สตรีมเมอร์สาวย้อนเวลามาเลี้ยงมหาวายร้าย - บทที่ 18 ชีวิตมันไม่ง่าย น้องแมวขอถอนหายใจ

บทที่ 18 ชีวิตมันไม่ง่าย น้องแมวขอถอนหายใจ

หลังจากกินอิ่มหนำสำราญ เจ้าแมวขาวตัวน้อยก็นอนขดตัวพักผ่อนอยู่บนเบาะนุ่ม ๆ

เมิ่งหนานซวี่อดใจไม่ไหวต้องขยับเข้าไปใกล้ พร้อมกับเอาไม้ล่อแมวที่เพิ่งทำเสร็จใหม่ ๆ มาแกว่งไปมาต่อหน้ามัน

เจ้าแมวขาวน้อย: ……

มันเริ่มสงสัยแล้วว่าตัวเองไม่ควรอยู่ที่นี่ตั้งแต่แรก

เห็นแก่ค่าน้ำยาซ่อมแซม 3 หลอด กับแกงจืดซี่โครงหมูอีก 2 ชาม มันจึงยอมเล่นด้วยแบบขอไปทีสักสองสามครั้ง พอมันมีการตอบสนอง เมิ่งหนานซวี่ก็ยิ่งได้ใจ เดี๋ยวก็นั่งล่อบนโซฟา เดี๋ยวก็วิ่งไปล่อบนบันได พลังงานเหลือล้นราวกับเด็กสามขวบ

เจ้าแมวขาวน้อย: ……

มันไม่อยากจะเชื่อเลยว่า เดี๋ยวนี้การเกิดเป็นแมวมันจะยากขนาดนี้ ต้องมาคอยเล่นเป็นเพื่อนเจ้าของด้วยเหรอ?

จะไร้เดียงสาเกินไปแล้ว!

แต่ในเมื่อ ‘แมวอยู่ใต้ชายคา ต้องก้มหัวให้มนุษย์’

เมื่อมองดูขนนกสวยงามที่ปลิวว่อนไปมา เจ้าแมวขาวก็ได้แต่ถอนหายใจ

ถือซะว่าขายตัวชดใช้หนี้ก็แล้วกัน

หนึ่งชั่วโมงผ่านไป

เมิ่งหนานซวี่ผู้ร่าเริงก็ยอมปล่อยเจ้าแมวขาวที่อยู่ในสภาพหมดอาลัยตายอยากไปในที่สุด และเธอก็สรุปเอาเองฝ่ายเดียวว่า ภายในเวลาเพียงหนึ่งบ่าย เธอได้สร้างความสัมพันธ์อันดีเยี่ยมกับสัตว์เลี้ยงแสนรักเรียบร้อยแล้ว

ส่วนเจ้าแมวขาวที่มึนหัวตาลายจนมองเห็นดาว ก็ได้มีโอกาสหยุดพักหายใจเสียที

ชีวิตมันไม่ง่าย น้องแมวขอถอนหายใจ.jpg

ขณะที่เมิ่งหนานซวี่กำลังจัดการกล่องข้อความแจ้งเตือนหลังบ้านของสตรีมเมอร์ เธอก็สังเกตเห็นข้อความส่วนตัว ที่ดูพิเศษฉบับหนึ่ง

[จี๋กวง: สวัสดีครับคุณสตรีมเมอร์! ผมโหยวซิงกวง จากแผนกเกษตรกรรม สถาบันวิจัยวัฒนธรรมโบราณ ขอบคุณที่คุณช่วยประชาสัมพันธ์ผลิตภัณฑ์ของสถาบันเราอย่างแข็งขันในช่วงที่ผ่านมานะครับ พวกเราอยากจะขอเชิญคุณมาเป็น ‘พรีเซนเตอร์ประชาสัมพันธ์’ ของสถาบันเรา ไม่ทราบว่าคุณจะสนใจไหมครับ?]

