ยอดเซียนหญิงทำนายชะตา - ตอนที่ 1177 ถูกลอบสังหาร / ตอนที่ 1178 หนี้

ตอนที่ 1177 ถูกลอบสังหาร / ตอนที่ 1178 หนี้

ตอนที่ 1177 ถูกลอบสังหาร

ไต้ปั๋วเหิงมองดู รอยยิ้มนั้นดูบ้าบิ่นเล็กน้อยราวกับเขากำลังระบายอารมณ์ เขาเติมสุราให้หรงอ๋องจอกแล้วจอกเล่า

หรงอ๋องออกมาข้างนอกก็พาคนติดตามมาด้วยไม่น้อย แต่ตอนนี้เขาไม่มีทางให้ถอยแล้ว เขาจึงไม่กลัวแม้แต่น้อย

เมื่อเห็นท่าทางเมามายล่องลอยของหรงอ๋องในเวลานี้ ขึงชักมีดออกมาจากแขนเสื้อ ฉวยโอกาสตอนที่คนคุ้มกันไม่ได้สังเกตแทงเข้าไปที่หน้าอกของหรงอ๋องทันที

แต่น่าเสียดายที่เขาเป็นเพียงบัณฑิตคนหนึ่งไม่มีวิชาการต่อสู้

พอมีดปักลงไป เลือดพุ่งออกมา เขากลับรู้ได้ว่ามันลึกไม่พอที่จะเอาชีวิตของหรงอ๋อง

แต่นั่นก็เพียงพอแล้ว

คนคุ้มกันของหรงอ๋องตกใจทันที เขารีบจับตัวไต๋ปั๋วเหิงไว้ทันทีโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง!

สีหน้าหรงอ๋องเต็มไปด้วยความเจ็บปวด เขากุมหน้าอกไว้ด้วยความเจ็บปวดจนพูดไม่ออก

“ตระกูลไต้กล้าลอบสังหารท่านอ๋อง! พวกเจ้าบังอาจนัก! จับผู้ร้ายคนนี้ไปรอลงอาญา!” หัวใจของหัวหน้าผู้คุ้มกันเย็นเยียบไปครึ่งหนึ่ง

เขาไม่คิดจริงๆ ว่าไต้ปั๋วเหิงจะกล้าทำอย่างนี้!

พวกเขาย่อมตรวจสอบสุราที่หรงอ๋องดื่มก่อนอยู่แล้ว และมันก็ไม่มีพิษแน่นอน ตอนแรกพวกเขาก็คอยจับตาดูอย่างเคร่งครัด แต่ต่อมาทั้งสองคนดื่มกันจอกต่อจอกอย่างสนุกสนาน ใครจะไปคิดว่า…

ผู้คุ้มกันส่งคนไปตามหมอหลวงมาทันที ส่วนไต้ปั๋วเหิงก็ถูกคุมตัวไว้แล้ว

ภายในเรือนชุลมุนวุ่นวาย คนกลุ่มหนึ่งเคลื่อนย้ายหรงอ๋องเข้าไปในห้องทันที แต่ภายในเรือนหลังนี้ไม่มีแม้แต่เตียงของแขก พวกเขาจึงต้องย้ายไปที่เรือนเล็กหลังอื่นเพื่อทำการรักษา

คนตระกูลไต้ที่เหลือตัวสั่นงันงกไม่รู้เรื่องอะไรทั้งนั้น แต่นายท่านผู้เฒ่าของบ้านกลับรู้ดีอยู่แก่ใจ เขาจึงทำได้เพียงกักฟันถอนหายใจ

ทันทีที่ผู้คุ้มกันออกไปก็มีคนก้าวเข้าไปและเก็บเลือดที่ยังไม่แห้งบนโต๊ะให้ได้มากที่สุดทันที

นายท่านผู้เฒ่าสั่งให้คนขี่ม้าและรีบนำมันไปที่หอส่องชะตาทันที

……

กลางดึกเช่นนั้นเซี่ยเฉียวย่อมต้องอยู่ที่จวนรัชทายาทอยู่แล้ว

พอนางมาถึงในวันต่อมา ผู้ดูแลฉังก็เอาของมาให้นาง!

