เกิดใหม่ยุค 80: มีสามีคลั่งรักและลูกแฝดสามก็ไม่ได้แย่นะ! - บทที่ 248 ผมใช้ชีวิตดี ๆ กับเธอ

เว่ยหนานหลินก้มมองหลิวถวนหยวน “เธอไม่ได้ไว้ใจเขามากหรอกเหรอ?”

“ก็ไม่ใช่ว่าไว้ใจหรอก แค่เป็นความสัมพันธ์แบบร่วมมือกันเท่านั้น และเขาก็ช่วยฉันมามากจริง ๆ แค่บางเรื่องฉันรู้สึกว่าเขามีเป้าหมายบางอย่าง ดูเหมือนเขาจะรู้จักนายด้วย” หลิวถวนหยวนพูด

“ผมเคยเจอเขา เขาก็เลยรู้จักผมน่ะสิ” เว่ยหนานหลินพูด

“ไม่ใช่อย่างนั้น ฉันหมายความว่า เขารู้จักนายมาก่อนหน้านี้แล้ว และสนใจเรื่องราวของนายมาก ๆ ด้วย” หลิวถวนหยวนพูด

เว่ยหนานหลินพลันเข้าประชิดหลิวถวนหยวน ลมหายใจของเขาเป่ารดใบหน้าของหลิวถวนหยวน “เขาไม่ได้สนใจผมเพราะสนใจเธอหรอกเหรอ?”

หลิวถวนหยวนรู้สึกหวั่นไหวเมื่อได้กลิ่นของชายหนุ่ม เธอถอยหลังเล็กน้อยแล้วพูดเสียงเบาว่า “ดูภายนอกเหมือนจะเป็นอย่างนั้น แต่ฉันรู้สึกว่าเป้าหมายของเขาคือนาย เช่นเรื่องของนักโทษอย่างไอ้แผลเป็นครั้งนี้ เขาได้รับข่าวสารเป็นคนแรกเสมอ”

เว่ยหนานหลินขมวดคิ้ว “ผมรู้สึกว่าโจวหยางหลินคนนั้นมีอะไรแปลก ๆ มานานแล้ว แต่ผมคิดว่าเขาสนใจเธอ ส่วนเรื่องอื่นผมไม่ได้คิดอะไรมาก พอเธอพูดแบบนี้ มันก็ดูแปลกจริง ๆ พรุ่งนี้ผมจะให้คนไปสืบประวัติของเขา”

“เขามาจากเมืองหลวง นายจะสืบได้เหรอ?” หลิวถวนหยวนถาม

เว่ยหนานหลินก้มมองหลิวถวนหยวนอย่างเขม็ง “เธอคิดจริง ๆ เหรอว่าผมไร้ประโยชน์ขนาดนั้น?”

หลิวถวนหยวนรู้สึกหวั่นไหวเมื่อถูกเขาจ้องมอง รีบส่ายหน้าทันที “ก็ไม่ใช่อย่างนั้น แค่นายยุ่งอยู่กับเรื่องของกองทัพตลอด เรื่องพวกนี้ในท้องถิ่น นายไม่คุ้นเคยนี่!”

“ในปี 89 เขาก็อยู่ในเวียดนาม และยังอยู่กับชาวจีนโพ้นทะเลที่มีชื่อเสียงในเวียดนามด้วย ความสัมพันธ์กับเกาเหอผิงก็ไม่ธรรมดา ดังนั้นคนคนนี้ต้องมีปัญหาแน่นอน” เว่ยหนานหลินพูดพลางพลิกตัวกดหลิวถวนหยวนลงใต้ร่างของเขาอย่างฉับพลัน

หลิวถวนหยวนกำลังครุ่นคิดเรื่องตัวตนของโจวหยางหลินอย่างจริงจัง จู่ ๆ ก็ถูกจู่โจม ไม่ทันได้ตั้งตัว ริมฝีปากก็ถูกชายหนุ่มจูบเสียแล้ว

“…” หลิวถวนหยวนขมวดคิ้ว ผู้ชายคนนี้ กำลังคุยเรื่องสำคัญอยู่นะ ยังมีอารมณ์แบบนี้อีก!

เว่ยหนานหลินใช้สองมือกอดเอวบางของหลิวถวนหยวนแน่น ราวกับจะหลอมรวมเธอเข้าไปในร่างกายของเขา

หลิวถวนหยวนลูบไล้แผ่นหลังของชายหนุ่ม เริ่มรู้สึกสับสนวุ่นวายในอารมณ์บ้างแล้ว มือของเว่ยหนานหลินค่อย ๆ เลื่อนขึ้นจากเอวบางไปยังด้านหน้าร่างกายของหลิวถวนหยวน

หลิวถวนหยวนหายใจเบา ๆ ทันใดนั้นเธอก็เบี่ยงหน้าหลบจูบของเว่ยหนานหลิน

เว่ยหนานหลินชะงัก ลมหายใจของเขาเริ่มติดขัดเล็กน้อย เขามองหลิวถวนหยวนอย่างงุนงง

เขาคิดว่าหลิวถวนหยวนช่วยชีวิตเขาอย่างทุ่มเทเต็มที่ เพราะต้องการใช้ชีวิตร่วมกับเขา แต่ทำไมจู่ ๆ ถึง…

“เว่ยหนานหลิน พวกเราเป็นแบบนี้แล้ว คุณจะอธิบายกับหลินม่านม่านยังไง?” หลิวถวนหยวนถามเว่ยหนานหลินงุนงงเล็กน้อย “เกี่ยวกับเรื่องอะไรของหลินม่านม่านเหรอ?”

