ยอดเซียนหญิงทำนายชะตา - ตอนที่ 789 คนบ้า / ตอนที่ 790 ช่วยข้าด้วย!

ตอนที่ 789 คนบ้า / ตอนที่ 790 ช่วยข้าด้วย!
ตอนที่ 789 คนบ้า

ต่งซีอวิ๋นเองก็อยากไปแล้ว กระทั่งว่านางเองก็ไม่ได้ต่อต้านแรงลากดึงของคนขับรถม้า

แต่ความจริงคือนางไม่มีเรี่ยวแรงเหลือแล้ว ทั้งกลัวและขยะแขยงจนแข้งขาของนางชาไปหมด สมองไร้การควบคุมราวกับว่ามีใครมาแตะจุดนางทำให้นางไม่สามารถขยับได้แม้สักครึ่งก้าว

คนขับรถม้าไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากจะกัดฟันแบกนางยัดเขาไปในรถม้า แล้วควบรถม้าหนีไปทันที!

ส่วนผู้คนที่อยู่ตรงที่นั้นก็พากันมึนงงไปเล็กน้อย

“แม่นางผู้นี้เสียสติหนักมากนะนี่ ดูเหมือนว่าจะเป็นบุตรสาวจากตระกูลใหญ่เสียด้วย”

“จิ๊ๆ ถึงกับฉี่ราดเลย หากข้ามีลูกสาวอย่างนี้ ต่อไปคงไม่กล้าให้นางออกจากบ้านแล้วล่ะ แล้วแบบนี้ต่อไปนางจะแต่งออกไปได้อย่างไรเล่า อยู่เป็นสาวแก่ทึนทึกที่บ้านเถอะ!”

“…”

“คุณชายเมิ่ง คนเมื่อครู่นี้…คือแม่นางต่งใช่หรือไม่” คุณชายหลายคนยืนอยู่ไม่ไกลนัก

เดิมทีพวกเขาทั้งหลายกำลังกินข้าวอยู่ในร้านอาหาร เมื่อได้ยินเอะอะโวยวายดังมาจากข้างนอกว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นบ้า พวกเขาก็เลยออกมาดูเสียหน่อย

แต่พวกเขาไม่คาดคิดเลยว่าคนที่เห็นนั้นกลับกลายเป็นต่งซีอวิ๋น หญิงสาวมากความสามารถอันดับหนึ่งของเมืองหลวง และอดีตว่าที่พระชายาขององค์ชาย!

สีหน้าของเมิ่งจี๋ฟังเองก็ดูอึ้งงันไปเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าเขาเองก็ไม่คาดคิดว่าจะได้เห็นฉากแบบนี้

ก่อนที่พวกเขาจะมองเห็นต่งซีอวิ๋น พวกเขาก็กำลังพูดคุยเรื่องการยกเลิกการหมั้นหมายขององค์ชายสี่อยู่พอดี

เมื่อครู่พวกเขากำลังพูดว่าอะไรนะ

พวกมิตรสหายที่อยู่ข้างๆ ต่างก็พูดกันว่า แม่นางต่งเป็นผู้หญิงที่ฉลาดและมีคุณธรรมอย่างหาได้ยากยิ่ง แม้ตอนนี้การหมั้นหมายจะถูกยกเลิกไปแล้ว แต่นางก็คงไม่ต้องกังวลเรื่องการแต่งงานหรอก หากไม่ใช่เพราะพวกเขารู้ดีอยู่แก่ใจว่าตนเองไม่คู่ควรกับชื่อเสียงความฉลาดของนาง พวกเขาก็อยากจะส่งแม่สื่อไปสู่ขอนางดูสักที

ส่วนเขาเองในเวลานั้นก็มีเจตนาไม่ต่างกัน

เขาเองก็ควรที่จะแต่งภรรยาได้แล้ว จะแต่งกับใครก็คือแต่งเหมือนกัน

ในเมื่อจะแต่งภรรยาแล้ว เขาย่อมจะต้องมองหาคนที่มีชื่อเสียงเรื่องความสามารถและรูปลักษณ์หน้าตา เป็นเลิศเหนือคนอื่นในทุกด้าน!