เลือด…ไม่น้อยเลยนะนี่?!

“ข้าก็ไม่รู้ว่าเป็นเลือดของใคร กลิ่นค่อนข้างแรงทีเดียว พวกเขาเอามาให้ขวดหนึ่งก่อนเที่ยงคืน พอหลังเที่ยงคืนก็เอามาให้อีกไม่น้อย นายท่าน หรือว่าจะเป็นเลือดหมาดำ เอาไว้กำจัดสิ่งชั่วร้าย?” ผู้ดูแลฉังติดตามเซี่ยเฉียวมานาน เขายิ่งรู้สึกสงสัยใคร่รู้เรื่องพวกนี้มากขึ้น

ปกติแล้วถ้าในร้านมีของอะไรแปลกๆ เขามักจะต้องดูมันก่อนเสมอ

เซี่ยเฉียวเห็นว่าชายชรามีใจสงสัยไม่น้อย ก็กังวลว่าวันใดวันหนึ่งเขาอาจจะแปดเปื้อนสิ่งสกปรกโดยไม่ทันระวัง และยังสอนคาถาอาคมและการวาดยันต์บางชนิดให้เขาไว้ป้องกันตัวเองด้วย ชายชราเองก็กระตือรือร้นที่จะเรียนรู้มาก

“มันเป็นเลือดของหรงอ๋อง” เซี่ยเฉียวเปิดขวดออกดู

“หรงอ๋อง!?” ผู้ดูแลฉังตกใจ “ทำไมหรือ…ท่านซื้อเลือดของหรงอ๋องมาหรืออย่างไร เลือดตั้งมากขนาดนี้ไม่ต้องตัดแขนกันเลยหรือ”

เซี่ยเฉียวยิ้ม “อันที่จริงแค่ไม่กี่หยดก็เพียงพอแล้ว ใครจะคิดว่าไต้ปั๋วเหิงจะโหดเหี้ยมขนาดนี้”

แต่ก็ไม่น่าแปลกใจเลย

เดิมทีตระกูลเขาทั้งตระกูลปิดบังเรื่องนี้และไม่เคยเอ่ยถึงเรื่องเก่าๆ เหล่านั้นเลย พวกเขาก็สามารถอยู่ต่อไปได้แล้ว

ตอนนี้หรงอ๋องมาพร้อมกับจุดอ่อนของพวกเขา พวกเขาจึงหวาดกลัวมาก ทั้งยังไร้ทางออกโดยสิ้นเชิง เขาไม่บ้าสิแปลก

เซี่ยเฉียวขึ้นไปข้างบนเพื่อทำเรื่องสำคัญของนาง ผู้ดูแลฉังสั่งให้คนออกไปสืบข่าวหรงอ๋องตอบสนองความสงสัยของตนเอง

แต่พอเขาไปสืบก็ต้องตกใจ

หรงอ๋องถูกลอบสังหาร!

ไม่เพียงเท่านั้น คนที่ลอบสังหารกลับกลายเป็นไต้ปั๋วเหิงที่จะเป็นราชบุตรเขย จริงสิ วันนี้…เดิมทีควรจะเป็นวันแต่งงานของไต้ปั๋วเหิงนี่?!

เขาเพิ่งสืบข่าวทางนี้ พอตกบ่ายก็มีข่าวลือมาอีกระลอกหนึ่ง

การแต่งงานขององค์หญิงกับไต๋ปั๋วเหิงถูกยกเลิกไปแล้ว และไม่ใช่เพราะเรื่องของหรงอ๋อง แต่เป็นเพราะตระกูลไต้…หลอกลวงเบื้องสูง คบคิดกับศัตรู?!

