เกิดใหม่ยุค 80: มีสามีคลั่งรักและลูกแฝดสามก็ไม่ได้แย่นะ! - บทที่ 198 เพราะหึงหวง
บทที่ 198 เพราะหึงหวง
หลิวถวนหยวน บอกชื่อและทิ้งหมายเลขโทรศัพท์ไว้ รวมถึงจดหมายเลขโทรศัพท์ของผู้เฒ่าฉินไว้ บอกว่าถ้ามีธุระอะไรก็ให้ติดต่อกันได้
ผู้เฒ่าฉินให้คนหยิบเงินออกมาหมื่นหยวน
แบงค์สิบหยวนหนึ่งพันใบหนาเป็นปึก ๆ สิบปึก
หลิวถวนหยวนนับดูแล้วใส่ลงในกระเป๋าที่สะพายมา จากนั้นก็ลากลับ
ผู้เฒ่าฉินให้คนไปส่งหลิวถวนหยวนออกไป
ตอนที่หลิวถวนหยวนออกไป เห็นพ่อค้าคนนั้นอยู่ในกลุ่มคน จ้องเขม็งมาที่เธอ แต่พอเห็นคนของผู้เฒ่าฉินก็รีบซ่อนตัวอยู่ในนั้น ไม่กล้าลงมือ
หลิวถวนหยวนมือหนึ่งกอดกระเป๋าแน่น อีกมือหนึ่งกอดลูกชายคนเล็ก เดินตามหลังเว่ยหนานหลินไปติด ๆ ไม่นานก็ออกจากถนนอกโรงงานกระจก จากนั้นก็ขึ้นรถสามล้อ
หลังจากขึ้นรถสามล้อแล้ว เว่ยหนานหลินก็รีบสตาร์ตรถ รถออกไปแล้ว ยังเห็นคนสามคนวิ่งไล่ตามออกมา
รถวิ่งไปไกลเรื่อย ๆ หลิวถวนหยวนค่อยโล่งใจ
ตอนเย็น หลิวถวนหยวนกลับมา เธอเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ให้โจวหยางหลินฟัง
“เธอรู้จักกับผู้เฒ่าฉินด้วยเหรอ?” โจวหยางหลินประหลาดใจมาก “ผู้เฒ่าฉินคนนี้ เป็นบุคคลอันดับหนึ่งของหลิวหลี่ฉาง ภายนอกดูเป็นสุภาพบุรุษ แต่จริง ๆ แล้วเด็ดขาดมาก โชคดีนะที่เธอขายเหรียญนั้นไปได้ ไม่งั้นก็คงออกจากหลิวหลี่ฉางไม่ได้!”
หลิวถวนหยวนได้ยินเช่นนั้นก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย “ผู้เฒ่าฉินคนนั้นดูไม่เหมือนคนที่ไม่ฟังเหตุผลนะ!”
โจวหยางหลินยิ้ม “เขาไม่ลงมือเองหรอก แต่มีคนลงมือแทน ถ้าเป็นสิ่งที่เขาหมายปอง จะมีคนนำมาวางไว้ตรงหน้าเขาเอง แต่เขาก็ไม่ได้เอาไปฟรี ๆ ซื้อในราคาตลาด!”
หลิวถวนหยวนเข้าใจแล้ว โชคดีที่วันนี้เธอตัดสินใจขายอย่างรวดเร็ว
“ที่หลิวหลี่ฉางมีของล้ำค่าอยู่จริง แต่แบบที่เธอเพิ่งเข้าไปก็เจอของดีเลยแบบนี้ ไม่ค่อยเห็นนักหรอกนะ” โจวหยางหลินพูด
หลิวถวนหยวนมองไปที่ลูกชายตัวน้อยแล้วพูดว่า “เป็นความดีความชอบของเจ้าตัวเล็กต่างหาก เจ้าตัวเล็กโชคดี แล้วยังชอบของที่มันวาว ๆ ด้วย”
โจวหยางหลินเพิ่งถึงบางอ้อ “เด็กนำโชคนี่เอง!”
หลิวถวนหยวนก็รู้สึกว่าลูกชายของเธอมีโชคลาภดีมาก ถ้าไม่รีบร้อน แถมวันนี้ยังเป็นจุดสนใจเกินไป เธออยากจะอุ้มลูกชายไปเดินเล่นที่หลิวหลี่ฉางอีกสักรอบ แบบนี้หาเงินได้เร็วจริง ๆ!
โจวหยางหลินดูออกว่าหลิวถวนหยวนคิดอะไรอยู่ “ของในนั้นมันมีกลุ่มคนของมัน เธอโชคดีที่เจอผู้เฒ่าฉิน ถึงได้กลับออกมาแบบปลอดภัย ถ้าไม่ใช่ผู้เฒ่าฉิน เธอเอาเหรียญนั้นออกมาไม่ได้หรอก!”