[นี่ไม่ใช่แฟนคลับระดับบิ๊กที่โผล่ออกมาตอนคุณทำโจ๊กฟักทองใส่มิลเล็ตครั้งนั้นเหรอครับ] 521 ตื่นเต้นมาก

[นึกไม่ถึงเลยว่าเขาจะติดต่อมาให้คุณเป็นคนช่วยโปรโมตสถาบัน]

นี่ถือเป็นโอกาสทองในการขยายชื่อเสียงให้โด่งดังยิ่งขึ้น!

“ฝากเธอหน่อยนะ ไปตรวจสอบดูทีว่าเป็นเรื่องจริงหรือเปล่า” เมิ่งหนานซวี่ระมัดระวังเป็นพิเศษ

หมวดอาหารของซิงซู่ช่วงนี้ ‘ต้นไม้จะสงบแต่ลมไม่ยอมหยุด’

เธอต้องรอบคอบไว้ก่อน เพราะตอนนี้เธอยังไม่พร้อมจะไปเผชิญหน้ากับพวกผู้มีอิทธิพลโดยตรง

521 ทำงานไวมาก

[ยืนยันตัวตนถูกต้อง ข้อมูลถูกต้อง โฮสต์ครับ คนคนนี้ไม่มีปัญหา!]

เมิ่งหนานซวี่พยักหน้าแล้วรีบตอบกลับข้อความทันที

ผอ.แผนกเกษตรกรรมของสถาบันวิจัยวัฒนธรรมโบราณเคยกล่าวชมเธอในบทสัมภาษณ์ครั้งหนึ่ง เธอถือว่าติดค้างน้ำใจพวกเขาอยู่ ตราบใดที่ข้อเสนอพรีเซนเตอร์นี้ไม่มีปัญหาใหญ่ เธอก็ยินดีตกลง

ทางด้านโหยวซิงกวง เมื่อเห็นข้อความตอบกลับเขาก็ดีใจจนแทบคลั่ง!

หลายวันก่อนอาจารย์สั่งให้เขาติดต่อ “คนเลี้ยงเจ้าก้อนแป้งผู้ขยันขันแข็ง” แต่เขากลับพบว่าสตรีมเมอร์คนนี้ไม่มีแม้แต่บัญชีโซเชียลสตาร์เน็ตเลยสักอัน!

เขาไม่เชื่อสายตาจนต้องไปถามทีมงานของซิงซู่ และได้รับคำตอบว่าสตรีมเมอร์คนนี้เซ็นสัญญาแบบพิเศษ พวกเขาก็ไม่มีช่องทางติดต่อส่วนตัวเหมือนกัน

จนปัญญาเข้าจริง ๆ เขาเลยต้องใช้วิธีส่งข้อความส่วนตัวในแพลตฟอร์มสตรีมมิ่ง ส่งไปหลายวันก็เงียบสนิท เดิมทีคิดว่าล้มเหลวไปแล้ว แต่นึกไม่ถึงว่าสุดท้ายจะติดต่อได้จริง ๆ !

โหยวซิงกวงไม่รอช้า อาศัยช่วงที่อีกฝ่ายกำลังออนไลน์ รีบขอช่องทางติดต่อส่วนตัวทันที

หลังจากเปิดการสื่อสารทางเสียง โหยวซิงกวงก็แจ้งจุดประสงค์อย่างตื่นเต้น เขาหวังว่าเมิ่งหนานซวี่จะช่วยโปรโมตผลิตภัณฑ์ของพวกเขาให้มากขึ้นระหว่างการสตรีม และในทางกลับกัน สถาบันจะมอบสิทธิอำนวยความสะดวกทุกอย่างเท่าที่ทำได้

ตัวอย่างเช่น สิทธิในการทดลองใช้ ‘ผลงานวิจัย’ ใหม่ ๆ ก่อนใคร

เมิ่งหนานซวี่สนใจความร่วมมือนี้มาก เพราะวัตถุดิบส่วนใหญ่ที่เธอใช้ตอนนี้ก็มาจากสถาบันวิจัยวัฒนธรรมโบราณอยู่แล้ว

“ช่วยบอกรายละเอียดผลงานวิจัยของคุณหน่อยได้ไหมคะ?”