หลิวถวนหยวนขมวดคิ้ว จ้องมองเว่ยหนานหลิน “ไม่เกี่ยวกับเรื่องของเธอหรอกเหรอ? ตอนที่นายอยู่ในเหมืองถ่านหิน ก่อนจะตาย สิ่งที่นายคิดถึงอย่างสุดหัวใจไม่ใช่เธอหรอกเหรอ?”

เว่ยหนานหลินพูดอย่างจนปัญญา “เธอหมายถึงเรื่องจดหมายเลือดนั่นเหรอ?”

“นายยังจำได้อยู่นี่นา ฉันนึกว่านายความจำเสื่อมไปแล้ว ไม่รู้ว่าตัวเองเขียนอะไรไว้ซะอีก!” หลิวถวนหยวนขมวดคิ้ว

แม้เธอจะกระหายชายหนุ่ม แต่เธอก็ไม่อยากได้ชายที่ในใจยังมีผู้หญิงคนอื่นอยู่!

รอจนกว่าจะเบื่อเธอแล้วค่อยไปหาหลินม่านม่านเหรอ?

เว่ยหนานหลินลังเลเล็กน้อยแล้วพูดว่า “จดหมายเลือดนั่นไม่ได้เขียนถึงหลินม่านม่านนะ!”

หลิวถวนหยวนมองเขาแล้วพูดว่า “ไม่ใช่เหรอ? แต่บนนั้นมีลายเซ็นชื่อเล่นของหลินม่านม่านว่า ‘หยวนจื่อ’ ด้วยนะ เธอบอกฉันเองเลย!”

เว่ยหนานหลินจ้องมองใบหน้าของหลิวถวนหยวน เห็นเธอพูดด้วยท่าทางกัดฟันกรอด เขาอดไม่ได้ที่จะหัวเราะถามว่า “นี่เธอกำลังโกรธอยู่เหรอ?”

หลิวถวนหยวนขมวดคิ้ว “ในเวลาแบบนี้นายยังหัวเราะออกมาได้อีกเหรอ?”

เว่ยหนานหลินพูดอย่างจนปัญญา “มันไม่ได้เขียนให้หลินม่านม่านจริง ๆ นะ ที่จริงแล้วจดหมายเลือดนั่นฉัน…”

หลิวถวนหยวนจ้องมองเว่ยหนานหลิน คราวนี้เธอต้องการฟังคำอธิบายจากเว่ยหนานหลิน

เว่ยหนานหลินลังเลเล็กน้อย แล้วถามว่า “ก่อนที่จะตอบคำถามนี้ ฉันขอถามเธอคำถามหนึ่งก่อน!”

“นายไม่ตอบคำถามของฉัน แล้วทำไมฉันต้องตอบคำถามของนายด้วย?” หลิวถวนหยวนโกรธจนหน้าแดง เธอกำลังรอคำตอบจากเว่ยหนานหลิน แต่เขากลับพูดเรื่องอื่นไปเรื่อย

“ทำไมถึงช่วยผม?” เว่ยหนานหลินถามเสียงเบา “เธอไปหาผู้อำนวยการเฉินสองครั้งเพื่อช่วยผม ทำไมกัน? แค่เพราะผมเป็นพ่อของเด็ก ๆ หรือเพราะเธอชอบผม และอยากใช้ชีวิตร่วมกับผม?”

หลิวถวนหยวนขมวดคิ้ว ผู้ชายคนนี้ ในใจเขามีผู้หญิงคนอื่น แต่ยังมีหน้ามาถามเธอแบบนี้

“นายคิดว่ายังไงล่ะ ถ้านายถูกตัดสินว่าเป็นฆาตกร นายจะให้เด็กทั้งสามคนทำยังไง? ฉันต้องทนทุกข์ทรมานมากแค่ไหนเพราะพี่ชายของฉัน นายก็รู้ ฉันไม่อยากให้เด็ก ๆ ต้องเดินตามรอยฉัน!” หลิวถวนหยวนพูด

“แค่เพราะเหตุผลนี้เท่านั้นเหรอ?” เว่ยหนานหลินรู้สึกท้อแท้เล็กน้อย

“แล้วจะมีเหตุผลอะไรอีกล่ะ? ตอนแรกฉันเป็นคนเกาะแกะนายจนได้แต่งงานกัน คืนแรกของคู่แต่งงานใหม่เกิดเรื่องนั้นขึ้น นายก็ไม่เต็มใจ ในใจนายมีผู้หญิงคนอื่น ฉันก็ยอมรับ ดังนั้นฉันจึงยินดีปล่อยนายเป็นอิสระ แต่ถ้านายคิดจะกินทั้งในชามแล้วยังจ้องมองในหม้อด้วย มันไม่มีเรื่องดีแบบนั้นหรอก!” หลิวถวนหยวนขมวดคิ้วพูด

