เกิดใหม่ยุค 80: มีสามีคลั่งรักและลูกแฝดสามก็ไม่ได้แย่นะ! - บทที่ 169 ร้านอาหารถวนหยวน
บทที่ 169 ร้านอาหารถวนหยวน
“แค่รสชาติดี ชื่อเสียงดี ก็สามารถทำเงินได้ ต่อไปนี้ชีวิตของผู้คนจะดีขึ้นเรื่อย ๆ แนวคิดการบริโภคของทุกคนก็จะค่อย ๆ เปลี่ยนไปด้วย” หลิวถวนหยวนเต็มเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจในร้านอาหารของตัวเอง
โจวหยางหลินพยักหน้า “คุณตัดสินใจแล้วก็พอ ยังไงฉันก็แค่ช่วยคุณรับเหมาเท่านั้น”
หลิวถวนหยวนพยักหน้า
ไม่นานเรื่องการรับเหมาร้านอาหารก็ได้ข้อสรุป
วันหนึ่ง หลิวถวนหยวนเพิ่งมาถึงร้านสะดวกซื้อ ก็เห็นจางว่านฝูกับผู้หญิงร่างท้วมคนนั้นยืนรออยู่ที่หน้าประตู
“น้องถวนหยวนอย่ากลัวไปเลย ผู้หญิงคนนั้นไม่ได้อ้วนกว่าฉันเท่าไร ฉันไม่กลัวเธอหรอก!” พี่ผางเห็นแล้วรีบเข้ามายืนขวางหน้าหลิวถวนหยวนพลางพูด
หลิวถวนหยวนหัวเราะ “ไม่เป็นไรหรอกค่ะ กลางวันแสก ๆ แบบนี้ พวกเขาจะกล้าทำร้ายคนเหรอ?”
หลิวถวนหยวนเดินเข้าไปถาม “พวกคุณสองคนหาฉันเหรอ?”
จางว่านฝูมองหลิวถวนหยวนด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยไขมัน “ได้ยินว่าเธอจะมารับเหมาร้านอาหารของพวกเราเหรอ?”
หลิวถวนหยวนพยักหน้าเบา ๆ “ฉันจะรับช่วงต่อร้านอาหาร แต่ร้านนั้นไม่ใช่ของพวกคุณนะ พวกคุณเป็นแค่พนักงานเท่านั้น”
“พวกเราทำงานมาหลายปีแล้ว นานจนถือว่าร้านนี้เป็นบ้าน ทำไมจะไม่นับว่าเป็นของพวกเราล่ะ?” หญิงร่างใหญ่ตะโกน
หลิวถวนหยวนก้มหน้าลง สายตากวาดมองไปที่เอวของจางว่านฝู แล้วเห็นด้ามมีดโผล่ออกมาจากด้านหลังเล็กน้อย
หลิวถวนหยวนระแวดระวังขึ้นมาทันที จางว่านฝูคนนี้จะทำอะไรกันแน่?
“เธอตั้งใจจะไล่พวกเราออกใช่ไหม?” หญิงร่างใหญ่ถามอีกครั้ง
หลิวถวนหยวนค่อย ๆ ถอยหลังไปหนึ่งก้าว ตาจับจ้องที่มีดทำหลังครัวจางว่านฝู ทันใดนั้น จางว่านฝูก็ชักมีดออกมา
“จางว่านฝู นายจะทำอะไร?” ตอนนี้เสียงของตำรวจหูดังขึ้น
หลิวถวนหยวนถอยหลังไปอีกสองก้าว ถอยไปอยู่ในระยะปลอดภัย เห็นตำรวจหูขี่จักรยานมา เขาไม่ทันได้จอดจักรยาน โยนทิ้งไว้ข้างทางแล้ววิ่งเข้ามา ยืนขวางหน้าหลิวถวนหยวน ชี้ไปที่จางว่านฝูแล้วตะโกน “ฉันจะบอกอะไรนายให้นะ อย่าทำอะไรบ้า ๆ นายอยากติดคุกใช่ไหม?”
จางว่านฝูยังถือมีดทำครัวอยู่ รีบพูดว่า “คุณตำรวจหู คุณเข้าใจผิดแล้ว ผมไม่ได้จะทำร้ายใคร ผมแค่อยากให้เพื่อนหลิวคนนี้ดู มีดเล่มนี้อยู่กับผมในร้านมาเจ็ดปีแล้ว ผมไม่อยากจากร้านนี้ไปจริง ๆ!”