“ได้แน่นอนครับ! ก่อนหน้านี้เราวิจัยผลิตภัณฑ์พลอยได้ ตามบันทึกโบราณออกมาได้เยอะมาก อย่างเช่น เต้าหู้, เส้นหมี่, แป้งสาลี แต่เพราะไม่มีใครรู้วิธีใช้ เลยถูกวางทิ้งไว้ในโกดังตลอด…”

“ฉันตกลงค่ะ” เมิ่งหนานซวี่ตอบอย่างเฉียบขาด

“เอ๋?” โหยวซิงกวงอึ้งไป ไม่นึกว่าเธอจะตกลงง่ายขนาดนี้ ทั้งที่สถาบันวิจัยของพวกเขาเป็นหน่วยงานที่ยากจนที่สุดแห่งหนึ่งของสหพันธ์ และไม่มีเงินจ้างพรีเซนเตอร์เลยสักเหรียญเดียว!

เขาอดไม่ได้ที่จะย้ำอีกครั้ง

“คุณเมิ่งครับ งานพรีเซนเตอร์ของเราไม่มีเงินค่าจ้างให้นะครับ!”

ช่วยพิจารณาให้ถ้วนถี่กว่านี้หน่อยสิคุณ!

ในสมองของเมิ่งหนานซวี่ตอนนี้เต็มไปด้วยภาพ หลัวซือเฝิ่น, หม่าล่าทั่ง และเส้นหมี่รสเผ็ด จนกู่ไม่กลับเธอแทบรอไม่ไหวที่จะได้เห็นผลิตภัณฑ์ที่ถูกวางทิ้งไว้พวกนั้น!

“ส่งรายละเอียดสิ่งที่คุณพูดมาให้ฉันที แล้วส่งสัญญามาเลย ฉันจะเซ็นเดี๋ยวนี้!”

หลังจากเซ็นสัญญาเสร็จ โหยวซิงกวงก็เดินออกมาจากห้องทำงานด้วยท่าทางเหม่อลอย

“พี่ครับ เป็นไงบ้าง?” ซีเซอร์ พุ่งเข้ามาถามทันที

“สตรีมเมอร์เขาตกลงไหม?”

โหยวซิงกวงมองน้องชายด้วยสายตาว่างเปล่า ซีเซอร์เห็นดังนั้นก็ถอนหายใจ

“นั่นสินะ เราไม่มีเงินค่าโปรโมตให้เขา เขาไม่ตกลงก็ปกติแหละ”

เอมิลี่ รุ่นน้องสาวน้อยที่อยู่ตรงนั้นก็ก้มหน้าลงด้วยความผิดหวัง

หลี่หลาน หัวหน้าแผนกเกษตรกรรมขมวดคิ้ว

“ถ้าไม่ได้จริง ๆ เราก็แบ่งเปอร์เซ็นต์ยอดขายให้เธอสัก 10% แทนเป็นไง”

“เธอตกลงแล้วครับ” โหยวซิงกวงเอ่ยขึ้น

ทุกคนถึงกับนิ่งค้าง

“ตกลง?” ซีเซอร์มองพี่ชายอย่างไม่อยากเชื่อ “ไม่ได้อำพวกเราเล่นนะ?”

“เซ็นสัญญาเรียบร้อยแล้วครับ”

“กรี๊ดดด! ดีจังเลย!” ซีเซอร์กระโดดตัวลอยด้วยความดีใจ

เมื่อโหยวซิงกวงเล่าเหตุการณ์เมื่อครู่ให้ฟังทั้งหมด หลี่หลานก็ทั้งขำทั้งเอ็นดู ที่แท้ก็แค่อยากได้ผลิตภัณฑ์พลอยได้พวกนั้นเองเหรอ? เรื่องแค่นี้ง่ายมาก!

