ยอดเซียนหญิงทำนายชะตา - ตอนที่ 1195 ใช้หรือยัง / ตอนที่ 1196 เรื่องแปลกๆ

ตอนที่ 1195 ใช้หรือยัง / ตอนที่ 1196 เรื่องแปลกๆ

ตอนที่ 1195 ใช้หรือยัง

“หากอย่างนั้นวันหน้าค่อยไปวัดอวี้ซวีกัน ให้ปรมาจารย์ที่นั่นดูให้หน่อย” จ้าวเสวียนจิ่งดูไม่ร้อนใจเลยสักนิด

เซี่ยเฉียวพยักหน้าเห็นด้วย

ราชครูเองก็สามารถทำนายให้นางได้ เพียงแค่ราชครูมีนิสัยแปลกประหลาด นอกจากเซี่ยผิงกั่งที่เขาพอจะไว้หน้าบ้างแล้ว เขาไม่เห็นคนอื่นอยู่ในสายตาเลย ถ้าหากเขาทำนายออกมาว่ามีปัญหา เกรงว่าเรื่องนี้คงล่วงรู้ไปถึงหูของเสด็จพ่อเสด็จแม่อย่างแน่นอน

เมื่อมีเขาอยู่ เซี่ยเฉียวจึงสามารถที่จะเป็นปรมาจารย์ได้อย่างสบายใจ เหมือนหนูตัวเล็กๆ ที่ค่อยๆ สะสมบุญไปเรื่อยๆ

เพียงแต่เซี่ยเฉียวไม่รู้เลยว่าเซี่ยผิงกั่งนั้นถูกรัชทายาทกดดันจนนอนไม่หลับ

ต้องหาคน!

ต้องหาคนทุกวัน!

ถ้าหากเป็นการตามหาคนชั่วที่มีลักษณะชัดเจนก็ไม่ได้ยากอะไร เขาแค่ค้นไปทีละบ้านก็ได้แล้ว แต่ตอนนี้เขาต้องตามหาไท่เฟยคนหนึ่ง ส่วนหน้าตา…มีเพียงภาพเหมือนใบหนึ่งให้ดูเท่านั้น นอกจากเขาต้องหาไท่เฟยแปลกๆ ผู้นี้แล้ว รัชทายาทยังให้เขาตามหานักพรต และต้องตรวจสอบเรื่องผิดปกติตามท้องถนนในเมืองหลวงด้วย!

ตัวอย่างเช่น บ้านไหนที่มีสุนัขสีดำหายไป บ้านไหนที่มีผ้าซับประจำเดือนของผู้หญิงหายไป หรือเรื่องแปลกๆ อื่นๆ!

เขาเป็นผู้ชายอกสามศอก จะให้เขาไปถามผู้หญิงว่าวันนี้พวกนางใช้ผ้าซับประจำเดือนหรือยังนี่นะ!

แม้ว่าเขาจะหน้าไม่อายมาแต่ไหนแต่ไร แต่ตอนนี้เขาทำเรื่องน่าอายแบบนั้นไม่ได้จริงๆ!

เขาขอให้พี่น้องตรวจสอบเรื่องแปลกๆ อื่นๆ แต่เรื่องนี้…

เขาทำเรื่องอะไรแบบนั้นไม่ได้จริงๆ จึงได้ไปหาอวี๋เซียน

เดิมทีอวี๋เซียนก็ไม่ใช่คนหน้าบาง แต่นางก็ตกใจกับคำขอร้องของเซี่ยผิงกั่งจนต้องถอยหลังไปสองสามก้าว

นางขมวดคิ้วและมองเขาด้วยสายตาประหลาด “ข้าเคยได้ยินว่ามีผู้ชายแปลกๆ ในโลกนี้ที่ชอบของใช้ส่วนตัวของผู้หญิงและจะแอบเอากลับไป…หะ…หาก…หากเจ้าเป็นแบบนี้ ก็อย่าได้โทษถ้าข้าไปแจ้งทางการเลยนะ?”

