เป่ยจิน ข้าจะย้อนอดีตไปสร้างความร่ำรวย - ตอนที่ 52 ทางเลือกของทาสเช่นเจ้า

กลับมาที่ผู้ดูแล แม้จะงุนงงและสงสัยในตัวของเปั่ย

จินและตงหลินเพียงใด ก็ไม่ได้สอบถามอันใดออกไป จึง

ออกไปเตรียมการค้าที่รับปากไว้อย่างขันแข็งและว่องไว

ที่สุด

“จินหลง ออกมาหน่อย” จะให้นางเลือกเองนะก็

ได้อยู่ แต่ถ้าให้จินหลงเลือกนางจะไม่ต้องกังวลสิ่งใด

แน่นอน

“หึ ไม่ออก คิดว่าเจ้าจะลืมข้าเสียแล้ว” จินหลง

เอ่ยออกมาอย่างแง่งอน พร้อมกับทำท่ากอดอกแบบ

มนุษย์ ทำให้เปั่ยจินที่ส่งกระแสจิตเข้าไป สามารถ

มองเห็นความน่ารักของมันได้ อมยิ้มออกมาเบาๆ

“หึ ไม่ใช่เจ้าหรือไง ที่หายตัวไปไหนบ่อยๆ ครั้งละ

นานๆ” เปั่ยจินเอ่ยออกมาอย่างขำๆ ที่เจ้าตัวเล็กงอน

นาง

“หึ ก็เจ้านั้นแหละ ข้าไม่คุยเรื่องนี้แล้ว เจ้ามีอะไร”

จินหลงทำท่าจะเถียงออกมา แต่จากนั้นอวบเดียว็เลือก

ที่จะเงียบไปและถามกลับไปแทน

“ข้าอยากให้เจ้าคอยช่วยข้าเลือกทาส”

“ได้สิ งานหมูๆ เช่นนั้นข้านั่งรอด้านนอกกับเจ้าได้

หรือไม่ เมื่อเห็นว่าตนจะได้ออกมานั่งข้างนอกกับคนอื่น

เค้าบ้าง มิใช่โดนลืมไว้ที่บ้านอย่างเดียวบ่อยๆ เอิ่ม ไม่

นับกับการที่ข้าหายตัวไปเองนะ” จินหลงจึงเอ่ยออกมา

ด้วยความกระตือรือร้น

“ได้สิ มาข้าอุ้มเจ้าเอง” เปั่ยจินที่เห็นว่าเจ้าตัวเล็ก

ยอมอ่อนข้อให้นางจึงเลือกที่จะหยุดต่อล้อต่อเถียงกับ

มันและหันมาเอาใจแทน

“หืม ตาว่ามาให้ตาอุ้มเถิด จินหลงมันหนักแล้ว เจ้า

อุ้มจะไม่เหมาะสม” เปั่ยตงหลิน เมื่อได้ยินว่าหลานสาว

ของตนจะอุ้มจินหลง รีบเอ่ยดักออกมาทันที คนอื่นไม่

รู้อยู่แก่ใจก็แล้วไปเถิด แต่ตาเฒ่าเช่นเค้า ที่รีบรู้เรื่องราว

มามากมาย จึงอดไม่ได้ที่จะแสดงอาการออกมา

“ไม่เหมาะอันใดตาเฒ่า หวงหลานสาวละสิไม่ว่า

หึ” จินหลงส่งกระแสจิตไปหาเปั่ยตงหลิน พร้อมกับหัน

ไปมองด้วยแววตาขำขัน

“หึยยย ท่านนั้นแหละ เป็นบุรุษมันไม่งาม” เปั่ยตง

หลินตอบออกไปเช่นกัน

“ได้เจ้าค่ะท่านตา อีกอย่างหลานอยากให้ท่านตา

เลือกทาสด้วยนะเจ้าค่ะ หากท่านตาถูกใจคนใด”

“หืม หลานว่าอย่างไร ตาก็ตามใจเจ้า ไว้ตาต้องตา

ต้องใจคนใดตาจะบอกเจ้า”

“เจ้าค่ะท่านตา”

รอไม่นาน ผู้ดูแลก็ได้ทำการเดินเข้ามา จากนั้นก็

เอ่ยเรียกทาสชายกลุ่มแรกเข้ามา

“มาแล้วขอรับคุณหนู”

“ทั้งหมดนี้กี่คนเจ้าค่ะ”

“ภายในกลุ่มนี้ หนึ่งร้อยคนขอรับ”

“เช่นนั้น ทาสเหล่านี้…”

“แน่นอนว่าทาสเหล่านี้ ได้มาอย่างถูกต้องตาม

กฏหมายของบ้านเมืองแน่นอนขอรับ”

