เป่ยจิน ข้าจะย้อนอดีตไปสร้างความร่ำรวย - ตอนที่ 38 ฝึกฝนพลัง

“เช่นนั้นข้าต้องทำอันใดหรือไม่”

“เจ้าค่ะ นายท่านจำได้หรือไม่ ว่าหากนายท่าน

ต้องการที่จะตื่นขึ้นจากการหลับใหล ร่างกายนายท่าน

ต้องพร้อมยอมรับการตื่นขึ้นมาของพลัง”

“อืม เช่นนั้นข้าก็ต้องออกกำลังกายงั้นหรือ” ตาย

ล่ะ ออกกำลังกายหรอ อืออ ภพก่อนเพียงแค่นอนบน

เตียงแล้วกระดิกเท้าข้ายังขี้เกียจเลย

“ก็ถูกเจ้าค่ะ แต่เพียงแค่ส่วนเดียว”

“ยังมีอันใดอีกหรือ” นอกจากออกกำลังกายแล้ว

ยังมีอะไรอีกอ่า

“นายท่านต้องฝึกพลังเจ้าค่ะ พลังจะช่วยให้นาย

ท่านตื่นไวมากขึ้นและแข็งแกร่งมากกว่าเดิมเจ้าค่ะ”

“เหมือนที่จินหลงบอกกับข้านะหรือ”

“ใช่เจ้าค่ะ สิ่งที่นายท่านต้องฝึกก็จะมีตั้งแต่ พลัง

ปราณ พลังธาตุ รวมไปถึงการปรุงโอสถเจ้าค่ะ”

“ห๊าาาา ทำไมมันเยอะนักล่ะ ฟังไปฟังมา ข้า

เหนื่อยละเนี่ย” นางเอกในนิยายชัดๆ ที่ต้องเก่งทุก

อย่าง โอ้ยยยสวรรค์ท่านตามจองล้างจองผลาญข้าหรือ

“เยอะเจ้าค่ะ แต่เพื่อความแข็งแกร่งนายท่าน ท่าน

ต้องอดทนนะเจ้าค่ะ” เจี่ยฉงเอ่ยออกไปด้วยความเห็น

ใจเด็กน้อยตรงหน้าที่ควบตำแหน่งเจ้านายของตนเองไป

ด้วย

“อือๆ ข้ารู้ งั้นเราเริ่มกันเลยมั้ยล่ะ” จินเออร์ที่

พยายามทำใจยอมรับสิ่งที่เกิดขึ้น เอ่ยออกมาด้วย

น้ำเสียงเหนื่อยหน่ายและท้อแท้ ที่เกิดใหม่ทั้งที ยังมี

ภารกิจอะไรต่างๆ ตามมาไม่รู้จบไม่รู้สิ้น

“เจ้าค่ะ งั้นขั้นแรก ข้าอยากให้นายท่านฝึกฝน

ร่างกายก่อนเป็นอับดับแรก” เมื่อเห็นว่านายท่านทำใจ

ได้แล้ว เจี่ยฉงจึงรีบอธิบายให้คนตรงหน้าฟัง

“ได้ๆ ให้ข้าทำอย่างไร”

“วิ่งเจ้าค่ะ นายท่าน เห็นสระด้านหน้าหรือไม่”

“สระที่ไหนกัน ข้ามองไปไม่เห็นมีเลย” ตรงไหนอ่ะ

มีแต่พื้นดินพื้นหญ้า

“มองดีๆ เจ้าค่ะ”

“ห๊าา อีกแล้วว มันมาได้ยังไงกัน เมื่อกี้ยังไม่เห็น

เลย”

“เจ้าค่ะ จริงๆ พวกสิ่งมีชีวิตพื้นฐานและ

สิ่งแวดล้อม ต้นไม้สัตว์ปั่าต่างๆ จะค่อยๆ เพิ่มขึ้นมา

ตามกำลังของนายท่านเจ้าค่ะ”

“งั้นหรือ ได้สิ กี่รอบละ สองรอบเนอะ” แต่ข้ายัง

ไม่ได้ทำไรเลย แบบนี้ก็ได้หรอ ดีแหะ

“100 รอบเจ้าค่ะ นายท่าน 100 รอบ เจ้าค่ะ

หลังจากนี้ทุกๆ เช้าให้นายท่านตื่นมาวิ่ง 100 รอบเสมอ

เมื่อเสร็จแล้วให้ท่าน เข้ามาศึกษาตำราต่อ โดยศึกษา

เรื่องของพลังปราณ พลังธาตุ รวมไปถึงการปรุงโอสถ

เจ้าค่ะ เมื่อท่านอ่านจบแล้วจะถึงขั้นตอนการปฎิบัติ ข้า

จะมาสอนนายท่านเอง”