หลิวถวนหยวนพยักหน้า “ฉันรู้ ฉันพอใจและยินดี เงินเหล่านี้มากพอสำหรับเงินทุนเริ่มต้นของโรงงานบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปแล้ว ฉันไม่โลภมาก”
โจวหยางหลินพยักหน้า “ผมติดต่อรถไว้แล้ว พรุ่งนี้เช้าตรู่ ไปขนอุปกรณ์ที่โรงงานบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปก่อน แล้วไปขนเตาอบที่บ้านสกุลเว่ย คาดว่าจะออกเดินทางประมาณเก้าโมงเช้า ถ้าราบรื่น เย็น ๆ ก็น่าจะถึงเมืองเหวินเฉิง”
หลิวถวนหยวนรีบกล่าวขอบคุณ พูดตามตรง ตลอดทางนี้ต้องขอบคุณโจวหยางหลินจริง ๆ
ยุคนี้ไม่ใช่ว่าจะหาปั๊มน้ำมันได้ทุกที่ แม้ว่าจะขับรถไปเอง ปัญหาเรื่องน้ำมันก็แก้ไขได้ยาก โชคดีที่มีโจวหยางหลิน หลิวถวนหยวนจึงไม่ต้องกังวลเรื่องน้ำมันเลย
“รองผู้บัญชาการเว่ย ร่างกายดีขึ้นหรือยัง” ทันใดนั้น โจวหยางหลินก็หันไปมองเว่ยหนานหลินที่เอาแต่นิ่งเงียบ แล้วถามด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ “ได้ยินว่าปวดหัว ไม่สบาย แต่ก็ยังกินเป็ดย่างจนเกิดเรื่องอีกเหรอ”
หลังจากกลับมาถึงโรงแรมรับรอง สายตาของเว่ยหนานหลินก็จ้องมองเป็ดย่างตลอดเวลา เขาได้ยินคำถามของโจวหยางหลินที่เต็มไปด้วยการยั่วยุ ก็ยิ้มจาง ๆ “ดีขึ้นมากแล้ว ขอบคุณคุณโจวที่เป็นห่วง นึกว่าคุณโจวจะใช้เป็ดย่างวางยาพิษผมซะอีก”
โจวหยางหลินเย้ยหยัน “ผมไม่มีเวรไม่มีกรรมอะไรกับคุณ จะวางยาพิษคุณทำไม”
หลิวถวนหยวนฟังอยู่ข้าง ๆ รู้สึกว่าทั้งสองคนดูเหมือนจะแข่งกันเอาใจเธอ ทั้งสองคนนี้ คงไม่ใช่เพราะเธอหรอกนะ
“พวกคุณเลิกทะเลาะกันได้แล้ว ดึกแล้ว พวกเรานอนกันเถอะ พรุ่งนี้ยังต้องรีบเดินทางอีก” หลิวถวนหยวนรีบไกล่เกลี่ย ให้ทั้งสองคนเลิกโต้เถียงกัน
โจวหยางหลินจึงลุกขึ้นยืน “งั้นผมกลับก่อนนะครับ”
เว่ยหนานหลินพยักหน้า “ไม่ต้องไปส่งหรอก!”
โจวหยางหลินมองหลิวถวนหยวน “คุณไปส่งผมหน่อยเถอะ เรื่องรายละเอียดการขนส่งเครื่องจักรพรุ่งนี้ ผมจะยืนยันกับคุณอีกที”
หลิวถวนหยวนตอบรับแล้วลุกขึ้นไปส่งโจวหยางหลิน พร้อมกับยืนยันเรื่องวันพรุ่งนี้อีกครั้ง
เว่ยหนานหลินไม่ได้อยากโกรธ แต่พอเห็นใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มของโจวหยางหลิน เขาก็โกรธขึ้นมาจริง ๆ
ตอนที่หลิวถวนหยวนกลับมา เว่ยหนานหลินก็นอนห่มผ้าอยู่บนเตียงแล้ว พร้อมกับหันหลังให้หลิวถวนหยวน นอนหลับตาปี๋
หลิวถวนหยวนเดินเข้าไปใกล้ ๆ ตบไหล่เขาเบา ๆ “พรุ่งนี้นายต้องขับรถ เข้าไปนอนข้างในเถอะ ฉันจะดูแลเด็ก ๆ สามคนเอง คืนนี้ฉันจะตื่นมาดูแล นายไม่ต้องลุกขึ้น นอนให้เต็มอิ่ม จะได้มีแรงขับรถพรุ่งนี้!”
เว่ยหนานหลินตอบรับเหมือนกำลังงอน ก่อนจะย้ายตัวเองเข้าไปด้านใน หันหลังให้หลิวถวนหยวนอีกครั้ง
หลิวถวนหยวนทั้งขำทั้งเอือมระอาอดถามไม่ได้ “คุณไม่ชอบเถ้าแก่โจวเหรอ?”