เว่ยหนานหลินรู้สึกผิดหวังอยู่ลึก ๆ เขาคิดว่าที่หลิวถวนหยวนพยายามช่วยเขาอย่างสุดกำลังเป็นเพราะรักเขา เสียดายที่จะปล่อยเขาไป ดังนั้นเขาถึงได้คิดจะเป็นสามีภรรยากันจริง ๆ คืนนี้ แต่ตอนนี้…

“จดหมายฉบับนั้นไม่ได้เขียนถึงหลินม่านม่าน…” เว่ยหนานหลินพูดเสียงเบา “ผมไม่ได้ชอบหลินม่านม่าน คุณวางใจได้แล้ว!”

เว่ยหนานหลินพูดพลางลุกออกจากตัวหลิวถวนหยวน หันหลังให้เธอ

หลิวถวนหยวนชะงัก “ไม่ได้เขียนถึงหลินม่านม่านเหรอ แล้วเขียนถึงใครล่ะ?”

เว่ยหนานหลินสายตาวูบไหวเล็กน้อย “นั่นไม่ใช่พินัยกรรมของผม มันเป็นของเพื่อนทหารอีกคนหนึ่ง แต่พวกเราเจ็ดแปดคนถูกกดทับอยู่ข้างใน เขามีคู่หมั้น เขาเขียนพินัยกรรมด้วยเลือดของตัวเอง แต่เขาทนไม่ไหวแล้ว จึงมอบพินัยกรรมให้ผม บอกว่าถ้าผมรอดชีวิต ให้นำไปมอบให้คู่หมั้นของเขา”

หลิวถวนหยวนคิดอยู่ครู่หนึ่ง ลายมือบนพินัยกรรมนั้นคดเคี้ยวไปมา จริง ๆ แล้วดูไม่ออกเลยว่าใครเป็นคนเขียน ตอนแรกหลินม่านม่านบอกว่าพบมันบนตัวของเว่ยหนานหลิน ดังนั้นจึงคิดว่าเป็นของเว่ยหนานหลิน ที่แท้เป็นความเข้าใจผิดเหรอ?

“จริง ๆ แล้วมันไม่ใช่พินัยกรรมของคุณหรอกเหรอ?” หลิวถวนหยวนโน้มตัวเข้าไปใกล้ นอนอยู่ด้านหลังเว่ยหนานหลินและถาม

“ไม่ใช่!” เว่ยหนานหลินพูดเสียงต่ำ น้ำเสียงมั่นใจอย่างที่สุด “ผมยังไม่อยากตาย ผมต้องมีชีวิตรอดกลับมาพบเธอกับลูกให้ได้ จะเขียนพินัยกรรมทำไม?”

หลิวถวนหยวนชะงักไปครู่หนึ่ง คำพูดนี้ฟังแล้วรู้สึกซาบซึ้งอยู่บ้าง เว่ยหนานหลินลังเลเล็กน้อยก่อนจะพูดว่า “หลิวถวนหยวน ถ้าผมไม่หย่ากับเธอล่ะ เธอจะทำยังไง?”

แววตาของหลิวถวนหยวนวูบไหวเล็กน้อย “ไม่หย่าแล้วเหรอ?”

เว่ยหนานหลินหันกลับมา มองหลิวถวนหยวนอย่างจริงจัง “ผมอยากใช้ชีวิตกับเธออย่างดี ผม…”

เว่ยหนานหลินยังพูดไม่ทันจบ ก็ได้ยินเสียงแตรดังมาจากด้านนอกอย่างกะทันหัน

“เสียงอะไรน่ะ?” หลิวถวนหยวนงุนงงเล็กน้อยเว่ยหนานหลิน ลุกขึ้นนั่งทันที “เป็นเสียงเรียกรวมพล มีเรื่องเกิดขึ้นแล้ว!”

หลิวถวนหยวนรีบลงจากเตียง อุ้มหลิงเซียวที่เริ่มดิ้นขาเล็ก ๆ ขึ้นมา แล้วจับแขนของลูกชายคนที่สองและคนที่สามไว้

ข้างนอกในลานบ้านวุ่นวายไปหมด

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

TYGZH38B

เจอโค๊ดแล้วอย่าเพิ่งเมินเฉย โค๊ดนี้สามารถนำมากรอกเพื่อรับเหรียญได้ที่เว็บไซต์ Enjoybook

ไปที่โปรไฟล์ >> รหัสแลกรับ >> ใส่โค๊ดที่ได้ (ตัวพิมพ์ใหญ่)

ลุ้นรับเหรียญสูงสุด 100 เหรียญ ตั้งแต่วันนี้ – 30 ตุลาคม

ด่วน! ใครใช้โค๊ดก่อน ได้เหรียญก่อนนะ