“โหดร้ายมากกก เจ้าโหดร้ายกับข้ามากเจี่ยฉง”

จินเออร์ตัดพ้อเจี่ยฉง พลางทำท่าขยี้หัวตนเองไปมา

อย่างยุ่งเหยิง

“แหะๆ ข้าเปล่านะเจ้าค่ะ เบื้องบนเขาสั่งมา

ต่างหาก” เจี่ยฉงที่เห็นดังนั้น จึงทำได้เพียงแค่โบ้ยไปยัง

คนเบื้องบน

“หึ” อย่าให้ข้ารู้นะ ไม่งั้นข้าจะ….เผาาาาา เผามัน

ข้าหิว ชิ

“เจ้าค่ะๆ นายท่านเริ่มวิ่งเถิด จะพักผ่อนและไป

อ่านตำรา” เมื่อเห็นว่านายท่านเริ่มบ่นออกมาอีกรอบ

จึงรีบเอ่ยออกไป

“ใจร้ายยยยยย เจ้าคนใจร้าย อืออ หลังจากนั้นจึง

วิ่งออกไปและตะโกนไปรอบๆ สระ”

เมื่อจินเออร์วิ่งเสร็จ จึงออกไปนั่งท่องตำราเรื่อง

ต่าง ๆ ต่อก็เป็นดั่งที่จินหลงเคยบอก ในเรื่องของพลัง

ปราณ และขั้นระดับพลังต่างๆ

ส่วนเรื่องเวลานั้น จินเออร์ได้ขอให้เจี่ยฉงปรับเวลา

ภายในเดินช้ากว่าภายนอกมากกว่าเดิม เพราะจินเออร์

กลัวว่าด้วยความรู้และความสามารถที่มี จะไม่เพียงพอ

ต่อการออกไปใช้ชีวิตข้างนอก อีกอย่างมีเวลาเยอะๆ

มันก็ดีกว่าไม่ใช่หรือ

เวลา 6 เดือนในมิติจิต โลกภายนอกตอนนี้ ผ่านไป

เพียงแค่ เดือนเดียว แต่เรื่องน่ายินดีคือจินเออร์ได้ศึกษา

เนื้อหาต่างๆ ในตำราจบหมดทุกแขนงแล้ว นอกจากนี้

เวลาที่ผ่านมายังใช้ไปกับการฝึกฝนศาสตร์ต่างๆ เพราะ

เจี่ยฉงนอกจากจะสอนภาคทฤษฎีให้แก่จินเออร์ ตอนนี้

ยังผันตัวมาเป็นผู้ฝึกสอนภาคปฏิบัติอีกด้วย นอกจาก

จะเป็นอาจารย์แล้ว เจี่ยฉงยังมีอีกหนึ่งตำแหน่งนั้นก็คือ

เพื่อนสนิทของจินเออร์หลังจากที่ได้จำแลงร่างเป็น

มนุษย์แล้ว

“ตู้มมมม/// เสียงระเบิดพลัง”

“เย่ ข้าทำสำเร็จแล้วเจี่ยฉง”

“ยินดีด้วยเจ้าค่ะนายท่าน ตอนนี้พลังของท่าน

มาถึงปราณขั้นสีน้ำเงินขั้นสูงแล้ว”

“อืม ยิ่งระดับสูงพลังปราณยิ่งเพิ่มขึ้นยากมา

จริงๆ”

“งั้นต่อไป ปรุงโอสถเจ้าค่ะ เอาเป็นโอสถถอนผนึก

พลังดีหรือไม่”

“เจ้าว่าอันใดนะเจี่ยฉง”

“ปรุงโอสถถอนผนึกพลังเจ้าค่ะ มีอันใดหรือ”

“โอสถที่เจ้าว่าสามารถถอนการโดนผนึกพลังทุก

อย่างได้หรือไม่”

“อืมม ข้าไม่เคยลองนะเจ้าค่ะ แต่จากที่ข้าศึกษามา

น่าจะได้ทั้งหมดเลยเจ้าค่ะ เพราะส่วนผสมของโอสถมี

แต่วัถตุดิบที่ใช้ในโอสถถอนพลังจากการโดนผนึกพลัง

แต่ละแบบ”