“เอมิลี่ ไปแพ็คผลิตภัณฑ์งานวิจัยทั้งหมดในแผนกเรามาอย่างละหนึ่งชุด แล้วส่งไปให้คุณเมิ่งเดี๋ยวนี้เลย”

“รับทราบค่ะ!” เอมิลี่รีบวิ่งไปที่ห้องเก็บของอย่างรวดเร็ว

คุณเมิ่งนี่เป็นคนดีจริง ๆ เลยน้า!

เมิ่งหนานซวี่ผู้ไม่รู้ตัวเลยว่าโดนแปะป้าย ‘คนดี’ ให้เสียแล้ว กำลังฉลองอย่างบ้าคลั่ง เธออุ้มเจ้าแมวขาวผู้ไม่รู้เรื่องรู้ราวขึ้นมาแล้วระดมจูบไม่หยุด

เจ้าแมวขาวน้อย: ……

เจ้าแมวขาวน้อย: !!!

มันพยายามดิ้นรนด้วยความตื่นตระหนก หวังจะหนีจากพันธนาการของผู้หญิงคนนี้ ทว่าตัวมันที่อยู่ในช่วงอ่อนแอ ย่อมไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเมิ่งหนานซวี่เลยสักนิด เมิ่งหนานซวี่ซุกหน้าลงที่พุงนุ่ม ๆ ของแมวขาวแล้วสูดลมหายใจลึก ๆ จนในที่สุดก็สงบใจลงได้

“ลูกเอ๊ย คราวนี้แม่รวยทางลัดแล้ว!”

การได้ขึ้นเรือลำเดียวกับสถาบันวิจัยวัฒนธรรมโบราณ ต่อไปเธอจะไม่มีวันขาดแคลนวัตถุดิบอีกเลย!

เมิ่งหนานซวี่วางแมวลง แล้วเดินออกไปหาหลานชายเพื่อแบ่งปันความสุขด้วยหัวใจพองโต ทิ้งให้เจ้าแมวขาวที่เพิ่งโดน ‘ลวนลาม’ ยืนเหม่อลอยอยู่ตรงนั้น

จริง ๆ แล้ว กลับไปสู้กับพวกนั้นอีกสักตั้งอาจจะยังดีกว่า ทำไมเขาต้องหาเรื่องมาติดกับอยู่ในเงื้อมมือผู้หญิงคนนี้ด้วย?!

เมิ่งซางลู่เองก็หนีไม่พ้น ‘จูบแห่งรัก’ จากคุณอาเช่นกัน

ด้วยเหตุนี้ เจ้าก้อนแป้งที่หน้าแดงก่ำ กับเจ้าแมวขาวที่หมดอาลัยตายอยาก จึงต้องมานั่งมองเมิ่งหนานซวี่ที่องค์แม่ครัวลงประทับ ทำอาหารเต็มโต๊ะด้วยความร่าเริง

ขณะที่กำลังล่องลอยอยู่ในทะเลอาหารเลิศรส เจ้าแมวขาวก็เริ่มรู้สึกว่า… อยู่ต่ออีกสักสองสามวันก็น่าจะพอไหว

ไม่ไหว!

วันเดียวก็ไม่ไหว!

คืนนี้เขาต้องไปให้ได้!

ต่อให้ต้องไปตายข้างนอก ก็จะไม่อยู่ที่นี่ต่อเด็ดขาด!

เจ้าแมวขาวน้อยปลงตกกับชีวิต

“เสี่ยวไป๋! ลงมาอาบน้ำเร็ว!”

เมิ่งหนานซวี่มองดูแมวที่กระโดดขึ้นไปอยู่บนที่สูงแล้วรู้สึกปวดหัว แมวไม่ชอบอาบน้ำจะทำยังไงดีนะ?