“……” เซี่ยผิงกั่งเองก็หน้าแดงอย่างที่หาดูได้ยาก

“เหลวไหล! มันเป็นความคิดบ้าๆ ของเจ้าเต่า…ฝ่าบาทต่างหาก! ใช้สืบคดีน่ะ…” เซี่ยผิงกั่งรีบเอ่ย

สายตาของอวี๋เซียนทำให้เขารู้สึกหนาวในใจ “ข้าเซี่ยผิงกั่งเป็นลูกผู้ชายจะไปทำเรื่องหน้าไม่อายอย่างนั้นทำไม หากข้าถูกใจชอบพอผู้หญิงคนไหน ข้าก็คงไม่ต้องทำอย่างนั้นหรอก แค่ไปสู่ขอที่บ้านก็ได้แล้วไม่ใช่หรือ”

“นี่มันคดีอะไรถึงต้องทำอย่างนี้ด้วย…ท่านไม่ได้ตั้งใจจะหลอกข้าใช่ไหม” ใบหน้าของอวี๋เซียนแสดงอาการปฏิเสธและรังเกียจอย่างเต็มที่

“ข้าโตมาขนาดนี้ มีแต่ตอนที่ยังอยู่ในค่ายเท่านั้นที่ตามลุงๆ สองสามคนไปดูผู้หญิงอาบน้ำ ต่อมาข้าก็เปลี่ยนนิสัยแล้ว ข้าไม่ได้ใช่คนอย่างนั้นแน่นอน!” เซี่ยผิงกั่งอธิบาย

“พี่ใหญ่เซี่ยก็เคย…” อวี๋เซียนรู้สึกว่าภาพลักษณ์องอาจน่าเกรงขามของเขาหายไปหมดแล้ว

เขาเหมือนกับชายลามกคนหนึ่ง

“มันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรเลย ก็แค่ตอนอยู่ในค่ายว่างๆ ไม่มีอะไรทำเท่านั้น ผู้หญิงพวกนั้นอยากจะให้ข้าดูแทบแย่!” เซี่ยผิงกั่งเอ่ยหน้าด้านๆ

ตอนที่เขาทำเรื่องพวกนั้นก็แค่อายุสิบเอ็ดสิบสองปีเอง

ในวัยที่เขากำลังพยศและวางอำนาจในค่าย ไม่มีใครที่ไม่กลัวเขาสักคน

คนตระกูลเซี่ยของเขาเป็นแบบนี้กันทั้งนั้น ดูน้องชายงี่เง่าของเขานั่นสิ เขาก็ยังซุกซนถึงกับเคยไปหอโคมเขียวมาแล้ว!

เมื่อนึกถึงตอนนั้นเขายังไม่มีโอกาสได้ไปซ่องโสเภณีเลย แต่น้องชายเขากลับมีวาสนากับเรื่องพวกนี้ไม่น้อย

“…” อวี๋เซียนยิ่งรู้สึกขยะแขยงมากขึ้นเรื่อยๆ “ไม่ต้องพูดแล้ว ยิ่งท่านพูด ข้าก็ยิ่งรู้สึกว่าท่านคิดไม่ดี…”

“เจ้าอยากจะทำหรือไม่! พวกเขาพี่น้องไม่อยากเข้าไปยุ่งเรื่องนี้ หากเจ้าสามารถนำคนกลุ่มหนึ่งไปสืบมาให้ทั่วๆ ได้ ข้าก็มีเงินให้” เซี่ยผิงกั่งเอ่ย

พอพูดถึงเงิน อวี๋เซียนก็กระตือรือร้นขึ้นมาทันที

นางต้องการเก็บเงินไว้ใช้ยามแก่ชรา

ตอนนี้ท่านป้าของนางได้ย้ายออกจากบ้านตระกูลโจวแล้ว แม้ตระกูลโจวจะสาปแช่งแค่ไหน แต่พวกเขาก็ทำอะไรไม่ได้