“กรี้ดดดด ทำไมเจ้าไม่รีบบอกข้าเล่า อืออ ข้าจะได้

เอาไปให้ท่านพ่อท่านแม่ถอนผนึกพลังเสียที”

“แหะๆ ก็นายท่านไม่ได้ถามข้านี่เจ้าค่ะ”

“เออๆ ข้าเองๆ งั้นเรารีบลองดูกันเถิด หากสำเร็จ

ข้าจะได้มีของต้อนรับการกลับบ้านของข้า”

“เจ้าค่ะ หากตามที่ท่านจินหลงบอก ส่วนผสมของ

โอสถจะประกอบไปด้วย หญ้าน้ำค้าง ดอกเดือนหนาว

เกสรเหมันต์ และตะวันพฤกษา และที่สำคัญคือเลือด

ของสัตว์วิเศษระดับสูงขึ้นไป ใช่หรือไม่เจ้าค่ะ”

“จริงสิ สมุนไพรว่าหายากแล้ว แต่ที่สำคัญยังต้อง

ใช้เลือดของสัตว์วิเศษอีกหรือ ข้าไม่อยากทำร้ายผู้ใดเลย

เจี่ยฉง เจ้ามีวิธีอื่นหรือไม่”

“จริงๆ แล้ว นอกจากเลือดของสัตว์วิเศษแล้ว ยังมี

เลือดของสายเลือดบริสุทธิ์ที่ใช้ได้เช่นกัน”

“สายเลือดบริสุทธิ์งั้นหรือ”

“เจ้าค่ะ” หลังจากขานรับแล้วเจี่ยฉงจึงมองไปยัง

จินเออร์ เพื่อบอกให้รู้ว่า สายเลือดบริสุทธิ์ที่ว่าก็คือนาง

สายเลือดในตำนาน…สายเลือดหงส์เพลิง สิ่งนี้คือสิ่งที่

จินหลงไม่ได้พูดออกไป เนื่องจากคำสั่งของใครบางคนที่

ไม่ต้องการให้นางเจ็บตัวเพื่อคนอื่น แม้นจะไม่มีคำสั่ง

ของใคร แน่นอนว่าจินหลงก็คงไม่พูดเช่นกันและจะยอม

สละเลือดของตนเองเพื่อนาง ไม่ว่าจะกี่ครั้งก็ตาม

“เช่นนั้นสมุนไพรเล่าจะนำมาจากที่ใด”

“ด้านหลังกระท่อมของท่านอย่างไรเล่าเจ้าค่ะ ”

“ห๊าาาา มันมาได้ไง อีกแล้วหรือ”

“อย่างที่ข้าบอกเจ้าค่ะ มิติจิตของนายท่านจะเกิด

สิ่งที่นายท่านต้องการ ทราบใดที่พลังของนายท่านมี

มากพอ นั้นคือความวิเศษของมิติจิตแห่งนี้เจ้าค่ะ”

“หูยยย โคตรดีเลยอ่ะ งั้นข้าปรุงโอสถเลยนะ แต่

จะสำเร็จหรือไม่ต้องลองดูนะ เพราะโอสถถอนผนึกพลัง

เป็นโอสถระดับเทวะ เช่นเดียวกับโอสถฟืนฟูพลังปราณ

ปกติเรายังไม่เคยลองเลย”

“ไม่เป็นไรเจ้าค่ะนายท่าน เพียงแค่ท่านลองฝึกไป

หากมิ…”

ระหว่างที่พูดไป จินเออร์ก็ปรุงไป ส่วนผลลัพธ์ที่ได้

ในตอนนี้นั้น ทำให้เจี่ยฉงหยุดพูดไปกลางคันแล้ว จะ

บอกว่า ลูกรักสวรรค์ก็ไม่ผิด ขนาดลูกรักของสวรรค์

จริงๆ อย่างรัชทายาทสวรรค์ยังต้องใช้เวลาถึง สามครา

ในการฝึกหลอมโอสถ

เพียงแต่ตอนนี้ นางพูดไปทำไป เพียงครั้งแรก ก็

แทบทำให้ใครบางคนกระอักเลือดออกมาได้แล้ว

“อ๊ะ …. บู้มมมม”

ฮัดชิ้ว ใครนินทาข้า