ยอดเซียนหญิงทำนายชะตา - ตอนที่ 787 ตามข้าทำไม / ตอนที่ 788 นางจบแล้ว

ตอนที่ 787 ตามข้าทำไม / ตอนที่ 788 นางจบแล้ว
ตอนที่ 787 ตามข้าทำไม

เซี่ยผิงไหวครุ่นคิดเล็กน้อย เขาก็ยังอยากที่จะไปเผาของพวกนี้ให้พี่สาวของเขาด้วยตัวเองที่หน้าหลุมศพ

“เจ้าเรียกข้าว่าคุณชายรองเซี่ยแล้วเช่นนี้ ก็ยังไม่รู้อีกหรือว่าที่บ้านข้ามีใครตาย” เซี่ยผิงไหวเหลือบมองผู้ดูแลร้านด้วยสายตาไม่พอใจก่อนจะโยนตั๋วเงินใส่มือเขา แล้วก็หันหลังจากไปพร้อมกับของที่ผู้ดูแลห่อไว้ให้แล้ว

คนพวกนี้ต่างก็ถามทั้งที่รู้อยู่แล้วทั้งนั้น

เขาอารมณ์ไม่ดี แต่ที่สำนักศึกษากลับมีคนถามเขาว่าเป็นอะไรไป!

เขาจะเป็นอะไรได้เล่า

พี่สาวแท้ๆ ของตัวเองตายจากไป หรือจะให้เขายิ้มแย้มอย่างมีความสุข คนพวกนั้นไม่รู้จักปลอบโยนเขาก็ช่างเถิด แต่นี่กลับเอามีดมาแทงซ้ำ!

เซี่ยผิงไหวโมโหฮึดฮัด ก่อนจากไปเขายังกลอกตาใส่ผู้ดูแลไปอีกหนึ่งที่

“…” ผู้ดูแลฉังไม่รู้อิโหน่อิเหน่อะไรเลย

หรือว่าเขาพูดอะไรผิดไปจึงทำให้คุณชายรองคนนี้ไม่พอใจ?

แต่แปลกมากจริงๆ เขาแค่ถามว่าเกิดอะไรขึ้นกับบ้านตระกูลเซี่ยแค่นั้นเอง…แต่ที่คุณชายรองพูดหมายความว่าอย่างไรนะ

ผู้ดูแลร้านฉังเองก็งุนงงมาก เขาไม่เข้าใจก็เลยเลิกคิดไปเสียอย่างนั้น เขายังคงสังเกตกระดิ่งข้างนอกนั่น กระดิ่งนั้นดังประหลาดยิ่ง ตอนที่เสียงเงียบก็ไม่ได้ยินอะไรเลยแม้แต่น้อย แต่พอบทจะดังขึ้นมาก็ดังเสียจนเหมือนกำลังคลั่งกระนั้น!

ยิ่งแปลกประหลาดมากขึ้นไปทุกที

แต่ในเวลานี้ที่แปลกประหลาดยิ่งกว่าคือทางฝั่งต่งซีอวิ๋น

ต่งซีอวิ๋นออกจากหอส่องชะตาแล้วก็รู้สึกว่าตนเองโชคร้ายนัก นางใช้ผ้าเช็ดหน้าเช็ดเปลือกตาไม่หยุด จากนั้นรีบเดินทางไปโรงหมอทันที

แต่นางยังไม่ทันได้ไปถึงที่นั่น ขณะที่นางเช็ดเปลือกตาแล้วลืมตาขึ้นใหม่ นางก็ต้องตกใจทันที!

ตรงหน้านางมีเงาดำกลุ่มหนึ่ง!

“กรี๊ด!” ต่งซีอวิ๋นตกใจจนต้องรีบขดตัวไปซุกอยู่ที่มุมหนึ่งบนรถม้า!

แต่เงาดำนั้นก็ยังติดตามนางมา ไม่เพียงเท่านั้น เงาดำนั้นยังโอบล้อมนางเอาไว้ สองมือนั้นบีบคอนางอย่างโหดเหี้ยม!

ตอนที่นางยังไม่เห็นวิญญาณ ต่งซีอวิ๋นก็แค่รู้สึกเย็นๆ ตรงลำคอเป็นบางครั้งเท่านั้น ตอนที่นางหลับก็จะมีบ้างที่รู้สึกหายใจไม่ออก แต่ในเวลาปกตินางไม่รู้สึกอะไรเลย!

แต่ตอนนี้มันแตกต่างออกไปแล้ว!

“ออกไปนะ! เจ้าเป็นตัวอะไร อย่ามายุ่งกับข้า!” ต่งซีอวิ๋นทุ่มแรงสะบัดมือสะบัดเท้าออกไป

สองมือนั้นจับนางไว้ไม่ยอมปล่อย ราวกับว่าเพียงแค่ออกแรงเล็กน้อยก็จะสามารถดึงทึ้งอวัยวะบนร่างกายของนางออกไปได้กระนั้น

วิญญาณของต่งอีอวิ๋นเองก็ตกใจเล็กน้อย

ดูเหมือนนางไม่ได้คาดหวังว่าวันหนึ่งคนที่นางติดตามพัวพันอยู่จะสามารถมองเห็นตนเองได้

จู่ๆ วิญญาณที่ไร้การรับรู้ในทีแรกก็เริ่มรู้สำนึกขึ้นมาเล็กน้อย!