ตอนที่ 1178 หนี้

ผู้ดูแลฉังได้ยินเช่นนั้นก็ตกใจจนตาแทบจะถลนออกมาจากเบ้า

โลกใบนี้เปลี่ยนแปลงเร็วไปแล้วหรือไม่ วันมงคลกลับกลายเป็นวันที่ตระกูลไต้ทั้งตระกูลต้องโชคร้าย?

หลอกลวงเบื้องสูง คบคิดกับศัตรู ทั้งสองเรื่องนี้เป็นความผิดมหันต์เลยนะ? ทั้งตระกูลจะรอดได้หรือ

ส่วนในเวลานั้นตระกูลไต้มีแต่เสียงร้องระงมจริงๆ

ต้องบอกว่าตระกูลไต้เองก็เดือดร้อนเพราะอารองคนเดียว ส่วนคนอื่นๆ ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ด้วยจริงๆ องค์หญิงและรัชทายาทเองก็นับว่าให้เวลาแก่พวกเขาหนึ่งวัน ระยะเวลาหนึ่งวันนี้หากจะมองว่าสั้นก็สั้น แต่ก็สามารถทำอะไรได้มากมาย

เด็กและผู้หญิงในบ้านที่ไม่สำคัญที่ปลดได้ก็ปลด หย่าได้ก็หย่า พยายามส่งออกไปให้ได้มากที่สุด โดยเฉพาะพวกที่เพิ่งแต่งงานเข้ามาใหม่

พวกเขาเองก็อยากที่จะปกป้องลูกๆ ด้วย แต่มันเป็นไปไม่ได้เพราะบ้านเมืองก็มีกฎหมาย

ในวังทนเห็นพวกเขาส่งคนที่ไม่เกี่ยวข้องออกไปได้ แต่สายเลือดของตระกูลไต้กลับไม่สามารถทำได้

เพราะถึงอย่างไร…

แม้ว่าพวกเขาจะไร้ความผิด แต่ชาวบ้านที่อยู่บริเวณชายแดนก็ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ยิ่งกว่า อย่างไรก็ต้องให้คำอธิบายแก่พวกเขา

นายท่านผู้เฆ่าตระกูลไต้สารภาพความผิดด้วยตนเองและยอมทำตามกฎหมาย เขาเข้าไปที่นั่นตั้งแต่เช้า แล้วก็ไม่ได้กลับมา และถูกส่งตรงไปที่คุกทันที ตอนนี้เจ้าหน้าที่และทหารก็มาที่มารื้อค้นและจับกุมก็มาถึงแล้ว…

หรงอ๋องเพิ่งจะได้รับบาดเจ็บ เขายังขยับเคลื่อนไหวไม่ค่อยได้

เขายังนอนพักฟื้นอยู่บนเตียงทางนี้ และเห็นว่าเจ้าหน้าที่และทหารไปจับกุมคนทางนั้น ในใจก็รู้สึกทั้งโกรธและเกลียด ร้อนใจจนแทบจะกระอักเลือดออกมาแล้ว

พอทหารไปจับกุมคนเสร็จแล้ว ในวังก็ส่งกงกงมาหาเขา

ในเมื่อผู้เฒ่าตระกูลไต้สารภาพแล้ว มีหรือที่เขาจะปิดบังเรื่องอื่นอีก? เขาพูดเรื่องที่หรงอ๋องมาข่มขู่เขาถึงบ้านอย่างละเอียดแจ่มแจ้ง เดิมทีฮ่องเต้ก็ไม่เชื่อเขา แต่ผู้เฒ่าไต้เองก็มีหลักฐาน อีกอย่างรัชทายาทเองก็ทำงานรวดเร็ว เขานำผู้หญิงที่หรงอ๋องนำตัวเข้ามาในเมืองหลวงมาเข้าวังไปด้วยไม่น้อย…

ในบรรดาผู้หญิงพวกนั้น มีบางคนที่เป็นนักร้องนางรำทั่วไปไม่รู้อะไรเลยที่มีประโยชน์แค่ไว้คอยพูดจาเกลี้ยกล่อมเป่าหูเท่านั้น แต่มีบางคนที่…เป็นสายลับจากหรงซาน