จางว่านฝูยกมีดขึ้นด้วยสองมือ ให้หลิวถวนหยวนดู
หลิวถวนหยวนขมวดคิ้ว มองจางว่านฝูด้วยสายตาประเมิน จางว่านฝูมีรูปร่างหน้าตาดุดันน่ากลัว ในตอนนี้ยังไม่อาจตัดสินได้ว่าเขาพูดจริงหรือเท็จ
“แต่นายก็ไม่ควรถือมีดทำครัวเดินไปทั่ว ช่วงนี้มีการตรวจตราเข้มงวด การทำแบบนี้ถือว่าพกอาวุธ ฉันก็สามารถจับนายเข้าคุกได้!” เจ้าหน้าที่ตำรวจหูกล่าว
จางว่านฝูได้ยินดังนั้นก็รีบโยนมีดทำครัวลงพื้นทันที เสียงดังโครมทำเอาหลิวถวนหยวนสะดุ้ง
“ผมไม่กล้าทำแบบนั้นจริง ๆ ผมแค่อยากมาขอร้องให้คุณหลิวอย่าไล่พวกเราออก ทั้งครอบครัวต้องพึ่งพางานนี้เพื่อหาเลี้ยงปากท้อง ถ้าผมถูกไล่ออก ครอบครัวผมจะกินอะไรล่ะ!” จางว่านฝูมองหลิวถวนหยวนด้วยสีหน้าวิงวอน
หลิวถวนหยวนขมวดคิ้ว คนพวกนี้ล้วนเป็นพวกเจ้าเล่ห์ ทัศนคติในการทำงานไม่ดี ยังติดนิสัยขโมยของ หากเธอจะเปิดร้านเอง ก็ไม่สามารถใช้คนแบบนี้ได้อย่างแน่นอน เธอจึงตอบกลับไปว่า “ฉันมีพ่อครัวของตัวเองแล้ว ดังนั้นตอนนี้ยังไม่จำเป็นต้องใช้พวกคุณ”
จางว่านฝูชะงัก เงยหน้าจ้องหลิวถวนหยวนถาม “หมายความว่าคุณจะไล่พวกเราออกแน่นอนแล้วใช่ไหม?”
หลิวถวนหยวนพยักหน้า “ใช่!”
ตำรวจหูจ้องจางว่านฝูตาเขียว “เธอเป็นเจ้าของ เธอจะใช้ใครก็ได้ตามที่เขาต้องการ ถ้านายทำตัวดี เธอก็ต้องใช้นายแน่นอน! อีกอย่างฉันบอกนายไว้เลยนะ ลูกสาวของหลิวถวนหยวนเป็นหลานสาวบุญธรรมของฉัน ถ้านายกล้าทำอะไรไม่ดีกับเธอ ฉันจะไม่ปล่อยนายไว้แน่!”
จางว่านฝูได้ยินดังนั้น สีหน้าดุร้ายก็ค่อย ๆ จางหายไป เขาแกล้งทำท่าทางน่าสงสารพูดเสียงเบา “คุณตำรวจหู พวกเราคุ้นเคยกันมานานแค่ไหนแล้วบนถนนสายนี้ ก็นับว่าเป็นคนรู้จักกันมานาน คุณกับคุณหลิวก็เป็นญาติกัน ช่วยพูดดี ๆ ให้ผมหน่อยสิ ผมไม่มีงานทำแล้ว คนในครอบครัวไม่มีอะไรกิน คุณบอกผมสิว่าผมควรทำยังไง?”
ตำรวจหูลังเลเล็กน้อย ดึงหลิวถวนหยวนไปด้านข้าง “จางว่านฝูคนนี้เป็นคนเจ้าเล่ห์จริง ๆ แต่ฝีมือทำอาหารก็ใช้ได้ หลายปีมานี้ฉันก็ได้กินอาหารที่เขาทำมาไม่น้อย ฉันรู้ว่าเขามีข้อบกพร่องมากมาย แต่ถ้าเธอไล่เขาออกจริง ๆ ทั้งครอบครัวก็จะขาดรายได้ ฉันกลัวว่าเขาจะทำอะไรไม่ดีกับเธอเอา!”
หลิวถวนหยวนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง
ตำรวจหูลังเลเล็กน้อย พูดไปพลางล้วงของออกมาจากกระเป๋า “เธอดูนี่สิ สามีของเธอไม่ให้ฉันบอกเธอ แต่ฉันคิดว่าเธอควรรู้ไว้บ้าง จะได้ระวังตัว!”