“แล้วนอกจากเต็มใจมีสาเหตุอื่นอีกหรือไม่เจ้าค่ะ”

“เรียนนายท่านและคุณหนู ทาสทุกคนหากไม่เต็ม

ใจ ก็จะมีสาเหตุอันเกิดมาจาก ถูกคดีความจนต้องโทษ

ขอรับ นอกจากนี้ ยังมีจากคนที่เต็มใจขายตนเอง

ออกมาจากที่ต่างๆ รวมไปถึงทาสที่โดนขายจากหอนาง

โลมหรือบ้านขุนนางทั้งหลายขอรับ”

“เช่นนั้นทาสชายเหล่านี้ท่านจะขายพวกเขาใน

ราคาเท่าใดเจ้าค่ะ”

“เรียนคุณหนู หากตามความสามารถจะอยู่ที่สอง

ถึงหกตำลองทองขอรับ แต่หากตามสภาพร่างกายจะอยู่

ที่ หนึ่งตำลึงเงินไปจนถึงหนึ่งตำลึงทองขอรับ”

“เช่นนั้นทาสทั้งหมดในฝังชายมีจำนวนเท่าไหร่เจ้า

ค่ะ”

“ห้าร้อยคนขอรับ”

“อืม เช่นนั้นข้าขอเลือกไปทีละกลุ่มนะเจ้าค่ะ”

หลังจากนั้นเปั่ยจินก็ได้เลือกทาสชายจำนวนทั้งสิ้น

หนึ่งร้อยคนจากทั้งหมดห้าร้อยคน เมื่อเลือกเสร็จแล้ว

นางจึงให้ทั้งหมดมายืนเรียงคันและเพื่อที่จะพูดคุย

เงื่อนไขกันก่อนที่จะตกลงซื้อขาย เพราะหากไม่มีใจภักดี

แล้วละก็ นางก็ไม่รู้ว่าจะซื้อตัวไปทำสิ่งใดเช่นกัน

“สวัสดีทุกคนเจ้าค่ะ ด้านหลังข้าคือนายท่านเปั่ย

และข้าเปั่ยจิน ตอนนี้ข้าได้เลือกพวกท่านแล้ว เพียงแต่

ว่าข้าอยากถามความสมัครใจของพวกท่านเช่นกัน ว่า

ยินดีที่จะไปทำงานกับข้าาหรือไม่”

เหล่าทาสชายที่ไดด้ยินเช่นนั้นต่างก็เงยหน้าขึ้นมา

มองตาหลานคู่นี้ ด้วยความสงสัยที่ว่าพวกเขาเป็นทาส

มีสิทธิ์ที่จะไม่ยินยอมหรือเลือกได้ด้วยหรือ

“ข้า มีสิทธิ์ตัดสินใจหรือขอรับ” ชายคนหนึ่งที่

รวบรวมความกล้าพูดออกมา จากนั้นจึงก้มหัวลงกับพื้น

แทบจะทันทีที่ถามเสร็จ

“ท่านเงยหน้าขึ้นเถิดเจ้าค่ะ กับคนอื่นข้าไม่ทราบ

แต่หากกับข้าท่านสามารถเลือกได้ แม้พวกท่านจะเป็น

ทาสก็ตาม แต่หากเข้าไปเป็นคนของข้า ทุกคนคือมนุษย์

เจ้าค่ะ หากพวกท่านไม่ยินยอม ไม่ภักดีในตัวข้า แล้วจะ

มีประโยชน์อันใดเล่าที่ข้าจะซื้อพวกท่านไป”

จินเออร์เอ่ยออกไปด้วยความจริงใจและแน่วแน่

ส่งผลให้ในยามนี้ใบหน้าและดวงตาของจินเออร์ แลดู

แข็งแกร่งและอ่อนใยนไปในตัว บวกกับกระแสพลังรอบ

กายที่ปลดปล่อยออกมา ทำให้เหล่าทาสที่เข้ามาต่างมี

ความรู้สึกสบายกายและสบายใจ นอกจากนี้จินหลงยัง

ปล่อยพลังที่ช่วยให้ทาสเหล่านั้นแสดงความภักดีและ

จริงใจออกมาอีกด้วย

“เช่นนั้นหากใครต้องการจะไปกับข้า ให้พวกท่าน

ลุกขึ้นแล้วเดินมายืนฝังซ้ายมือของข้า แต่หากคนใดไม่

ต้องการให้ไปยืนฝังขวามือเจ้าค่ะ”