เว่ยหนานหลินไม่ตอบ
“ทำไมล่ะ?” หลิวถวนหยวนกะพริบตาปริบ ๆ “จริง ๆ แล้วเถ้าแก่โจวเป็นคนดีนะ เขาช่วยเหลือเรื่องธุรกิจฉันไว้เยอะ เรื่องคราวนี้ก็เหมือนกัน ถ้าไม่มีเถ้าแก่โจว ก็คงซื้อสายการผลิตนี้ไม่ได้หรอก ถ้าต้องนำเข้าจากต่างประเทศคงวุ่นวาย แถมราคาแพงแบบไม่ต้องพูดถึง ดูจากสถานการณ์ตอนนี้ คงอีกนานกว่าครึ่งปีแน่ ๆ กว่าจะได้!”
เว่ยหนานหลินยังคงไม่พูดอะไร
“จริง ๆ แล้วบางครั้ง ฉันก็ยังรู้สึกว่าคุณกับเถ้าแก่โจวคล้ายกันอยู่บ้างนะ!” หลิวถวนหยวนพูด
“ใครจะไปเหมือนเขา ผมดูดีกว่าเขามาก!” ในที่สุดเว่ยหนานหลินก็เปิดปาก
หลิวถวนหยวนอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา “ใช่ คุณหล่อ คุณดูดีที่สุด!”
เว่ยหนานหลินลูบใบหน้าที่ค่อนข้างหยาบกร้านของตัวเอง “ก็ไม่ได้ดูดีอะไรหรอก แต่ผมกล้ายืนยันว่า ผมต้องดูเป็นลูกผู้ชายมากกว่าเขาแน่นอน!”
หลิวถวนหยวนนึกถึงเว่ยหนานหลินที่สวมชุดทหาร รูปร่างสูงสง่า พูดถึงความเป็นลูกผู้ชาย ใครจะเทียบกับผู้ชายที่เป็นทหารได้ แต่น่าเสียดายที่หัวใจของผู้ชายคนนี้ไม่ได้เป็นของเธอ
หลิวถวนหยวนไม่พูดอะไรอีก ก่อนจะปิดตาลง
เว่ยหนานหลินรอสักพัก อยากรอให้หลิวถวนหยวนพูดชมเขาบ้าง แต่รอไปสักพักก็ได้ยินเสียงกรนเบา ๆ ของหลิวถวนหยวน
เว่ยหนานหลินได้แต่ลูบใบหน้าตัวเอง ลูบกล้ามเนื้อหน้าอก ลูบเอว สะท้อนความหลงตัวเองอยู่ครึ่งชั่วโมง ถึงได้เข้านอน
กลางดึก หลิวถวนหยวนไม่ชินกับการตื่นกลางดึกเลยไม่ได้ตื่นขึ้นมา จึงเป็นเว่ยหนานหลินที่ลุกขึ้นมาดูแลลูก ๆ ทั้งสามคน
เช้าตรู่ หลิวถวนหยวนตื่นขึ้นมา รู้สึกว่ามีบางอย่างที่ลืมทำไป จนกระทั่งนึกถึงลูก ๆ รีบลุกขึ้นมาดู แต่กลับไม่พบลูก ๆ
หน้าประตูใหญ่ เว่ยหนานหลินจัดเด็ก ๆ ทั้งสามคน นั่งเรียงกันอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่หลังโรงแรม เขากำลังฝึกการต่อสู้ไปพลาง พูดกับลูก ๆ ทั้งสามไปพลาง “พวกเรามาให้แม่นอนพักกันเถอะ อย่าส่งเสียงดังล่ะ ถ้าทำได้ พ่อจะมีรางวัลให้!”
ลูก ๆ ทั้งสามเชื่อฟัง ไม่ร้องไห้งอแง
เมื่อเว่ยหนานหลินฝึกเสร็จ เขาเดินเข้าไปหาลูก ๆ ทีละคน อุ้มเจ้าเด็กน้อยวิ่งเล่น ร่อนไปมา ทำให้เด็ก ๆ หัวเราะคิกคักด้วยความชอบใจ
หลิวถวนหยวนมองดูอยู่ด้านข้าง รู้สึกอบอุ่นใจ แต่ก็อดกังวลไม่ได้
ยิ่งเว่ยหนานหลินใช้เวลาอยู่กับลูก ๆ นานเท่าไร ความผูกพันก็ยิ่งมากขึ้นเท่านั้น เธอเกรงว่าวันที่เธอต้องพาลูก ๆ ไป จะยิ่งลำบากใจมากขึ้น!
…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………
4PU254E1
เจอโค๊ดแล้วอย่าเพิ่งเมินเฉย โค๊ดนี้สามารถนำมากรอกเพื่อรับเหรียญได้ที่เว็บไซต์ Enjoybook
ไปที่โปรไฟล์ >> รหัสแลกรับ >> ใส่โค๊ดที่ได้ (ตัวพิมพ์ใหญ่)
ลุ้นรับเหรียญสูงสุด 100 เหรียญ ตั้งแต่วันนี้ – 30 ตุลาคม
ด่วน! ใครใช้โค๊ดก่อน ได้เหรียญก่อนนะ
YOU MAY ALSO LIKE
khunnaaypang
ทำไมไม่คุยกันให้เข้าใจ
คอยแต่จ้องจะหย่ากันอย่างเดียว