อย่างเซี่ยเฉียวเป็นต้น ทว่าเซี่ยเฉียวกำลังจะเป็นพระชายารัชทายาท เขาย่อมไม่อาจคิดเช่นนั้นได้ แต่ต่งซีอวิ๋นผู้นี้ก็ไม่เลว เพียงแต่บุคลิกของนางหัวโบราณเกินไปจนเขาเกรงว่าหากแต่งงานกันจริงๆ เขาคงจะออกจากบ้านไม่ได้เป็นแน่…

อย่างไรก็ตาม ขณะที่เขากำลังคิดอะไรเหลวไหลไปเรื่อยอยู่นั้น เขาก็ได้เห็นนางในทันที…

ต่งซีอวิ๋นอยู่บนถนน…

เมิ่งจี๋ฟังรู้สึกว่าตนเองกำลังจะตาบอดเสียอีก…

“สมองของนางมีปัญหาแล้ว? แถมยังเป็นหนักด้วย!” ความคิดของเหล่าคุณชายกลายเป็นเรื่องน่าอายไปเสียแล้ว เวลานี้พวกเขาจึงรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อยจนอดที่จะแสดงความรังเกียจออกมาไม่ได้

“คุณชายใหญ่เมิ่ง ท่านว่าเป็นเพราะนางคิดไม่ตกเรื่องที่ถูกยกเลิกการแต่งงานหรือไม่…จึงได้เป็นแบบนี้?”

“หากเป็นอย่างนั้นก็น่าเสียดายผู้หญิงคนนี้อยู่นะ อยู่ดีๆ ก็มาถูกยกเลิกการแต่งงานไปเสียอย่างนั้น…”

“หากท่านเห็นใจนาง แล้วอยากแต่งกับนางไหมเล่า” อีกคนอดไม่ได้ที่จะล้อเลียน

พวกเขาเป็นพวกคุณชายเสเพลไม่ค่อยจะสนใจอะไร ไม่ค่อยจะมีความเห็นอกเห็นใจใครสักเท่าใด เพียงแต่รู้สึกเสียดายที่ผู้หญิงมีความสามารถต้องมากลายเป็นแบบนี้เท่านั้น อีกอย่างพวกเขาเป็นพวกเสเพล แม้จะสนใจชื่อเสียงของผู้หญิงที่มีความสามารถ แต่กลับไม่ชอบบุคลิกของพวกนางเท่าไรนัก….

พวกผู้หญิงที่มีความสามารถมักจะเย่อหยิ่งจองหองและดูถูกพวกคุณชายเสเพลอย่างพวกเขา

“ข้าไม่ได้โง่นะ ที่ข้าพูดในร้านอาหารเมื่อครู่นี้ก็แค่พูดเล่นๆ เท่านั้น หากแต่งคนอย่างนี้เข้าบ้านจริงๆ แล้วข้าจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน”

คุณชายทั้งหลายพูดคุยกันโดยสนใจแต่ตัวเองเท่านั้น

และก็เป็นเพราะคำพูดของพวกเขานี่เอง ทำให้ใครก็ตามที่อยู่ในบริเวณใกล้เคียงและบังเอิญได้ยินเข้าก็รู้เรื่องราวได้ในทันที

หญิงสาวที่เกิดเรื่องเมื่อครู่นี้ก็คืออดีตพระชายาขององค์ชายสี่

คุณหนูใหญ่ตระกูลต่ง

ต่งซีอวิ๋นโด่งดังแล้ว โด่งดังยิ่งกว่าชื่อเสียงในฐานะหญิงสาวมากความสามารถอันดับหนึ่งของเมืองหลวงที่นางเคยมีเสียอีก เรื่องนี้เป็นที่เล่าลือกันไปไกลมาก ชื่อเสียงของคนบ้าที่ขับถ่ายอกมาบนถนนนั้นดังกว่าอย่างเห็นได้ชัด!

คืนนั้นนางกลายเป็นหัวข้อของการสนทนาในหมู่ตระกูลขุนนางสำคัญในเมืองหลวงทันที

มีนายหญิงตระกูลใหญ่จำนวนไม่น้อยที่กำลังคิดว่า หลังจากที่องค์ชายสี่ยกเลิกการแต่งงานไปแล้ว พวกนางจะสามารถส่งเสริมให้ลูกๆ ของตนเองสมความปรารถนาได้ จึงได้คิดที่จะให้แม่สื่อไปพูดคุยเผื่อจะได้ฉวยโอกาสแต่งแม่นางน้อยที่ยอดเยี่ยมเช่นนี้เข้าบ้านตนเองได้…

อย่างไรก็ตาม…

ตอนที่ 790 ช่วยข้าด้วย!

