรือมีสถานะสูงส่งจึงไม่ควรที่จะล่วงเกิน แต่เมื่อคุณชายเมิ่งทักท้วงขึ้นมาในตอนนี้ พวกเขาจึงไม่อาจหลับตาข้างหนึ่งปล่อยพวกนางไปได้แล้ว

ข้างกายเมิ่งจี๋ฟังยังมีเพื่อนฝูงคนอื่นอีกจำนวนหนึ่ง

เขาเป็นเช่นนี้มาตลอด คือมักจะต้องมีคนมากมายห้อมล้อมไปไหนมาไหนด้วยเสมอ

ผู้เรียบเรียง : Novel PDF

“แม่นางทั้งสอง ล่วงเกินแล้ว พอจะเปิดม่านให้พวกเราตรวจสอบได้หรือไม่” เจ้าหน้าที่ทหารสุภาพเกรงใจมาก

เซี่ยเฉียวพยักหน้า “ได้สิ”

เซี่ยเฉียวตอบรับอย่างผ่อนคลาย เจ้าหน้าที่ทหารที่คอยตรวจสอบที่ประตูเมืองก็โล่งอก เมิ่งจี๋ฟังดูอึดอัดเล็กน้อย แต่ปากของเขาก็ยังไม่ยอมหยุด “อากาศหนาวเย็นอย่างนี้ แม่นางเซี่ยไม่ควรจะพาน้องสาวตะลอนไปทั่ว อีกไม่นานก็จะถึงวันแต่งงานของเจ้ากับรัชทายาทแล้ว ถ้าหากเจ้าอยู่ไม่ถึงตอนนั้น พระชายารัชทายาทก็คงต้องเปลี่ยนตัวเป็นคนอื่นแล้ว”

เซี่ยเฉียวเงยหน้าขึ้นทันทีพลางกวาดตามองเขาก่อนจะยิ้มเยาะ “คุณชายเมิ่ง ข้าว่าเจ้าเป็นห่วงตัวเองก่อนดีกว่า ข้าว่าสีหน้าเจ้าดูไม่ค่อยดีนัก น่าจะมีเคราะห์”

เมิ่งจี๋ฟังได้ยินที่นางพูดแล้วก็ไม่ได้รู้สึกโกรธหรือประหลาดใจ

คนในสำนักศึกษาหลวงต่างก็รู้กันว่าเซี่ยเฉียวมาจากวัดเต๋า นางมักจะพูดอะไรแปลกๆ ลึกลับอยู่เสมอ

“มีเคราะห์? แม่นางเซี่ยพูดเช่นนี้เพื่อเอาอกเอาใจรัชทายาทสินะ ข้าเองก็รู้ว่ารัชทายาทมีศิษย์พี่ที่เป็นนักพรตอยู่คนหนึ่ง นักพรตปีศาจผู้นั้นไม่ใช่เก่งกาจธรรมดาๆ นางถึงกับทำให้รัชทายาทหลงจนหัวปักหัวปำได้ พอเจ้าแต่งเข้าไปแล้ว ถ้าหากเจ้าพยายามทำตัวอย่างที่รัชทายาทชอบก็อาจจะทำให้รัชทายาทหันมามองเจ้าได้บ้างสินะ” เมิ่งจี๋ฟังเอ่ยอีก

เขาพูดจบแล้วก็คาดหวังว่าจะได้เห็นสีหน้าตอบสนองของเซี่ยเฉียวบ้าง

เซี่ยเฉียวอย่าได้เป็นคนโง่

ทั้งๆ ที่นางก็รู้ว่ารัชทายาทและนักพรตปีศาจนั่นไม่มีความชัดเจน แต่ก็ยังตั้งใจที่จะเข้าไปพัวพัน ต่อไปเมื่อนางแต่งเข้าไปแล้วไม่ได้รับความโปรดปราน สุขภาพร่างกายของนางก็ยังไม่ดี บางทีนางอาจจะตายภายในสองสามปีก็ได้

เซี่ยเฉียวรู้สึกว่าเมิ่งจี๋ฟังสมองมีปัญหา

ก่อนหน้านี้มีคนบอกว่าความสัมพันธ์ระหว่างนางในฐานะโม่ชูเซิงและรัชทายาทไม่ชัดเจน แต่ตอนนี้ก็ดีขึ้นมากแล้ว

ใครๆ ก็รู้ว่าโม่ชูเซิงเป็นศิษย์พี่ใหญ่ของรัชทายาท การที่รัชทายาทสุภาพและให้ความเคารพศิษย์พี่ใหญ่ก็สมเหตุสมผลแล้วไม่ใช่หรือ

ตอนนี้ก็ไม่ค่อยมีใครจะซุบซิบนินทาเรื่องพวกนี้แล้วด้วย

จะมีก็แต่เมิ่งจี๋ฟังที่มีอคติกับรัชทายาทอยู่แล้วนี่แหละที่จงใจหาเรื่องเช่นนี้ และแทบรอไม่ไหวที่จะสาดน้ำเน่าทั้งหมดใส่รัชทายาท