หลังจากที่จินเออร์เอ่ยจบ จำนวนทาส หนึ่งร้อยคน

แรก มีจำนวนยี่สิบคนที่ก้าวไปยืนฝังซ้ายมือ และ

จากนั้น กลุ่มต่อไปก็เข้ามาและเป็นเช่นนี้ไปเรื่อยๆ

ส่วนหนึ่งนั้นมาจากการที่จินหลงใช้พลังออกมาเพื่อ

คัดสรรคนที่มีใจภักดีให้แก่นายตนเองและคนที่ท่านปูั่

เลือก ฝังทาสชายทั้งหมดที่ตัดสินใจเลือกมาจึงเป็น

จำนวนทั้งสิ้น หนึ่งร้อยห้าสิบคนด้วยกัน

ส่วนคนอื่นๆ นางไม่ได้สนใจนักหลายๆ คนที่มี

ความรู้และความสามารถหรือแม้กระทั่งความน่าสงสาร

แต่ไร้ซึ่งใจภักดีต่อนางในฐานะเจ้านายในอนาคตนั้นนาง

ไม่อยากเสียเวลา เพราะใช่ว่าคนเหล่านี้จะไม่ภักดีต่อ

นางแล้วจะไม่ภักดีต่อคนอื่น

กลับมาที่ตอนนี้คนทั้งหนึ่งร้อยห้าสิบคนยืนเรียงกัน

แล้ว นางจึงบอกให้ผู้ดูแลนำคนทั้งหมดไปรออีกห้อง

หนึ่ง นางขอเลือกทาสฝังสตรีก่อน จากนั้นจึงจะจ่ายเงิน

“ผู้ดูแลเจ้าค่ะ เชิญกลุ่มต่อไปเลยเจ้าค่ะ”

“ขอรับคุณหนู ทาสฝังหญิงมีทั้งสิ้นสามร้อยคน

ขอรับ แยกเป็นตามความสามารถและตามสภาพแล้ว

ขอรับ”

“เจ้าค่ะ เช่นนั้นข้าขอเวลาสักครู่นะเจ้าค่ะ”

หลังจากนั้นจินเออร์จึงได้เอ่ยเช่นเดิมเช่นเดียวกับ

สิ่งที่พูดไปกับทาสชาย และเช่นเดิม จินหลงและท่านตา

ต่างก็เข้ามาช่วยในการเลือก เพียงแต่ท่านตาแค่พยัก

หน้าน้อยๆ เมื่อข้าหันไปถามความเห็นคิด ในเรื่องของ

สตรีนั้นท่านตาไม่อาจยุ่ง

เพียงแต่ในรอบนี้นั้น จำนวนสตรีที่ตอบรับและมี

ความจงรักภักดีนั้นมีจำนวน เจ็ดสิบคนด้วยกัน ถือว่าสิ่ง

ที่นางต้องการบรรลุเปั้าหมายพอสมควร

“ท่านผู้ดูแลเจ้าค่ะ ข้ารบกวน ให้ทาสชายและหญิง

ที่ข้าเลือกมารวมกันหน่อยเจ้าค่ะ”

“ได้ขอรับคุณหนู”

หลังจากที่ทุกคนมารวมตัวกัน เปั่ยจินได้ให้ผู้ดูแล

ออกไป และจัดการกางอาณาเขตเวทย์ปั้องกันเสียงจาก

ภายในออกไปและปั้องกันคนเข้ามา

“คารวะนายท่านและคุณหนูขอรับ/เจ้าค่ะ”

“ข้าเปั่ยตงหลิน และคนที่คัดเลือกพวกเจ้า

หลานสาวของข้าเปั่ยจิน ส่วนนี่ จินหลง” พร้อมกับชี้ไป

ที่เจ้ากระต่ายตัวน้อยที่กำลังนอนให้เปั่ยตงหลินลูบขน

เบาๆ ไม่ได้สนใจอันใดทั้งสิ้น เพราะหน้าที่ของมัน

ในตอนนี้ได้จบแล้ว ที่เหลือก็อยู่ที่ว่าโชคชะตาของใคร

จะตรงกับเด็กน้อยคนนี้เท่านั้น

“ข้าอยากให้พวกท่านทุกคนตอบข้าอีกครั้ง

หลังจากได้ฟังสิ่งที่ข้าจะเอ่ยเรื่องราวหลังจากนี้เจ้าค่ะ”

“ขออภัยขอรับคุณหนู พวกข้ายังไม่ได้กลายเป็นคน

ของคุณหนูหรือขอรับ”

“ยังเจ้าค่ะ แต่หลังจากที่ทุกคนตอบคำถามข้า นั้น

คือตัวตัดสิน แต่หากคนใดไม่ยินยอม ข้าจะให้เงินก้อน

หนึ่งให้คนเหล่านั้นไปตั้งตัวและจะลบความทรงจำต่างๆ

ที่เคยเกิดขึ้นภายในห้องนี้”

“ขอรับคุณหนู”

“พวกท่านยินยอมทำพันธะสัญญาชีวิตกับข้า

หรือไม่ !!!”