เกิดใหม่ยุค 80: มีสามีคลั่งรักและลูกแฝดสามก็ไม่ได้แย่นะ! - บทที่ 166 คุณจะเป็นแบบอย่างของฉัน

บทที่ 166 คุณจะเป็นแบบอย่างของฉัน

หลิวถวนหยวนให้ซุนตั่งฮวาไปนั่งที่เบาะหลัง เธอพาซุนตั่งฮวาไปรับสินค้าที่สถานีรถโดยสารก่อน

คราวนี้ก็ยังคงเป็นต้าเฉียงที่นำสินค้ามา แต่ครั้งนี้เป็นรถบรรทุกขนาดใหญ่ บรรทุกพัดลมไฟฟ้ามาสองร้อยเครื่อง

หลังจากหลิวถวนหยวนพบกับต้าเฉียงแล้ว เธอก็นำทางอยู่ข้างหน้า พาพวกเขาขับรถบรรทุกไปที่บ้านพัก

ร้านสะดวกซื้อมีพื้นที่น้อย ไม่สามารถเก็บสินค้าจำนวนมากขนาดนี้ได้ และถ้ามีสินค้ามากเกินไปก็จะดึงดูดความสนใจมากเกินไป โชคดีที่ซื้อบ้านพักไว้แถวนี้ ห้องทั้งห้าห้องสามารถใช้เป็นโกดังได้ จึงขนสินค้าทั้งหมดไปไว้ที่บ้านพัก หลังจากนี้ค่อย ๆ ขนย้ายไปที่ร้านสะดวกซื้อด้วยรถเข็นก็ได้

หลิวถวนหยวนนำเงินห้าพันหยวนสำหรับสินค้าล็อตแรกมาให้ต้าเฉียง

ต้าเฉียงได้รับคำสั่งจากเฉินก่างเฉิงแล้ว จึงรับเงินไว้ และพูดว่า “คราวนี้ผมยังนำเครื่องใช้ไฟฟ้าขนาดเล็กที่กำลังเป็นที่นิยมในภาคใต้มาด้วย แต่เพราะเพิ่งเริ่มขาย อาจจะมีปัญหาอยู่บ้าง คุณลองใช้ดูก่อนนะ!”

หลิวถวนหยวนไปดูแล้วพบว่ามีไดร์เป่าผมหลายเครื่อง และกาต้มน้ำไฟฟ้าอีกหลายใบ

หลิวถวนหยวนมองดูแล้วพบว่าทั้งหมดนี้ผลิตตามแบบที่เธอเคยคุยกับเฉินก่างเฉิงไว้ ดูสวยงามดี แต่ไม่รู้ว่าคุณภาพจะเป็นอย่างไร

หลังจากต้าเฉียงส่งสินค้าเสร็จ หลิวถวนหยวนก็พาเขาไปทานอาหาร

วันนี้เป็นวันแรกของร้านเกี๊ยว หลิวถวนหยวนได้ส่งซุนตั่งฮวาไปที่ร้านเซาข่าวก่อนแล้ว การขนของลงก็ใช้เวลาครึ่งวัน เกี๊ยวก็ห่อเสร็จเกือบหมดแล้ว

หลิวถวนหยวนให้รถของต้าเฉียงจอดอยู่ที่นี่ เพื่อไม่ให้ไปดึงดูดความสนใจที่นั่น บนรถของเธอมีพัดลมไฟฟ้าสองตัว เธอให้ต้าเฉียงนั่งที่นั่งข้างคนขับด้านหน้า แล้วขับรถไปที่ร้านสะดวกซื้อ

ตอนนี้ที่ร้านเซาข่าวเดิม ซุนตั่งฮวากับหลี่หมิงกำลังยุ่งอยู่

แม้ว่าซุนตั่งฮวากับหลี่หมิงจะเพิ่งเจอกันเป็นครั้งแรก แต่ไม่คิดว่าจะทำงานร่วมกันได้อย่างลงตัว ร้านเกี๊ยวของพวกเขาเปิดทำการแล้ว หน้าร้านมีลูกค้ากำลังกินเกี๊ยวอยู่

หน้าร้านพัดลมไฟฟ้า ก็มีคนมารออยู่หลายคนแล้ว

เสี่ยวหยางเห็นหลิวถวนหยวนมาแล้ว จึงรีบเข้าไปถามว่า “พี่สะใภ้ คุณมาแล้ว คนพวกนี้รอตั้งแต่เมื่อวานแล้ว วันนี้ก็มาแต่เช้าตรู่อีก พวกเขามารอซื้อพัดลมไฟฟ้าน่ะ”

หลิวถวนหยวนชี้ไปที่รถ “บนรถมีสองตัว ดูซิว่าพอไหม ถ้าไม่พอ ฉันจะไปขนมาเพิ่ม”

เสี่ยวหยางรีบพูดว่า “นี่มันไม่พอหรอก อย่างน้อยต้องใช้สี่ห้าตัว”

หลิวถวนหยวนพยักหน้า บอกให้ต้าเฉียงไปกินเกี๊ยวก่อน เธอให้เสี่ยวเจียนยืมรถเข็นแบน แล้วไปขนของกับเธอ