ขณะที่เมิ่งจี๋ฟังกำลังพูดอยู่นั้น ม่านก็ถูกเปิดขึ้น

เจ้าหน้าที่ทหารฝ่ายตรวจตราก็ตกใจทันที

พอเมิ่งจี๋ฟังเห็นว่าสีหน้าของคนเหล่านั้นเปลี่ยนไป เขายังนึกว่าบนรถม้าน่าจะมีของอะไรที่น่าละอาย ใจเขาก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทันทีก่อนจะรีบมองเข้าไป

พอเมิ่งจี๋ฟังเห็นเขาก็มึนงงไปหมด

เขาเห็นว่าสิ่งที่อยู่บนรถม้ากลับกลายเป็นทองคำและของมีค่าทั้งนั้น!?

ทองคำเหล่านั้นถูกวางกองอย่างไร้ระเบียบราวกับก้อนอิฐที่ไร้ประโยชน์กระนั้น…

หีบสมบัติถูกปิดผนึกไว้อย่างดี ทั้งยังถูกเคลือบด้วยของจำพวกน้ำมันขี้ผึ้งซึ่งทำให้ทรัพย์สินภายในไม่เสียหาย มันดูเก่าแก่เล็กน้อย แต่ก็ยังคงสะดุดตา

ผู้คนที่สัญจรผ่านไปมาต่างตกตะลึงกับทองคำมากมายขนาดนี้

หากไม่ใช่เพราะมีเจ้าหน้าที่ทหารอยู่ เกรงว่าพวกเขาคงเอื้อมมือไปแย่งมันมาแล้ว!

หากเอาของทั้งคันรถนี้ไปแลกเป็นอีแปะทองแดงจะต้องได้เท่าไรกันนะ!

ตอนที่ 1074 มีที่มาไม่ถูกต้อง

สีหน้าของพวกเจ้าหน้าที่ทหารต่างแข็งค้างกันไปหมด พวกเขาเอาแต่จ้องมองทองคำพวกนั้นอย่างตกตะลึงไม่อยากละสายตา อย่าว่าแต่พวกเขาเลย แม้แต่เซี่ยเฉียวตอนที่เห็นของเหล่านี้ทีแรกก็ยังแทบจะรักษามาดของปรมาจารย์เอาไว้ไม่ได้เลย!

“เจ้าออกไปขนทรัพย์สมบัติ?!” เมิ่งจี๋ฟังรู้สึกว่าเรื่องนี้มันไร้สาระเล็กน้อย

แม่นางเซี่ยผู้นี้ไปเอาเงินมากมายขนาดนี้มาจากไหน!

“ใช่แล้ว มีปัญหาอะไรไหม” เซี่ยเฉียวไม่ได้รู้สึกสูญเสียความมั่นใจเลยสักนิด นางกลับตอบอย่างตรงไปตรงมา

“…” สีหน้าของเมิ่งจี๋ฟังพังทลายไปชั่วขณะ เขาไม่รู้ว่าตอนนี้เขาอยู่ในอารมณ์แบบไหนกันแน่

แม่นางเซี่ยผู้สง่างาม ซึ่งเป็นถึงว่าที่พระชายารัชทายาทออกไปข้างนอกกับน้องสาวของนางในวันที่หิมะตกหนักโดยไม่มีแม้แต่สาวใช้ มีเพียงคนขับรถม้า ออกไปครู่หนึ่งก็ขนทรัพย์สมบัติกลับมาเต็มคันรถ แล้วนางก็ยังไม่รู้สึกว่ามันเป็นปัญหาอะไร

เขารู้สึกว่าทรัพย์สมบัติพวกนี้มีที่มาไม่ถูกต้อง…

“แม่นางเซี่ย ทรัพย์สมบัติพวกนี้…”

ขณะที่เมิ่งจี๋ฟังยังพูดไม่ทันจบประโยค เซี่ยเฉียวก็เอ่ยขึ้นมาก่อน “ข้าได้ถามเจ้าหรือไม่ว่าเงินทองของพวกเจ้าตระกูลเมิ่งได้มาจากไหน”

“…” เมิ่งจี๋ฟังหน้าเขียวไปหมดแล้ว

จากนั้นเขาก็ถามอะไรไม่ออกอีก

“ขึ้นซื้อว่าทรัพย์สมบัติไม่ควรถูกเปิดเผย เดิมทีทองคำของข้าก็อยู่ดีๆ แต่ตอนนี้คุณชายเมิ่งยืนยันที่จะตรวจสอบมันให้ได้จนทำให้คนมากมายขนาดนี้เห็นสิ่งของบนรถม้า บ้านของข้าก็ยังอยู่ห่างไกลจากประตูเมืองอีกด้วย คงต้องรบกวนทุกท่านไปส่งและรักษาความปลอดภัยให้ทรัพย์สมบัติของข้าด้วย” เซี่ยเฉียวเอ่ยช้าๆ