ทันใดนั้นนางก็อ้าปากและกัดไปที่ลำคอของต่งซีอวิ๋นหนึ่งครั้ง สองครั้ง ต่งซีอวิ๋นได้ยินเสียงดังกร๊วบนั้นก็ขนลุกขนพองขึ้นมาทันที ร่างกายนางสั่นสะท้านอย่างช่วยไม่ได้ มือของนางยิ่งปัดป่ายรุนแรงกว่าเดิม

“คุณหนู? ท่านเป็นอะไรไป” คนขับรถม้ารู้สึกตกใจไม่น้อยเมื่อได้ยินเสียงราวกับมีใครกำลังฆ่าหมูอยู่ข้างใน

ต่งซีอวิ๋นไม่สามารถตอบเขาได้เลย

ด้วยกังวลว่าคุณหนูของเขาจะเกิดเรื่อง คนขับรถม้าจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องหยุดและเปิดม่านดู

อย่างไรก็ตาม ทันทีที่รถม้าหยุดและม่านถูกเปิดออก ต่งซีอวิ๋นราวกับได้เห็นแสงสว่าง นางกระโดดลงจากรถม้าทันที

“อย่าเข้ามานะ! อย่าตามข้ามา!” หลังจากตกลงไปแล้วนางก็ตะโกนเสียงดังออกมาด้วยความตื่นตระหนก

“คุณหนู!” หัวใจของคนขับรถม้าเย็นเฉียบ

คุณหนูคงไม่ใช่ว่าได้รับความสะเทือนใจจนเสียสติไปแล้วหรอกใช่หรือไม่

“เจ้ามองไม่เห็นหรือ! ตรงนี้มีผีอยู่นะ! เป็น…” คำพูดของต่งซีอวิ๋นไม่ทันขาดคำ ศีรษะของวิญญาณตนนั้นก็หล่นลงมาอยู่ต่อหน้าต่อตานาง!

ดวงตาสีแดงเลือด ผิวขาวราวหิมะ และใบหน้าที่คุ้นเคย!

เป็นน้องสาวของนาง!

“เจ้า เป็นไปไม่ได้…ไม่มีทางเป็นนางไปได้! เจ้าจะมาตามข้าทำไม! อ๊าก…เจ้าจะมาตามข้าทำไม ข้าไม่ได้ตั้งใจ ไม่ได้ตั้งใจนะ!”

ตอนที่ 788 นางจบแล้ว

ต่งซีอวิ๋นหวาดกลัวมากจริงๆ แต่นางก็ไม่เข้าใจว่าตนเองเป็นอะไรไป นักพรตปีศาจนั่นขู่นางสำเร็จหรือ?

นางจึงได้เห็นภาพลวงตาเช่นนี้!

“คุณหนูใหญ่ ท่านพูดอะไรน่ะ ใครตามท่าน ท่าน…ท่านรีบขึ้นรถม้าเถอะ…” คนขับรถม้ากระทืบเท้าอย่างร้อนใจ

มีคนมองดูอยู่เยอะแยะเลย!

“เจ้า…เจ้าไปตามเขาสิ! เขาหนังหนาหยาบกระด้าง เจ้าก็รู้ว่าข้า ข้าขี้ขลาด ข้ากลัวนะ น้องหญิง เจ้าไป เจ้าไปเสียเถอะนะ ข้าขอร้อง!” ต่งซีอวิ๋นอ้อนวอน

อย่างไรก็ตาม ต่งอีอวิ๋นในเวลานี้ไม่ได้เหมือนกับตอนที่นางยังมีชีวิตอยู่แล้ว

นางก็ยังเป็นคนเดิม แต่เมื่อมีไอแค้น นางก็ไม่ได้ไร้เดียงสาเหมือนแต่ก่อนแล้ว

กระทั่งว่าเมื่อนางมองเห็นคนที่ตนเองเกลียดชังเคียดแค้นมีสีหน้าประหวั่นพรั่นพรึง นางก็อดที่จะรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อยไม่ได้

เล็บยาวๆ ของนางจิ้มไปที่ใบหน้าของต่งซีอวิ๋น

เพราะนางเป็นดวงวิญญาณ มือนั้นจึงทะลุเข้าไป จากนั้นนางก็หัวเราะ ฮิฮิฮิ ออกมา

น้ำเสียงของวิญญาณเวลาพูดนั้นแตกต่างจากคนเป็นเล็กน้อย

พวกเขาไม่มีร่างเนื้อ น้ำเสียงจึงฟังดูล่องลอยเล็กน้อย และดูไม่จริงอย่างยิ่ง

เดิมทีต่งซีอวิ๋นไม่สามารถได้ยินเสียงนั้นได้ แต่เมื่อมีน้ำยันต์ของเซี่ยเฉียว เวลานี้นางจึงได้ยินเสียงอันแสดงความตื่นเต้นของน้องสาวนางได้อย่างชัดเจน