รถเข็นแบนสามารถขนได้สิบกว่าตัวในครั้งเดียว วันนี้คงจะพอขาย

หลิวถวนหยวนยุ่งวุ่นวายจนเสร็จ จึงได้มีเวลากินข้าวร้อน ๆ สักคำ

ตรงหน้าต้าเฉียงมีจานเกี๊ยวน้ำว่างเปล่าอยู่สามจาน ตอนที่หลิวถวนหยวนเดินออกไป ต้าเฉียงยังกินไม่เสร็จ

“รสชาติเป็นยังไงบ้าง?” หลิวถวนหยวนเดินเข้าไปถามพร้อมรอยยิ้ม

ต้าเฉียงรีบชูนิ้วโป้งขึ้นทันที “อร่อยมาก! ฉันไม่เคยกินเกี๊ยวอร่อยขนาดนี้มาก่อนเลย โดยเฉพาะไส้เนื้อแกะกับแคร์รอตนี่ ไม่มีกลิ่นสาบเลยสักนิด อร่อยมากจริง ๆ!”

หลิวถวนหยวนตกใจ มีไส้เนื้อแกะด้วยเหรอ?

เสี่ยวหยางรีบเดินเข้ามาพูดว่า “เนื้อแกะนี่เถ้าแก่โจวให้คนเอามาส่ง บอกว่าเพิ่งฆ่าแกะเช้านี้เอง ผมกำลังกังวลว่าจะทำยังไงดี แต่พี่สะใภ้ซุนบอกว่ารู้วิธีกำจัดกลิ่นสาบของเนื้อแกะ ก็เลยทำเกี๊ยวไส้เนื้อแกะกับแคร์รอต ยังไม่ทันได้เริ่มขายเลย ก็ให้พี่ต้าเฉียงชิมสองจานก่อน”

หลิวถวนหยวนพยักหน้า แล้วลองชิมดูหนึ่งลูก รสชาติดีจริง ๆ

ซุนตั่งฮวาสวมผ้ากันเปื้อนเดินเข้ามาพูดว่า “บ้านเกิดฉันอยู่แถบภูเขา ที่บ้านเลี้ยงแกะเอง ฉันเลยรู้วิธีกำจัดกลิ่นสาบน่ะ!”

หลิวถวนหยวนยิ้มพูดว่า “ดูเหมือนฉันจะขุดเจอขุมทรัพย์แล้วนะ!”

ต้าเฉียงสั่งเกี๊ยวไส้หมูข้าวโพดอีกจาน พยักหน้าพูดว่า “เกี๊ยวนี่อร่อยมากจริง ๆ!”

หลิวถวนหยวนยิ้มอย่างจนใจพลางกล่าวว่า “ต้าเฉียง เกี๊ยวนี่เป็นแป้งแข็งนะ ย่อยยากเชียวล่ะ ฉันไม่ได้เสียดายที่นายจะกินเกี๊ยวไปสักกี่จาน เดี๋ยวห่อให้นายเอากลับไปก็ได้ แค่อย่ากินมากเกินไปเท่านั้นเอง!”

ต้าเฉียงยิ้มอย่างเกรงใจ “เพื่อรีบเดินทาง เมื่อคืนผมขับรถทั้งคืนเลย ตอนนี้หิวมากแล้ว ไม่ต้องห่วง ไม่อิ่มจนแน่นหรอก! เดี๋ยวกินอิ่มแล้วผมจะหาที่นอนสักงีบ ตอนเย็นก็ต้องกลับแล้ว ตอนนี้ที่นั่นยุ่งมาก หยุดวันเดียวก็เสียเวลาทำงานไปวันหนึ่งแล้ว!”

หลิวถวนหยวนไม่คิดว่าต้าเฉียงจะลำบากขนาดนี้ จึงกล่าวว่า “งั้นก็ไม่ควรกินแต่เกี๊ยวอย่างเดียว นายรอแป๊บนะ ฉันจะไปผัดอาหารให้สักสองสามอย่าง แล้วเราค่อย ๆ กินด้วยกัน!”

ต้าเฉียงพยักหน้าอย่างดีใจ

หลิวถวนหยวนเข้าไปในบ้านผัดอาหารสองอย่างแล้วนำออกมา พร้อมกับเตรียมเหล้าอย่างดีมาขวดหนึ่ง ต้าเฉียงดื่มอย่างเอร็ดอร่อย จากนั้นเธอก็จัดการให้เขาไปนอนที่โรงแรม

“ไม่ไปโรงแรมหรอก ถ้าเธอไม่รังเกียจ ฉันเห็นในบ้านเธอมีเตียงอยู่หลังหนึ่ง ฉันขอไปนอนที่นั่นสักคืนได้ไหม ตัวฉันพกเงินมาด้วย อยู่โรงแรมไม่ปลอดภัย ปกติฉันก็แค่งีบในรถแป๊บเดียว!” ต้าเฉียงกล่าว

หลิวถวนหยวนชะงักไปครู่หนึ่ง “ตอนเป็นเพื่อนร่วมชั้นกัน ฉันจำได้ว่านายชอบกินแล้วก็ขี้เกียจนะ ไม่เคยขยันขนาดนี้มาก่อนเลย!”