“มีสิทธิอะไร!” เพื่อนของเมิ่งจี๋ฟังที่อยู่ด้านหลังเอ่ยปากปฏิเสธออกมาโดยสัญชาตญาณ

เมิ่งจี๋ฟังห้ามเขาไม่ทัน

ติดตามตอนล่าสุดได้ที่ novelpdf.xyz

“เจ้ารู้หรือไม่ว่าหากพวกเราสองพี่น้องโดนปล้น พวกเจ้าทั้งหมดจะต้องเจอกับอะไรบ้าง” เซี่ยเฉียวเอ่ยถามเนิบช้า

เมิ่งจี๋ฟังย่อมเข้าใจเรื่องนี้ดี

แม้ว่าคำพูดของเซี่ยเฉียวจะไม่ค่อยน่าฟัง แต่มันก็ไม่อาจนับเป็นการกลั่นแกล้งรังแกได้ เป็นไปได้ที่พวกนางสองพี่น้องจะถูกปล้นทรัพย์สิน เป็นไปได้ที่พวกนางอาจจะเป็นอันตรายถึงชีวิต หากว่าเจ้าสาวของรัชทายาทเกิดเป็นอะไรขึ้นมาก่อนที่จะถึงวันแต่งงานไม่นาน ตระกูลเมิ่งก็จะต้องเดือดร้อนไปด้วยแน่

เมื่อคนอื่นๆ คิดดูให้ดีก็พอที่จะเข้าใจบ้างแล้ว

พวกเขาต่างต้องยอมลงให้อย่างช่วยไม่ได้

“ในเมื่อเป็นเช่นนั้น พวกเราคุ้มกันพวกเจ้าสองพี่น้องกลับบ้านก็ได้” เมิ่งจี๋ฟังเห็นท่าทางเย่อหยิ่งของเซี่ยเฉียวแล้วก็รู้สึกหดหู่เล็กน้อย

เซี่ยเฉียวเก่งกว่าที่เขาคิดไว้อีก นี่มันกี่ครั้งแล้วที่นางกู้หน้ากลับมาได้เสมอ

ด้วยนิสัยนางที่ชอบเอาชนะคนอื่นเช่นนี้ เมื่อพบกับรัชทายาทแล้วจะมีจุดจบที่ดีได้อย่างไร

ในใจเมิ่งจี๋ฟังไม่สบอารมณ์เท่าไรนัก

ตระกูลที่อยู่เบื้องหลังคุณชายผู้ร่ำรวยมีเกียรติพวกนี้ส่วนใหญ่อยู่ข้างองค์ชายสี่กันทั้งนั้น

หากตอนนี้พวกเขามีความสุขที่ต้องมาเดินตามคอยคุ้มกันว่าที่พระชายารัชทายาทสิถึงจะแปลก

เซี่ยเฉียวกลับนิ่งมาก ไม่ไกลจากประตูเมืองมีสถานที่สำหรับเช่ารถม้าอยู่แหน่งหนึ่ง นางเช่ารถม้าอีกคัน ส่วนเมิ่งจี๋ฟังและคนอื่นๆ ก็เลือกม้ากันคนละตัว ทั้งหมดขนาบซ้ายขวาเพื่อคุ้มกันพวกนาง

เมื่อพวกเขาไปถึงหน้าบ้านตระกูลเซี่ย บ่าวรับใช้ที่เฝ้าประตูก็ตื่นตระหนกเล็กน้อยเมื่อเห็นคนจำนวนมากขนาดนั้น และยิ่งตื่นตระหนกมากขึ้นไปอีกเมื่อเห็นคุณหนูของตนลงมาจากรถม้า เขารู้สึกว่าพวกคุณหนูใหญ่น่าจะถูกบังคับคุกคามเสียแล้ว…

ในเวลาเดียวกันนั้นเองเซี่ยผิงกั่งก็กลับมาจากศาลตัดสินคดีพอดี

เมื่อเขาเห็นฉากนี้ก็มีโทสะขึ้นมาทันทีก่อนจะรีบปรี่เข้ามาอย่างรวดเร็วและรุนแรง เขาตะคอกใส่เมิ๋งจี้ฟังและคนอื่นๆ ทันที “พวกเจ้าทำอะไร! ตามน้องสาวข้ามาทำไม!”

น้ำเสียงนั้นดังและรุนแรง

ตอนที่เขาไม่โกรธก็น่ากลัวมากพออยู่แล้ว พอตอนนี้โกรธขึ้นมาก็เหมือนกับสัตว์ประหลาดไฟลุก ทันทีที่เขาขึงตามอง พวกคุณชายทั้งหลายก็พากันก้าวขาไม่ออกเกือบจะเป็นลมไปเลย

แม้แต่เมิ่งจี๋ฟังเองก็ตาม เมื่อต้องเผชิญหน้ากับสัตว์ร้ายอย่างเซี่ยผิงกั่ง เขาก็ไม่อาจรักษามาดของนายน้อยไว้ได้อีกต่อไป