หลิวถวนหยวนมองดู เห็นตำรวจหูหยิบกระดาษสีแดงเลือดออกมา บนซองจดหมายมีชื่อของหลิวถวนหยวน
“นี่คือ…” หลิวถวนหยวนงงงันไปชั่วขณะ
“คืนนั้นตอนดึก ฉันได้ยินเสียงเคาะประตูบ้าน พอเปิดประตูออกไปดู ก็เห็นสามีของเธอยืนอยู่หน้าประตู ด้านหลังเขามีทหารเต็มรถเลย เรียงแถวเป็นระเบียบอีกด้วย ฉันตกใจมาก ต่อมาถึงรู้ว่าเขาอยากฝากให้ฉันดูแลเธอให้ดี ให้ฉันหมั่นมาดูแลเธอบ่อย ๆ ไม่งั้นวันนี้ฉันคงมาไม่ทันหรอก! เขาให้สิ่งนี้กับฉัน บอกว่าวันหนึ่งมีคนเอามาวางไว้ที่ร้านเธอ เขากลัวเธอจะกลัว เลยไม่ได้บอกน่ะ เขาต้องออกเดินทาง ก็เลยให้ฉันมา ให้ฉันตามสืบดูและปกป้องเธอไปด้วย!”
หลิวถวนหยวนงงงันไปชั่วขณะ คืนนั้นเวลากระชั้นชิดขนาดนั้น เว่ยหนานหลินยังมีเวลามาหาตำรวจหูเพื่อสั่งเรื่องพวกนี้อีกเหรอ? แล้วหลายวันมานี้ที่เขาอยู่แต่ในร้านสะดวกซื้อไม่ยอมไปไหน เดินไปเดินมาเหมือนคนเร่ร่อน ก็เพื่อหาคนที่จะมาทำร้ายเธอหรอกเหรอ?
หลิวถวนหยวนรู้สึกผิดขึ้นมาทันที วันนั้นเธอยังบ่นว่าเว่ยหนานหลินไม่ไปทำงาน คอยเดินตามหลังเธอไปมาอีก!
“งั้นแบบนี้ก็แล้วกัน ในเมื่อเธอเพิ่งรับร้านอาหารมา ยังไม่ได้หาคนที่เหมาะสม ลองให้เหล่าจางกับผู้หญิงคนนั้นอยู่ในหลังครัวก่อน หรือไม่ก็ให้ทำความสะอาดก็ได้ ดูผลงานเขาก่อน ถ้าทำดีก็เก็บไว้ ถ้าไม่ดีก็ให้ออก เธอวางใจได้ ฉันจะไปเตือนพวกเขา ให้พวกเขาทำตัวดี ๆ เพื่อจะได้มีงานทำ พวกเขาไม่กล้าทำเรื่องวุ่นวายหรอก!” ตำรวจหูกล่าว
ที่จริงแล้วหลิวถวนหยวนไม่อยากให้จางว่านฝูกับผู้หญิงร่างท้วมคนนั้นอยู่ต่อ เพราะนิสัยไม่ดีของพวกเขาก็มีมาหลายปีแล้ว แต่คิดดูอีกที คำพูดของตำรวจหูก็มีเหตุผล ถ้าตัดโอกาสในการดำรงชีวิตของทั้งสองคนทันที ก็เหมือนบีบให้พวกเขาเป็นสุนัขจนตรอก อาจจะทำอะไรที่คาดไม่ถึงออกมาก็ได้ ลองสังเกตดูสักสองวันก่อนแล้วค่อยว่ากันอีกที
หลิวถวนหยวนพยักหน้า “งั้นก็ให้จางว่านฝูทำอาหารในหลังครัวก่อน ส่วนเธอคนนั้น ชื่ออาจ้วงใช่ไหม ให้ทำความสะอาดในหลังครัวก่อน แต่ต้องบอกไว้ก่อนนะว่า ถ้าทำผิดต้องออกไปทันที!”
ตำรวจหูพยักหน้า แล้วไปบอกกับทั้งสองคน ทั้งสองคนรีบเข้ามาขอบคุณหลิวถวนหยวน
หลิวถวนหยวนพูดว่า “ร้านต้องเปลี่ยนชื่อ เปลี่ยนเป็นร้านอาหารถวนหยวน เมนูอาหารก็ต้องเปลี่ยนด้วย พรุ่งนี้เปิดร้านอย่างเป็นทางการ ฉันจะลงมือทำอาหารเอง พวกคุณเป็นผู้ช่วยก่อน ลองเปิดร้านดูสักหน่อย”
…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………
N5LUJX9K
เจอโค๊ดแล้วอย่าเพิ่งเมินเฉย โค๊ดนี้สามารถนำมากรอกเพื่อรับเหรียญได้ที่เว็บไซต์ Enjoybook
ไปที่โปรไฟล์ >> รหัสแลกรับ >> ใส่โค๊ดที่ได้ (ตัวพิมพ์ใหญ่)
ลุ้นรับเหรียญสูงสุด 100 เหรียญ ตั้งแต่วันนี้ – 30 ตุลาคม
ด่วน! ใครใช้โค๊ดก่อน ได้เหรียญก่อนนะ