ต้าเฉียงยิ้ม “ตอนนี้หาเงินน่ะ ฉันออกมาทีก็ได้ร้อยหยวน เท่ากับคนอื่นทำงานสองเดือน เธอว่าฉันต้องรีบวิ่งให้ได้หลาย ๆ เที่ยวไหมล่ะ!”

ต้าเฉียงพูดต่อ “เธออยู่ที่นี่ คงไม่รู้สึกถึงความร้อนแรงของการปฏิรูปเปิดประเทศหรอก ตอนนี้ทางใต้น่ะ แค่เธอทำงานก็มีเงินแล้ว เงินออกทีเหมือนกับปล้นมาได้ เธอจะไม่อยากพักผ่อนเลยล่ะ!”

หลิวถวนหยวนฟังแล้วก็ยิ่งรู้สึกอยากไปทางใต้มากขึ้น เธอเคยรู้จักยุคสมัยนี้แค่ในละครโทรทัศน์และหนังสือพิมพ์เท่านั้น เธออยากไปดูทางใต้ด้วยตัวเองจริง ๆ

หลังจากรับประทานอาหารกลางวันเสร็จ หลิวถวนหยวนส่งต้าเฉียงกลับไปพักผ่อนที่บ้าน เธอกลับไปที่ร้านสะดวกซื้อเพื่อขายพัดลมต่อ ในช่วงบ่ายขายได้สิบกว่าเครื่อง

ตอนเย็น ซุนตั่งฮวาและหลี่หมิงมาคิดบัญชีร้านเกี๊ยวน้ำกับหลิวถวนหยวน หลังหักค่าใช้จ่ายทั้งหมดแล้ว มีกำไรสุทธิสิบเอ็ดหยวนห้าเหมาสองเฟิน สองเฟินนั้นเป็นรายได้จากการขายผักดอง ซุนตั่งฮวาเอาก้านผักกาดขาวและก้นแคร์รอตมาดอง ปรุงรสด้วยซีอิ๊ว น้ำส้มสายชู และน้ำมันงา ขายสองเฟินต่อที่ ซึ่งได้รับความนิยมมาก

หลิวถวนหยวนพอใจมาก กำชับให้ทั้งสองคนทำงานให้ดี ต่อไปร้านเกี๊ยวน้ำนี้จะมอบให้พวกเขาดูแล!

“พี่สะใภ้ คืนนี้ย่างเนื้อได้ไหมครับ?” หลี่หมิงถาม

หลิวถวนหยวนคิดสักครู่แล้วส่ายหน้า “นายนวดแป้งหั่นผักตั้งแต่เช้า ทำงานมาตั้งหลายชั่วโมงแล้ว พักผ่อนเถอะ!”

หลี่หมิงยิ้มพูด “ผมไม่เหนื่อยจริง ๆ แม่ผมยังรอให้ผมเก็บเงินแต่งงานอยู่เลย!”

หลิวถวนหยวนเห็นหลี่หมิงยืนกราน จึงอธิบายให้เขาฟังว่าเธอจะรับผิดชอบแค่ส่วนเนื้อ ส่วนอื่น ๆ ไม่ยุ่ง ทุกอย่างเขาต้องรับผิดชอบเอง

หลี่หมิงรับปากทันที

ซุนตั่งฮวายังไม่อยากกลับ เพราะอยากช่วยหลี่หมิง

“เธอรีบกลับไปเถอะ เธอยังไม่ได้หย่านะ รอหย่าเสร็จค่อยว่ากัน จะได้ไม่มีเรื่องนินทาอะไรกัน” หลิวถวนหยวนพูด

ซุนตั่งฮวาจึงตอบรับ

บนเส้นทางกลับบ้าน ซุนตั่งฮวามองหลิวถวนหยวนด้วยความอิจฉาอย่างมาก ขณะที่เธอขับรถ และถามว่า “พี่สะใภ้ ฉันอิจฉาคุณจริง ๆ ต่อไปคุณจะเป็นแบบอย่างของฉัน ฉันจะต้องพยายามใช้ชีวิตให้เป็นเหมือนคุณให้ได้!”

หลิวถวนหยวนกล่าวอย่างจนปัญญาว่า “ทุกคนล้วนแตกต่างกัน ทำไมเธอถึงอยากใช้ชีวิตให้เป็นเหมือนฉันล่ะ?”

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

MQ2YWDBS

เจอโค๊ดแล้วอย่าเพิ่งเมินเฉย โค๊ดนี้สามารถนำมากรอกเพื่อรับเหรียญได้ที่เว็บไซต์ Enjoybook

ไปที่โปรไฟล์ >> รหัสแลกรับ >> ใส่โค๊ดที่ได้ (ตัวพิมพ์ใหญ่)

ลุ้นรับเหรียญสูงสุด 100 เหรียญ ตั้งแต่วันนี้ – 30 ตุลาคม

ด่วน! ใครใช้โค๊ดก่อน ได้เหรียญก่อนนะ