เมื่อพระอาทิตย์ตก ผู้คนในตลาดก็พร้อมที่จะแยกย้ายจากไปแล้ว

ถนนสายนี้ยังมีผู้คนอยู่อีกมากมาย

พวกเขาเดินผ่านนางพลางชี้นิ้ววิพากษ์วิจารณ์

“โอ้ แม่นางน้อยผู้นี้ไม่รู้ทำไม อยู่ดีๆ ก็มาเสียสติไปได้…” สาวใหญ่นางหนึ่งชี้นางพลางส่งเสียงจิ๊ปาก และแสดงสีหน้าซับซ้อน

เพียงแต่เสียงนั้นเสียดแทงหูจนต่งซีอวิ๋นอดหันไปมองไม่ได้

อย่างไรก็ตาม ทันทีที่ดวงตาของนางหันไปมองด้านข้าง

นางก็ต้องตกใจจนขาสั่น และรู้สึกว่ามีบางอย่างไหลลงไปตามขากางเกง

เปียกซุ่ม

จบแล้ว นางจบแล้ว

แต่เวลานี้นางจะมัวคิดมากไม่ได้ เพราะนางเห็นอะไรมากมาย บ้างก็ลอยอยู่กลางอากาศ บ้างก็ทะลุผ่านร่างคนไป วิญญาณพวกนั้นมีหมดทุกประเภททุกรูปแบบ!

โดยเฉพาะอย่างยิ่งบนพื้นซึ่งอยู่ไม่ไกลจากตัวนาง มีวิญญาณที่กำลังคืบคลานอยู่อีกตนหนึ่ง ลำไส้ลากไปกับพื้น ขณะที่มันคลาน ทิ้งคราบเลือดไปทั่วทางที่ผ่านไป

วิญญาณกำลังคลานไปๆ ทันใดนั้นด้านข้างก็มีศีรษะของวิญญาณตนหนึ่งกลิ้งหลุนๆ มาที่เท้าต่งซีอวิ๋น ร่างไร้ศีรษะลอยมาอยู่ตรงหน้าต่งซีอวิ๋นก่อนจะเก็บศีรษะขึ้นมา แล้วแยกเขี้ยวยิงฟัน “เจ้า….เห็นหัวข้า…”

“เจ้ามองเห็นพวกเราได้…”

“นางออกมาจากหอส่องชะตาสินะ? บนร่างกายของนางมีกลิ่นของหอส่องชะตา นางเป็นคนที่ถูกปรมาจารย์สาปแช่ง!”

มีเรื่องเล่าในยุทธภพว่า ปรมาจารย์ที่หอส่องชะตาเคยขู่ใครคนหนึ่ง และให้วิญญาณจำนวนมากติดตามคนคนนั้นจนทำให้เขาหวาดกลัวจนเป็นบ้า!

ปรมาจารย์ยังเคยใช้น้ำตาของวัวกับสามีภรรยาคู่หนึ่ง แต่กลับให้ยันต์แก่คนคู่นั้นติดตัวไว้เพื่อป้องกันตัวด้วย!

ส่วนคนเป็นที่อยู่ตรงหน้านี้…

บนร่างของนางไม่มียันต์อยู่ นางจึงไม่ใช่ลูกค้าของปรมาจารย์!

ดังนั้นพวกเขาจึงสามารถแกล้งหยอกนางได้!

คนตายนั้นน่าเบื่อหน่ายกว่าคนเป็นเยอะ เมื่อตอนนี้มีคนที่สามารถมองเห็นพวกเขาได้ปรากฏขึ้น ทั้งยังไม่สามารถต่อต้านพวกเขาได้อีก เหล่าวิญญาณจึงได้พากันสนใจ

บนถนนเส้นนั้นเต็มไปด้วยวิญญาณแทบจะในทันที!

ต่งซีอวิ๋นตัวสั่นด้วยความตกใจหวาดกลัว ปากของนางอ้าออกเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว จากนั้นดวงตาดวงหนึ่งก็กลิ้งเข้าไปในปากของนาง!

นางอาเจียนออกมาไม้หยุด และน้ำตาก็ไหลออกมาอย่างห้ามไม่ได้

พื้นดินใต้ฝ่าเท้านางเปียกชื้นและสะดุดตามาก

คนขับรถม้าตกใจยิ่งนัก เขาเริ่มลากคุณหนูใหญ่อย่างสุดกำลังแล้วเหวี่ยงเข้าไปในรถม้าทันที

คุณหนูใหญ่น่าอับอายอย่างยิ่ง เขาจะต้องรีบพานางกลับบ้านอย่างเร็ว!