บางครั้งนางก็อาศัยอยู่ที่บ้านตระกูลเซี่ย บางครั้งนางก็อยู่เป็นเพื่อนท่านป้า แต่นางก็รู้ว่านางไม่สามารถไปที่บ้านของท่านป้าได้บ่อยๆ

ต่อไปลูกพี่ลูกน้องของนางก็จะต้องสร้างครอบครัว

ตอนที่ 1196 เรื่องแปลกๆ

ก่อนหน้านี้ที่ท่านป้าของนางยับยั้งการแต่งงานของลูกพี่ลูกน้องนางไว้ ก็เป็นเพราะนางกลัวว่าตระกูลโจวจะคำนึงถึงผลประโยชน์แต่เพียงอย่างเดียวและหาคนที่ไม่เหมาะสมมาให้ ตอนนี้พวกเขาออกจากสถานที่แห่งการแก่งแย่งนั้นมาแล้ว จึงต้องคิดพิจารณาเรื่องการแต่งงานขึ้นมาแล้วจริงๆ

ท่านป้าเองก็เคยถามความคิดของนาง

นางเห็นลูกพี่ลูกน้องของนาง…เป็นพี่ชายคนหนึ่งจริงๆ

นอกจากนี้ แม้ว่าลูกพี่ลูกน้องของนางจะเป็นคนดี แต่เขาก็ค่อนข้างจะคร่ำครึ เขามักบอกนางว่าผู้หญิงควรจะนุ่มนวลเรียบร้อยหน่อย พอนางได้ยินมากๆ นางก็แทบอยากจะชกหน้าลูกพี่ลูกน้องของนาง ให้เขาหาที่เย็นๆ อยู่คนเดียวและหยุดพูดเรื่องไร้สาระเสียที

เมื่อเร็วๆ นี้ท่านป้าของนางถูกอกถูกใจครอบครัวหนึ่งซึ่งไม่ได้เป็นตระกูลใหญ่เท่าไรนัก

บิดาของหญิงสาวเป็นเพียงขุนนางระดับหก แต่ครอบครัวพวกเขาใจซื่อมือสะอาด และแม่นางผู้นั้นก็ไม่เลวเลย ดูเหมือนว่านางจะเป็นบุตรสาวคนโตของครอบครัว มีความรู้ มีเหตุผล และได้ชื่อว่ามีคุณธรรม และอีกฝ่ายก็เห็นว่าหลังจากแต่งงานกับลูกพี่ลูกน้องของนางแล้ว พวกเขาไม่ต้องปวดหัวกับเรื่องวุ่นวายแบบตระกูลใหญ่เช่นกัน เมื่อเห็นว่าลูกพี่ลูกน้องของนางอายุยังน้อยและมีอนาคตที่สดใส พวกเขาก็ค่อนข้างเห็นด้วย

พวกเขากำลังอยู่ระหว่างการพูดคุย ยังไม่ได้กำหนดเรื่องการแต่งงาน

แต่ก็ใกล้แล้ว

พอลูกพี่ลูกน้องของนางแต่งงานแล้ว นางผู้เป็นน้องสาวก็ยิ่งไม่ควรไปหาบ่อยๆ แล้ว

นางต้องเลี้ยงดูตัวเอง

งานนี้น่าอายก็จริง แต่อวี๋เซียนยังคงพยักหน้าตอบตกลง “ไป แค่ถามเรื่องนี้เล็กน้อย ไม่เป็นไร!”

อวี๋เซียนดูภูมิใจ

“ดี!” เซี่ยผิงกั่งรู้สึกราวกับยกภูเขาออกจากอก

ในศาลตัดสินคดีมีคนค่อนข้างมาก เซี่ยผิงกั่งพาอวี๋เซียนไปที่นั่นทันที นางเปลี่ยนเป็นเสื้อผ้าผู้ชาย และดูเหมือนผู้ชายอกสามศอกคนหนึ่งจริงๆ ผสมผสานกลมกลืนจนผู้คนที่นั่นไม่เคยคิดว่านางเป็นแม่นางน้อยคนหนึ่งเลย เมื่อพวกเขาได้ยินว่านางจะพาคนไปตรวจสอบของที่ “ชั่วร้าย” นี้ ทุกคนต่างชื่นชมนางและปฏิบัติต่อนางเป็นอย่างดี