วันนี้เป็นวันแรกที่ตระกูลไต้ไม่ได้เห็นเดือนเห็นตะวัน

จากนั้นวันถัดมาตระกูลอื่นๆ ในเมืองหลวงต่างก็วุ่นวายเช่นกัน

รัชทายาทเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว ผู้หญิงเหล่านี้บางคนถูกชิงตัวมา บางคนก็ถูกขอมาตรงๆ จนค่อยๆ ตกมาอยู่ในมือเขาทีละคน

พวกเขาไม่ได้สูงศักดิ์เท่ารัชทายาทจึงไม่อาจต่อต้านขัดขืน เดิมทีพวกเขาก็แค่คิดว่ารัชทายาทมักมากเจ้าชู้ แต่นึกไม่ถึงว่าเขากำลังจะจัดการคน

บรรยากาศในตระกูลเมิ่งอึมครึมไปหมด

เมิ่งจี๋ฟังกำลังคุกเข่าอยู่บนพื้น ใต้ตาทั้งสองดำคล้ำ

ท่านเมิ่งโหวโกรธจนต้องเอามือกุมหัวใจไว้ เขาเกือบจะเป็นลมไปแล้ว

“หนี้หนึ่งแสนตำลึง…เจ้า เจ้านี่มันทำให้ข้าโมโหไม่หยุดจริงๆ?! นี่เจ้าถูกหญิงทั้งสองนั่นกล่อมจนไร้สติ แล้วยังรู้จักไปเล่นการพนันอีก!?” ท่านเมิ่งโหวโกรธจนแทบบ้า

ตระกูลเมิ่งมั่งคั่งร่ำรวยไม่ขาดเงินทอง

แต่เงินหนึ่งแสนตำลึงนี้ไม่ใช่น้อยๆ!

เมิ่งจี๋ฟังเองก็มึนงงเช่นกัน…

“ท่านพ่อ จะนับเป็นหนี้อย่างไร ตอนนั้นข้าเมา ใครจะไปรู้ว่าผู้หญิงคนนั้นจะให้ข้าดื่มเหล้าแรง ข้าดื่มไปแค่สองสามจิบเท่านั้น ก็ไม่ค่อยมีสติแล้ว…..”

“เจ้าไม่มีประสบการณ์แล้วยังกล้าไปดื่มเหล้าข้างนอก!? เหล้านั้นเป็นเหล้าประหลาดจากหรงซาน ในนั้นมีตัวยาตั้งมากมาย ฆ่าเจ้าตายแล้วเจ้าก็ยังไม่รู้!” ท่านโหวเมิงโมโหยิ่งกว่าที่บุตรชายของเขาโง่ขนาดนี้ ติดกับแล้ว!

เหล้าชนิดนั้น…ต่อให้เป็นคนที่คอแข็งก็ล้มได้ในสามจอก!

จะพูดว่าล้มลงก็ไม่ถูก น่าจะต้องพูดว่า เมื่อดื่มเหล้านี้ไปแล้วจะเลอะเลือน และตกลงอะไรอย่างง่ายๆ คนอื่นว่าอย่างไรก็อย่างนั้น!

“แล้วจะทำอย่างไร…พวกเราไปค้นโรงพนันนั่นดีหรือไม่….” เมิ่งจี๋ฟังยื่นหน้าถาม

ท่านเมิ่งโหวอดเตะเขาออกไปทีหนึ่งไม่ได้

“เจ้าคิดว่าข้าโกรธเรื่องเงินหรือ! หญิงงามสองคนนั้นหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยตั้งนานแล้ว เจ้าบอกว่าพวกนางหนีไป เจ้านี่มันเลอะเลือนจริงๆ ตอนนี้พวกนางอยู่ในมือรัชทายาทแล้วต่างหาก!” ท่านเมิ่งโหวร้อนใจ