หนึ่งคนหนึ่งแมวคุมเชิงกันอยู่นาน ในที่สุดเมิ่งหนานซวี่ก็ยอมจำนน

“ไม่ล้างก็ไม่ล้างจ้ะ”

เมื่อได้ยินดังนั้น เจ้าแมวขาวก็ลอบถอนหายใจอย่างโล่งอก

มันมองเมิ่งหนานซวี่ด้วยสายตาซับซ้อน รู้สึกว่าเธอคือคู่ต่อสู้ที่รับมือยากที่สุดเท่าที่มันเคยเจอมา ให้ไปสู้กับสัตว์อสูรยังดีกว่าไหมเนี่ย!

เจ้าแมวขาวที่เริ่มลดการป้องกันลง หารู้ไม่ว่าอันตรายกำลังคืบคลานเข้ามา

เมิ่งหนานซวี่อาศัยจังหวะรวดเร็วดั่งสายฟ้าคว้าเข้าที่ ‘หนังหลังคอ’ ของมันทันที

“บอกแล้วไงว่าหนีไม่พ้นหรอก วันนี้ยังไงแกก็ต้องอาบน้ำ!”

เมิ่งหนานซวี่กระหยิ่มยิ้มย่อง ท่ามกลางสายตาตื่นตะลึงของเจ้าแมวขาว เธอจับมันกดลงในน้ำทันที

แมวตกน้ำยังไม่ยอมสิ้นฤทธิ์ มันยังคงดิ้นรนสุดชีวิต

“ม้าวววว”

หยุดนะ! ยัยผู้หญิงลามก!

แสงสีน้ำเงินวูบไหวขึ้นเล็กน้อย แต่ก็หายวับไปในชั่วพริบตา

เมิ่งหนานซวี่ไม่ได้สังเกตเห็นความผิดปกตินั้นเลย เธอใช้มือสยบการต่อต้านของแมวขาวจนราบคาบเธอแอบคลำไปที่ ‘ไข่แมว’ แล้วพูดอย่างร่าเริงว่า

“ที่แท้เสี่ยวไป๋ของฉันก็เป็นเด็กผู้ชายนี่นา!”

เจ้าแมวขาวที่หูแดงก่ำไปถึงโคน: ……

เหนื่อยเหลือเกิน… โลกแตกไปเลยเถอะ

เจ้าแมวขาวที่เพิ่งได้รับความกระทบกระเทือนทางจิตใจอย่างรุนแรง ถูกเมิ่งหนานซวี่อุ้มขึ้นมาไว้บนเตียง

มันยอมรับจูบจากหญิงสาวด้วยท่าทางชาชิน และแผ่ตัวราบเป็น ‘แผ่นแมว’ อย่างสิ้นหวัง

เมิ่งหนานซวี่โดนดาเมจความน่ารักโจมตีจนหัวใจสั่นไหว

เธออดใจไม่ไหวต้องขอมุดพุงอีกสักรอบสองรอบ

เจ้าแมวขาวน้อย: ……

จนกระทั่งรอให้หญิงสาวหลับสนิท เจ้าแมวขาวถึงได้แอบย่องลงจากเตียงอย่างเงียบเชียบ

ท่าทางของมันพลิ้วไหว สง่างาม ทุกย่างก้าวไร้เสียง ราวกับหลอมรวมไปกับแสงจันทร์

ไม่นานนัก มันก็เดินมาถึงใต้ต้นไฮเดรนเยียสีน้ำเงิน ใช้กรงเล็บตะกุยดินครู่หนึ่ง สมาร์ทดีไวซ์ สีเงินขนาดเล็กก็ปรากฏแก่สายตา หน้าจอพลันสว่างขึ้น พร้อมข้อความที่ระบุว่าส่งมาถึงแล้ว

“หัวหน้าครับ พวกเราถูกลอบโจมตีระหว่างทาง คุณซ่อนตัวให้ดีนะ พวกเรากำลังรีบไปหาเดี๋ยวนี้!”