อวี๋เซียนเป็นคนทำอะไรรอบคอบอยู่แล้ว นางรู้ด้วยว่าฮูหยินหลายคนชอบพบปะและพูดคุย

ดังนั้นนางจึงหาสถานที่ที่มีผู้หญิงอยู่กันเป็นจำนวนมาก และพยายามสร้างบทสนทนาเพื่อสืบเรื่อง

นางสามารถวิ่งไปตามถนนและตรอกซอกซอยได้หลายสายในหนึ่งวัน เท้าของนางเต็มไปด้วยแผลพุพอง แต่นางก็ยังทำตัวเหมือนกับคนปกติ

หลังจากตรวจสอบไปได้สองสามวันอวี๋เซียนก็พบเรื่องผิดปกติเข้าจริงๆ

แต่มันไม่ใช่เรื่องผ้าซับเลือดประจำเดือน

“ตอนที่ฮูหยินหลายคนในเมืองหลวงคลอดลูก หมอตำแยได้เอารกและเลือดที่ไหลออกจากครรภ์พวกนางไปเป็นจำนวนมาก นี่เป็นนับเป็นเรื่องแปลกหรือไม่”

“นับสิ!” เซี่ยผิงกั่งตบต้นขาของเขาทันที “ยังมีอีกไหม”

“ข้าหาหมอตำแย่คนหนึ่งพบ และใช้เงินจำนวนหนึ่งเพื่อง้างปากนางจนได้รู้ว่ามีคนรับซื้อของพวกนี้ ก่อนหน้านี้หากมารดาไม่ต้องการรกก็จะนำไปขายให้กับร้านขายยา แต่หมอตำแยผู้นั้นกลับแอบเอารกออก ว่ากันว่าต้องต้องให้โชกไปด้วยเลือดของสตรีที่คลอดบุตร…ของเช่นนี้สามารถขายได้หนึ่งร้อยตำลึง” อวี๋เซียนเองก็รู้สึกตื่นเต้นมากเช่นกัน

ไม่รู้ว่าสัตว์ประหลาดประเภทไหนจะทำเรื่องแบบนี้ได้

“เมื่อไม่กี่วันมานี้ข้าก็พบเรื่องผิดปกติเหมือนกัน มีคนซื้อเลือดที่คนป่วยทรมานมานานหลายปีพวกนั้นพ่นออกมาตอนที่กำลังจะตาย…”

คนที่จะพ่นเลือดออกมาก่อนเสียชีวิตไม่ใช่จะหากันได้ง่ายๆ ยิ่งไปกว่านั้นคนในครอบครัวพวกนั้นก็จะต้องไม่รู้ความและยอมขายเลือดให้ด้วย

และเป็นเพราะเรื่องนี้ไม่ใช่จะเกิดขึ้นได้ง่ายๆ เขาจึงสามารถสืบรู้จนได้

พวกที่ไม่ยอมขายเลือดยังคงบ่นเรื่องนี้ลับหลังกันอยู่เลย

ตอนนี้อวี๋เซียนก็พอจะเดาได้แล้วว่าจะต้องมีคนใช้วิชาอาคมชั่วร้ายบางอย่างอยู่แน่ๆ?

“ต้องไปถามปรมาจารย์โม่ดูไหม” นางมองเซี่ยผิงกั่งอย่างคาดหวังและรอคำตอบของเขา

“อืม ในเมื่อสืบพบเรื่องนี้แล้ว ข้าก็มีสิทธิ์ที่จะรบกวนนางแล้ว” เซี่ยผิงกั่งพยักหน้า ก่อนหน้านี้เขาไม่มีเบาะแสอะไรเลย รัชทายาทจึงปกป้องน้องสาวของเขามากด้วยกลัวว่าเขาจะไปรบกวนนาง