นายหญิงตระกูลใหญ่ทั้งหมดต่างก็รู้สึกหวาดกลัวขึ้นมาในภายหลัง

หญิงสาวผู้นี้จิตไม่ปกติ!

อาการผิดปกตินี้เกิดหลังจากที่มีการยกเลิกการแต่งงานหรือนางเป็นมาตั้งแต่ในท้องก็ยังบอกไม่ได้ หากเป็นอย่างหลัง เช่นนั้นแล้วต่อไป…ก็จะทำให้ลูกหลานรุ่นต่อไปของพวกนางต้องลำบากไปด้วย!

ระหว่างทางกลับบ้านต่งซีอวิ๋นเองก็ไม่ได้หยุดพักเลย

เพราะวิญญาณพวกนั้นยังคงติดตามนางมาด้วย

พวกเขาแยกเขี้ยว ดึงคอ ทั้งน่าหวาดกลัวและยังตามติดไม่ลดละ ทันทีที่ถึงบ้านนางก็แทบจะวิ่งแจ้นไปหาอนุตานที่เลี้ยงดูนางมาจนฉี่แทบราด นางร้องห่มร้องไห้พลางโวยวาย “ท่านน้าช่วยข้าด้วย! มีวิญญาณตามข้ามา! เป็นนาง นางกลับมาแล้ว!”

อนุตานหน้าเปลี่ยนสีทันที “พูดอะไรเหลวไหล วิญญาณที่ไหนกัน นี่เจ้าหลับบนรถม้าแล้วฝันร้ายไปสินะ!?”

ส่วนคนขับรถม้าก็ได้รายงานสถานการณ์ให้นายหญิงทราบแล้ว

เขาไม่กล้าปิดบังเรื่องใหญ่โตขนาดนี้เอาไว้กับตัวเอง

ฮูหยินต่งมีสีหน้าเคร่งขรึมลงทันทีที่ได้ฟัง

คนขับรถม้าบอกแล้วว่า ตอนที่ต่งซีอวิ๋นร้องไห้โวยวายออกมา นางพูดคำว่า ‘น้องหญิง’

ดังนั้น…

หากไม่ได้ทำอะไรผิดก็ไม่มีอะไรต้องกลัวนี่! ถ้าหากนางบริสุทธิ์ใจจริงๆ ต่อให้น้องสาวของตนเองมาหาถึงที่ ก็ไม่ควรที่จะต้องตกใจหวาดกลัวเช่นนี้!

ดังนั้นอีเอ๋อร์ตายได้อย่างไร! ต่งซีอวิ๋นเป็นคนทำใช่หรือไม่!

ฮูหยินรีบไปแจ้งสามีทันที

ส่วนต่งซีอวิ๋นก็ยังคงวิ่งหนีวุ่นอยู่ในห้องของอนุตาน

กระทั่งว่าเมื่อชั่วขณะก่อนหน้านี่นางกำลังพร่ำบ่นและร้องไห้อยู่ในอ้อมอกของอนุตาน แต่ชั่วขณะถัดมานางกลับตกใจจนดีดตัวออกไปพลางชี้หน้าอนุตานอย่างหวาดผวา

“ท่าน ท่านน้า…มี มี…เด็กคนหนึ่ง…กำลัง กำลังกัด กัดหัวเข่าท่านอยู่!” ต่งซีอวิ๋นพูดจบก็เป็นลมหมดสติไปทันที

นางหมดสติไปก็ดีเหมือนกัน โลกจะได้สงบลง

อย่างไรก็ตามสิ่งที่นางเหลือไว้ให้อนุตานก็คือความหวาดผวา

นางมองลงไปที่ขาโดยไม่รู้ตัว รู้สึกขนลุก แต่…ก็ไม่มีอะไรทั้งนั้น

อย่างไรก็ตามในใจนางกลับรู้สึกกินปูนร้อนท้อง

หลายปีที่ผ่านมาขานางไม่ค่อยดีนัก โดยเฉพาะช่วงกลางดึกนางมักจะรู้สึกเหมือนมดกำลังกัดเข่าของนางกระนั้น มันไม่ได้เจ็บปวดอะไรพิเศษ แต่ก็ยังรู้สึกได้เล็กน้อย มันทำให้นางรู้สึกไม่สบายใจ เป็นปัญหาเก่าที่หมอก็รักษาไม่หาย…

คำพูดของต่งซีอวิ๋นเมื่อครู่นี้…

ทำให้นางตื่นตระหนกแล้ว

เด็ก…เด็กคนหนึ่งเกาะขาของนางอยู่…หรือว่า…

อนุตานรู้สึกประหม่า แต่นางก็พยายามควบคุมมันเอาไว้ แล้วสั่งให้คนย้ายต่งซีอวิ๋นไปที่เตียงนอน

เมื่อวิญญาณที่ติดตามมาจากข้างนอกเห็นว่าคนผู้นี้หมดสติไปแล้วก็รู้สึกเบื่อหน่ายไม่น่าสนใจอีกต่อไป พวกเขาต่างก็พากันจากไปด้วยความเสียดายอย่างยิ่ง

ใต้เท้าต่งได้ยินข่าวร้ายนี้มาจากฮูหยินของเขาแล้วเช่นกัน

เขารีบพาฮูหยินพร้อมกับหมอเข้ามาทันที

“ทำให้นางฟื้น! ข้าจะถามนางให้รู้เรื่อง!” ท่าทางของใต้เท้าต่งเกรี้ยวกราด

ท่านหมอปักเข็มเงินลงไป แล้วนางก็ได้สติขึ้นมาในเวลาไม่นาน จากนั้นใต้เท้าต่งก็ไล่คนที่อยู่ในห้องออกไปจนหมด

ต่งซีอวิ๋นลืมตาด้วยความสับสนมึนงง อย่างไรก็ตามคนแรกที่นางมองเห็นไม่ใช่ใต้เท้าต่งผู้เป็นบิดา แต่เป็นต่งอีอวิ๋น นางยังคงดึงดันที่จะบีบคอพี่สาวของตนเอง เพียงแต่นางทำไม่ได้เท่านั้น

ต่งซีอวิ๋นกลับคว้าคอของตนเองและดิ้นรนตามสัญชาติญาณ

“ลูกทำอะไรน่ะ พ่อได้ยินคนขับรถม้าบอกว่า วันนี้เจ้าไปทำเรื่องวุ่นวายข้างนอกมา?! ซีเอ๋อร์ นี่ลูกกำลังทำลายอนาคตตัวเองนะ? เป็นพระชายาองค์ชายไม่ได้แล้วอย่างไรเล่า ด้วยชื่อเสียงของเจ้า ผู้ชายดีๆ ในเมืองหลวงมีให้เจ้าเลือกมากมาย!? แล้วตอนนี้เป็นอย่างไรเล่า ลูกไม่ต้องการรักษาชื่อเสียงหน้าตาแล้วใช่หรือไม่!”

เสียสติเป็นบ้า? เขาไม่เชื่อ!

ลูกสาวของเขาเข้มแข็งและแน่วแน่อยู่เสมอ นางจะเสียสติเพราะเรื่องแบบนี้ได้อย่างไร

เมื่อต่งซีอวิ๋นได้ยินคำพูดของบิดา นางอ้าปากอยากจะบอกว่าน้องสาวของนางอยู่ที่นี่ แต่ขณะที่คำพูดนั้นอยู่ในลำคอของนาง นางก็มีสติขึ้นมาจึงได้กลืนมันกลับลงไปด้วยใบหน้าซีดเผือด

“ท่านพ่อ! ช่วยข้าด้วย! ท่านช่วยข้าด้วย เป็น….เป็นนักพรต…นักพรตปีศาจที่หอส่องชะตา” ต่งซีอวิ๋นรู้สึกประหม่าตึงเครียด นางรู้สึกได้ว่าตอนที่นางพูดถึงนักพรตปีศาจนั่น ไฟโทสะของน้องสาวนางรุนแรงขึ้นราวกับจะกลืนกินนางเข้าไปกระนั้น!